Royalty.

Δεν είναι μυστικό ούτε και παράδοξο να λέμε ότι το FIFA αποτελεί το πιο δημοφιλές ποδοσφαιράκι περίπου την τελευταία πενταετία, χτίζοντας παράλληλα τη δική του δυναστεία στο χώρο. Υπάρχει πλέον ένα κύρος γύρω απο το όνομα, προφανώς υψηλές προσδοκίες αλλά και μια ελάχιστη ποιότητα που απαιτείται μετά απο τόσα χρόνια. Αν το FIFA λοιπόν ήταν ομάδα, θα ήταν αναμφίβολα η Ρεάλ Μαδρίτης. Με λίγα λόγια, είναι... “royalty”. Και με την απόκτηση των δικαιωμάτων των Champions League/ Europa League, η ΕΑ συμπληρώνει επιτέλους το παζλ της αψεγάδιαστης εικόνας και απαράμιλλης αυθεντικότητας στην οποία ανέκαθεν στόχευε.

Φέτος έχουμε να κάνουμε με ένα FIFA πιο “φωτεινό” και αστραφτερό, στα μενού, τα χρώματα και τη γενικότερη παρουσίαση, σαν να γιορτάζει κάτι. Τα ευχάριστα νέα είναι ότι υπάρχουν και ορισμένες αισθητές αλλαγές στο gameplay ώστε να μιλάμε πράγματι για νέα, ουσιαστική προσθήκη. Από την άλλη, οι αλλαγές αυτές δεν αλλάζουν στο ελάχιστο τη φιλοσοφία με την οποία πορεύεται η ΕΑ τα τελευταία χρόνια (και ιδιαίτερα την τελευταία τριετία). Πιο συγκεκριμένα, φέτος ο ρυθμός είναι λίγο πιο γρήγορος, κρατώντας όμως την αίσθηση βάρους στη μπάλα και τα σώματα των παικτών. Δίνεται επίσης η αίσθηση ότι η μπάλα είναι πιο ανεξάρτητη και για αυτό το λόγο τα λάθη είναι πιο συχνά, κυρίως στις πάσες, και οι τερματοφύλακες είναι πιο αποτελεσματικοί στα τετ-α-τετ.

FIFA 19 review 01

Το physical game είναι πιο έντονο και φυσικά το ίδιο οι συνεχείς κόντρες μεταξύ των παικτών στις διεκδικήσεις, κάτι που σημαίνει ότι φέτος έχουμε πιο χαλαρά σφυρίγματα από τους διαιτητές ώστε να πάρουν μέρος τα παραπάνω. Ακόμη, φέτος και οι γρήγοροι παίκτες δυσκολεύονται να ξεφύγουν με σπριντ απο τους αμυντικούς ακόμη κι αν ξεκινήσουν με προβάδισμα, και έτσι η άμυνα δεν είναι τόσο ευάλωτη απέναντι σε ταχύτατους επιθετικούς όπως άλλες χρονιές, ενώ οι αναδουλεμένες μηχανικές των σουτ σημαίνουν ότι κάποιοι τρόποι με τους οποίους σκοράραμε με συχνότητα πέρυσι δεν δουλεύουν απαραίτητα και φέτος.

Ωστόσο, πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη κατά τη γνώμη μας είναι ένας δείκτης με εμφανώς arcade χαρακτήρα, ο οποίος σημαίνει πως αν πατήσουμε με πολύ σωστό συγχρονισμό και δεύτερη φορά το κουμπί του σουτ τη στιγμή που η μπάλα αποχωρίζεται το παπούτσι, δίνεται έξτρα πιθανότητες η μπάλα να φύγει με μεγαλύτερη δύναμη και ακρίβεια προς το τέρμα. Ωστόσο, είναι εξίσου πιθανό να μην πατηθεί τη σωστή στιγμή, και να κάνουμε ένα σουτ όπως αυτό του Φετφατζίδη με την ΑΕΚ. Η σχέση ρίσκου/ απόδοσης δίνει ένα παραπάνω ενδιαφέρον και σίγουρα θα κεντρίσει την προσοχή των πιο τολμηρών και φιλόδοξων παικτών, και πρόκειται για μια καλοδεχούμενη προσθήκη.

