Το τρένο θα σφυρίξει μια φορά κι όποιος προλάβει ας ανέβει.

Δεν ξέρω αν το έχουμε αντιληφθεί όλοι οι ενδιαφερόμενοι, αλλά το RDR2 είναι το πρώτο παιχνίδι της Rockstar για τα PS4/ Xbox One. To πρώτο. Της Rockstar. Που δεν ξέρω πώς, καταφέρνει να βρίσκεται στο προσκήνιο είτε με το GTA5 port και το Online, είτε με το bc Red Dead Redemption στο One και στο PSNow είτε με το hype για το RDR2. E, να πώς.

Είναι η περίσταση που θέλει κανείς να γράψει ποιητικούς διθυράμβους και να απαγγείλει ελεγείες ή να ξεπετάξει κάτι στα γρήγορα και να συνεχίσει το παιχνίδι, γιατί αυτό τον φωνάζει πίσω στην οθόνη με τραγούδι πιο εθιστικό από αυτό των σειρήνων. Δε δύναμαι να αντιληφθώ πώς κάποιος που θα ασχοληθεί με το RDR2 θα μπορέσει να κάνει κάτι άλλο παράλληλα στο gaming τομέα (εξαιρούνται οι περιπτώσεις εξάρτησης που πλέον έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ από το gaming σύμπαν μου, που έχουν πάψει να με απασχολούν). Δηλαδή, κάποια στιγμή, ένα τεράστιο open world παιχνίδι όπως το Odyssey (ή και το Origins με τα μισοτελειωμένα και ανέγγιχτα expansion του) μπήκε στην άκρη ελαφρά τη καρδία, με την προοπτική κάποια στιγμή να μας ξαναπασχολήσει (χλωμό). Και περιεχόμενο υπάρχει που δεν εξερευνήθηκε και περιοχές που δεν άνοιξαν.

Red Dead Redemption 2 review 01

Αλλά δεν υπάρχει ούτε μία υπόνοια για το πώς ακριβώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο με τον κόσμο του Red Dead Redemption 2. Για να κατατεθεί μία πρόβλεψη... δεν θα γίνει, εκτός κι αν ανακοινωθεί το Mass Effect 4 και κυκλοφορήσει μέσα στον επόμενο μήνα. Μπροστά στο πρώτο Red Dead Redemption, με έναν σχετικά μικρό (επαρκή μεν, μικρό δε) χάρτη, συνυπολογίζοντας το εκπληκτικό Undead Nightmare, ο παίκτης μένει σχεδόν άφωνος και η τελική επιλογή για το twist της ιστορίας ναι μεν είναι ανατριχιαστική και συγκινητική και ό,τι άλλο δακρύβρεχτο σκέφτεστε, αλλά δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα. Το παιχνίδι είναι δεκαράκι πριν το τέλος του John Marston (θα παρακαλέσω πολύ να σεβαστείτε την ηλικία και την αρτηριακή πίεση του γράφοντος και να μη γίνει κάποιο σχόλιο για spoilers κ.λπ. 9 χρόνια μετά την κυκλοφορία του RDR).

Δεν ξέρω αν έχουμε κάνει τη σούμα, αλλά το RDR ήταν και παραμένει ένα από τα σπουδαιότερα παιχνίδια του γνωστού σύμπαντος -τουλάχιστο μέχρι την Ανδρομέδα (καλό, ε;)- και ξέρω ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να λέγεται (αλλά εν πάσει περιπτώσει το λέω) αλλά επιβάλλεται να παιχτεί από κάθε σοβαρό gamer. Τι να κάνουμε, υπάρχουν και τα προαπαιτούμενα. Και πάνω σε αυτή τη σούμα πατάμε και διαπιστώνουμε ότι το RDR2 είναι απλά ένα καλύτερο RDR. Δηλαδή ό,τι θα περίμενε κανείς από τη Rockstar και ό,τι φέρνει σε οργασμό τους gamers, σε αμηχανία τους reviewers, σε άτακτη φυγή τις γειτονικές κυκλοφορίες, σε πλημμύρα fake apps στο google play, σε χιονοστιβάδα ανόητων hype videos στο youtube, σε hardcore mode όλους τους κασουαλιάρηδες, σε single player mode όλους όσους έχουν να παίξουν μόνοι τους παιχνίδι από το FF7, σε διαζύγιο mode ζευγάρια, σε Α’ τοπικό Κοζάνης mode το Champions League (όταν ξεκινάς να παίζεις λίγο πριν το ματσάκι και όταν κλείνεις την κονσόλα, έχουν τελειώσει και οι αχρείαστες post game αναλύσεις), σε pause τον Αρναούτογλου γιατί ποιος νοιάζεται για τον καιρό, σε εικόνα νεκρής φύσης το τραπεζάκι της τηλεόρασης με τα άλλα χειριστήρια και τα accessories πάνω τους (σκόνη ΚΑΙ στα καλώδια) και σε έκσταση τους/ τις συζύγους και μαμάδες που μαγειρεύουν για την οικογένεια, γιατί με το ίδιο φαγητό θα βγει άνετα η βδομάδα καθώς κανείς μας δεν το προσέχει. Άλλωστε και ο Arthur Morgan στο camp της συμμορίας, μόνο βραστό τρώει.

Red Dead Redemption 2 review 02

Και μιας και πιάσαμε το camp, ας πούμε δύο λόγια για την ιστορία. Το παιχνίδι ξεκινά με τη συμμορία του Dutch (του γνωστού Dutch και arch enemy του John Marston στο RDR) να προσπαθεί να διαφύγει από την καταδίωξη πρακτόρων, marshals και κυνηγών επικηρυγμένων μέσα στη χιονοθύελλα. Η ληστεία στο (γνωστό) Blackwater δεν έχει πάει σύμφωνα με τα σχέδια, η συμμορία άφησε μέλη της πίσω καθώς και ένα πολύ μεγάλο ποσό στο οποίο όμως δεν είχε πρόσβαση. Μέσα στη χιονοθύελλα χάνονται κι άλλοι, και στο παρά πέντε τα μέλη της βρίσκουν έναν εγκαταλελειμμένο οικισμό όπου και ξαποσταίνουν υπό ακραίες συνθήκες.

Κάπου εκεί γνωριζόμαστε με το «πρωτοπαλίκαρο» της συμμορίας του Dutch, τον Arthur Morgan, του οποίου η πρώτη αποστολή είναι να διασώσει το νεαρό (τότε) John Marston, τον οποίο μέσα στη θύελλα τον παγίδεψαν σε μία απόκρημνη κορυφή οι λύκοι από τους οποίους κονόμησε και τη γνωστή ουλή. Η συμμορία, μετά από κάποιες δύσκολες μέρες και μία πρώτη συνάντηση με τη συμμορία των O’ Driscolls, κατηφορίζει σε πιο νότια και ζεστά μέρη για ανασύνταξη. Ακόμα λείπουν μέλη της και ακόμα δεν υπάρχει το βασικό μέσο για να απομακρυνθούν ακόμη ανατολικότερα του Blackwater: τα λεφτά. Τα λεφτά που πρέπει να έρθουν είτε με νέες «δουλειές» είτε με ανάκτηση αυτών που βρίσκονται κάπου κρυμμένα στην ευρύτερη περιοχή του Blackwater, η οποία όμως ακόμα βρίθει από ανθρώπους του Νόμου (και μη) που ψάχνουν για τους σεσημασμένους της συμμορίας του Dutch.

Red Dead Redemption 2 review 03

Ακριβώς αυτή η αναζήτηση χρημάτων οδηγεί τη συμμορία από μετεγκατάσταση σε μετεγκατάσταση και από μετακίνηση σε μετακίνηση, καθώς σιγά σιγά σε κάθε νέα περιοχή γίνεται γνωστή από τα εγκλήματά της (τα οποία για τον Dutch δεν είναι παρά η άσκηση των στοιχειωδών Νόμων της Ανθρώπινης Ελευθερίας) ώστε κάθε φορά τραβάει όλο και πιο ανατολικά. «Ίσως και στην Ευρώπη» που λέει και ο Dutch, υπονοώντας ότι κάποια στιγμή πρέπει να γυρίσουν στην προγονική γη (Ολλανδός ο ένας, Σκωτσέζος ο άλλος κλπ).

Λέμε τα αυτονόητα με το να επισημάνουμε ότι η ιστορία-ες της Rockstar είναι μάλλον ό,τι πιο καλογραμμένο υπάρχει στη βιομηχανία. Μετά την περιπλάνηση σε «ανοικτούς» κόσμους παιχνιδιών τον τελευταίο καιρό, όπου η γραφή, οι διάλογοι και οι ιστορίες φέρνουν τον παίκτη σχεδόν σε αμήχανη θέση λόγω της προχειρότητας και της αφέλειάς τους, η απότομη εισαγωγή και η ενασχόληση με το RDR2 είναι σχεδόν σοκαριστική. Σε πολλές περιπτώσεις ο παίκτης θα πιάσει τον εαυτό του να κατασκοπεύει τις γραμμές που διαβάζονται από τους ηθοποιούς του παιχνιδιού, ψάχνοντας εναγωνίως για κάποιο ψεγάδι που θα επαναφέρει την τάξη των πραγμάτων και θα υπενθυμίσει ότι αυτό είναι παιχνίδι κι όχι μία διαδραστική κινηματογραφική εμπειρία υψηλότατης ποιότητας. Μάταια. Οι άνθρωποι της Rockstar δεν αστειεύονται ούτε καν στους διαλόγους με τους εμπόρους, με τους σταθμάρχες και με τους πιο ανυποψίαστους NPCs.

Red Dead Redemption 2 review 04

Κάθε μέλος της 25 μελούς και βάλε συμμορίας έχει την ιστορία του, το χαρακτήρα του, το υπόβαθρό του και, κυρίως, τη σχέση του με τον Arthur Morgan και τους υπόλοιπους. Σχέση που αλλάζει και διαμορφώνεται δυναμικά καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού και μετά από κάθε αποστολή, «δουλειά» και παράπλευρη ενασχόληση του κεντρικού ήρωα. Η εξέλιξη της ιστορίας επηρεάζει και το τελευταίο μέλος της συμμορίας, τις αντιδράσεις του, το περιεχόμενο που προσφέρει στο παιχνίδι (με υποαποστολές) και τη σχέση με τους υπόλοιπους.

Δεν είναι δόκιμο να αναφερθούμε ξεχωριστά σε κάποιες περιπτώσεις καθώς σχεδόν όλοι οι συμμορίτες έχουν κάτι να δώσουν. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο παίκτης σιγά σιγά τους γνωρίζει όλους τόσο αβίαστα, τόσο απίστευτα φυσικά, τόσο ομαλά, που ακόμα κι αν δεν ήταν στις προθέσεις του, τους ξέρει με τα μικρά τους ονόματα και συμπάσχει σχεδόν με όλους. Ένας καθαιρεμένος πρώην ιερωμένος, που το έχει ρίξει για χρόνια στην αγυρτεία και στην ακολασία, ένας βετεράνος του εμφυλίου, ο απαραίτητος εκρηκτικός Ιρλανδός, ο γιός μιας Ινδιάνας κι ενός πρώην σκλάβου που τσιγκλάει τα χειρότερα ταμπού της Αμερικής του 1900, ένας απελευθερωμένος μαύρος σε μία χώρα που δείχνει ακόμα να μην έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα των ελεύθερων πρώην σκλαβων, ένας φαφλατάς μάγειρας, μία γυναίκα που σώθηκε από την πορνεία και την κακομεταχείριση, ο ιθύνων νους της κατασκήνωσης της συμμορίας-μία μητρική για όλους φιγούρα, ένα πρώην ορφανό με τη γυναίκα του, Abigail, και το γιό της, Jack (ο John Marston) κτλ. Όλοι μα όλοι έχουν κάποιο ρόλο στο RDR2. Όλοι μα όλοι συνεισφέρουν σε μία απαράμιλλα δομημένη κατασκευή, μέσα στην οποία ο παίκτης νιώθει οργανικό κομμάτι αυτής της συμμορίας και του κόσμου γενικότερα.

Red Dead Redemption 2 review 05

Κι επειδή η Rockstar κάθε φορά το πηγαίνει το πράγμα λίγο παραπέρα, πρέπει να επισημανθεί το σημαντικότερο στοιχείο επάνω στο οποίο βασίζεται ο ισχυρισμός ότι το RDR2 είναι ένα καλύτερο RDR. Δεν είναι ο μεγαλύτερος κόσμος, οι βελτιωμένοι μηχανισμοί, οι περισσότερες αποστολές και η μεγαλύτερη ποικιλία. Είναι και όλα αυτά, αλλά κυρίως είναι το ότι η Rockstar κατά πάσα πιθανότητα με το RDR2 δημιουργεί το πιο ζωντανό και ρεαλιστικό σε ατμόσφαιρα παιχνίδι που έχουμε δει ποτέ. Και μιλάμε για ένα εύρος παρεμβάσεων στην «παιχνιδιάρικη» φύση των games από το πόσα δέρματα σηκώνει το άλογο του Arthur μέχρι το ότι κάνοντας ληστείες, αλλάζοντας ρούχα και κούρεμα σε μία περιοχή, καθιστά δυσκολότερο στις Αρχές το έργο να τον εντοπίσουν. 

Η αρχική εμφάνιση αυτού του «ρεαλιστικού» χτισίματος του κόσμου μπορεί να ξενίσει ολίγον τι και το γράφουμε με πάσα ειλικρίνεια. Το ότι ο παίκτης θα δει το χρονοβόρο animation του γδαρσίματος ενός μεγάλου ζώου ΚΑΘΕ φορά που θα βρίσκει ο Arthur ένα τέτοιο θήραμα, μπορεί να είναι για κάποιους προάγγελος βαρετών ωρών και, ακόμα χειρότερα, βαρετών μηχανισμών. Δεν είναι όμως έτσι, διότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ η φύση του παιχνιδιού. Μετά την πρώτη συνάντηση με τους O’Driscolls, το έδαφος γύρω από τον παλιό σταθμό εξόρυξης είναι διάσπαρτο με πτώματα. Για να γίνει loot σε κάθε ένα από αυτά, ο Arthur πρέπει να τα ψάξει ένα ένα κι όχι να περάσει από πάνω τους για να γίνει το loot αυτόματα. Ο πειρασμός μεγάλος, γιατί κακά τα ψέματα πρόκειται για εύκολο χρήμα και τσάμπα προμήθειες. Οι ενισχύσεις όμως καταφθάνουν και το loot είναι χρονοβόρο. Θα θυσιαστεί τόσο τσάμπα υλικό για να προλάβει ο Arthur να πάρει κάλυψη και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους εχθρούς ή θα υποκύψει στη γοητεία της σύγχρονης εξάρτησης του gamer, το λουτάρισμα; Η Rockstar έχει χτίσει ένα ρεαλιστικό κόσμο. Σαφώς και τα πτώματα έχουν πάνω τους κάποια λεφτά, τιμαλφή, πολεμοφόδια. Σαφώς και το σφραγισμένο μπαούλο μπορεί να κρύβει κάτι σημαντικό. Δε μας κάνει όμως τη ζωή εύκολη. Αν κάποιος θέλει έτσι εύκολα να έχει ο Arthur 5000$ και απεριόριστο ammo, θα ψοφήσει στην αγγαρεία.

