Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα…

Στις πρώτες γραμμές της διαφήμισης στη σελίδα του Kickstarter η Madmind Studios αναφέρει: “Το Agony παρουσιάζει την πιο φρικιαστική εκδοχή της κόλασης στην ιστορία των παιχνιδιών… πάρτε μέρος στο υπέρτατο ταξίδι στην παράνοια του τρόμου”. Προσθέστε μέσα και εικόνες και βίντεο που υπόσχονται αιμοδιψείς δαίμονες, εφιαλτικά περιβάλλοντα αλλά και έντονη προβολή του σαδιστικού και ερωτικού στοιχείου και κάπως έτσι δημιουργούνται προσδοκίες για ένα, ας το πούμε, avant-garde παιχνίδι, πιθανό να ανεβάσει τον πήχη για το γκροτέσκο και σαφέστατα ενήλικο περιεχόμενο που βλέπουμε στο μέσο.

Κάτι ανάλογο ίσως με το New French Extremity κύμα που ξεκίνησε γύρω στο 2000 στον γαλλικό κινηματογράφο, με ταινίες που φαινόταν να αντιτίθεται πλήρως σε οποιαδήποτε μορφή λογοκρισίας, έχοντας ως βασικό στόχο να σοκάρουν αλλά και να σπάσουν τα ταμπού σχετικά με το τι είναι ανεκτό ή αποδεκτό στην κινηματογραφική βία (πρωτίστως σωματικής). Η αλήθεια είναι πως δεν είναι του γούστου μας αυτή η εξτρεμιστική προσέγγιση της “πορνογραφικής” βίας, αλλά ορισμένες από εκείνες τις ταινίες κατάφεραν να προκαλέσουν τις αισθήσεις μας και να δημιουργήσουν θύελλα σχολίων, επικριτών και υπερασπιστών.

Agony review 01

Το τελευταίο διάστημα οι υποστηρικτές του Agony, ιδίως όσοι το είχαν στηρίξει μέσω του Kickstarter, βρέθηκαν απέναντι στη Madmind, η οποία ανακοίνωσε πως θα αφαιρέσει κάποιες σκηνές προκειμένου να λάβει την έγκριση από την PEGI αλλά και να αποφύγει την AO (Adults Only) βαθμολόγηση από την αμερικάνικη ESRB, κάτι που θα περιόριζε σε μεγάλο βαθμό τη διάθεση του παιχνιδιού. Φυσικά, οι αντιδράσεις ήταν αναμενόμενες ενώ, επίσης λόγω νομικών επιπλοκών, απορρίφθηκε η πονηρή λύση της Madmind για έκδοση σχετικού patch, το οποίο θα επανέφερε το κομμένο υλικό έπειτα από την κυκλοφορία του παιχνιδιού.

Αλλά η συζήτηση σχετικά με το τι κόπηκε, αν θα έπρεπε να κοπεί, αν το υλικό εμπίπτει στην έννοια της ελευθερίας της έκφρασης και αν αναφέροντας και μόνο τη λέξη “τέχνη” αρκεί για την αποτύπωση οποιουδήποτε υλικού, αποτελεί θέμα κατάλληλο για webcast ή ξεχωριστό άρθρο. Για να μην μακρηγορούμε, ας περάσουμε στο προκείμενο. Για να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο από την αρχή: όσοι περιμένατε να δείτε μία υπερβολικά σαδιστική έκφανση της κόλασης, πιστεύουμε ότι με μαθηματική ακρίβεια θα απογοητευτείτε. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσον ευθύνεται για αυτό η λογοκρισία του Agony, όμως, οι 3-4 σκηνές που κόπηκαν (σύμφωνα με τις δηλώσεις των δημιουργών και κάποιων σχετικών βίντεο που προβλήθηκαν) μάλλον δεν θα ήταν αρκετές για να αλλάξουν την κατάσταση. Άλλωστε, τα προβλήματα του Agony εντοπίζονται σε διάφορους τομείς του, πέραν του εικαστικού, ενώ τα λιγοστά θετικά σημεία σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντιστρέψουν την κατάσταση.