FIFA 19 review 02

Φέτος, γενικότερα, το FIFA είναι πιο “παιχνίδι” απο ποτέ με μικρές casual προσθήκες. Συνεχίζει φυσικά να είναι προσγειωμένο και πιο μεθοδικό και τακτικό απο τον ανταγωνισμό του πιο ελεύθερου και “άγριου” PES, του οποίου τη ροή και τη φυσικότητα δεν φτάνει. Υπάρχουν στιγμές που θα χτυπιόμαστε από τα νεύρα με την ψυχρή προσέγγιση και την έλλειψη ροής (κάτι που θα εξηγήσουμε παρακάτω). Και στην αμέσως επόμενη φάση, με όμορφο, προσεκτικό ξεδίπλωμα των επιθετικών, μια καλοζυγισμένη τρίπλα τη σωστή στιγμή και την εξαπόλυση ενός εξωτερικού πλασέ με τα πιο γλυκά φάλτσα, τα ξεχνάμε όλα και βρισκόμαστε στον έβδομο ουρανό. Το FIFA είναι ένα παιχνίδι που πάντα έβρισκε την ομορφιά σε λεπτομέρειες του ποδοσφαίρου, οι οποίες δεν συνδέονται απαραίτητα μεταξύ τους αρμονικά.

Μια διεκδίκηση 50/50 στο κέντρο, ένα γεμάτο σουτ έξω απο την περιοχή που θα βρεί στο δοκάρι και θα πάει μέσα, μια “ποδιά” που θα αναγκάσει τον αμυντικό να μας κάνει πέναλτι, πασούλες στο κέντρο και αλλαγές παιχνιδιού στα φτερά, μέχρι να δημιουργήσουμε κενό στην αντίπαλη άμυνα ή να γίνει μια κίνηση στην πλάτη των αμυντικών. Φυσικά, δεν έχουν βελτιωθεί όλα προς το καλύτερο. Συγκεκριμένα, ένα μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε και πέρυσι, συνεχίζει να υφίσταται και φέτος. Δυστυχώς, οι αντίπαλοι συνεχίζουν να ευνοούνται απο το παιχνίδι, και κάθε φορά που παίρνουν την κατοχή σπάνε το ρυθμό και παίζουν ένα κουραστικό passing game ανεξάρτητα απο την ταυτότητα της κάθε ομάδας.

FIFA 19 review 03

Η Α.Ι. σε πολλές στιγμές παίζει... φλιπεράκι και όχι ποδόσφαιρο, ειδικά αν το πάρει απόφαση, όπου και ο παίκτης δεν έχει περιθώρια αντίδρασης αλλά ουσιαστικά απλά παρακολουθεί την εξέλιξη της φάσης. Αυτό υπήρχε και πέρυσι, αλλά φέτος είναι πιο αισθητό διότι η Α.Ι. κάνει πολύ πιο δυνατό και αποτελεσματικό pressing, και κερδίζει την κατοχή με μεγαλύτερη ευκολία μόλις πλησιάζει τους παίκτες μας, τους οποίους εκτοπίζει κερδίζοντας σχεδόν όλες τις κόντρες. Είναι ανούσια αυστηρή, οριακά άδικη και κουραστικά αλάνθαστη, ενώ είναι απορίας άξιο πως και το πιο άκυρο διώξιμο της Α.Ι. βρίσκει σχεδόν πάντα έναν αμαρκάριστο παίκτη με ακρίβεια. Κατά κάποιο τρόπο, λοιπόν, η Α.Ι. “ρουφάει” τη διασκέδαση χωρίς λόγο, με αισθητό scripting για μια ακόμη χρονιά.

