Τα σπαθιά-σιδερώστρες επέστρεψαν.

Πέρυσι, περίπου τέτοιον καιρό, βλέπαμε από αυτό εδώ το μετερίζι την θεαματική επάνοδο των 2D (ή 2.5D αν προτιμάτε) fighting παιχνιδιών. Παρατηρήσαμε με θαυμασμό πώς, ένα προς ένα, μικρά και μεγάλα ονόματα του χώρου παρουσίασαν ένα εξαιρετικό πρόσωπο. Πώς προσέγγισαν τον αρχάριο και πως - εν τέλει - μετέτρεψαν έναν σκληροπυρηνικό και πολλές φορές παρεξηγημένο, χώρο σε πρώτης τάξεως εμπειρία - με content, story, πλοκή και κλιμακούμενη πρόκληση.

Αν μη τι άλλο, φάνηκε σαν όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί του γένους των 2D να μαζεύτηκαν, να σοβαρεύτηκαν και να αποφάσισαν από κοινού να βγάλουν το είδος από το τέλμα και να του δώσουν νέα πνοή. Όταν μετά από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το Tekken 7, συνειδητοποιήσαμε με προβληματισμό την ηχηρή απουσία των 3D fighting παιχνιδιών από αυτό το αναγεννησιακό κύμα. Έμοιαζε σαν να ήταν το Τekken ο τελευταίος “επιζών” του πάλαι ποτέ κραταιού χώρου των τίτλων αυτών. Μας έκανε να θυμηθούμε με νοσταλγία και μελαγχολία τα Virtua Fighter, Dead or Alive και Soul Calibur. Ευτυχώς φαίνεται ότι ούτε αυτή η κατηγορία θα περάσει στη λήθη, μιας και μετά από πολλά χρόνια το Soul Calilbur VI έφτασε στα ράφια των καταστημάτων και στα χέρια των παικτών. Περιμένοντας την έλευση του υποσχόμενου Dead or Alive 6 κι ελπίζοντας σε ένα νέο Virtua Fighter μπορούμε να βουτήξουμε - ανέμελα κι ευδιάθετα - σε μια νέα “ιστορία με σπαθιά και ψυχές”.

Soul Calibur VI review 01

Σκαλίζοντας με ανυπομονησία τα modes του παιχνιδιού - όπως ένα παιδί σκίζει τα περιτυλίγματα του χριστουγεννιάτικου δώρου του - βλέπουμε ότι ο νέος τίτλος αποτελεί στην ουσία reboot της σειράς. Δοκιμασμένη συνταγή και ομολογουμένως απαραίτητη, όταν σε ένα franchise έχουν χρησιμοποιηθεί πλέον τα παιδιά και τα εγγόνια των αρχικών πρωταγωνιστών. Αντί λοιπόν να δοθεί μια αναμασημένη επανέκδοση του βασικού σεναρίου, όπου το Soul Edge ξαναεμφανίζεται και μια σωρεία χαρακτήρων βγαίνει στο προσκήνιο για να το τιθασεύσει, έχουμε την αναβίωση της αρχικής ιστορίας - κι αυτό είναι κάτι καλό.

Κατ’ αρχάς, ποτέ δεν είχαμε σενάριο της προκοπής και πληροφορίες βάθους στο πρώτο Soul Edge, πράγμα λογικό, καθώς επρόκειτο για παιχνίδι που πρωτοκυκλοφόρησε στα coin-op. Μαθαίναμε τμηματικά και σε ψήγματα το lore μέσα από τις πολλές συνέχειες του franchise. Βλέπετε, τότε ήταν οι εποχές που μουρμούριζε ο κόσμος το κλισέ: “έλα μωρέ, fighting είναι, τι να το κάνει το σενάριο;”. Αποτέλεσμα είναι - ας επιτραπεί η έκφραση στον γράφοντα - να έχουμε ένα lore-αχταρμά, μπερδεμένο, που το μόνο που κατόρθωνε ήταν να επιβεβαιώνει το παραπάνω κλισέ.