Agony review 05

Για το σενάριο δεν έχουμε να πούμε πολλά. Παίρνουμε το ρόλο μίας ψυχής που έχει εκπέσει στην κόλαση και ως πρωταρχικό στόχο έχει την εύρεση της λεγόμενης Κόκκινης Βασίλισσας (Red Goddess), προκειμένου να επιστρέψει στη ζωή. Η διαδρομή προς τη βασίλισσα περιβάλλεται από εφιαλτικά περιβάλλοντα και δαιμονικές υπάρξεις, οι οποίες δεν χάνουν την ευκαιρία να ξεκοιλιάσουν τα θύματά τους.

Οι πρώτες εικόνες είναι μερικώς ενθαρρυντικές, βλέποντας ένα πραγματικά εφιαλτικό τοπίο, με οστέινες επιφάνειες, που δίνουν την εντύπωση πως το περιβάλλον είναι δομημένο από κάθε λογής κουφάρια αλλά και διάφορες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, όπως γυμνά πτώματα χωμένα σε κάθε λογής επιφάνειες ή παλουκωμένες, απέθαντες υπάρξεις. Δεν λείπουν και οι σκηνές οργίων μεταξύ δαιμόνων (με τα απαραίτητα τραγοπόδαρα και κέρατα βεβαίως). Μην περιμένετε κάτι hardcore βέβαια, όσον αφορά το τελευταίο τουλάχιστον, καθώς το Agony κινείται σε softcore μονοπάτια.

Agony review 02

Όπως είπαμε, όμως, αυτή δεν είναι παρά η πρώτη εικόνα. Μία πρώτη εικόνα που φαίνεται περισσότερο ότι προσπαθεί υπέρ το δέον να προκαλέσει δίχως να το καταφέρνει εν τέλει. Δεν αργεί πολύ να έρθει η στιγμή όπου τα παραπάνω σκηνικά, όσο “ενδιαφέροντα” σχεδιασμό και να έχουν, αρχίζουν να επαναλαμβάνονται και να χάνουν σιγά σιγά την πρωταρχική τους ισχύ. Το μοτίβο του πρώτου περιβάλλοντος δεν καταφέρνει να διαδεχτεί κάτι πιο υπερβολικό ή έστω κάτι φρέσκο και ικανό να διεγείρει εκ νέου το ενδιαφέρον μας. Εν τέλει έχουμε την αίσθηση ότι περιφερόμαστε είτε σε πανομοιότυπους χώρους με διαφορετική διαρρύθμιση είτε σε ορισμένες διαφορετικές αλλά κοινότυπες περιοχές, όπως αυτή των βάλτων.

Εντούτοις, αναφέροντας πως η πρώτη εικόνα είναι κατά κάποιον τρόπο ενθαρρυντική, μιλάμε αποκλειστικά για τον εικαστικό τομέα, καθώς τεχνικά και σε θέμα gameplay η κατάσταση κινείται εξαρχής κατά… διαόλου (pun intended που λέμε και στο χωριό του Cambridge). Όσον αφορά την εμπειρία μας στον υπολογιστή το frame rate κάθε άλλο παρά σταθερό ήταν, με συνεχείς αυξομειώσεις σε τακτά διαστήματα. Κατά τα λεγόμενα του αγαπητού αρχισυντάκτη μας η κατάσταση δεν είναι διαφορετική ούτε στο PS4, με τη διαφορά πως εκεί υπάρχει επίσης έντονο tearing.

Agony review 03

Πέραν των τεχνικών προβλημάτων, όμως, το ίδιο το gameplay στερείται οποιασδήποτε έμπνευσης. Το Agony τοποθετείται σαφέστατα στο είδος των walking simulators, εκείνης της υποκατηγορίας μάλιστα όπου ο χαρακτήρας μας είναι απόλυτα τρωτός, δίχως δυνατότητα άμυνας και με την ανάγκη να καταφεύγει σε stealth τακτικές. Μία περίπτωση SOMA δηλαδή, αλλά χωρίς τα έξυπνα φιλοσοφικά ερωτήματα ή τη σχεδιαστική ποικιλομορφία εκείνου του παιχνιδιού. Όπως και στην περίπτωση του SOMA, όμως, έτσι κι εδώ το stealth δείχνει σαν να έχει εισαχθεί εις βάρος της διασκέδασης, οδηγώντας συχνά πυκνά στον εκνευρισμό.