Επίσης, δυστυχώς, το FIFA δίνει την εντύπωση ότι αγνοεί ένα fundamental του αθλήματος, το κόψιμο των passing lanes. Δηλαδή, όσο καλή πρόβλεψη κι αν κάνουμε, όσο καλά κι αν τοποθετήσουμε τον παίκτη μας στο δρόμο της πάσας των αντιπάλων, η μπάλα 9 στις 10 φορές περνάει με χαρακτηριστική άνεση χιλιοστά δίπλα μας χωρίς να μπορούμε έστω να της αλλάξουμε πορεία, χωρίς καμία λογική. Προχωρώντας, η παρουσίαση γενικότερα συνεχίζει να βρίσκεται πίσω μόνο απο το NBA2Κ, ως μια απο τις πιο εντυπωσιακές σε βιντεοπαιχνίδι μέχρι σήμερα. Μια παρατήρηση που πρέπει να κάνουμε βέβαια είναι πως εν έτει 2018, συνεχίζεται η χρήση σχεδόν generic προσώπων παικτών μεγάλων ομάδων, όπως ο Jorginho της Chelsea, τη στιγμή που άλλοι παίκτες έχουν ακριβώς τα ίδια εδώ και χρόνια.

FIFA 19 review 04

Πολλοί παίκτες μοιάζουν φωτορεαλιστικοί και όσο πιο κοντινοί γίνεται στον πραγματικό παίκτη, ενώ άλλοι, που έχουν δευτερεύοντα ρόλο (και όχι μόνο), έχουν αδιάφορα, σχεδόν generic πρόσωπα. Η αλήθεια είναι οτι η ΕΑ έχει πλέον τεράστιο μέγεθος και πόρους, οπότε δε δικαιολογείται η παραπάνω κατάσταση, έστω και αν δεν αφορά μεγάλο αριθμό παικτών. Συνεχίζεται επίσης να υπάρχει η ελαφρώς “πλαστική” υφή σε πρόσωπα και φανέλες παικτών, αλλά κάθε χρόνο έρχεται και πιο κοντά σε ένα ρεαλιστικό οπτικό αποτέλεσμα. Η Frostbite γενικότερα απο πέρυσι πατάει γερά στα πόδια της, και έχει πραγματικά απογειώσει το οπτικό αποτέλεσμα στα FIFA.

Επίσης, φέτος θα παρατηρήσει κανείς πως το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω απο τη μεγαλύτερη μεταγραφή του αθλήματος τα τελευταία χρόνια, την οποία εκμεταλλεύεται στο έπακρο: το Champions League και το Europa League. Ο ύμνος που έχει σημαδεύσει πολλά μεγάλα αθλητικά βράδια, επίσημα γραφήματα και οι Lee Dixon και Derek Rae έρχονται να δώσουν μια ευχάριστη, διαφορετική νότα από τους πάντα αγαπημένους αλλά κουραστικούς πλέον Martin Tyler και Alan Smith. Πρέπει να αναφέρουμε για μια ακόμη χρονιά ότι η αυθεντικότητα δεν είναι “εφέ”. Αντιθέτως, είναι κάτι πέρα για πέρα αληθινό και αισθητό. Κάθε φορά που ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια μας τα υπέροχα επίσημα γραφήματα της La Liga, κάθε φορά που οι ομάδες βγαίνουν απο τη φυσούνα με τις κανονικότατες φανέλες τους, στα επίσημα γήπεδά τους. Κάθε φορά που οι λήψεις των καμερών ξέρουν να παίζουν σωστά για να μεταφέρουν στον παίκτη μια αυθεντική και καλοστημένη εμπειρία. Φέτος λοιπόν, με την προσθήκη των Champions League/ Europa League, δίνεται η εντύπωση πως το FIFA βρίσκεται επιτέλους στο επίπεδο που πάντα στόχευε, και το εκμεταλλεύεται πλήρως.