Soul Calibur VI review 02

Για ακόμα μια φορά, ορθά, επιλέχθηκε το reboot. Έτσι, μέσα από ένα κλασικό και τεράστιο Story Mode, ο παίκτης αναλαμβάνει σταδιακά τον έλεγχο όλων των ηρώων του πρώτου (κι όχι μόνο) τίτλου και βιώνει - για πρώτη φορά από καταβολής franchise - συνολικά αυτό που συνέβη και δη από τα μάτια και την οπτική των πρωταγωνιστών. Όταν ολοκληρωθεί αυτό το mode, θα καταλάβει ότι το lore είναι ομολογουμένως βαθύ. Ότι πάρα πολλά πράγματα χάθηκαν ανάμεσα στις κυκλοφορίες των συνεχειών της σειράς κι ότι υπάρχουν ακόμα σημεία που είναι σκοτεινά. Αυτά τα τελευταία αναλαμβάνει να τα διαλευκάνει η αντίστοιχη επιλογή στο “Μουσείο” του παιχνιδιού, όπου το lore συγκατοικεί με άλλα καλούδια, όπως artwork και soundtrack. Για πρώτη φορά σε παιχνίδι Soul Calibur δίνεται η εικόνα ενός πραγματικού, συμπαγούς και ζωντανού κόσμου - κι όλα αυτά μαζί, αυξάνουν το immersion.

Όμως το προαναφερθέν τμήμα του παιχνιδιού δεν είναι το μεγαλύτερο του τίτλου. Δεν είναι καν το βασικότερο. Τα πρωτεία ανήκουν στο Mission Mode. Εκεί, καλείται ο παίκτης να δημιουργήσει ένα χαρακτήρα με τρόπο πολύ παρόμοιο με αυτούς των προηγούμενων κυκλοφοριών της σειράς. Το δημιούργημα αυτό, ρίχνεται μετά στον αχανή - και πραγματικό - παγκόσμιο χάρτη, όπου ξεκινάει τη δική του περιπέτεια παράλληλη με αυτήν του Story Mode. Μια ιδιαίτερη πλοκή αρχίζει κι εκτυλίσσεται, καθώς ο χαρακτήρας αυτός βρίσκει τα πατήματά του στον κόσμο και αρχίζει σιγά σιγά να ξετυλίγει το κουβάρι που κρύβει στο τέλος του... ας το αφήσουμε καλύτερα.

Soul Calibur VI review 03

Σαν mode είναι εξαιρετικά καλοδουλεμένο και παρότι θυμίζει άλλες, χλιαρές παρόμοιες προσπάθειες του παρελθόντος, απέχει ποιοτικά παρασάγγας και δίκαια οδηγεί την κούρσα του καινούριου παιχνιδιού από ηγετική θέση. Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η περιπέτεια και η πετυχημένη περιγραφή των συμβάντων σε πρώτο πρόσωπο, δένει εξαιρετικά με την ποιοτική αφήγηση και εξυψώνει ακόμα περισσότερο το immersion. Πιθανότατα, αυτό θα είναι το mode που θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του παίκτη για τον πρώτο καιρό - κι όταν, δε, συνειδητοποιήσει κανείς ότι συνδέεται και περιπλέκεται με το αντίστοιχο του Story, τότε θα αντιληφθεί τη δουλειά που έχει γίνει στον τομέα του σεναρίου από την ομάδα ανάπτυξης.

Στην ουσία, η ιστορία προσεγγίζεται από δύο πλευρές, με δύο διαφορετικά modes παιχνιδιού: το ένα ακολουθεί γραμμικά την ιστορία μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών και μας αφηγείται ότι ένα θρυλικό σπαθί, χαμένο για αιώνες, εμφανίστηκε από το πουθενά τον 16ο αιώνα. Εκεί το πήρε ο πειρατής Cervantes και με αυτό έσπειρε τον τρόμο και την καταστροφή. Προκειμένου να προσαρμοστεί στο μαχητικό στυλ του πειρατή, το Soul Edge χωρίστηκε σε δύο όπλα. Κάποια στιγμή, μια πολεμιστής με όνομα Sophitia αντιμετώπισε τον Cervantes και με ένα σπαθί φτιαγμένο από τον θεό Ήφαιστο, έσπασε το ένα από τα δύο όπλα. Τα θραύσματά του όμως την πλήγωσαν άσχημα κι αποσύρθηκε, όμως τότε εμφανίστηκε η... Ninja Taki και αποτελείωσε τον πειρατή, ενώ το άλλο μισό του Soul Edge χάθηκε. (Μια σημείωση: βαθύ lore δε σημαίνει και ποιοτικό lore. Ας πούμε ότι φτάσαμε πλέον στην εποχή που λέμε “fighting είναι, τι lore περιμένεις;”, Arc System Works φυσικά εξαιρουμένης).