Red Dead Redemption 2 review 06

Το κυνήγι δεν είναι απλή υπόθεση. Θέλει προσοχή και επιμονή για να βρεθεί το κατάλληλο θήραμα και να αποκτηθεί το δέρμα του σε πολύ καλή κατάσταση. Η χρήση όπλου κατά πάσα πιθανότητα θα έχει ως αποτέλεσμα ένα κακής ποιότητας δέρμα, που κοστίζει ελάχιστα, αποφέρει λιγότερα και είναι ακατάλληλο για crafting διαφόρων πραγμάτων. Τα δέρματα των μεγαλύτερων ζώων πιάνουν όλο το χώρο πίσω από τη σέλα του αλόγου. Ένα κάθε φορά μπορεί να μεταφέρεται. Τα μικρότερα στοιβάζονται σε μεγαλύτερους αριθμούς με το αντίστοιχο animation. Οι βυρσοδέψες δε βρίσκονται κάθε λίγο και λιγάκι. Συνήθως κρύβονται σε απόκρημνα μέρη κι έχει αγώνα μέχρι να φτάσει κανείς σε αυτούς.

Τα όπλα βρίσκονται στο άλογο, αλλά ο Arthur κάθε φορά έχει πεπερασμένο αριθμό επάνω του. Κατεβαίνοντας από το άλογο πρέπει να θυμηθεί να πάρει αυτά που θέλει. Διαφορετικά μπορεί να βρεθεί μακριά από το ζώο χωρίς να έχει τον οπλισμό που απαιτεί η περίσταση -πέρα από τα sidearms. Κατά την είσοδο σε κατοικημένες περιοχές παίζει σημαντικό ρόλο τα όπλα να είναι στη θήκη τους. Η αλληλεπίδραση με τους NPCs μπορεί να καταλήξει τελείως διαφορετικά και ο παίκτης αντί να μιλήσει και να αλληλεπιδράσει με τον NPC, να δώσει την εντύπωση ότι θέλει να τον ληστέψει. Όχι, δεν μπαίνουν στη θήκη αυτόματα τα όπλα κι αν κρατιούνται στο χέρι με L2 δε μιλάς, αλλά σημαδεύεις. Ο παίκτης πρέπει να μπει στο πετσί του ρόλου και να αντιληφθεί ότι σε μία κατοικημένη πόλη, όπου δε θέλει να δώσει πατήματα, πρέπει να θυμάται ΠΑΝΤΑ να βάζει στις θήκες του τα όπλα.

Red Dead Redemption 2 review 07

Αυτά είναι μικρά παραδείγματα για το ότι το RDR2, ακόμα και μέσω των μηχανισμών του gameplay, ακόμα και των πιο απλών, των πιο στοιχειωδών, θέλει να βάλει τον παίκτη στο πετσί του Arthur Morgan. Το RDR2 συνεχώς, μετά από 50 ώρες, εκπλήσσει με τη δουλειά που έχει αφιερωθεί στις λεπτομέρειες του κόσμου του. Ο παίκτης πάρα πολλές φορές θα σκεφτεί: «μα έκαναν ειδικό animation γι αυτό και για εκείνο;». Έχει χαθεί το μέτρημα το πόσα διαφορετικά πράγματα βλέπει κανείς να συμβαίνουν στο RDR2, πράγματα που σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα παιχνίδια γίνονται με «gaming» τρόπους.

Θα ρωτήσει κάποιος, «αυτό είναι το ζητούμενο;». Δυστυχώς ή ευτυχώς, η απάντηση δε μπορεί να δοθεί με ένα ναι ή ένα όχι. Η απάντηση μπορεί να είναι κάπως έτσι: «παίξε το παιχνίδι, ζήσε τον κόσμο του και θα αντιληφθείς αν όλες αυτές οι μικρολεπτομέρειες παίζουν ή όχι ρόλο». Αφού οι τύποι της Rockstar αποφάσισαν να το κάνουν έτσι, εξάντλησαν όλα τα περιθώρια που δίνονται με τις παρούσες τεχνολογικές δυνατότητες. Ο κόσμος στο RDR2 δεν είναι πίνακας ζωγραφικής. Είναι ζωντανός. Είναι ο πιο ζωντανός κόσμος που έχουμε δει ποτέ και μάλλον είναι απίθανο να μας διαφεύγει κάτι παρόμοιο. Το πώς προκύπτουν τα quest, το πώς εξελίσσονται οι διάλογοι, το πώς αλληλεπιδρά ο Arthur με τα τυχαία συμβάντα στο δρόμο, στην πόλη, στην ύπαιθρο, το πώς συμπεριφέρεται το άλογο, το πώς ο παίκτης εξοικειώνεται με τον οπλισμό του, το άλογό του, το περιβάλλον του, τη ζωή στο camp και τις δραστηριότητες τριγύρω, είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο να περιγραφούν.

Red Dead Redemption 2 review 08

Στην άκρη του δρόμου δύο bounty hunters προσπαθούν να αλυσοδέσουν έναν επικηρυγμένο. Ο τελευταίος κατατροπώνει τον έναν και παλεύει με τον άλλο. Ο Arthur πυροβολεί τον επικηρυγμένο, πυροβολεί τον κυνηγό, μένει αμέτοχος και παρακολουθεί την εξέλιξη της σκηνής, τι απ’ όλα; Δίπλα στη λίμνη έχουν κατασκηνώσει δύο τύποι που μιλούν χαμηλόφωνα για θαμμένα τιμαλφή. Ο Arthur πλησιάζει. Σηκώνοντας το όπλο η κίνηση εκλαμβάνεται ως απειλή και οι δύο τύποι αρχίζουν να πυροβολούν. Αν υπακούσει στις απειλητικές παραινέσεις τους και απομακρυνθεί, θα ακούσει τα αντίστοιχα υποτιμητικά σχόλια. Μπορεί και να απαντήσει προσπαθώντας να εκτονώσει την κατάσταση ή να τους τσιγκλήσει. Κι εκεί μπορεί να έχουμε άλλο αποτέλεσμα. 

Το πλήθος αυτών των παραδειγμάτων, ο τεράστιος αριθμός των μικρών αποστολών που προκύπτουν φυσικά και αβίαστα χωρίς άτσαλα κομμένα cutscenes και η ομαλότητα με την οποία έρχονται στην επιφάνεια, δείχνοντας ότι είναι οργανικό κομμάτι του κόσμου του RDR2, αναδεικνύουν ένα πράγμα: το περιεχόμενο του παιχνιδιού δε μπορεί σε καμία περίπτωση να κωδικοποιηθεί σε έναν μικρό ή μεγάλο κατάλογο. Σαφώς και υπάρχουν οι γενικές κατηγορίες του τι μπορεί να κάνει κανείς, αλλά ακόμα κι αυτές ξεπηδούνν μέσα από τον κόσμο τόσο μα τόσο ζωντανά, που κάθε φορά φαντάζουν ως κάτι διαφορετικό. Είναι η πρώτη φορά που μετά το Dark Souls υπάρχει στο γράφοντα τόσο έντονη η επιθυμία να τελειώσει-εξαντλήσει το παιχνίδι χωρίς ούτε ένα tip. Χωρίς ούτε έναν οδηγό, ούτε ένα κλεφτό γκουγκλάρισμα. Και ό,τι βρεθεί να βρεθεί από μόνο του βρε αδερφέ.

Red Dead Redemption 2 review 09

Μετά την αγορά συνταγών για την παραγωγή τροποποιημένων πολεμοφοδίων, ο Arthur κάθεται στο πρόχειρο camp και φέρνει το crafting menu. Ενώ υπάρχουν τα υλικά, δε δίνεται η ικανότητα να παρασκευαστούν οι εν λόγω σφαίρες. Διότι πολύ απλά ο παίκτης ΔΕ διάβασε τη συνταγή. Απλά την έχωσε στην τσάντα και περίμενε μαγικά να έρθει πάνω το αντίστοιχο μενού. Στο camp της συμμορίας ξεκλειδώνονται κάποιες αναβαθμίσεις. Σε μία από αυτές που έχει αγοραστεί με κάμποσα λεφτά, πίσω από την άμαξα του Arthrur εμφανίζεται ένα χάρτης «για να σχεδιάζει καλύτερα ο Arthur τις δραστηριότητές του». Είναι εν τέλει ο χάρτης που δίνει δυνατότητα fast travel και ανακαλύφθηκε μετά το 50% του τίτλου (θα μπορούσε να έχει αγοραστεί πολύ πιο πριν).

Σε μία εγκαταλελειμμένη καλύβα στο βορά, μέσα στα χιόνια βρίσκεται πολύυυ μέσα στο παιχνίδι ο πρώτος Treasure Map. Πρόκειται για μία εικόνα. Φαίνεται ένας βράχος που ο σχηματισμός του θυμίζει προφίλ ανθρώπου, ένας στεγνός κορμός, μία μικρή διαδρομή και μετά ένας πεσμένος κορμός πίσω από το στεγνό κι ένα βελάκι. Η αναζήτηση στη γύρω περιοχή της εν λόγω τοποθεσίας αποβαίνει άκαρπη και ο χάρτης μπαίνει στην τσάντα του Arthur. Αρκετά μετά μέσα στο παιχνίδι (και αφού youtube οδηγοί δεν υπάρχουν ούτε για πλάκα) σε μία αποστολή, ένας πράκτορας εισιτηρίων δίνει ένα tip στον Arthur για το δρομολόγιο μίας άμαξας που μεταφέρει αντίκες και κοστίζει αρκετά. Το χαρτάκι που του πλασάρει γράφει «North of Face Rock» μπλα μπλα μπλα. Ώπ! «Face Rock». Να μην είναι αυτός; Και είναι αυτός, χιλιόμετρα μακριά από το σημείο που βρέθηκε ο χάρτης, σε ένα μέρος που μόνο από το μέγεθος του βράχου ο παίκτης θα το έβρισκε γύρω στο επόμενο Πάσχα. Η συγκεκριμένη ανακάλυψη δεν ισοφαρίζεται ούτε από 30 platinum με χρήση guides.

Red Dead Redemption 2 review 10

Αναφέρονται παραδείγματα διότι δεν είναι δυνατόν να γίνει κατηγοριοποίηση. Ναι, έχουμε γενικές κατηγορίες δραστηριοτήτων (δε θα αναφερθούν όλες διότι το κείμενο δεν είναι fact sheet), αλλά οι αποστολές και οι optional αποστολές είναι τόσο διαφορετικές η μία από την άλλη, έχουν τόσο μεγάλη ποικιλία που ο παίκτης νομίζει (και καλώς νομίζει, διότι έτσι είναι) ότι κάνει συνεχώς διαφορετικά πράγματα. Οι μετακινήσεις με το άλογο από σημείο σε σημείο είναι συχνά χρονοβόρες αλλά τουλάχιστον κατά τις αποστολές διανθίζονται (όπως και στα GTA 4, GTA5, RDR) με απίστευτης ποιότητας διαλόγους, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας. Πώς να διατυπωθεί αλλιώς; Αυτοί οι διάλογοι, αυτές οι στιχομυθίες, είτε εξελίσσονται μεταξύ βασικών χαρακτήρων κατά τη διάρκεια μίας αποστολής είτε με NPCs σε υποαποστολές ΕΙΝΑΙ το ίδιο το παιχνίδι.

Κυνήγι, ψάρεμα, collectibles, ίππευση, crafting στολών και χαϊμαλιών, κυνήγι απολιθωμάτων, είναι όλα κομμάτι του κόσμου, έρχονται και φεύγουν ομαλά και αβίαστα και όλα μα όλα έχουν περιεχόμενο. Οι συλλεκτικές κάρτες των πακέτων των τσιγάρων συνήθως βρίσκονται σε κτήρια ή camps. Όταν λοιπόν μέσα στο δάσος ο παίκτης βρει μία εγκαταλελειμμένη καλύβα, καλό θα είναι να την εξερευνήσει. Το ίδιο θα πρέπει να κάνει αν βρει κάποιον περίεργο γεωλογικό σχηματισμό. Κάτι άλλο θα κρύβει. Το χτίσιμο του κόσμου στο RDR2 δε γίνεται με τον τρόπο που γνωρίζουμε στα άλλα open world παιχνίδια. Ο χάρτης στο RDR2 δεν είναι assets που πέφτουν τυχαία στο παιχνίδι. Τα πάντα είναι προσεκτικά τοποθετημένα για να δώσουν τη μεγαλύτερη δυνατή πειστικότατα της ύπαρξης αυτού του φανταστικού τμήματος της Αμερικής και τη μεγαλύτερη δυνατή αληθοφάνεια. Αληθοφάνεια που όμοιά της δεν έχουμε ματαδεί.

Red Dead Redemption 2 review 12

Οι μηχανισμοί του RDR2 ακολουθούν κι αυτοί πιστά τη φιλοσοφία της αληθοφάνειας. Στο παιχνίδι θα βρείτε ένα νέο σκεπτικό σχετικά με Health, Stamina και Dead Eye. To κάθε ένα έχει Πυρήνα και Περιφέρεια. Αυτό που εξαντλείται κατά το gameplay είναι η περιφερειακή γραμμή. Ο πυρήνας «καταναλώνεται» με το χρόνο (σε μία μέρα για παράδειγμα) απλά η ποσότητα του πυρήνα είναι καταλυτικής σημασίας για το πόσο γρήγορα γίνεται Regenaration σε υγεία, αντοχή και dead eye. Ο Arthur που έχει να φάει μία μέρα, έχει την ίδια κάθε φορά μπάρα ζωής, αλλά ο πυρήνας είναι χαμηλός, που σημαίνει ότι στη μάχη, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει regenerate και έτσι κινδυνεύει να βγει νοκ άουτ πολύ πιο εύκολα. Το ίδιο με το stamina και dead eye, που γεμίζει πολύ πιο εύκολα από headshots όταν ο πυρήνας του είναι γεμάτος μετά από κατανάλωση -για παράδειγμα- καπνού. Θα βρείτε δεκάδες τρόφιμα και καταναλώσιμα αγαθά που επηρεάζουν τον πυρήνα και «οχυρώνουν» για ώρα τα τρία αυτά χαρακτηριστικά. Απλά ο παίκτης πρέπει να προνοεί και να έχει πάντα κάτι αντίστοιχο μαζί του.