FIFA 19 review 05

Το The Journey κάνει την τρίτη και τελευταία εμφάνισή του, και δεν φοβάται να δοκιμάσει ορισμένα νέα πράγματα, ακόμη κι αν δεν του βγαίνουν όλα. Δίνει την ευκαιρία να πάρουμε τον έλεγχο τριών χαρακτήρων, και σε μεγάλο βαθμό είναι χτισμένο με επίκεντρο το Champions League, το οποίο αποτελεί το... endgame και την απόλυτη κορυφή στην καριέρα των παικτών. Οι χαρακτήρες είναι ο Alex Hunter, ο οποίος υπογράφει στην Real Madrid, ο Danny Williams που παίζει στην Αγγλία και συμμετέχει επίσης στο Champions League, και η αδελφή του Alex, η Kim Hunter, η οποία στα 17 της προσπαθεί να φτιάξει το όνομά της με την Εθνική των Ηνωμένων Πολιτειών. Η γραφή συνεχίζει να είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και χωρίς να δώσουμε spoilers, κλείνει όμορφα την τριλογία.

Κάποια συστήματα που εμφανίζονται είναι το Mentors system, με τους μέντορες που επιλέγει ο Alex Hunter στη Real Madrid ή τη συνεργασία της Kim με την Partner της, την Alex Morgan -αν και δεν μπορούμε να πούμε ότι έχουν ιδιαίτερο βάρος οι παραπάνω μηχανισμοί. Ένα απο τα νέα πράγματα που αναφέραμε παραπάνω, είναι για παράδειγμα το εισαγωγικό ματς του Journey, στο οποίο παίρνουμε τον έλεγχο του Jim Hunter, παππού του Alex και της Kim, σε έναν φόρο τιμής στο ποδόσφαιρο της δεκαετίας του '70. Ιστορική περιγραφή απο τον John Motson, συζήτηση για την επικείμενη προσθήκη των καρτών στο άθλημα του ποδοσφαίρου, μπόλικη λάσπη, σκληρά μαρκαρίσματα και κουρέματα της εποχής, ακόμη και το Replay που αναβοσβήνει πάνω δεξιά στην οθόνη και το φίλτρο μέσα απο το οποίο παίζουμε το ματς, όλα συνθέτουν ένα πολύ ενδιαφέρον, δημιουργικό και καλοστημένο κομμάτι για το οποίο αξίζουν συγχαρητήρια στην ΕΑ.

FIFA 19 review 06

Ένας επίσης καλοδεχούμενος πειραματισμός, που εγγυάται πολλές στιγμές διασκέδασης με την παρέα, είναι τα νέα modes με τρελούς κανονισμούς. Αφήσαμε για το τέλος το Ultimate Team, το οποίο είναι κάθε χρόνο και πιο πλούσιο. Τι να γραφτεί για το UT που δεν έχει ήδη αναλυθεί; Το ότι αποτελεί ένα σχεδόν ξεχωριστό παιχνίδι εντός του παιχνιδιού; Ότι έχει κάθε χρόνο έσοδα σχεδόν ίσα με το ΑΕΠ αναπτυσσόμενων χωρών; Τα modes που προστίθενται τα τελευταία δύο χρόνια (όπως το φετινό Division Rivals); Τα βράδια που ξυπνάμε λουσμένοι στον κρύο ιδρώτα για την αλλαγή συστήματος που θα επιτρέψει να χωρέσουμε και τον Christian Eriksen και τον Kevin DeBruyne και τον Roberto Firmino στην ίδια ενδεκάδα; Υπάρχει λόγος που το UT αποτελεί το υπόδειγμα για όσους προσπαθούν να φέρουν παρόμοια modes στα παιχνίδια τους (τίποτα δεν το αγγίζει φυσικά), είτε συμφωνούμε με ό,τι συνεπάγεται αυτό είτε όχι. Μήνες ολόκληροι είναι εύκολο να χαθούν χωρίς να το καταλάβουμε, στο κυνήγι της τέλειας ομάδας, ένα κυνήγι που δεν τελειώνει ποτέ.