Soul Calibur VI review 04

Το εντοπίζει στη συνέχεια ένας ημίτρελος ιππότης, ο Siegfried, όπου το Soul Edge βρήκε γόνιμο έδαφος και αποκαλύφθηκε, μετατρέποντάς τον σε Nightmare και ξεκινώντας, μέσω αυτού, μια κυριαρχία τυραννίας. Επιπλέον, τρυπώντας τα σύννεφα, στέλνει το Evil Seed σε όλh τη Γη, προσβάλλοντας πάμπολλους ανθρώπους και μετατομορφώνοντάς τους σε Malfested και - δυναμικά - σε πράκτορες του Χάους. Κάπου εκεί μπαίνει ο Killik και η περιπέτεια αρχίζει... Στο άλλο mode, ένας άγνωστος ξυπνάει μέσα σε μια χαώδη διαταραχή και περισυλλέγεται από τον Zasalamel ο οποίος του σώζει τη ζωή. Του αποκαλύπτει ότι έχει άμεση σχέση με το αστρικό πεδίο κι ότι πρέπει, από εκεί και στο εξής, να αναζητά και να αλληλεπιδρά με τα Astral Fissures που ξεπηδούν απροειδοποίητα σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτός, προκειμένου να επιτύχει αυτό το σκοπό, πρέπει πρωτίστως να μάθει να μάχεται. Έτσι το ταξίδι του ξεκινάει από έναν δάσκαλο πολεμικών τεχνών (tutorial) και συνεχίζεται με main και side quests που εξελίσσουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την πλοκή.

Θα πάρει αποφάσεις ήθους, που θα επηρεάσουν την εξέλιξη της περιπέτειας, θα συλλέξει όπλα και τρόφιμα που δίνουν buffs, θα στήσει ομάδα από μισθοφόρους (η οποία θα μάχεται από μόνη της), θα συλλέξει χρήματα για διοργάνωση εκστρατειών ή για αγορά και αναβάθμιση όπλων - και θα δώσει μάχες! Δεκάδες μάχες, που θα τον εξελίξουν, θα του ανεβάσουν το επίπεδο (με στοιχεία ο-Θεός-να-τα-κάνει RPG) και θα τον προετοιμάσουν για την κορύφωση της πλοκής. Θα συναντήσει και θα αλληλεπιδράσει με τους βασικούς χαρακτήρες, καθώς αυτοί “τρέχουν” τη δική τους ιστορία του προηγούμενου mode, και θα αποτελέσει βασικότατο στοιχείο του Soul Edge/Soul Calibur franchise.

Soul Calibur VI review 05

Εύγε και συγχαρητήρια στους devs για τη σύλληψη και την εκτέλεση των παραπάνω. Περιττό ίσως να αναφερθεί ότι η εμπειρία στο προαναφερθέν open-world όχι μόνο δεν είναι κουραστική, αλλά άκρως ενδιαφέρουσα, με την τάση να έλκει τον παίκτη ξανά και ξανά στο φανταστικό του κόσμο, προϊόν ενδεχομένως του πολύ δυνατού immersion. Σαν σύνολο, πορεύεται σαφέστατα στη story driven πορεία που έχουν πάρει οι τίτλοι της εισαγωγής του κειμένου και αποτελεί λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση για όλους. Με άλλα λόγια, στην συνηθισμένη μας ομιλία, ανεβάζει ψηλά τον πήχη.

Πέρα από τα ανωτέρω, ποιοτικότατα και... ποσοτικότατα modes, υπάρχουν τα αναμενόμενα. Υπό το submenu Battle “κρύβονται” τα Arcade Battle, Training και Vs. Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να ειπωθούν εδώ, πλέον του ότι το τελευταίο αποτελεί local co-op κι ότι η ολοκλήρωση του πρώτου βραβεύει τον παίκτη με βάση το χρόνο που απαιτήθηκε γι’ αυτό το σκοπό. Σε όλα τους μπορεί να λάβει μέρος κάποιος χαρακτήρας που δημιουργήθηκε μέσω του character creation mode του μενού.