Το ίδιο ισχύει και για το άλογο, που στο RDR2 είναι σχεδόν κομμάτι του ήρωά μας. Όπως και η Υγεία, η Αντοχή και το Dead Eye του Arthur, αυξάνονται σταδιακά με το RPGoειδές σκετπικό του «όσο περισσότερο κάνω κάτι τόσο κερδίζω στον αντίστοιχο τομέα» έτσι και με του αλόγου. Άλλες ράτσες αλόγων έχουν άλλες συμπεριφορές, άλλες αντοχές και άλλες επιδόσεις. Είναι από μόνο του ένα μικρό παιχνίδι, το τι άλογο θα διαλέξει ο παίκτης, πώς θα του συμπεριφερθεί, πώς θα αναπτύξει το δεσμό μαζί του.

Red Dead Redemption 2 review 13

Τρομακτική είναι και η ποικιλία των όπλων, των συμπεριφορών τους, της παραμετροποίησής τους και της συντήρησής τους. Η συνεχής χρήση ενός όπλου εξοικειώνει τον Arthur με αυτό και τον κάνει καλύτερο, αλλά αυτό σημαίνει ότι το όπλο απαιτεί και συντήρηση και καθάρισμα αλλιώς χάνει σε επιδόσεις. Ο χειρισμός του Arthur, το cover system, το Dead Eye (το πάγωμα του χρόνου κατά τη σκόπευση) και γενικά η όλη αίσθηση του χαρακτήρα και του βάρους του, είναι κορυφαία. Στην αρχή, μετά από ώρες με παιχνίδια που έχουν αυτοματοποιήσει το cover και το stealth, υπάρχει η σχετική παγωμάρα, αλλά μετά από λίγη ώρα, και με τη φιλοσοφία «το χειριστήριο είναι προέκταση του σώματος του Arthur» παραπόδας, όλα πάνε πρίμα.

Εννοείται ότι οι κορυφαίες επιδόσεις ακολουθούν τον τίτλο και στα πιο απλά animations, το ταξίδι με το άλογο, με τις άμαξες, την καταδίωξη θηραμάτων (ζώων και ανθρώπων) κτλ. Είναι εκπληκτική η απόκριση και του αλόγου και του Arthur ως χαρακτήρα κατά το gameplay. Πολύ ευχάριστη έκπληξη είναι και η A.I. του τίτλου, που κάνει τους αντιπάλους να προσπαθούν να προσεγγίσουν τη θέση του Arthur, να τον περικυκλώσουν κλπ. Το RDR2 είναι Rockstar φιλοσοφίας σαφώς, με πολλούς εχθρούς και ανελέητο shooting, οπότε δεν περιμένουμε κανένα παιχνίδι βαθιάς τακτικής σκέψης, αλλά ακόμα κι έτσι είναι πολύ μπροστά σε σχέση με το GTA5 και το RDR. Πολύ ευχάριστη προσέγγιση επίσης η δυνατότατα επιλογής σε αρκετές αποστολές διαφορετικών τακτικών. Από το αν θα γίνει All Guns Blazing είσοδος ή θα πάει στους εχθρούς ένας από τη συμμορία υποδυόμενος έναν New Born Christian ιεροκήρυκα, μέχρι το ποιον ρόλο θα παίξει μία κοπέλα από το camp για να αποσπάσει την προσοχή των υπαλλήλων της τράπεζας, της νεαρής κοπέλας που έχει χαθεί ή της μεθυσμένης τροτέζας που δεν ξέρει τι της γίνεται; Rockstar λεμε.

Red Dead Redemption 2 review 14

Η παρέλαση των περίεργων και ιδιότυπων χαρακτήρων δεν υστερεί πουθενά σε σχέση με τα υπόλοιπα Rockstar παιχνίδια. Άλλωστε, πάντα αυτό ήταν ένα κίνητρο εξερεύνησης των κόσμων της. Από το Los Santos και το Liberty City μέχρι την περιοχή δυτικά του Blackwater. Το ίδιο συμβαίνει και στο RDR2 με τους ιδιότυπους χαρακτήρες να έχουν αυξηθεί δραματικά. Από τον ανάπηρο βετεράνο πολέμου που εκλιπαρεί για έναν φίλο, με τον οποίο όμως θέλει συνέχεια να είναι μαζί (και κερδίζει το απαραίτητο σιχτίρισμα του Arthur), μέχρι τον ρακένδυτο επαίτη που ζητάει από τον Arthrur να του φέρει κάποια ενθύμια από το προγονικό του σπίτι που του κατέσχεσε η τράπεζα και αποδεικνύεται ότι είναι πρώην έμπορος σκλάβων που αναπολεί το «περίλαμπρο» παρελθόν.

Η αλήθεια είναι ότι ίσως επειδή έχει ρίξει τεράστιο βάρος στο ρεαλισμό και την αληθοφάνεια η Rockstar, δεν έχουμε δει (ακόμη) τις ακραίες φιγούρες που υπήρχαν στο GTA5 και κυρίως στο RDR (θυμίζω τον βρωμιάρη τυμβωρύχο που δεν ξέθαβε τα πτώματα μόνο για τα τιμαλφή τους, τον επιτήδειο περιπλανώμενο θαυματοποιό-γιατρό κ.ο.κ.), αλλά ουδόλως αφαιρεί αυτό πόντους από τη συνολική γοητεία των εκατοντάδων χαρακτήρων που παρελαύνουν. Από την άλλη, ο Arthrur Morgan είναι λίγο επίπεδος σαν χαρακτήρας αλλά αυτό ίσως να δικαιολογείται από το ότι βρίσκεται δεκαετίες υπό την προστασία αλλά και τη σκιά του Van Der Linde. Είναι ο πιστός στρατιώτης της συμμορίας, είναι ο προστάτης της, ο συνεκτικός κρίκος μεταξύ των ετεροβαρών μελών της, ο πιο παλιός μαζί με τον Dutch που τη βλέπει όπως κανείς άλλος: σαν την οικογένειά του. Δεν το ενεργοποιεί κάποιο ανώτερο κίνητρο (π.χ. ο John Marston συνεργάζεται με τους ομοσπονδιακούς πράκτορες για να τους καταδώσει δύο μέλη αυτής της συμμορίας και τον ίδιο τον Dutch) και σίγουρα δε φιλοσοφεί τη ζωή όπως ο Dutch, που θεωρεί εαυτόν τον τελευταίο εκπρόσωπο των Ελεύθερων Ανθρώπων (ακόμα κι αν αυτή η ελευθερία κοστίζει πολλά κιλά αίμα δικαίων και αδίκων).

Red Dead Redemption 2 review 15

Παρόλα αυτά έχει το Honor System που θυμίζει το Angel-Devil των Fable και που του επιτρέπει να πραγματοποιεί και πράξεις ηθικές και έντιμες σε έναν κόσμο που θέλει πολύ βίαια να απεμπολήσει τα τελευταία απομεινάρια της Άγριας Δύσης για να εισαγάγει βίαια την πρόοδο της βιομηχανικής επανάστασης όπως σκωπτικά σημειώνει ο Arthur όταν αντικρίζει το καρβουνιασμένο Saint Denis. «Ώστε αυτός είναι ο πολιτισμός τους». Το Honor System δεν έχει κάποιο καταλυτικό ρόλο στο παιχνίδι και μάλλον είναι εκεί για να θυμίζει στον παίκτη ότι οι πράξεις του έχουν τον αντίστοιχο αντίκτυπο στον κόσμο του RDR2. Παρόλα αυτά, καλό είναι να μαθαίναμε γιατί το να κάνει loot ένα άσχετο κουφάρι ο Arthur του αφαιρεί Honor Points, αλλά το να απειλεί τη χήρα και το ορφανό ενός που δανείστηκε από τη συμμορία είναι απλά κομμάτι μίας αποστολής και δεν του στοιχίζει τίποτα. Ίσως η μοναδική-παραφωνία σε ένα σχεδόν τέλειο σύνολο. Πιθανά είναι το ξεπερασμένο του μηχανισμού που κοστίζει εδώ. Θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα, π.χ. μέσα από τις επιλογές που κάνει για το πώς να πραγματοποιηθεί μία αποστολή, μέσα από το πόσα θύματα αφήνονται πίσω κτλ. Βελόνα στα άχυρα ψάχνουμε.

Στον τομέα της απεικόνισης το παιχνίδι πηγαίνει την τρέχουσα γενιά σε απάτητα μονοπάτια, πάντα έχοντας στο νου μας ότι αυτό που βλέπουμε στο background δεν είναι φανταζί πίνακας ζωγραφικής αλλά ο ζωντανός κόσμος του παιχνιδιού. Δεν υπάρχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα και assets. Υπάρχει πάντα κάτι διαφορετικό σε σχέση με αυτό που είδαμε πιο πριν. Κάθε πόλη είναι διαφορετική από την άλλη, το Blackwater και το Saint Denis ως τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι τελικά επαρκέστατα (αν και αρχικά φαντάζουν λίγα για το μέγεθος του παιχνιδιού) έχοντας στο νου μας ότι δεν πρόκειται για copy-paste ώστε να προκύπτουν 50 πόλεις.

Red Dead Redemption 2 review 17

Εδώ έχουμε Rockstar. Κάθε κτήριο, κάθε καλύβα, κάθε βράχος που να πάρει και να σηκώσει είναι διαφορετικός. Πώς το κάνουν αυτό; Πώς σε ένα χάρτη χωρά ο ορεινός όγκος των Rockies, οι βάλτοι και τα bayous του Saint Denis (κάντε τις αντιστοιχίες με την πραγματικότητα), μία λασπωμένη πόλη κοπαδιών και ζωέμπορων, το Blackwater καλύτερο από αυτό που ξέραμε, πεδιάδες της κεντρικής Αμερικής, ποτάμια, λίμνες, κουφάρια πεδίων μαχών του εμφυλίου, Νότιες κατοικίες με τις φυτείες τριγύρω σα να βλέπεις ταινία. Πώς χωράει η χιονοθύελλα σε απάτητες ράχες, η ομίχλη των βάλτων, ο καθαρός ορίζοντας του ηλιοβασιλέματος σε μία στεγνή από την ανομβρία πεδιάδα, η καθισμένη υγρασία σε μια λίμνη, η βροχή που λασπώνει ακόμα περισσότερο τη λασπωμένη πόλη των πρώην ανθρακωρύχων; Πώς;

Και όλα με μία ποιότητα απεικόνισης κορυφαία, ένα χρώμα καθηλωτικό, με animations και ερμηνείες από το cinema και απόδοση (σχεδόν) σταθερή. Ελάχιστα προβληματάκια σε πυκνοκατοικημένες (και εννοώ ΠΥΚΝΟκατοικημένες) περιοχές με πολλή κίνηση, τα παραβλέπουμε διότι θα διορθωθούν. Τι άλλο να γραφτεί; Για τη μουσική, την ατμόσφαιρα, τα υφέρποντα πολιτικά μηνύματα που δεν είναι τόσο αιχμηρά όπως στο Undead Nightmare αλλά είναι πάντα παρόντα; Τι περιμένετε, αυτό το παιχνίδι να υστερεί σε κάποιον από αυτούς τους τομείς; Όταν μετά από 40 ώρες, η μουσική και το πλάνο που ακολουθεί συγκεκριμένη αποστολή σε ανασηκώνουν με γουρλωμένα μάτια από τον καναπέ, τον καναπέ που έχει κάνει στάμπα και βαθούλωμα από την απάθεια, την επανάληψη και τη συνήθεια, αυτή την άτιμη την καταραμένη τη συνήθεια που ρίχνει τον άνθρωπο στα Τάρταρα της αδιαφορίας και στέλνει εκατομμύρια στις αγκαλιές των γραβατοφορεμένων, εμείς τι άλλο να γράψουμε;

Red Dead Redemption 2 review 16

Να μετρήσω λέξεις; Να ξαναελέγξω την checklist μη μου ξέφυγε κανένας μηχανισμός και μου πούνε «ναι αλλά δεν έγραψες για το πώς σουφρώνει το όσχεο του αλόγου στο κρύο!»; Ε, ναι, κι αυτό συμβαίνει! Εννοείται ότι έχει μείνει χωρίς αναφορά το μισό παιχνίδι. Αφού σε κάθε αποστολή κάνεις άλλα πράγματα, τι, να γράψουμε οδηγό για όλες τις αποστολές;

Λοιπόν, κοιτάξτε τι κάνει η Rockstar. Δε θα το γράψω με παλιότερο στυλ για αιώρες και ποτά και τσιγάρα. Δε θα το σχηματοποιήσω γιατί δεν ξέρω αν πλέον παίζει και κάποιο ρόλο. Η Rockstar λοιπόν λέει: "Θα βγάλουμε ένα παιχνίδι. Και σε ό,τι βάλουμε μέσα σε αυτό το παιχνίδι θα ρίξουμε μια σφραγίδα τελειότητας. Ό,τι βγάλουμε θα είναι το καλύτερο που κυκλοφορεί και το σύνολο θα είναι τέτοιο, που θα προκαλεί εφιάλτες σε όσους ξέγραψαν τα κλασικά παιχνίδια, θα φέρνει ιδρώτα σε αυτούς που περιμένουν να γυρίσουν από τη δουλειά και να ανοίξουν την κονσόλα, θα προκαλεί τύψεις σε αυτούς που «δεν παίζουν τέτοια παιχνίδια», θα προκαλεί χαμηλόφωνους αυτοοικτιρμούς σε όσους δεν έπαιξαν το πρώτο, θα προκαλεί γαστραλγία σε όσους έχουν κυκλοφορίες δύο μήνες πριν και δύο μήνες μετά και ΔΕ θα προκαλεί τίποτα σε όσους αποφάσισαν ότι γι αυτούς gaming είναι τα επιχειρηματικά κολπάκια αυτών που τους έχουν ήδη στο τσεπάκι τους". Δεν ξέρω τελικά αν προκαλεί ή δεν προκαλεί τα παραπάνω. Σε όσους όμως αγαπούν το gaming, τους θυμίζει το γιατί το αγαπούν.