Παρόλο που το stealth αποτελεί βασικό σημείο της εμπειρίας, οι μέθοδοι για να αποφύγουμε ή να ξεγελάσουμε τα δαιμόνια (με κεφάλι που παραπέμπει σε αιδοίο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο μεταξύ προσπαθούμε να προκαλέσουμε) είναι ελλιπείς. Το μόνο εργαλείο που έχουμε στα χέρια μας για το stealth αφορά στη ρίψη πυρσών προκειμένου να τραβήξουμε την προσοχή των δαιμόνων. Το πρόβλημα είναι ότι, από τη μία, όσο κρατάμε τον πυρσό τραβάμε περισσότερο την προσοχή πάνω μας, και από την άλλη η απόσταση της ρίψης είναι τόσο κοντά προς τον χαρακτήρα μας, που τελικά καταλήγει να είναι δώρον άδωρο. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να κρυβόμαστε σε συγκεκριμένα σημεία του περιβάλλοντος, αλλά αυτό το στοιχείο είναι τόσο αδούλευτο που δημιουργεί την εντύπωση ενός μηχανισμού που ενδέχεται να ξέχασαν οι δημιουργοί κατά την πορεία της ανάπτυξης. Οι λιγοστές κρυψώνες εμφανίζονται στα πρώτα, tutorial κομμάτια του τίτλου, μόνο για να εξαφανιστούν σχεδόν ολοκληρωτικά στη συνέχεια.

Agony review 04

Σαν να μην έφτανε αυτό, η χρήση των κρυψώνων είναι άκρως προβληματική αφού πρέπει να στεκόμαστε με μεγάλη ακρίβεια στο κατάλληλο σημείο προτού μπορέσουμε να δώσουμε την εντολή για να κρυφτούμε, κάτι που φυσικά οδηγεί σε σχεδόν βέβαιο θάνατο όταν θα χρειαστεί να εκμεταλλευτούμε την κρυψώνα ενώ έχουμε έναν δαίμονα στο κατόπι. Ο εκνευρισμός του ελλιπούς stealth αυξάνεται ακόμα περισσότερο από το συνδυασμό του άμεσου θανάτου από ένα μόλις χτύπημα αλλά και των -συνήθως- μακρινών checkpoints, που μας οδηγούν στην επανάληψη μεγάλων τμημάτων όταν χάνουμε. Τουλάχιστον, μία ενδιαφέρουσα ιδέα παλεύει να απαλύνει λίγο τους συχνούς θανάτους.

Όποτε ένας δαίμονας σκοτώνει το χαρακτήρα μας, τότε για μερικά δευτερόλεπτα μπορούμε να ελέγχουμε την αιθέρια ψυχή μας ώστε να βρούμε έναν άλλο, καταδικασμένο άνθρωπο προκειμένου να καταλάβουμε το σώμα του και να συνεχίσουμε -σαν να κερδίζουμε 1-up. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποφύγετε πλήρως την επιστροφή στα checkpoints, καθώς τα υποψήφια σώματα δεν είναι πάντοτε πολλά, ενώ ο χρονικός περιορισμός μέχρι να κυριεύσετε κάποιο από αυτά θα σταθεί αρκετές φορές εμπόδιο. Ας σημειώσουμε εδώ ότι, έπειτα από ένα σημείο, μπορείτε να κυριεύετε και δαίμονες, αλλά ας πούμε ότι αυτή η ικανότητα είναι πολύ πιο περιοριστική από ό,τι δείχνει εξαρχής. Ο χειρισμός των δαιμόνων συνοδεύεται από αυστηρό χρονικό περιορισμό, με το πέρας του οποίου θα κληθούμε να καταλάβουμε ένα άλλο σώμα.

Agony review 06

Το… broken στοιχείο του θέματος δεν αργεί να εμφανιστεί όταν διαπιστώσουμε ότι οι δαίμονες δεν μπορούν να αλληλοεπιδράσουν με μηχανισμούς που ανοίγουν πόρτες, καθώς για αυτό χρειάζονται ανθρώπινα σώματα, τα οποία, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πρακτικά αδύνατο να κυριεύσουμε όταν εξέλθουμε από τον δαίμονα ελέω ορισμένων περιορισμών που υπάρχουν. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως τις περισσότερες φορές είναι αδύνατο να αποκτήσουμε πρόσβαση στο επόμενο κομμάτι του εκάστοτε επιπέδου εάν έχουμε μπει στο σώμα ενός δαίμονα.