Καταλήγουμε ότι το FIFA 19 είναι μάλλον το καλύτερο FIFA μέχρι σήμερα και σίγουρα το πιο πλήρες. Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι όσον αφορά καθαρά το gameplay, παρά τις βελτιώσεις και προσθήκες, η πιο όμορφη και συναρπαστική ποδοσφαρική απόδοση στο χορτάρι ανήκει -κατά τη γνώμη μας- στο απέναντι στρατόπεδο. Στο FIFA ωστόσο, ανήκουν όλα μα όλα τα υπόλοιπα ανεξαιρέτως, ειδικά με τη φετινή προσθήκη των Champions League/ Europa League. Όπως και οι... Galacticos καταφέρνουν να παίρνουν αποτελέσματα και Champions League χωρίς να παίζουν πάντα απαραίτητα την καλύτερη μπάλα, έτσι και το FIFA κάνει όλα αυτά που πρέπει για να μείνει στην κορυφή. Πιο πλήρες, πλούσιο και καλογυαλισμένο από ποτέ, το FIFA 19 είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να έχει στη συλλογή του κάθε ποδοσφαιρόφιλος.

To review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PS4.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: SportsΔιάθεση: Bandai Namco Entertainment Greece
Αριθμός παικτών: 1-2Ανάπτυξη: EA VancouverΗμ. Έκδοσης: 28/09/2018
PEGI: 3Εκδότης: Electronic ArtsΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC, Nintendo Switch, Xbox 360, PlayStation 3

Θετικά

  • Πλούσια, ολοκληρωμένη ποδοσφαιρική εμπειρία και το καλύτερο FIFA της γενιάς.
  • Ορισμένες αισθητές αλλαγές και καλοδεχούμενοι πειραματισμοί.
  • Ικανοποιητικό κλείσιμο στο The Journey.
  • Βελτιωμένο Soundtrack.

Αρνητικά

  • Κυρίως η Α.Ι και δευτερευόντως άλλοι μηχανισμοί “πνίγουν” τη διασκέδαση.
  • Career και Pro Clubs έχουν μείνει πολύ στάσιμα σε σχέση με τα υπόλοιπα modes.
  • Συνεχίζουν να υπάρχουν generic ή outdated πρόσωπα σε αναγνωρίσιμους παίκτες.

Βαθμολογία

Πραγματικό παιδί της γενιάς του '90, το όχι και τόσο μακρινό gaming ταξίδι του ξεκίνησε κάτι Χριστουγεννιάτικα πρωινά με γάλα κακάο και Crash Bandicoot στο PS One. Έκτοτε, συνεπής στις gaming "υποχρεώσεις" του πασχίζει να καλύψει το εύρος παλιών και νέων όχι μόνο παιχνιδιών, αλλά ταινιών, σειρών, βιβλίων και μουσικής και αναρωτιέται συνεχώς πως γίνεται να μην προλαβαίνει, ειδικά τώρα που είναι και φοιτητής. Μεταξύ άλλων, χόμπι του είναι ο αθλητισμός, ο κινηματογράφος και τα ταξίδια.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Δύο demos για το Anthem ετοιμάζει η EA
Στις αρχές του 2019, για κονσόλες και PC.
Νέα laptop από την ASUS
ZenBook 14, και gaming μοντέλα FX505 και FX705.
UK charts: Ρεκόρ πωλήσεων για το Super Smash Bros Ultimate
Το καλύτερο ξεκίνημα τίτλου στο Nintendo Switch.
Νέο trailer για το Anthem από τα Game Awards 2018
Αφιερωμένο στην ιστορία του παιχνιδιού.
Διαστημικές περιπέτειες με το Journey to the Savage Planet
Ώρα για εξερεύνηση στα άστρα...
To 2019 θα κυκλοφορήσει το Psychonauts 2
Για κονσόλες και ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Ημερομηνία κυκλοφορίας για το Rage 2
Επίσημη ανακοίνωση από τα Game Awards 2018.
Επίσημο το remake του Crash Team Racing
Ο αγαπημένος ήρωας επιστρέφει!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Ήμουν πάντα λάτρης του gameplay της σειράς FIFA, πάντα δοκίμαζα και τα δύο και συνήθως κατέληγα προς ΕΑ μεριά αλλά φέτος αποφάσισα να πάω στο "αντίπαλο στρατόπεδο". Τα πιο fun χαρακτηριστικά του PRO είναι αυτά που με κέρδισαν τελικώς την φετινή χρονιά. Ως παίχτης που ασχολείται αποκλειστικά με career mode/master league είναι εξοργιστικό να βλέπω πως η μόνη αλλαγή που παρουσιάζει το συγκεκριμένο mode στο FIFA είναι το μπλέ background σε ματς Champions League. Αντίθετα το PRO σου δίνει πολλά περισσότερα να κάνεις, χωρίς βέβαια την λάμψη και τη γυαλάδα του FIFA μιάς και τα μενού του πρώτου δείχνουν απαρχαιωμένα. Κάτι άλλο που με ενόχλησε στο FIFA για μία ακόμη χρονιά, και μπράβο γιατί το είδα να αναφέρεται στο κείμενο, είναι η κατοχή της Α.Ι. Μία κατοχή σπαστική θα τη χαρακτήριζα από τη στιγμή που τις πιο πολλές φορές δεν έχει να κάνει με δημιουργία φάσεων αλλά με χάσιμο χρόνου από την πλευρά της αντίπαλης ομάδας που ως επιπρόσθετο στοιχείο έχει και ότι δε κάνει λάθη ώστε να ανακτήσει ο παίχτης την μπάλα. Αποτέλεσμα αυτού είναι ένα 50-50 μοίρασμα της κατοχής ακόμα και ανάμεσα σε ομάδες με μεγάλη διαφορά δυναμικότητας. Ανεξάρτητα πάντως από το τι θα επιλέξει να αγοράσει ο καθένας μας, είναι πολύ ευχάριστο που υπάρχουν δυο διαφορετικές αλλά πολύ ποιοτικές επιλογές.