Το review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PS4.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: ActionΔιάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Rockstar StudiosΗμ. Έκδοσης: 26/10/2018
PEGI: 18Εκδότης: Rockstar GamesΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One

Θετικά

  • Ο πιο ζωντανός κόσμος παιχνιδιού που έχει υπάρξει.
  • Ρεαλισμός σε μηχανισμούς, gameplay, αλληλεπίδραση με χαρακτήρες που απογειώνει την gaming εμπειρία.
  • Open World που αξίζει την αδημονία του παίκτη να τον εξερευνήσει και να τον ανακαλύψει.
  • Ερμηνείες και σενάριο, άφταστα.

Αρνητικά

  • Αν και το Honor System έχει καλό αντίκτυπο στον κόσμο του παιχνιδιού, η υλοποίησή του είναι μπαγιάτικη.

Βαθμολογία

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Η Black Friday στο PlayStation
Προσφορές σε Spider-Man, FIFA 19, Red Dead Redemption 2, God of War, PS+ συνδρομές κ.α.
Teaser trailer για το Draugen
Θρίλερ μυστηρίου από τους δημιουργούς του Dreamfall Chapters.
11-11 Memories Retold
They Shall Not Grow Old.
Αποχή της Sony από την επόμενη Ε3
Απρόσμενη στροφή της εταιρείας και πλήγμα στην έκθεση.
Ξεκίνησε η “Μαύρη Παρασκευή” για το Xbox Live Gold
Μειωμένες τιμές σε πάνω από 500 τίτλους.
Άρχισε η αφαίρεση των τίτλων της Telltale από το Steam
Tales of Monkey Island και Back to the Future τα πρώτα θύματα.
Στην THQ Nordic οι Bugbear Entertainment και Coffee Stain Studios
Σκανδιναβική ενίσχυση για την THQ Nordic.
Δωρεάν για δοκιμή το Tom Clancy’s Rainbow Six Siege
Ακόμη ένα τετραήμερο δωρεάν διάθεσης του τίτλου σε κονσόλες και PC.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • https://media.tenor.com/images/a213bb2730bbe62b757b7c32d19708fa/tenor.png

  • KhR1s

    Αυτο ακριβως! τιποτα αλλο!

  • KhR1s

    Uuuuubiiiii πατώνεις;;; :D :D :D :D

  • KhR1s

    Μόνο σε κονσόλες.

  • KhR1s

    Σε pc διαβασα το review Σαββα :p

  • KhR1s

    Aν κάνεις για το review έτσι το παιχνίδι μη το αγγίξεις, θα πάθεις αφυδάτωση!

  • Ώπαααα κεραμίδα, δεν το περίμενα σήμερα! Κρατάω το δεκάρι και προς το παρόν το review του Σάββα αποθηκεύεται/εκτυπώνεται/δερματοδένεται μέχρι να πάρω την πρώτη γεύση μην ξέροντας τίποτα.

  • ΕΓΕΡΘΗΤΟ! Εγέρθητο να περάσει η Rockstar!!!

  • aragorn2

    Απο τα λίγα αρχαια που θυμάμαι Εγερθητω με ω και όχι ο μεταφράζεται στα νέα ελληνικα να σηκωθεί αυτος .
    Εγέρθητε δηλαδη εσείς σηκωθείτε ταιριάζει εδω .

  • aragorn2

    Βρε το έγραψα κοροϊδευτικά λόγω του επικου βίντεο της Χρυσής Αυγής, αν θυμάσαι! :P

  • aragorn2

    Εγέρθητο και καθήθαντο χαχαχ https://www.youtube.com/watch?v=gIOICDs2Mgo

  • Παναγία μου! Review!

  • Αυτο δεν ειναι απλα ένα review για ένα παιχνίδι, ειναι μουσική στα αυτιά μου!!!:o:o:o

  • Mπράβω Σάββα μας ταξίδεψες .!!! Η αναμονή εχει χτυπησει κόκκινο :):):)

  • Σάββα σταχυολογώντας τo review σου :

    -Τεράστιο βάρος στο ρεαλισμό και στην αληθοφάνεια η Rockstar.

    -Τόσο μεγάλη ποικιλία που ο παίκτης νομίζει (και καλώς νομίζει διότι έτσι είναι) ότι κάνει συνεχώς διαφορετικά πράγματα.

    - Μία ποιότητα απεικόνισης κορυφαία, ένα χρώμα καθηλωτικό .

    -Honor System που θυμίζει το Angel-Devil των Fable και που του επιτρέπει να πραγματοποιεί και πράξεις ηθικές και έντιμες σε έναν κόσμο που θέλει πολύ βίαια να απεμπολήσει τα τελευταία απομεινάρια της Άγριας Δύσης.

    Με βαση τα παραπάνω και κυρίως το τελευταίο για το honor system (προσωπικά με αρέσει να ειμαι ηθικός χαρακτήρας στα παιχνίδια που παίζω διοτι πιστευω οτι τα παιχνίδια με οποία ασχολείται καποιος και με το τρόπο που τα παιζει είναι προέκταση του χαρακτήρα του)
    το RDR2 ειναι must have για όλους οσους αγαπουν το gaming.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από GiorgosTsompanidis
  • Δεν έπαιξα το πρώτο δεν με είχα καμία όρεξη να παίξω το δεύτερο δεν με συγκινεί το setting είναι αδιάφορο, είναι over hyped, είναι απλά μια εταιρία, είστε όλοι λάθος και τα παίρνετε... preorder sent. :p

  • Thanos_Gr_4

    https://media.giphy.com/media/3otPoo0470PTytXXtm/giphy.gif

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από aragorn2
  • Αμάν ρε Σάββα.Ξέρεις τι κατάφερες με τα παραπάνω;Αύριο που θα έχω τον τίτλο,θα αφήσω πρώτη φορά στη μέση τίτλο Assassin's Creed για να παίξω κάτι άλλο.

  • ωχχχ... Και ελεγα να περιμένω λίγο καιρο για να προλάβω το backlog mου...
    ζημιες....

  • Αναμονή δυσβάσταχτη...

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από melk0r
  • Εταιρεία που έχει ξεπεράσει το μέσον (video games). Από τις περιπτώσεις που υπάρχει δικαιοσύνη μεταξύ ποιότητας και επιτυχίας και μάλιστα με τέτοια σταθερότητα που να μην πιστεύει κανείς πραγματικά ότι θα παραδώσει κάτι λιγότερο από αριστούργημα . Φαινόμενο πλέον και γράφει ιστορία την ώρα που μιλάμε .

    Α και Σάββα μας έλειψες ρε μπαγάσα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από dopa
  • Ξεκινώντας δεν θα εκθείασω το παιχνίδι.Θα δωσω τα εύσημα μου άλλη μια φορά στον Σάββα. Η καλύτερη "πένα" στον ελληνικό ιντερνετικό κόσμο των sites με θεματολογία τα videogames. Άλλο ένα review με απίστευτο βάθος.Το ορόσημο όμως είναι η χρήση της Ελληνικής γλώσσας και του πλούτου της. Ειλικρινά διαβάζω για να μάθω λεξιλόγιο και χρήση μέσα από τα ενδιαφέροντα μου,που δεν είναι τίποτα άλλο από τα παιχνίδια.Σε ένα μέσο που απαξιώνει το πλούσιο λεξιλόγιο και βολεύεται στις συντομογραφίες γαλουχωντας γενιες...ο Σάββας είναι ΌΑΣΗ. Σε ευχαριστούμε θερμά άλλη μια φορά που μας κάνεις την τιμή κ ασχολείσαι με το μέσο και τα βιντεοπαιχνίδια ώστε να τα μεταφέρεις σε εμάς με αυτόν τον τρόπο.
    Όσο για το παιχνίδι έχω να πω ότι,ίσως μαζί με το zelda, game of generation σύμφωνα με αυτά που διαβαζω

  • ευγε σαβα!!!!

  • Ένα εξαιρετικό κείμενο για ένα εξαιρετκό παιχνίδι. Ευχαριστούμε Σάββα.

  • Μπράβο Γιατρέ μου, υπέροχο review, με ανάγκασε μετά από χρόνια ( 2005) που ήμουν ενεργός μέλος σε αυτή κοινότητα, να γράψω ένα μπράβο κυρίως για την σπουδαία γραφή του Σαββα. ( συνέχιζω να σας παρακολουθώ εδω και χρόνια, χωρίς να σχολιάζω, ένας reviewer που χωρίς να χαιδευει αυτιά, λέει τα πράματα με το όνομα τούς, όχι άλλη παίζουν 10 ώρες ένα παιχνίδι και κάνουν review, μιλώ για το odyssey και γενικά στον κόσμο τον Gaming sites ). Σε 5 ώρες θα μπω και εγώ στο σπουδαίο κόσμο του παιχνιδιού, θα πάω να το αγοράσω απο ένα Gaming κατάστημα,
    στη Λευκωσία, που θα ανοίξει μόνο και μόνο για αυτό το παιχνίδι, τα μεσάνυχτα.

  • Gamer-cy

    Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω ;)

  • Είχα την εντύπωση ότι δεν είχατε παραλάβει καν;) Μπράβο Σάββα για το πλήρες και πανέμορφο review. Πόσο καιρό είχα να πάρω PS4 παιχνίδι day 1; Το περιμένω αύριο.

  • Ωραίο, κατατοπιστικότατο και spoiler-free άρθρο. Ανυπομονώ αύριο να μου έρθει το παιχνίδι που το προπαρήγγειλα ?

  • dchristo81

    Μα εμείς είμαστε πιτα στα spoilers ?

  • Διαβάζοντας αυτό το review το μόνο που μπορώ να νιώσω είναι αγαλίαση γιατι μας ήρθε ακόμα ένα εξαιρετικό παιχνίδι απο την Rockstar. Σε αυτούς τους καιρούς που η ποιότητα έχει μειωθεί, κυρίως στους τίτλους απο μεγάλα στούντιο, η Rockstar δίνει ένα ακόμα λόγο για τον οποίο θα πρέπει να βρούμε χρόνο για να το απολαύσουμε. Βέβαια δεν μπορώ να το παίξω τώρα, αλλά θα έρθει η ώρα του, μιας και αξίζει σαν εμπειρία. Να εδώ μαζί με τον Νίκο πίνοντας Πλωμάρι (Θέλω βαθμολογία για το Pun) θα αναμένουμε την έκδοση σε Pc . Εν τέλη νιώθω περίφανος πάντως που ο Σάββας είναι απο τα μέρη μου, και με την γραφή του μας δίνει κάθε φορά την εικόνα ενός παιχνιδιού, όπως είναι χωρίς να χαϊδεύει κανενός τα αυτιά. Η γραφή σου εξαιρετική Σάββα και βοηθάς πολύ, στο να μπει κάποιος στο νόημα του παιχνιδιού, αλλά και να μυρίσει απο τώρα τις μυρωδιές απο τον κόσμο του παιχνιδιού. Ελπίζω κάποια στιγμή πίνοντας τσιπουράκι να τα πούμε και απο κοντά για το παιχνίδι.

  • Τη γενιά του open world δε θα εκανε χαμό η R? Είναι σε αυτό το κομμάτι μια γενιά μπροστά. Ανέκαθεν ήταν. Κλείνει όμορφα το 18 για εμάς που πλεον κοσκινιζουμε πολύ αυστηρά τις κυκλοφορίες.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από katamaran
  • Σάββα Καζαντζίδη δεν αναφερεις καποια πραγματα κι ετσι δεν ξερω αν θα μου αρεσει.. Πριν δωσω τα 60 ευρω πρεπει να ξερω καποια πραγματα

    Αρχικα δεν λες αν το παιχνιδι εχει RPG. Γιατι αν εχει, πολυ απλα τρωει Χ γιατι αλλιως θα με ποναει το κεφαλι μου οπως με ποναγε με το Gof of War, AC Origins κλπ κλπ. Μην τα γραψω ολα...

    Επισης, δεν γραφεις για τις προαιρετικες αποστολες. Αν ειναι πχ σαν τα AC και Far Cry τοτε επισης αντε γεια. Δεν μου αρεσει καθολου να κανω side missions για να αναβεσω XP. Εγω θελω να ασχολθω μονο με τις Main Missios.

    Απ οσα γραφεις εχω καταλαβει οτι το παιχνιδι ειναι 100% διαδραστικο και τα παντα μπορουν να αλλαξουν με καθε επιλογη του παικτη. Αυτο ομως δεν ειναι τοσο καλο οσο νομιζουν πολλοι. Το να εχει τοσες πολλες διαοφορετικες στιγμες απο τυχαιες επιλογες του παικτη δεν ειναι πιθαντο να αλλαξει εντελως η ροη της ιστοριας? Δεν ειναι πιθανο να αλλοιωθει η προσωπικοτητα των χαρακτηρων? Αν ισχυει αυτο που λεω, επρεπε να το αναφερεις σαν αρνητικο. Ετσι πιστευω.

    Αν μπορεις λυσε μου τις αποριες

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Sun1
  • Sun1

    Γιατί να σου απαντήσει? Σ' αυτόν θα δώσεις τα 60 ευρώ?

    Να σου πω εγώ και τσάμπα κιόλας. Καλύτερα άσε το, γιατί θα σε πιάσει το κεφάλι σου. Τη βλέπω εγω τη δουλειά, σε φαντάζομαι να καταπίνεις 2 Depon και μετά να κατεβάζεις 1 ποτήρι νερό. ;)

  • Sun1

    Αν ειναι πχ σαν τα AC και Far Cry τοτε επισης αντε γεια.


    https://anekdota.duckdns.org/2013/att-0413/blasfhmia.jpg

    Δεν έχει καμιά σχέση η Rockstar με τη Ubisoft sun, η μία βγάζει 1 παιχνίδι κάθε 5 χρόνια και η άλλη 5 παιχνίδια κάθε 1 χρόνο!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Men of Low Moral Fiber
  • Sun1

    Γράφω σαφώς για rpg-οειδη στοιχεία σαν του San Andreas δηλαδή για ενέργειες που ανεβάζουν υγεία αντοχή καιdead eye. Τίποτε άλλο δεν αναφέρω διότι δεν υπάρχει.
    Για τις προαιρετικές αποστολές νομίζω ότι είναι επίσης σαφές αυτό που γράφω. Είναι ΟΛΕΣ διαφορετικές. Τα γράφω απλά πρέπει να διαβάσεις πιο προσεκτικά.
    Ευχαριστώ για τις επισημάνσεις πάντως. Να το παίξεις οπωσδήποτε το παιχνίδι διότι ουδεμία σχέση έχει με αυτά που αναφέρεις.