Πέραν του stealth η υπόλοιπη δομή του παιχνιδιού τονίζει ακόμα περισσότερο την αίσθηση της κόπωσης, απαιτώντας ξανά και ξανά να βρίσκουμε καρδιές και οστά προκειμένου να ανοίξουμε συγκεκριμένες πόρτες. Υπάρχουν διαφόρων λογής προβλήματα ακόμα, όπως τα απότομα και αλλοπρόσαλλα κοψίματα μεταξύ gameplay και cutscenes, που αποπροσανατολίζουν και δίνουν έντονα την εντύπωση προχειροδουλειάς, το απαράδεκτο lip-synching, το broken waypoint, που πολλές φορές μας οδηγεί σε κύκλους, και διάφορα άλλα θέματα που προβάλουν μία ερασιτεχνική εικόνα.

Agony review 07

Εν κατακλείδι, το Agony αδυνατεί να σταθεί στο ύψος των υποσχέσεών του, έστω και στην απόδοση μίας εφιαλτικής και διεστραμμένης κόλασης, ικανή να μας προκαλέσει αποστροφή. Κατά την γνώμη του γράφοντος το (αδίκως) ξεχασμένο Dante’s Inferno, παρά τα προβλήματά του, κατάφερνε πολύ πιο αξιοπρεπώς την αποτύπωση της κόλασης ενώ το πρόσφατο Outlast 2 σαφέστατα οδηγούσε σε πολύ πιο άβολες και πραγματικά εφιαλτικές καταστάσεις. Εάν περιμένατε ένα παιχνίδι ικανό να σπάσει τα έως τώρα φράγματα σε βίαιο, σεξουαλικό και σωματικό περιεχόμενο, μείνετε μακριά. Εάν θέλετε να ασχοληθείτε με ένα ποιοτικό walking simulator, που κάτι θέλει να πει, μείνετε μακριά. Γενικώς, μείνετε μακριά.

Το review βασίστηκε στις εκδόσεις του παιχνιδιού για PC και PS4.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: HorrorΔιάθεση: Enarxis Dynamic Media
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Madmind StudiosΗμ. Έκδοσης: 29/05/2018
PEGI: 18Εκδότης: Deep SilverΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC

Θετικά

  • Ας πούμε ότι αρχικά δείχνει κάποια ψήγματα φρικιαστικού περιεχόμενου.

Αρνητικά

  • Προσπαθεί εναγωνίως να προκαλέσει αλλά τελικά αποτυγχάνει.
  • Διαφόρων λογής τεχνικά προβλήματα (ειδικά στις εκδόσεις για κονσόλες).
  • Επαναλαμβανόμενο περιβάλλον.
  • Προβληματικό stealth.
  • Εύκολοι θάνατοι και απομακρυσμένα checkpoints.