  • Από την πρώτο ματς που δοκίμασα στο ντέμο, εντόπισα την προβληματικότατη A.I. Για μένα είναι αποτρεπτικός παράγοντας για το παιχνίδι, όσο βελτιωμένο κι αν είναι σε άλλους τομείς. Το pro, παικτικά, εξακολουθεί να είναι καλύτερο.

  • "μεγάλων ομάδων.... Chelsea", κάπου εκεί σταμάτησα να διαβάζω το κατά τα άλλα καλό review :p

    Πέρα από την πλάκα, συμφωνώ με όσα γράφονται. Επιτέλους υπάρχουν κάποιες αλλαγές στο gameplay, ένας αέρας φρεσκάδας, μετά το κουραστικό -τελικά- FIFA 18. Ευχάριστες οι πιο δύσκολες πάσες, ευχάριστα τα λάθη στις αποδοχές της μπάλας, ενδιαφέρουσες οι διεκδικήσεις και οι πιο δυνατές μονομαχίες.
    Σημαντικές για εμένα -και την παρέα- και οι προσθήκες στο Kick Off, όπως η πλήρης καταγραφή στατιστικών, τα house rules και η δυνατότητα για Best of 3/5.
    Ωστόσο φέτος δεν θα αγοράσω τον τίτλο, κυρίως γιατί δεν θέλω να σπαταλήσω gaming ώρες στο FUT. Πέρυσι ξόδεψα αρκετές ώρες στο να παίζω χρηματιστήριο με την αγορά, στο να παίζω άσκοπα Squad Battles με την ΑΙ, μόνο και μόνο για να έρθει ο Ιούνιος και να έχω μία αξιοπρεπή ομάδα, την οποία δεν πρόλαβα καν να χαρώ.
    Τέλος για την Α.Ι. δεν θα πω κάτι γιατί ποτέ δεν θα πιάσει τα επιθυμητά επίπεδα, πάντα οι co-op και οι online αγώνες θα προσφέρουν μεγαλύτερες συγκινήσεις, αυτό είναι κάτι που πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε όλοι, για αυτό οι περισσότεροι "ανταγωνιστικοί"-competitive τίτλοι θα στρέφονται πάντα προς το online. Το βλέπουμε στα ποδοσφαιράκια, στα racing, στα fighting, στα strategy-moba, στα FPS κ.α. Σε όλες αυτές τις κατηγορίες δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που θα προτιμούσε να παίξει με την Α.Ι. παρά με κάποιον αντίπαλο στα μέτρα του.