  • Sun1

    Δεν καταλαβες. Μαλλον δεν ημουν σαφης. Δεν με ενδιαφερει αν ειναι διαφορετικες οι δευτερουσες αποστολες. Αυτο που λεω ειναι οτι δεν θελω να τις κανω. Στα AC και στα Far Cry σε αναγκαζε να τις κανεις για να αναβσεις XP. Εγω θελω να πηγαινω μονο στις βασικες αποστολες. Γινεται?

    Α δηλαδη εχει μονο 3 skills? Αυτο ειναι ολο? Αμα ειναι ετσι οκ. Με λιγα λογια δεν εχει σχεδον καθολου RPG ε?

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Sun1
  • Sun1

    Φίλε αυτο που θες να μάθεις το γράφεις εσύ ο ιδιος στα λόγια σου

    Στην τελευταια παράγραφο γράφεις
    <<Απ οσα γραφεις εχω καταλαβει οτι το παιχνιδι ειναι 100% διαδραστικο και τα παντα μπορουν να αλλαξουν με καθε επιλογη του παικτη.>>

    Εφόσον λοιπον ειναι 100 % διαδραστικό το παιχνίδι είναι αυτονόητο οτι μπορείς να αγνοήσεις τις δευτερεύουσες αποστολές δεδομένου ότι έχεις την επιλογή να αγνοήσεις τα τεκταινόμενα του περιβάλλοντός στο παιχνίδι .

  • Sun1

    Οκ ευχαριστώ αλλά δεν απάντησε ο Σάββας που το έπαιξε. Εγω δεν θέλω να ασχοληθώ ούτε με τα side missions ούτε με τα rpg(εκτός και αν είναι πολύ λίγα)

  • Sun1

    Λεει ο ανθρωπος: Το review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PS4. Αλλα και παλι πως να απαντησει σε κατι που δεν ρωτηθηκε?
    Καταλαβαινω οτι τα side mission κουραζον, κι εγω σε πολλα (κυριως ubisoft) παιχνιδια εχω αγνοήσει side quests γιατι δεν εχουν λόγο ύπαρξης. Παρόλα αυτα πιστευω οτι από τα λεγόμενα του Σαββα σε αυτό το παιχνίδι ειναι σε αλλο επιπεδο και θα τους δώσω ευκαιρια. Τουλαχιστον και μόνο απο την απορία να δω τι κάνανε. Μην τα απορρίπτεις ελαφρά την καρδία πριν δεις τι έχουν να σου πουν.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Achtarmas
  • Sun1

    Σε όλα τα παιχνίδια τα side missions κουράζουν. Για ποιο λόγο να τα κάνεις? Σου φαίνεται λογικό να ασχοληθεί ένας άνθρωπος με κάτι που δεν τον αφορά? Έχουμε συνηθισει την ψευτιά και τα ανούσια πράγματα που βλέπουμε στα παιχνίδια και έχουμε ξεχάσει την λογική. Όσα παιχνίδια έχω παίξει με side missions ΣΕ ΟΎΤΕ ΕΝΑ δεν είχε νόημα να ασχοληθώ με side missions. Γιατί πολύ απλά δεν έχει λογική να ασχοληθεί ο πρωταγωνιστής με κάτι που δεν τον ενδιαφέρει. Το ίδιο και τα Rpg.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Sun1
  • Sun1

    https://i.imgflip.com/2l0nxb.jpg

  • Sun1

    Συμφωνω οτι γενικα κουραζουν. Απλα μην ειμαστε απόλυτοι πριν δουμε κάτι.
    Spoiler free: υπάρχει το προηγουμενο με το RDR 1 εξάλλου. Σε side mission ειναι κάτι που αν κάποιος δεν το έπαιξε δεν είχε ολοκληρωμενη εμπειρια...

  • Sun1

    Αν στην ούγια γράφει Rockstar ή CD Projekt Red προχωράμε άφοβα και σε side missions!

  • Μπράβο ρε Σάββα για τον βαθμό! Τώρα μπορώ να πείσω τη γυναίκα μου να μου το κάνει δώρο τα Χριστούγεννα

  • Kabamaru.Igano

    Σιγά μη βάλει τέτοιο μπελά στο κεφάλι της. Σου λέει μετά δε θα μου δίνει σημασία :p

  • Kabamaru.Igano

    https://pics.me.me/i-know-that-feel-bro-29247010.png

    Σε καταλαβαίνω! Έχω ξεκινήσει και εγώ ψηστήρι! :D

  • Άλλο ένα διαμάντι - παρακαταθήκη σταθμός στον χαοτικά πλούσιο γραπτό θησαυρό του Gameover απο τον κύριο Σάββα Καζαντζίδη. Κύριε Καλλίφα, ίσως θα ήταν καλή ιδέα τέτοιες κριτικές τόσο σημαντικών τίτλων να ανεβαίνουν και σε περιποιημένες εκδόσεις pdf για συλλεκτικούς λόγους ή λόγους εκτύπωσης. Συγχαρητήρια στον Σάββα για το μοναδικής ποιότητας χορταστικό review και ελπίζουμε να τον ακούσουμε κάποια στιγμή σύντομα.

  • Sleeper Stone

    Ωραία ιδέα. Ένα pdfάκι να πάει παρέα με άλλο ένα του παρακάτω:

    https://www.gameover.gr/reviews/item/17657-red-dead-redemption-game-of-the-year/17657-red-dead-redemption-game-of-the-year

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Men of Low Moral Fiber
  • Sleeper Stone

    printfriendly.com , ρίχνεις το link και καθάρισες αν θες κάτι τέτοιο!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από KhR1s
  • Sleeper Stone

    Θα ρίξω την ιδέα...
    Επετειακό τεύχος GameOver.gr με επιλεγμένα reviews από τα παιχνίδια της χρονιάς.

  • Sleeper Stone

    Δυστυχώς τα ελληνικά gaming έντυπα μας έχουν χαιρετίσει για πάντα εδώ και χρόνια. Το μόνο που θα μπορούσε να γίνει είναι η εικαστική επιμέλεια και διακόσμηση των κριτικών και άρθρων, και μετατροπή τους σε εκτυπώσιμη μορφή για όσους ρομαντικούς/καμένους βρίσκονται εκεί έξω.

    Αυτό που θα ήθελα να ρίξω ως ιδέα είναι το εξής και ελπίζω να το διαβάσει και ο Γιώργος. Ένα (η περισσότερα) επετειακά webcast για τα 14+ χρόνια του gameover με retrospective περιεχόμενο. Συζητήσεις για τα πιο ενδιαφέροντα games και τις πιο έντονες στιγμές της βιομηχανίας απο τότε που ξεκίνησε το site, μαζί με inside info και προσωπικές εμπειρίες απο τον Γιώργο και τους υπόλοιπους συντελεστές. Σχολιασμός παλιών κριτικών σημαντικών τίτλων (reviews των reviews- reviewception) και των σχολιών απο κάτω, με ταυτόχρονη εμφάνιση τους στο video απο τον dj Μαστρονικόλα. Να ακούσω τον Σάββα να σχολιάζει τα φανμποίστικα σχόλια του υπερ του 360 τότε (πριν μπει στην ομαδα του go ακόμα) και τι στον κόσμο. Γενικά πιστεύω θα χε πολύ ενδιαφέρον μία τέτοια αναδρομή στις στιγμές του παρελθόντος μέσα απο τα μάτια του site και όπως τις έζησε η κοινότητα του και οι συντελεστές του.

    Συγγνώμη για το οφτοπικ και ελπίζω να αρέσει και σε άλλους σαν ιδέα.

  • Sleeper Stone

    Sorry για το off-topic, απλά για να είμαι ξεκάθαρος, δεν εννοούσα περιοδικό με κυκλοφορία στα περίπτερα κτλ. Εννοώ κάτι σε αυτοέκδοση και διανομή με άτυπο "kickstarter" του στυλ θα εκτυπωθεί αυτό, το κόστος θα είναι περίπου τόσο, minimum αριθμός συμμετεχόντων για να υλοποιηθεί πχ 100. Η αλήθεια είναι ότι ζούμε στην εποχή του instagram και του video γενικότερα, αλλά η hardcore κοινότητα του go πιστεύω θα γούσταρε πολύ κάτι old school (μόνο αυτοί που είναι σε κάθε webcast να ψηθούν φτάνουν). Sorry για το off-topic ξανά.

  • Ενα μπραβο στον Σαββα που καταφερε τοσο συντομα να γραψει ενα τοσο αναλυτικο review, μια αστοχια παρατηρησα μονο στο οτι αυτος που λεει τον καιρο ειναι ο Αρνιακος οχι ο Αρναουτογλου :)

  • Grayfox91

    Αν έβλεπες ΕΡΤ3 θα ήξερες ότι υπάρχει και ο Αρναούτογλου, που νομίζω είναι και αδερφός του σιχαμένου παρουσιαστή.

  • Grayfox91

    Υπάρχει και Αρναούτογλου, στην ΕΡΤ3 ήταν για χρόνια!

  • Grayfox91

    Arnaoutoglou Hools
    Against Modern Weather Forecast

  • Ακόμα ένα κομψοτέχνημα review απο τον Σάββα ο οποίος πλέον στα βιογραφικά του θα μπορεί να βάζει κι ότι έχει master στο open wall gaming μιας και δε νομίζω να του έχει ξεφύγει κανένα.
    Διάβασα πολύ κομβικής σημασίας προτερήματα (εξωπραγματικό immersion μέσω αρμονικής συνύρπαξης μηχανισμών και κόσμου, έμφαση στη λεπτομέρεια που εκτιμάται απο τους ρομαντικούς, απουσία υπερβολικών τρολ χαρακτήρων που αφαιρούσαν απο τη σοβαρότητα).
    Ο κόσμος φαίνεται εξωπραγματικά θεσπέσιος που σε καλεί να τον θαυμάσεις σπιθαμή προς σπιθαμή.
    Μένει να δώ ιδιοίς όμμασι την ποιότητα της ιστορίας και του gameplay για να δω εάν μπορεί να με συγκλονίσει όπως ο προκάτοχος του ή όπως τα έταιρα διαμάντια αυτής της γενιάς στο νευραλγικό αυτό genre.

    Παίξτε παλιόπαιδα με την ψυχή σας. Εγώ θα αργήσω αρκετά αλλά θα το κάνω με την ηρεμία μου μόλις καταλαγιάσει η σκόνη για να το απολαύσω στο έπακρο.

  • Μπράβο ρε Μάγκα Σάββα για το κείμενο σου.
    Μπήκα τώρα μόλις με την προοπτική ότι θα το έβρισκα. :)
    Δεν υπάρχει λέμε η συνέπεια σας στο χρόνο και στην ποιότητα! :) Ειλικρινά το λέω μπράβο σας!
    Τώρα για το παιχνίδι λίγο πολύ το αναμενόμενο.
    Όσο για μένα..
    Ονειρεύομαι ότι ζω σε ένα άλλο σύμπαν και έχω χρόνο να παίξω όσο και όποτε θέλω τα παιχνίδια που έχω βάλει στο μάτι. Ααααχχχχ...

  • Μια μερααααααααααααα μακριά είναι το αυριοοοοοοοοοοοοοοο!!:):):)

  • Είναι από τις στιγμές που δεν περίμενα το review γιατί ήξερα ότι θα είναι ξερό 10αρι, αλλά ήταν ευχάριστη έκπληξη γιατί πρίν παραλάβω το παιχνίδι απόλαυσα το review από τον Σάββα τον τρισμέγιστο. Δεν βλέπω την στιγμή να χαθώ στον κόσμο του. Σάββα σε ευχαριστούμε για πολλοστή φορά η γραφή σου και ο τρόπος που περνάς σαν εικόνα αυτά που γράφεις είναι το λιγότερο μαγικός.

  • Βλέπω Νικόλα Μαρκογλου να έχει εφοδιαστεί με ξηρή τροφή και μην κλείνει την κονσόλα καθολου , και αν του τελειώσει βλεπω να την πέφτει στην τροφη της γατας .
    Εγω το παιχνιδι θα το δω το 2020 που τοτε μαλλον θα το βγαλει σε pc για να τα αρπάξουν χοντρά και απο εκει οι "ροκαδες"
    Σαββα περνα καμια φορα απο webcast μονο και μονο για να ακούσεις τι εξυπνάδες πετάει ο Πλωμαρης.

  • Σωραιος φιλτατε reviewer! Οσο για το παιχνιδι, περιττα τα πολλα σχολια. Κολαφος για τα πλειστα οσα ανεμπνευστα triple A ανοσιουργηματα που το περιστοιχιζουν χρονικα και οχι μονο.

  • Σάββα ένταξη το review σου είναι καταπληκτικότατο. Αυτός που το διαβάζει παίρνει πληροφορίες αλλά διασκεδάζει κιόλας. Για μένα είσαι ο πιο αξιόπιστος reviewer.
    Μια ερώτηση μόνο: το παιχνίδι κάνει ολοκληρωτικά install από 2 Bluray δίσκους ή κατεβάζει και μερικά GB. To RDR2 αποτελεί μέρος του στοιχήματος που έχουμε βάλει ορισμένοι single player υποστηρικτές εναντίον του digital και multiplayer.

  • vasilas432

    Με κωδικό μου ήρθε το παιχνίδι. 98 κάτι γίγα.

  • vasilas432

    Ok thanks.
    Θα το μάθουμε όταν πάρω την retail σε λίγες ώρες :)

  • vasilas432

    Μόλις τελείωσε το Installation. H retail έχει 2 Bluray τα οποία συνολικά αντιγράφουν 84 gb στο δίσκο. Το παιχνίδι κάνει και 1 update 3,6 gb.
    Παρ' όλα αυτά στις πληροφορίες του συστήματος γράφει 106 gb (έκδοση XBOX One X). Μέσα στο κουτάκι στη θέση του manual έχει 1 χάρτη του παιχνιδιού. Επίσης επειδή είναι η special δείνει και 1 χάρτη της "Αμερικής" όπως τον ονομάζει αλλά δεν σύγκρινα τους 2 χάρτες. Το preorder bonus βρίσκεται μέσα στο κουτάκι και απ οτι κατάλαβα όλη η πρώτη παρτίδα στα ράφια των καταστημάτων το έχει μέσα στη retail.