Βαθμολογία

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

PUBG: Σύντομα διαθέσιμος ο νέος χάρτης Sanhok
Μικρότερος στα βήματα του Fortnite, ενώ ο τίτλος φτάνει τις 50 εκ. πωλήσεις και τους 400 εκ. χρήστες!
Επιβεβαιώθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας για το Valkyria Chronicles 4
Έρχεται το φθινόπωρο ο νέος τίτλος της σειράς.  
Διαθέσιμο το War Thunder για το Xbox One
Αρκεί να αγοράσετε ένα από τα Founder’s Packs.
Έρχονται τα PlayStation Hits για το PlayStation 4
Κλασσικοί τίτλοι σε μειωμένη τιμή.
Ανακοινώθηκε η Headline έκδοση του F1 2018
Με δυο κλασσικά μονοθέσια.
Gameplay υλικό από το NieR: Automata
Από την Xbox One έκδοση του.
Νέος τίτλος "Tales of" είναι στο στάδιο της ανάπτυξης
 Νέες πληροφορίες από τη Bandai Namco.  
Πρώτη γέυση από το Hitman 2
Ο Agent 47 στο Miami  εν ώρα δράσης.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Kρίμα, κατέφυγαν στην εύκολη λύση του shock and graphic violence ''porn'' αλλά απ'ότι φαίνεται στην πορεία ξέχασαν να προσθέσουν και το ουσιώδες παιχνίδι της ανάλογης κατηγορίας. Λατρεύω τα cinematic games (το SOMA που αναφέρει ο Νικόλας άφησε ανεξίτηλα μέσα μου τα σημάδια του για πολλές εβδομάδες) αλλά πρέπει να έχουν καλή ιστορία, σενάριο και χαρακτηρες (πόσο πιο ωραίο θα ήταν π.χ το The Order εάν δεν έπεφτε στην παγίδα του υπερκλισέ σεναρίου).
    Δεν έχω πρόβλημα με την ωμή βία (μιλάτε με τον άνθρωπο που την πρώτη εβδομάδα που γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγο του της έβαλε να δουνε μαζί τα HellRaiser Ι και ΙΙ......Απορώ πως δεν με χώρισε αυτόματα...! :P ) αλλά όταν υπάρχει μόνο αυτή και απολύτως τίποτα άλλο τότε δεν........

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από Stormbringer
  • Φαινόταν απ'την αρχή. Όλο τα περιβάλλοντα και τα τέρατα έδειχναν αλλά απο gameplay και ιστορία τίποτα.

  • Όσον αφορά το κομμένο περιεχόμενο, σε πρώτο επίπεδο δε θεωρώ ότι έχει λογοκριθεί. Πρώτον γιατί θα μπορούσε κάλλιστα να το συμπεριλάβει στο αμερικανικό κοινό, υπό την βαθμολόγηση adults only, διαφοροποιώντας την Ευρωπαϊκή με την αμερικανική έκδοση (το έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν). Τότε ίσως βλέπαμε μια προσπάθεια να αντιμετωπίστει και ως τέχνη από τον Ευρωπαϊκο φορέα. Αφού ο δημιουργός αποφάσισε να το κόψει, ίσως δεν είχε κάτι να προσφέρει? Δεν άξιζε τη διαδικασία?
    Η λίγη εμπειρία μου με τη τέχνη ( κυρίως ζωγραφική) με έχει δώσει να καταλάβω πως όταν ένας δημιουργός το μόνο που θέλει να κάνει είναι να προκαλέσει, χωρίς να έχει κάτι να πει, παραδίδει κάτι αδιάφορο. Το μεγαλείο την τέχνης είναι ότι δίνει τη δυνατότητα στον δημιουργό να θίξει αλήθειες μεσω αυτής που διαφορετικά δε μπορούσαμε να αντέξουμε. Όπως λέει ο Νίτσε " έχουμε τη τέχνη για να μην πεθάνουμε από την αλήθεια." Αλλά αν δεν έχει κάτι να πει ο δημιουργός τότε?
    Κατε με ο λόγος που τα καταφέρνει καλύτερα το Dante's inferno και το Outlast 2 είναι επειδή δεν είχαν μοναδικό σκοπό να προκαλέσουν.
    Όσο για το παιχνίδι σκοπευα να το πάρω κάποια στιγμή καθώς φαινόταν ενδιαφέρον αλλά τελικα από τι διαβάζω δεν έχει τίποτα να προσφέρει, οπότε θα το αποφύγω, και θα ασχοληθω με τα Outlast που ακόμα δε τα έχω παίξει. Για ακόμη μια φορά ενα πολύ ωραίο review!

  • CarnageChaos

    Με βαθμολόγηση Adults Only η διάθεση του παιχνιδιού θα μειωνόταν δραματικά καθώς δεν θα μπορούσε να εκδοθεί σε καμιά κονσόλα αλλά ούτε και στο Steam. Σχετικά με τις κομμένες σκηνές (όπως π.χ. ο βιασμός succubus από τον παίκτη σε first person προοπτική), προσωπικά πιστεύω ότι το μόνο που προσπαθούσαν να κάνουν ήταν να προκαλέσουν και να δικαιολογηθούν με την γνωστή δικαιολογία της "τέχνης", λες και βάζοντας αυτήν τη λέξη από μπροστά σημαίνει ότι έχεις αυτομάτως το ελεύθερο να προβάλλεις το οτιδήποτε. Προσωπικά, βλέποντας αυτές τις σκηνές σε σχετικό βίντεο νομίζω ότι είμαστε καλύτερα χωρίς αυτές...