  • KhR1s

    Θα διαφωνήσω, εν' μέρη, στο κομμάτι που γράφεις για την Α.Ι. Ναι δεν περιμένω να φτάσει ποτέ στην απόλυτη αληθοφάνεια και δε ξέρω καν αν αυτό θα ήταν και καλό κιόλας. Αυτό που ζητάω όμως είναι να διορθωθούν κάποια πράγματα που την ταλανίζουν εδώ και τρία συνεχόμενα έτη, και εξηγούμαι: To γράφω και στο πρώτο μου σχόλιο αλλά αυτό το πράγμα με την κατοχή έχει καταντήσει κουραστικό, μου χαλάει το παιχνίδι και την διασκέδαση και οκ τρεις εκδόσεις πριν μπορούσα να το προσπεράσω και να απολαύσω όλα τα υπόλοιπα που σχηματίζουν το στιβαρό κατα τ' αλλα gameplay των FIFA αλλά πλέον δε γίνεται να μη με πειράξει η μηδενική προσπάθεια της ΕΑ να δώσει κάτι παραπάνω σε όσους αρέσκονται να παίζουν modes πέρα του FUT που απαιτούν καλή Α.Ι. Έχωντας παίξει αρκετά καί τα δύο ποδοσφαιράκια φέτος βλέπω πως έχουν θέμα στην Α.Ι. τους όπως π.χ. στο PRO έχουμε μονοδιάστατο τρόπο ανάπτυξης των περισσότερων αντιπάλων που καταλήγει συνήθως σε μία χαμηλή σέντρα. Η διαφορά είναι πως τα προβλήματα της Α.Ι. στο PRO δε μου χαλάνε το fun της υπόθεσης όπως συμβαίνει στο FIFA που βλέπουμε ξανά και ξανά τα ίδια θέματα κάθε χρόνο. Ίσως το ότι τα τελευταία χρόνια έχω ασχοληθεί κατα κύριο λόγο με FIFA να με έχει κουράσει και σε λίγα χρόνια να λεω τα ίδια για το PRO, απλά βλέπω μία "αδιαφορία" της ΕΑ να αλλάξει πράγματα που δεν αφορούν αποκλειστικά το mode που της αποφέρει λεφτά είτε αυτά αφορούν την Α.Ι. είτε κάποια νέα features στα υπόλοιπα modes το παιχνιδιού.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από trikala93
  • KhR1s