    Μπράβο στη Rockstar που "περιποιήθηκε" τόσο όμορφα τον single player

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από vasilas432
  • Ποτε εσκασε μυτη το review!! Τελεια ξεκιναω το πρωινο διαβασμα ;)

    edit:
    Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο Σάββας. Όπου πρέπει χώνει (AC.O) και όπου πρέπει εκθειάζει (RDR2). Το έχω λατρέψει το πρώτο και τώρα περιμένω το courier να μου φέρει τούτο δω. Θα πέσει αγνό, μερακλίδικο λιώσιμο όπως παλιά και ανυπομονώ για αυτό.
    Υ.Γ.
    "...εκτός κι αν ανακοινωθεί το Mass Effect 4..."
    "... τουλάχιστο μέχρι την Ανδρομέδα (καλό, ε; )..."
    Είσαι θεός ρε μπαγάσα (άντε ημίθεος μην το πάρεις και πάνω σου :p )

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Vlad_25
  • Vlad_25

    Χαχα είναι να τον λατρεύεις έτσι?
    Εάν τα Red Dead Redemption ήταν της ΕΑ θα έδινε το πολυαναμενόμενο δεύτερο μέρος (και παρθενική είσοδος στην τρέχουσα γενιά) σε κανένα τριτοκλασάστο studio με περιορισμένο budget και αντ'αυτού θα έδινε όλη την προσοχή της στο Kαφτά Σπιρούνια και Τραχιές Σέλες Online Εμείς Το Κάνουμε Καλύτερα Ειδική Έκδοση.
    Όσο για το Assassin's Creed, προκαλώ όλους να βάλουν τα δύο παιχνίδια δίπλα δίπλα σε αντιπαραβολή.
    Κι αυτό χωρίς καν να φαίνονται οι ουσιώδεις σχεδιαστικές και παικτικές παθογένειες του AC....
    Άντε καλό λιώσιμο Βαλάντη μου και περιμένω εντυπώσεις στο forum!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Stormbringer
  • Vlad_25

    Θενκς Νίκο αν και για να λέμε και την αλήθεια δε θέλω να αφήσω και το Hollow Knight που παίζω αυτόν τον καιρό. Κάπως θα προσπαθήσω να τα συνδυάσω ;)
    Αν ήταν της Ubisoft ή της ΕΑ θα προσπαθούσαμε να δούμε λίγο χάρτη ανάμεσα στα θαυμαστικά, τα ερωτηματικά, τα κόμματα, τις τελείες και όλα τα σημεία στίξης που θα υποδήλωναν κάποιο εξαιρετικής φύσεως και γραφής side quest. Θα έβγαιναν και προσφορές τύπου "Με ένα ευρώ αγοράζεις 50 τομάρια ελαφιού" και όλα μέλι γάλα :p

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Vlad_25
  • Πολύ υπερτιμημένο παιχνίδι, προσωπικά στο πρώτο ΄που το αγόρασα στο 15αρι ευρώ είχα βαρεθεί να μαζεύω γελάδια να υπηρετώ μια γυναίκα που είχε φάρμα στην αρχή και πολύ πολύ βαρετές αποστολές δίχως νόημα τύπου σαπουνόπερας, γενικώς τα ανοιχτού κόσμου με πολλούς διαλόγους και δραστηριότητες παιχνίδια από την φύση τους για μένα προσωπικά χάνουν πολύ.Μου θυμίζουν τηλεοπτικές σειρές με πολλά επεισόδια η και χειρότερα και κύκλους σειρών που ξεχειλώνουν και την πλοκή και την ιστορία και τελικά δεν μένουν καθόλου αξιομνημόνευτες εξαίρεση σειρές με αυτοτελή επεισόδια που έχεις αρχή μέση και τέλος όπως αρκετά επεισόδια των X-FILES. Στα 40 έτη πλέον και από ανέκαθεν βέβαια βαριέμαι αφόρητα να κάνω Κυνήγι, ψάρεμα, collectibles, ίππευση, crafting στολών και χαϊμαλιών , δεν υποτιμώ καθόλου την ποιότητα του τίτλου και σε όσους αρέσει αλλά προσωπικά δεν είναι του γούστου μου, και γιατί ο χρόνος είναι πολύτιμος θυμίζω πως πάντα πρέπει να ασχολούμαστε με τα παιχνίδια που προσωπικά μας αρέσουν και να μην καταπιεζόμαστε να ξεκινήσουμε πόσο δε να τελειώσουμε παιχνίδια επειδή <<άρεσαν>> η έκαναν ντόρο. Αυτό το διάστημα παίζω το Resident Evil 7 και ναι λέω ευτυχώς που υπάρχουν έστω και λίγοι τίτλοι σαν αυτόν και εκεί που είσαι απογοητευμένος με το μέσο λες ναι για αυτό αγαπώ αυτό το μέσο. Ατμόσφαιρα , ιστορία και ναι όλα συμβαίνουν μέσα σε λίγες ώρες και νομίζεις πως είσαι εκεί και τα ζεις ο ίδιος. Για όλους εμάς που δεν μας αρέσει ο τύπος του παιχνιδιού υπάρχει ευτυχώς η τριλογία του Σέρτζιο Λεόνε με αποκορύφωμα το Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΣΧΗΜΟΣ για να βυθιστούμε στην άγρια δύση.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Res1
  • Res1

    Κάτι μου λέει ότι δεν τερμάτισες ποτέ το 1ο. Ισχύει;

  • Res1

    Λαμβάνοντας το γεγονός ότι δεν αρέσουν όλα σε όλους ή με την ίδια ένταση καταλαβαίνω απολύτως τι θες να πείς φίλε μου Resi. O χρόνος μας είναι υπερπολύτιμος κι όσο μεγαλώνει κάποιος και οι υποχρεώσεις αυξάνονται εκθετικά τόσο περισσότερο γίνεται προσεκτικός στο που θα τον διαθέσει. Εκεί που τον γεμίζει και τον διασκεδάζει. Έτσι είμαι κι εγώ πλέον.
    Απο την άλλη να προτείνω κάτι? Γιατί δεν βιώνεις ένα παιχνίδι, το RDR στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς τις έξτρα δραστηριότητες (εγώ τις αγνόησα παραδειγματικά στο πρώτο μέρος κι επικεντρώθηκα μόνο στην ιστορία) που ξέρεις ότι σε κουράζουν? Είναι εκεί για όσους δεν έχουν πρόβλημα να τα κάνουν όλα. Είναι εκεί για χάρην του καλύτερου immersion του παιχνιδιού και του κόσμου της Άγριας Δύσης. Εάν είναι όπως στο πρώτο θα είναι κάτι εντελώς προαιρετικό που μπορείς εύκολα να αγνοήσεις. Δες το σαν εμπειρία κι όχι σαν καταναγκασμό. Σαν να είσαι εσύ στην Άγρια Δύση κι όχι ένα ακόμα videogame. Εάν και πάλι δεν σου κάνει τίποτα απλά προχωράς παρακάτω! :)

  • Res1

    Exoντας παιξει και ολοκληρώσει πριν χρόνια τo πρωτο RDR μπορω να σου πω ότι ειναι

    RDR = Τριλογια του Σερτζιο Λεόνε x 5.

    Για το RDR 2 που το παίζω τώρα εχω να σου πω ότι

    RDR 2 = όλες οι ταινίες western απο απαρχές της 7ης τέχνης.

  • Όλη η ουσία έρχεται νομίζω με την τελευταία πρόταση: <<Σε όσους όμως αγαπούν το gaming, τους θυμίζει γιατί το αγαπούν>>. Πολύ ωραίο το review, τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε γραφή. Αναφορικα με το παιχνίδι ότι και να πούμε, μια είναι η λύση... αγορά το συντομότερο δυνατόν!!!

  • Ναι ]aragorn2 δεν το τελείωσα ποτέ αλλά πρέπει να ήταν προς το τέλος , στο σημείο που είχες γυρίσει σπίτι στη γυναίκα σου και στο ράντζο, σου ζητούσε να πυροβολήσεις τα κοράκια, πολύ αγγαρεία, δεν μου άφησε τίποτα το παιχνίδι ένα κενό, καμία νοσταλγία και αίσθηση ευχαρίστησης που έχω για παράδειγμα όταν επισκέπτομαι το Silent Hill, Racoon City, land of Lordran και άλλα. Πολλά από αυτά τα παιχνίδια μοιάζουν τόσο simulated κάνε το ένα κάνε το άλλο και επαναλαμβανόμενα που δίνουν την αίσθηση του παιδικού με σοβαροφάνεια, καμία μαγεία καμία προσδοκία για το τι θα συμβεί το συγκεκριμένο μου ήταν και εντελώς αδιάφορο και το gameplay του συνδυασμός που σκοτώνει.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από Res1
  • Res1

    στην κυριολεξια το σταματησες το παιχνιδι λεπτα πριν το συγκλονιστικο του τελος ομως!

  • Res1

    Το να μη σου αρέσει είναι δεκτό, αλλά για να πεις κάτι υπερεκτιμημένο πρέπει να έχεις αντικειμενικά "στοιχεία". Το ότι εσένα δε σε τράβηξε δεν είναι αντικειμενικός παράγοντας. Να έχει αδύναμη ιστορία, κακά γραφικά, glitches, κ.λπ. ναι, όλα αυτά είναι αντικειμενικοί λόγοι.
    Και εγώ δε μπορώ να καταλάβω τον "ντόρο' γύρω από κάποια παιχνίδια που δε μου άρεσαν, αλλά αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό μου γούστο.

    Μπράβο πάντως που αναπτύσσεις το σκεπτικό σου και δε πετάς ένα ξερό post για το θεαθήναι!

  • Φίλε Stormbringer έτσι και αλλιώς προαιρετική δεν έκανα καμία αποστολή και πάλι μου φάνηκαν τα στάνταρ που έκανες για να προχωρήσεις πολύ ανούσια , δεν το σκέφτηκα ποτέ ξανά το παιχνίδι ούτε καν όταν το έπαιζα, να είμαι στη δουλειά και να λέω πότε θα πάω στο σπίτι να το συνεχίσω πως θα το προχωρήσω από που θα πάω , τίποτα από τα παραπάνω που αισθάνεσαι σε μερικά παιχνίδια και πιστεύω πως για αυτό ευθύνεται η ανιαρή simulated μορφή του.

  • Res1

    Καλά τα παιχνίδια της Rockstar δεν πρόκειται να διεκδικήσουν και ποτέ βραβεία αμιγώς gameplay μηχανισμών. Παιχνίδια σαν τα RDR ζουν και πεθαίνουν από την ιστορία, τους χαρακτήρες και πόσο θα σε μαγέψει-απορροφήσει ο κόσμος. Άπαξ και δε γίνει ναι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να σε κρατήσει.
    Εγώ προσωπικά είμαι από αυτούς που με μάγεψε το πρώτο μέρος και λογικά το ίδιο θα γίνει και με το 2. Βέβαια δεν είμαι ο ίδιος παίκτης και οι απαιτήσεις μου έχουν αυξηθεί πολύ από τότε. Ειδωμεν!

    υγ: Ωραίο γούστο πάντως στα υπόλοιπα που αναφέρεις!;)

  • Στο όνομα του Firelink Shrine, κ. Σάββα, το παρόν πόνημα της R* έχει όντως ''Ερμηνείες και σενάριο, άφταστα'' (Καζαντζίδης, 2018) :p ?
    Έχει δηλαδή τόσο καλόΓΡΑΜΜΕΝΟ σενάριο (με ροή, ένταση,...συγκίνηση κτλπ)?
    Ρωτάω γιατί το παιχνίδι θέλω να το παίξω αποκλειστικά για την ιστορία του και ακόμη και λάτρης της τριλογία του Ανθρώπου χωρίς όνομα, αν η ιστορία του είναι meh, δεν με νοιάζει η οργανικότητα αλλά κυρίως η γραφή και τα συναισθήματα που θα αποκομίσω. Έχουμε και την κυκλοφορία του Call of Cthulhu (για εμάς του λάτρεις του Lovecraft & Βloodborne)...και θέλω να επενδύσω σε ένα όμορφο παιχνίδι με πλοκή και περιπλοκότητα και όχι σε ένα hype. Συγνώμη για το σεντόνι μήνυμα, αλλα εμπιστεύομαι Σάββα© και θέλω να ίσχύουν τα λόγια ''Λέμε τα αυτονόητα με το να επισημάνουμε ότι η ιστορία-ες της Rockstar είναι μάλλον ό,τι πιο καλογραμμένο υπάρχει στη βιομηχανία'', ούτως ώστε αυτο το '' η αναζήτηση χρημάτων οδηγεί τη συμμορία από μετεγκατάσταση σε μετεγκατάσταση και από μετακίνηση σε μετακίνηση'' μην οδηγεί σε κούραση και επανάληψη, αλλα με την οργανικότητα του κόσμου του, περνά απαρατήρητη.

    Υ.Γ : Δεν έχω παίξει το προηγούμενο και μίας που αυτό είναι prequel, αν με καταφέρει θα μπω σε western mood/mode και θα τα παίξω αν και όποτε μετά απο αυτό.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από Dark as a soul
  • stormbringer ευχαριστω για τα καλα σου λογια.Αλεξανδρε εχω γυρω στα 30 παιχνιδια απο ps3 καποια κοντα στον τερματισμο και αφου ειμαι τοσο κοντα οπως και καποια αλλα θα τα τερματισω πολλες εκκρεμοτητες απο παλια και ενας απο τους λογους που ειμαι πολυ εκλεκτικος σε αυτη την γενια, μια συλλογη απο 1000 δισκους την ακους οποτε θες μαλιστα δουλευοντας κιολας, μια συλλογη απο 500 παιχνιδια δεν την παιζεις οποτε θες η μαλλον δεν την παιζεις ποτε ξανα και προτιμω να παιξω αλλα 200 παιχνιδια καινουγια μονο απο εδω και περα παρα 500 και να μπορεσω να ξαναπαιξω ξανα πολλες φορες τους 100 απο τους καλυτερους παλιους και καινουργιους τιτλους διοτι αν δεν επιστρεφεις ξανα καια ξανα στον τοπο του εγκληματος δηλαδη τα πολυ καλα παιχνιδια για μενα υπαρχει προβλημα και στο rdr 1 δεν θελω να γυρισω να παιξω ξανα και ξανα οπως εχω στο νου μου καποια παιχνιδια οπως το deadly premonition. Aragorn 2 σαφως και εχω αντικειμενικα στοιχεια γιατι τεχνικα ναι μεν το παιχνιδι για την εποχη του ηταν καλο αλλα στο gameplay δεν προσεφερε τιποτα μαλλον και κακο το ελεγες αρκετα και ο τριτος αξονας που ειναι η ιστορια και η πλοκη εμενα δεν με αγγιξε καθολου, ο τελευταιος αξονας υποκειμενικος βεβαια αλλα στη ζυγαρια για μενα αντικειμενικα ηταν χαμηλα οπως αντικειμενικα για σενα ηταν ψηλα. Giorgos tsompanidhs ευτυχως ισως και δυστυχως δεν υπαρχει παιχνιδι εστω και ενα ακομη που να μπορει να ζυγιστει εστω με μιση ταινια οπως αυτες του Σερτζιο Λεονε αν αφαιρεσουμε το gameplay και την διαδραστικοτητα που προσφερει το gaming

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από Res1
  • Res1

    Καλα ολοι εχουμε αφησει παιχνιδια σε διαφορα σημεια.
    Αλλα εσυ στη κυριολεξια το αφησες στο νημα! πανω που λες "καλα τωρα ετσι τελειωνει, με νταντεμα του μικρου κ αρμεγμα;", 10 λεπτακια μετα, ΜΠΑΜ σου σκαει ενα epic western ending που σε αφηνει αδιαβαστο, ηταν πολυ δυνατο κ εβγαζε πολυ καλο νόημα στο γιατι σου εριξε ετσι το ρυθμο.

    call about bad timing :o

    υγ: Καλυτερα να απαντας στο μυνημα που θελεις να απαντησεις απο κατω, αλλιως ειναι τρομερα δυσκολο καποιος να ακολουθήσει την συζητηση!