  • Η πρώτη ταινία που μου ήρθε αβίαστα στο νου είναι το Martyrs ;) η οποία είχε πετύχει τον σκοπό της, να με κάνει να νιώσω άβολα και να σκέφτομαι πότε επιτέλους θα τελειώσει.
    Το παιχνίδι μου προκαλούσε αποστροφή με το trailer του. Τελικά βγήκε μια φόλα και μισή, το πολύ πολύ να ξαναπαίξω το Amnesia που σε καθηλώνει.

  • Κρίμα. Εγώ περίμενα να υπάρχει μπάρα να το προχωράς στις σκηνές που θέλεις. Το ότι το game play είναι μουφα δε με στεναχωρεί ιδιαίτερα.

  • Φαινόταν από την αρχή ότι θα ήταν απλός ένα "πυροτέχνημα δευτερολέπτων" και τίποτε παραπάνω .

  • Προσωπικά και 10άρι να ήταν πάλι δε θα το ακουμπούσα. :p Με απωθεί πολύ το όλο concept/setting του.

  • Εντάξει Νικόλα με έπεισες, θα μείνω μακριά 100%!!

    Υ.Γ Πάντως δεν σου κρύβω ότι το Agony το περίμενα μιας και με είχε ιντριγκάρει πολύ το παιχνίδι από τότε που πρωτοπαρουσιάστηκε..................................ωστόσο δεν πειράζει! "Θα υπάρξει επόμενη φορά, πάντα θα υπάρχει επόμενη φορά"

  • Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι πήραν το όνομα ενός από τα καλύτερα παιχνίδια της Amiga (καμία σχέση σε περιεχόμενο) και το συνέδεσαν με αυτό το έκτρωμα. Καμία ελπίδα για remaster του αγαπημένου shoot em up...

  • Μέσα από τα βίντεο μου κέντρισε το ενδιαφέρον ο εικαστικός τομέας.

    Όπως αποδείχθηκε όμως,τα προβλήματα του είναι τόσα πολλά που μάλλον πονοκέφαλο θα προκαλέσουν και μεγάλη απογοήτευση σε αυτούς που περίμεναν κάτι διαφορετικό.

    Το τοποθετώ ήδη στη λίστα με τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της χρονιάς.

    Ας είναι το μοναδικό.

  • Κρίμα και φαινοταν πολύ δυνατό. Ε δεν πειράζει απλα θα ξαναπαιξω το outlast 2 για 20η φορά και στο insane mode πάλι... Κανενα πρόβλημα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Γιώργος Χριστόπουλος
  • Κρίμαα,. :o

  • Οποιος θέλει horror Resident Evil 7 σε VR. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε. Το έχω ξεκινήσει, έπαιξα καμία ώρα και η τρίχα κάγκελο. :o

Τελευταία Σχόλια

μετα την απίστευτη απογοήτευση του Valkyria Revolution, ελπίζω να σοβαρευτηκαν λιγο εκει στη Sega κ ...
καλά τώρα το "ενημερωμένα" ας μην το πιάσουμε καλύτερα γιατί γελάνε και οι πέτρες με αυτά που ακούω ...
μήπως λέω μήπως ήρθε η ώρα να σκάσουν ένα γερό πακέτο στον Sakaguchi να επιστρέψει να τους βάλει σε ...
Πάμε μωρή Sega
Τέλεια νέα. Το παιχνίδι αν δεν αυτοκτονησουν πάει για σίγουρη αγορά.
Φαίνεται πλέον ότι θα βγει μαζί (ή στην αρχή κυκλοφορίας) με το PS5, λογικά το 2020. Το είχα πει και...
Φαντάζομαι όλες οι αλυσιδες και μόλις ξεστοκαρουν και τα μικροτερα λογικα θα τα φερουν και αυτα
Γνωρίζετε ποια είναι τα "ενημερωμένα καταστήματα λιανικής"? ...να πάμε μια βόλτα?
Yakuza 0 απο εμενα. Περιμενα να πεσει στα 20 ευρω.