    Βασικά δεν διαφωνούμε, συμφωνούμε ότι η ΑΙ χωράει πάρα πολλές βελτιώσεις και το να φτάσει σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο (ειδικά σε ένα ποδοσφαιράκι που μιλάμε για 10+11 παίκτες). Είναι κάτι αρκετά δύσκολο, θέλει πολύ μελέτη, κάτι που σημαίνει τεράστιο κόστος για την ΕΑ και την κάθε ΕΑ.
    Αντιθέτως το να εισαχθεί ένα ακόμα mode στο FUT δεν είναι κάτι τόσο κοστοβόρο αφού σίγουρα δεν απαιτεί την ίδια επιστημονική μελέτη. Η ΕΑ, όπως κάθε εταιρία, κοιτάει το κέρδος της, για αυτό προτιμάει το μεγαλύτερο μερίδιο του budget της να φεύγει στο FUT, αφού με μεγάλη ευκολία όλοι ανοίγουν πακέτα. Ξέρω ότι εσύ, εγώ, και άλλοι εδώ μέσα δεν κάνουμε κάτι τέτοιο, όμως μία βόλτα στο YouTube, ακόμη και στην ελληνικά "fifοκάναλα", αρκεί για να δεις και με τα μάτια σου ότι η ΕΑ μας ΓΛΕΝΤΑΕΙ με το FUT και μας αρέσει. Μας αρέσει τόσο το να ανοίγουμε οι ίδιοι πακέτα, όσο και το να κοιτάμε άλλους να ανοίγουν, πραγματικά πόσο αηδιαστικό είναι που τα βίντεο με openings είναι αυτά με τις περισσότερες προβολές; Άρα προσωπικά δεν θα τα βάλω αρχικά με την ίδια την ΕΑ, αλλά με όσους παίζουν και ασχολούνται με το FIFA, ανάμεσά τους και εγώ, ακόμη και αν δεν έχω δώσει ούτε 50λεπτά στην ΕΑ για microtransactions.
    To ακόμη πιο αηδιαστικό είναι πως είμαι σίγουρος ότι η ΕΑ έχει μία τεράστια ομάδα από ψυχολόγους, μαθηματικούς, designers κτλ να ερευνούν -σε βαθμό που δεν φανταζόμαστε- το ποιες αλλαγές στο gameplay θα οδηγήσουν περισσότερους στο άνοιγμα πακέτων. Πιστεύω πως εδώ και χρόνια το gameplay της σειράς χτίζεται με βάση τα πακέτα, τους OTW παίκτες και τα "κρυφά" traits. Τέλος, έχοντας παίξει χιλιάδες ματς στο FIFA,πιστεύω πως ακόμη και την ίδια ομάδα να έχουμε οι 2 μας στο FUT, ακόμη και όλες οι μεταβλητές να είναι ίδιες για εμάς τους δύο, οι ομάδες μας θα έχουν διαφορετική απόδοση, ανάλογα με το "παρελθόν" του καθενός, το πόσες ώρες παίζει, το πόσο εύκολα αγοράζει πακέτα και πολλά άλλα, που δεν τα βάζει ο νους μας, με μόνο στόχο να οδηγηθούμε και οι 2 στο "Buy FIFA Points".

    Καλό κουράγιο, καλή FIFAχρονιά και μακριά από το store!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από KhR1s
  • O κόσμος βαρέθηκε τις στρατηγικές της ΕΑ και την στασιμότητα της σειράς. Μετά το FIFA 17 δεν έβρισκα λόγο να αγοράσω την νεότερη προσθήκη. Παίζω το Pro (το περσινό μάλιστα) και είμαι πολύ πιο ευχαριστημένος. Το απολαμβάνω! Κάτι που είχα ξεχάσει με τα FIFA.

    User score στο metacritic, 2...

    Καιρός να ταρακουνηθεί η ΕΑ!

  • Το καλύτερο FIFA μπορεί αλλά για το καλύτερο παιχνίδι ποδοσφαίρου υπάρχει πλέον σοβαρότατος αντίλογος.
    Για να δούμε εάν η αναζωπυρωμένη κόντρα θα έχει καλά αποτελέσματα για εμάς!

    υγ: ΠΑΙΞΤΕ ΥΠΕΘΥΝΑ! (:p)

  • Οντας Fifaκιας απο το 92 το ro το επαιζα κυριως με φιλους κι για κοντρες....φετος θα πω ενα FifA

Τελευταία Σχόλια

Καλή επιτυχία! party hard 2
Δυστυχως η Sega δεν εχει πια (!?) το source code του Saga, οποτε ειναι αρκετα δυσκολο να κανουν καπο...
Αγαπημένη σειρά βίντεο η Green Light District!!! [Agony UNRATED]
Φαινονται πολυ τουμπανα, μπραβο για την καλυψη GO
Η Sega κάθεται σε ένα θησαυροφυλάκιο νοσταλγίας κι έπρεπε να περάσει τόσος καιρός για να κάνει κάτι ...
Το Saga είναι ένα από τα καλύτερα και πιο σπάνια παιχνίδια του Saturn. Ένα remake αυτού θα ήταν σπου...
Το θέλω πολύ το Pathfinder: Kingmaker αλλά θα περιμένω κι άλλο. Έχουν ανακοινώσει και DLCs, με το τε...
Ωραία τα games (party hard 2)