  • Καλησπέρα Σάββα , ωραία κριτική !
    Παρακολουθώ καιρό αλλά σχολιάζω πρώτη φορά , μάλλον με συνεπήρε και μένα η αναμονή για το RDR...
    Καθότι νοσταλγικός - ρομαντικός-επιλεκτικός παίκτης , το περίμενα πώς και πώς το συγκεκριμένο ,μιας και το ρεπερτόριο με το οποίο ασχολούμαι είναι περιορισμένο και οι καλοί τίτλοι στο μικρό τάργκετ γκρουπ αραιοί και σπάνιοι.
    Εύχομαι όλες οι νέες προσθήκες να έχουν ενδιαφέρον -αν όχι ουσία - και ένα online κομμάτι πιο φιλικό σε μας που δεν θέλουμε όταν παίζουμε να παθαίνουμε τενοντίτιδα από την ταχύτητα που απαιτείται στο πάτημα των πλήκτρων για να επιβιώσουμε. Καλή συνέχεια

  • Αγαπητοί, είναι ευχής έργον όλοι να μπορούμε να εκφέρουμε άποψη για θέματα που αγαπάμε, αλλά δε γίνεται καθ' αυτή την εκφορά να προσπαθούμε να αλλάξουμε τη φύση των πραγμάτων. Η τοποθέτηση του φίλου Resi, ξεκινά ως εξής: "πολύ υπερτιμημένο παιχνίδι".
    Το να πω: Δε με αγορούν τα Battle Royale παιχνίδια, τα hardcore JRPG, το Multiplayer του Call of Duty, είναι ένα θέμα. Το να τα αποκαλέσω "υπερτιμημένα" είναι τελείως άλλο.
    Στο φίλο Resi το RDR (το οποίο απότι καταλαβαίνω σταμάτησε σε ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΡΑΓΙΚΟ σημείο, το σταμάτησε ακριβώς εκεί που η Rockstar παίζει με τον gamer, τον πετάει από το κλίμα, τον κάνει να αναρωτιέται τι στο καλό συμβαίνει και μετά MΠΑΜ μες στα μούτρα για να σταθεί από πάνω μας εκεί που έχουμε μείνει παγωτό και με σταυρωμένα τα χέρια να χαμογελάει σαρδόνια) δεν αρέσει γιατί δε μπορεί να το παίζει ξανά και ξανά.
    Είναι η φύση του παιχνιδιού τέτοια ρε παιδιά. Έχω έφεση στο να ξαναπαίζω παιχνίδια και είναι ΤΡΟΜΕΡΑ δύσκολο να παίξω κάτι με ανοιχτό κόσμο. Από τις πιο δύσκολες φάσεις ήταν που ήθελα να παίξω Morrowind με καλά γραφικά αφού το είχα τερματίσει παλιά σε Xbox. Ε, εστάθη ΑΔΥΝΑΤΟ.
    Είναι επιχείρημα το ότι δε μπορεί να παίζεται ξανά και ξανά? Τι είναι, Megaman η Dark Souls που έχει speed run στο μισάωρο (αν είναι κανείς μαγκάς ας κάνει και εξάωρο, το θέμα είναι ότι παίζεται και σε μια μερούλα).
    Σε αυτού του είδους τα παιχνίδια το ζητούμενο είναι ο ανοικτός κόσμος του παιχνιδιού να μην είναι μία αγγαρεία και από τους δημιουργούς και από την ομάδα ανάπτυξης.
    Το Just Cause όταν βγήκε, εντυπωσίασε με το μέγεθός του, αλλά μετά ο παίκτης καταλάβαινε ότι ήταν ένα copy paste πράγμα. Τα Far Cry όταν έφυγαν από την Crytek έγιναν (εκτός του 2 που παρά τα λάθη ήταν πρωτοπόρο και ουσιαστικότερο και των υπόλοιπων 3 μαζί εκτός του Primal που είχε ένα καλό περιεχόμενο) αγγαρεία. Δώσε φαγητό στο λαό χωρίς ουσία.
    Έτσι έγιναν και τα Assassins. Αλλά και το Witcher 3 που (για να μη γελιόμαστε) είναι κι αυτό map cleaner σε σημεία, έκανε άλλα πράγματα καλά όπως κάνει και το RDR και το 2. Oι υποαποστολές είναι όλες με ουσία. Κρύβουν μία καλή ιστορία, μία εκπληξούλα, μία μαγκιά της Rockstar που κάποιος πρέπει να τη δει.
    Συγχέουμε τις αγγαρείες των Open World ψευδοRPG με τα παιχνίδια της Rockstar. Ουδεμία σχέση. Στη Rockstar, όπως και στα GTA, έτσι και στα RDR, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όλα έχουν ένα λόγο ύπαρξης (ίσως τα clubbing με τους χαρακτήρες στο IV όχι, αλλά λέμε τώρα).
    Το ότι είναι δύσκολο να ξαναπαιχτεί ένα παιχνίδι 60-70 ωρών, έ, χαίρω πολύ. Εκτός αν είναι RPG οπότε θέλει κανείς να πειραματιστεί με άλλα πράγματα, με άλλο gameplay στυλ (βλ Dragon Age, 4 φορές παιγμένο και θα το ξαναέπαιζα). Αλλά εδώ παίζεις με ένα στυλ και χονδρικά αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε την πρώτη ούτε την δέκατη φορά.
    Αλλά είναι δυνατόν να λέμε ότι αφήνω στην άκρη έναν τόσο πλούσιο τίτλο, λες και βγαίνουν καμιά 50αριά κάθε χρόνο και φοβάται ο φίλος μας μήπως δεν καταφέρει να το ξαναπαίξει. Βρε, ένα στην πενταετία θα βγαίνουν τέτοια και θα θα τα ψάχνουμε με τη διόπτρα.

  • gfreeman

    Πολυ σωστη η επιχειρηματολογία σου Σάββα .

    Res1 αν αγαπας τα games κάνε στον εαυτο σου ένα δώρο και αγόρασε το παιχνίδι .
    Τα 70 ευρω είναι πολυ λίγα μποστα στην παικτική εμπειρία που προσφέρει το RDR.2

    Αποψή μου ειναι οτι η Rockstar έχει ανεβάζει τόσο ψηλά τον πήχη στα open world παιχνίδια που απο δω και πέρα
    είναι αρκετά δυσκολα τα πραγματα για τις υπολοιπες εταιρίες όχι να τον ξεπεράσουν αλλα ουτε να τον φτάσουν.

  • gfreeman

    Απολύτως κατανοητά (μη πω και αυτονόητα) όσα γραφεις Σάββα. Ισχύει οτι ο κορεσμός απο τις ψυχαναγκαστικές αγγαρείες των open world τίτλων, δεν έχει προηγούμενο τα τελευταία χρόνια. Έχω παρατήσει τίτλους όπως για παράδειγμα το Sleeping Dogs μετα απο κάμποση ώρα παιχνιδιου, μόλις με έβγαλε στην πόλη και άνοιξα τον χάρτη (ενώ είχε πολύ ενδιαφέροντες μηχανισμούς gameplay). Ακόμα και το Horizon δεν τη γλίτωσε, αφού το παράτησα, ενώ είχα παίξει πάνω απο το μισό story. Στο κείμενο ωστόσο κάνεις σαφές οτι το RDR 2 ουσιαστικά επαναπροσδιορίζει το είδος των open world games. Ο μόνος λόγος για να μην ασχοληθει μαζί του κάποιος ειναι να έχει αλλεργία σε ότι έχει σχέση με ρεαλιστική προσέγγιση της άγριας δύσης, γουέστερνς και καουμπόηδες (εγώ έιμαι ένας απο αυτούς τους περίεργους ή ανώμαλους για κάποιους).

  • gfreeman

    Σαββα δεν αμβιβαλλω για την ποιοτητα του τιτλου γενικα και ειναι προσωπικη μου γνωμη οτι ειναι υπερεκτιμημενο , προφανως για πολλους κατι θα εκανε καλα για να πουλησει τοσο αλλα δεν ξερουμε σε ποσους πραγματικα αρεσε τελικα σε τοσο μεγαλο βαθμο ωστε να το βαλουν στα πολυ πολυ αγαπημενα τους παιχνιδια. Σιγουρα οπως γραφεις σπανια βγαινει τοσο δουλεμενος τιτλος στα 5 χρονια οπως λες αλλα για μενα χαμενος χρονος σε μεγαλο βαθμο αφου ο τιτλος απο την φυση του θα χασει σε νευρο, πλοκη, θα εχει επαναλαμβανομενες αποστολες καλα καμουφλαρισμενες πως νομιζεις πως κατι καινουργιο κανεις που εχει ουσια(αναμβισβητητα θα εχει περισσοτερο απο αλλα αναλογα παιχνιδια) που ελαχιστα θα προσφερει στην ιστορια και θα πεφτεις στην παγιδα του πολυ ζωντανου δουλεμενου κοσμου με εκπληξεις και πραγματα που αξιζεις να βρεις. Στο πρωτο εγω θυμαμαι να εχω κανει αμετρητα ανουσια πραγματα που ηταν μαλιστα αναγκαια για να προχωρησεις οπως να βοσκω γελαδια λες μια φορα προσθετει στον ρεαλισμο μα στο ζητουσε ξανα και ξανα και πολλα αναλογα, ενω και στο gameplay του ηταν πολυ μετριο παιχνιδι.Θα μπορουσαν να ειχαν κανει ενα μικροτερο παιχνιδι με σφιχτοτερο σεναριο να πεταξουν ολα τα περιττα πραγματα να βελτιωσουν το gameplay, υπηρχε μερακι και ποροι υλοποιησης αλλα σε λαθος κατευθυνση.Δεν ξερω αν καποιος απο τα τα παιδια στην συζητηση εβλεπε game of thrones ποσοι κυκλοι ηταν η σειρα 7-8 νομιζω με συνεχομενη πλοκη οχι αυτοτελη και γενικα μεγαλη παραγωγη εγω δεν μπορω να παρακολουθησω τετιοα σειρα νομιζω πως ηδη εγινε σαπουνοπερα προτιμω σειρες που τελειωνουν σε πολυ λιγα επεισοδια η ειναι αυτοτελη ( ο Καλιφας βλεπει μια τετοια τα καλοκαιρια μυστηριου), ετσι πιστευω πως rdr στα δικα μου γουστα ξεχειλωνει και καταστρεφει την εμπειρια. Ο Τρωικος πολεμος κρατησε 10 χρονια, το επος του Ομηρου για να εχει συνοχη αναφερεται σε λιγες μερες του μονο.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από Res1
  • Αλεξανδρε για καποιο λογο δεν μου βγαζει να κανω αμεση απαντηση στους περισσοτερους στον Σαββα μου εδινε την επιλογη και το εκανα, καταλαβαινω για το τελος του παιχνιδιου που λες και ισως αναμενομενο αλλα ισως συμφωνεις οτι το παιχνιδι θα μπορουσε να ειναι ποιο σφιχτοδεμενο και να λειπουν αρκετα περιττα πραγματα αφου δεν εχει ουτε καλο gameplay ουτε γριφους για να σου κρατησει το ενδιαφερον και να το σκεφτεσαι παρα μονο την ιστορια. Tsompanidis φυσικα και θα το αγορασω το rdr 2 αλλα στο 20αρικο, ε ναι φυσικα αγαπω το,gaming απο 1986 στα ουφαδικα με αγαπημενο το bublle bobble, εχω γραψει εδω στο site σε μια ημερα περισσοτερο απο ολες τις αλλες μαζι και το παρακολουθω στενα απο το 2008.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από Res1
  • Res1

    η "απαντηση" δουλεύει με το πρώτο post της καθε συζητησης. αν δε σου βγαινει να απαντησεις, απλα ανεβα λιγο πιο πανω στο πρωτο post εκεινης της κουβεντας κ θα βρεις την επιλογη :)

    τωρα για αυτο που λες, γενικα θα συμφωνησω οτι ως τωρα, δεν εχω δει κανενα open world/wall παιχνιδι που δεν ειχε και αχρειαστο / filler υλικο που θα μπορούσε να του λείπει διχως να χανεις το παραμικρο, αλλα κ που να μην του εχει κανει εστω κ λιγο ζημια στη ροη της ιστοριας η απολυτη ελευθερια (ξερεις τωρα, ο κοσμος στο Oblivion χανεται κ εσυ οργωνεις χωραφι :P)
    απλα μεσα στον κυκεώνα απο φτερα, θαυμαστικα και σαβουροcollectibles με side quest επιπεδου πρώιμου WoW/Lineage/DAoC, μια στο τόσο βγαινει κ κάποιο που ξεχωριζει και προσφέρει τοσα πολλα καλα πραγματα, που ακομα κ το filler υλικο απλα πλέον το χαιρεσαι γιατι εχεις μαγευτει τοσο πολυ απο τον κοσμο του.

    οπως ειπε κ ο Σαββας, αν τα αποδομήσεις όλα, σε ολα θα βρεις θεματα κ κοινα προβληματα που εχουν με την Open φυση, ειτε ειναι Assassins Creed, ειτε Zelda, ειτε Witcher κ ειτε RDR2.

    στη τελικη, ειναι αν θα σε μαγεψει ή οχι ο κοσμος του.

    προσωπικα λατρευω τα western σχεδον οσο τα space sci fi οποτε με γοητευει η ποιοτητα της σειρας.
    παντως, επειδη πανε κ πολλαααα χρονια απο το προηγούμενο, μπορεις να ριξεις μια ματια εδω να δεις αν σου κανει κλικ. ποτε δε ξερεις.
    κ αν δε σου αρεσει, θα μπορεις τουλαχιστον να το στηριξεις με επιχειρηματα αφου το εχεις δει, αλλιως ειναι δυσκολο να κριθει κατι απλα απο reviews ;)

  • Res1

    Εγώ θα έλεγα και στις ταινίες δράσης να μην έχει σκηνές που χτίζουν τους χαρακτήρες κλπ,αλλά να περνάει κατευθείαν στο πιστολίδι.Πχ στα γουεστερν να μην εχουν σκηνές με σαλούν κλπ,μόνο αναμετρήσεις υπό τον καυτό ήλιο. :p

  • Res1

    Ε

  • Res1

    Res1 αν έχω καταλάβε καλά νομίζω ότι ίσως γενικά έχεις θέμα με τα open world οπότε ΄ισως μιλάμε για ένα είδος που δύσκολα θα σου τραβήξει το ενδιαφέρον (π.χ. όσο καλό κι αν ειναι ένα JRPG δεν θα καταφέρει να με κρατήσει, όσες φορές κι αν έχω προσπαθήσει).

    Για το RDR θα διαφωνήσω περί κακού gameplay. Ο χειρισμός του βρισκόταν σε πολύ καλά επίπεδα, με ιδιαίτερα καλοφτιαγμένη αίσθηση στα άλογα (ειδικά για την εποχή), εξαιρετική αίσθηση στο shooting (τα animations και ο ήχος απέδιδαν ιδανικά την ισχύ τους), σύστημα κάλυψης που δούλευε σωστά κ.λπ. Δεν ξέρω από που προκύπτει ότι το gameplaly του ήταν κακό ή και μέτριο. Από τον έλεγχο του κοπαδιού προβάτων μέχρι τα μεγάλα shootouts ο χειρισμός ήταν αυτός που έπρεπε.

    Το ότι βοσκάς γελάδια κ.λπ. είναι κομμάτι της εμπειρίας, θέλω να πω cowboy είσαι, λογικό να υπάρχουν και τέτοια αργόσυρτα σημεία αν και προσωπικά δε θυμάμαι να τα κάνεις και τόσο πολύ στις 25-30 ώρες παιχνιδιού ώστε να σε φέρουν στα όρια (ίσως θυμάμαι και λάθος, ίσως να ήταν προαιρετικά μετά από ένα σημείο και να τα άφηνα).

    Εδώ έρχομαι στο άλλο θέμα που έχει να κάνει με το περιττό υλικό. Αυτό καλώς ή κακώς υπάρχει σε ΟΛΑ τα open world παιχνίδια, είτε λέγεται RDR, είτε GTA, είτε Witcher, είτε Breath of the Wild. Το θέμα είναι όμως αν το παιχνίδι βασίζεται σε αυτό το επαναλαμβανόμενο υλικό για να διογκώσει τη διάρκεια (όπως συμβαίνει στα παιχνίδια της Ubisoft στη συντριπτική πλειοψηφία) ή αν το βασικό του υλικό έχει να προσφέρει ουσιαστικό περιεχόμενο, που από μόνο του μπορεί να σε κρατήσει για δεκάδες ώρες χωρίς να χρειάζεται να αναλωθείς στα γύρω.

    Κάτι που συμβαίνει π.χ. με το Witcher 3, το οποίο σαφέστατα έχει map cleaning περιεχόμενο με τα εκατοντάδες ερωτηματικά, έλα όμως που στο μεταξύ έχει ποιοτικότατο υλικό 50-60 ωρών με δεκάδες βασικές αποστολές αλλά και δουλεμένες δευτερεύουσες. Ανάλογα αυτό συμβαίνει στα παιχνίδια της Rockstar.

    Αλλά εννοείται βέβαια ότι γούστα είναι πάντα αυτά και διαφορετικά τα ερεθίσματα του καθενός που μπορεί να του τραβήξουν το ενδιαφέρον σε ένα παιχνίδι, ταινία, σειρά ;)

  • Darth altair μαλλον δεν εχεις καταλαβει τιποτα απο οσα εχω γραψει ισα ισα που αναφερω ακριβως το αντιθετο, τωρα αν εσυ χτιζεις περιπλοκο χαρακτηρα βοσκωντας γελαδια και ταιζοντας κοτες και διχως να σου κοβει απο την εμπειρα που πρεπει να εχει αρχη μεση και τελος με μαεστρικη ροη κανω πασο

  • Επειδη νοιώθω ότι το έχουμε ψιλοκουράσει το θέμα ,
    προσωπικά αναρτώ το τελευταιο μου μήνυμα για το RDR 2 .

    Μετα απο ώρες ενασχόλησης : Tο καλυτερο open world παιχνίδι την στιγμή που μιλαμε

  • GiorgosTsompanidis

    Σε θέμα ιστορίας , με τα όσα έχεις δει είναι καλό και φτάνει επίπεδα του ένα? Ρώτάω γιατί το παιχνίδι θα το παίξω μόνο για την ιστορία/ιες του και όχι για το multi του.

  • Ολοκληρώνοντας για δεύτερη φορά το GTA V την περασμένη Κυριακή προς ξημέρωμα Δευτέρας και βλέποντας τα ονόματα των συντελεστών του, σκεφτόμουν πόσο μπροστά μπορεί να πάει αυτή η εταιρία το είδος, πόσο μπορεί τεχνολογικά, εικαστικά και από πλευρά μηχανισμών να εξελίξει το πράγμα χωρίς να υποπέσει σε αναμάσημα των ίδιων συνταγών βασιζόμενη απλώς σε όσα η ίδια πέτυχε στο παρελθόν. Κι όμως το Red Dead Redemption II, δανειζόμενο όλα εκείνα τα στοιχεία που εκτόξευσαν παλαιότερους τίτλους της Rockstar, αδιαμφισβήτητα αποτελεί μια κορυφή για τη γενιά και ένα ορόσημο για την ιστορία του μέσου.

  • Νικόλα οπωσδήποτε γούστα είναι αυτά και ο καθένας θα αξιοποιήσει όπως θέλει τον χρόνο του, και πόσο θα ασχοληθεί με το μέσο χρονικά και με το είδος των τίτλων. Απλά 32 χρόνια που ασχολούμαι με το μέσο μου κάνει πραγματικά εντύπωση ένα παιχνίδι με απουσία καλής διαχείρισης, στρατηγικής, πρόκλησης, γρίφων,με μέτριο gameplay,πολύ simulated , με ντοκουμενταρίστικη ατμόσφαιρα ξεχειλωμένη και άνευρη τύπου τηλεοπτικής σειράς με πολλές σεζόν που τις βλέπεις μαζεμένες, χωρίς replayability, όπως επίσης και ένας τίτλος που δεν τον σκέφτεσαι για όλους τους παραπάνω λόγους πριν τον ύπνο η στη δουλειά αναλογιζόμενος τι θα συναντήσεις πως θα προχωρήσεις να καταστρώσεις μία τακτική ένα σχέδιο κλπ και να μην σχολιάζει κάποιος στα σχόλια όλα τα παραπάνω και αυτός ήταν ο λόγος των σχολίων μου μιας και δεν σχολιάζω συχνά να ακουστεί και η άλλη πλευρά . Από τους παραπάνω λόγους άλλοι αντικειμενικοί και άλλοι λίγο υποκειμενικοί ισχύουν. Κατανοώ τους λόγους και τους σέβομαι αυτών που τους αρέσει αλλά αν είναι να καταντήσει το gaming σε αυτό το simulated επίπεδο (σημεία των καιρών βέβαια και της παρακμής, τέλειοι οπτικά κόσμοι και να βλέπουμε πως πρήζονται οι όρχεις και πως αχνίζουν τα κόπρανα του αλόγου στο κρύο ) και αντιγράψουν και άλλοι και κάνουν ανάλογα παιχνίδια τότε κάποιους πρέπει να μας πιάσει κρύος ιδρώτας και εφιάλτες και θα πρέπει να πηδήξουμε από το τρένο του gaming πριν καν σφυρίξει μία φορά.

  • Res1

    Σου το είπα φίλε μου, ψάχνεις λάθος πράγματα σε παιχνίδι της R*.
    Αλλού βρίσκεται η μαγεία του Red Dead Redemption. Βρίσκεται στη δύναμη του συνόλου σαν εμπειρία με κύριο γνώμονα την ιστορία και το αργό τέμπο.
    Κι όχι στα επιμέρους κομμάτια του.
    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ μαζί σου. Αφου δεν σε πιάνει η σταδιακή κάθοδος στο immersion, μην ασχολείσαι καθόλου με τα παιχνίδια της.
    (Το ίδιο έπαθα κι εγώ με το GTA V. Ένας πανέμορφος κόσμος αλλά εντελώς ρηχό κι ανούσιο περιεχόμενο. Κι αφού οι χαρακτήρες και η ιστορία του ήταν κάτω του μετρίου δεν υπήρχε κάτι να ενθουσιάσει πέραν των πολύ καλών heists. Eυτυχώς το RDR είναι άλλο φρούτο.)

  • Δεν περιμενω πολλα απ τις καζουαλιες της Rockstar η αληθεια ειναι, αλλα το γεγονος οτι μετα απο 10ωρες gameplay θελω να κοιμηθω απ την βαρεμαρα μου δεν το πιστευα οτι θα συνεβαινε. Απ την αρχη του παιχνιδιου ενιωθα ετσι αλλα ειπα να το αφησω λιγο μιας και τα μεγαλα intros σημερα ειναι ειναι το νεο στανταρ... Αλλα δεν. Ο κοσμος ειναι μεγαλος αλλα κλασικα ανουσιος στο μεγαλυτερο του κομματι, το gunplay ειναι καθαρο κοπι/παστα GTA και οσο για τους χαρακτηρες αμα κλεισεις τα ματια και τους ακουσεις να μιλανε δεν θα καταλαβεις ποιος ειναι ποιος.. Για τοσο ιδαιτερες προσωπικοτητες μιλαμε.

    Αμα ηταν να το βαθμολογησω σαν προσομοιωτη ιππασιας θα εδινα σιγουρα 10, αλλα σαν παιχνιδι και το 1 ειναι υπερβολικο.. Δυστυχως ομως δεν εχει πιο κατω.

  • Mantarinos

    Καλά, το "1 στα 10" και το "προσομοιωτής ιππασίας" αυτά είναι τσιτάτα για το fb και το twitter. Στις 65 ώρες βλέπω ιστορίες παντού μέσα στο παιχνίδι κι εσύ είδες προσομοιωτή ιππασίας. Αν το έγραψες στο fb ελπίζω να πήρες πολλά likes.
    Στο θέμα του "Hardcore-Casual". Θα ήθελα εί δυνατόν να μου αναφέρεις ΕΝΑ hardcore σε gameplay παιχνίδι της R*. Πχ Bully, Warriors, GTA, Manhunt... ήταν h/c? Ήταν δύσκολα, ήθελαν "skill"; Οτιδήποτε δεν είναι h/c στο gameplay βγαίνει εκτός? Ε, τότε πρέπει να βγει εκτός το 95% των παιχνιδιών εκτός από το πολύ σκληρά και τα Multiplayer που θέλουν "skill" (διότι αν δεν έχεις skill στο multi που βαδίζομεν σε αυτήν την κοινωνία).
    Ναι, 10 ώρες είσαι στο intro. Διότι το παιχνίδι είναι 100-150.
    Και αν είναι επίσης δυνατόν, μπορείς να αναφέρεις έναν ανοικτό κόσμος ΜΕ ΟΥΣΙΑ για να καταλάβω ακριβώς τα standards που θέτεις? Διότι αυτό το "κλασικά ανούσιος" σημαίνει το εξής: ότι υπάρχουν αυτοι που δεν είναι ανούσιοι και ότι γενικά η R* "κλασικά" βγάζει ανούσιους ανοικτούς κόσμους.
    Εγώ με ένα κάρο open world παιχνίδια στα χέρια μου, αυτό το πράγμα που κάνει η R* δεν το έχω ξαναδεί: Nα κόβω βόλτες στο χάρτη να δω τι άλλο κουφό θα μου τύχει από τα δεκάδες που μου τυχαίνουν. ΠΑΝΤΑ κάτι σκάει. Μα σε αποστολή είσαι, μα σε υπο-αποστολή, μα για κυνήγι, κάτι θα δεις, κάτι θα ακούσεις, κάτι θα προκύψει. Η "ουσία" δηλαδή ποιά είναι, να μαζεύεις XP? Να κάνεις loot? Αν είναι εύκολο προσδιόρισέ την με 2-3 παραδείγματα (σε ανοικτό κόσμο, μη γράψεις Divinity και Pillars of Eternity και Dark Souls) για να καταλάβουμε το μέτρο σύγκρισης. Διότι τόση ουσία σε ανοικτό κόσμο, είχα να δω από το Bully σε 1:100 κλίμακα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 εβδομάδες από gfreeman
Φόρτωση Περισσότερων

Τελευταία Σχόλια

Κατ' εμέ, το κακό ξεκινάει από τις εταιρείες, οι οποίες μέσα στην απληστία τους προσπαθούν με κάθε τ...
Εγω παλι παιδια πιστευω πως ειδε οτι δεν ειχε κατι ουσιαστικο να δειξει,απο παιχνιδια χλιαρα πραγματ...
Με τον κοσμο που συζηταω εγω καθημερινα στην δουλεια μου (και ειναι αρκετος πιστεψε με) ηλικιες απο ...
Καλό θα ήταν το stream να βγει απο 4ο pc που δεν θα τρέχει το Fallout 76 ταυτόχρονα
Ακόμα δεν σκίζω το δελτίο μου!
#TeamQ1_2020
#einai_oi_olumpiakoi_agwnes_stin_iapwnia_to_kalokairi
Ουάου.
Ο τρόπος απεικόνισης και τα σχόλια σου περί οσκαρικής μουσικής με έπεισαν Μαστερ Σενσει. Θα ...
Το θέμα είναι Χρήστο μου (κι αυτό που μου φαίνεται πολύ περίεργο) ότι δεν θα έχει καθόλου παρουσία, ...
Και η ερώτηση μου παραμένει. Ποιες ηλικίες είναι αυτές που κάνουν τις αγορές? Όχι ότι πρόκειται να α...
Παιδιά μην σας φαίνεται περίεργο. Είναι γενικότερη η τάση αυτή κ σε άλλες βιομηχανίες. Πλέον με το i...