Soul Calibur VI review 06

Αυτό είναι σχεδόν απαράλλαχτο συγκρινόμενο με τα αντίστοιχα των προηγούμενων τίτλων. Υπάρχει μια ευρεία γκάμα επιλογών μέσα από φυλές, φύλο, μέγεθος, εξοπλισμό, decals, πρόσωπο, φωνή, καθώς επίσης και χρώμα. Λίγο ή πολύ, υπάρχουν όλα τα εργαλεία για να φτιάξετε ένα χαρακτήρα στα μέτρα σας, όπως επίσης έχετε και τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσετε κάποιο έτοιμο template ή να δημιουργήσετε μια random σύνθεση. Το 99% των επιλογών είναι ξεκάθαρα αισθητικές, εκτός ίσως από δύο - κι αυτές προκαλούν αρκετό ενδιαφέρον.

Η μία είναι το ύψος. Αυτό ορίζει μια αναλογία ως εξής: όσο ψηλότερος ο παίκτης, τόσο μεγαλύτερο το reach και μικρότερο το power. Πολύ ψηλός χαρακτήρας σημαίνει μεγάλο reach και μικρή δύναμη, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με τους μικρότερους. Δεν συνάδει με την πραγματικότητα και φείδεται ρεαλισμού, αλλά είναι μια προσπάθεια, ομολογουμένως αμφιλεγόμενης αξίας. Η άλλη επιλογή είναι αυτή του στυλ μάχης. Εκεί θα δείτε ότι κάθε στυλ έχει υπέρ και κατά, όπως balance, defence, aggression και άλλα παρόμοια. Τα προαναφερθέντα attributes είναι fixed και δεν αλλάζουν. Όμως ο παίκτης βλέπει ότι αν χρησιμοποιήσει π.χ. το στυλ του Maxi, θα πρέπει να έχει επιθετικό προσανατολισμό, ενώ του Geralt διαθέτει απόλυτο balance.

Soul Calibur VI review 07

Geralt, είπαμε, ε; Λίγη υπομονή και θα φτάσουμε κι εκεί. Ο δημιουργημένος χαρακτήρας μπορεί να συμμετάσχει σε όλα τα modes (συμπεριλαμβανομένου και του online) εκτός όμως από το Mission Mode. Εκεί συμμετέχει ο... άλλος δημιουργημένος μας χαρακτήρας κι αυτή η επιλογή πραγματικά δε βγάζει νόημα. Ο χαρακτήρας του Mission είναι εγκλωβισμένος εκεί, ενώ οι άλλοι του character generation είναι διαθέσιμοι στα battle και online. Πραγματικά όσο και να το σκεφτήκαμε, δε βρήκαμε λόγο ύπαρξης του ανωτέρω διαχωρισμού.

Όμως μιας και αναφέρθηκε το online, καλό είναι να επισημανθεί ότι αποτελεί ένα αρκετά φτωχό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού. Θα βρείτε μονάχα ranked και casual matches. Κανένα lobby, κανένα community, κανένα tournament και ούτω καθεξής. Ούτε καν τα “μοδάτα” challenges που αλλάζουν κάθε εβδομάδα ή μήνα, με τα guilds που ενδεχομένως τα συνοδεύουν. Αυτό ενδεχομένως είναι μια ηχηρή δήλωση ότι το Soul Calibur ήταν και είναι παιχνίδι προσανατολισμένο στη single player εμπειρία κι αυτό το καταφέρνει με υποδειγματικό τρόπο.

Soul Calibur VI review 08

Παραμένει όμως ένα ερωτηματικό, ως προς το τι θα συμβεί όταν εξαντληθεί όλο το ομολογουμένως τεράστιο single player content. Δεν είναι, δα, ότι βγαίνουν sequels κάθε χρόνο... Από την άλλη πλευρα, υπάρχουν κι αυτοί που θα το δουν ως μια τίμια και ποιοτική old-school προσέγγιση, με αρχή, μέση και τέλος - χωρίς επέκταση βίου στο διηνεκές. Παρ’ όλα αυτά, το online mode δε μπορούσε να δοκιμαστεί επαρκώς, μιας και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε σε προ-κυκλοφορίας περίοδο και οι online παίκτες απαρτίζονται από μερικούς κακόμοιρους reviewers που ψάχνουν δεκαπέντε (και βάλε...) λεπτά, προκειμενου να βρουν αντίπαλο με το... δίκανο.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαθέσιμοι χαρακτήρες είναι 25, αριθμός που βάζει φρένο στις φημολογίες που θέλανε βασικούς πρωταγωνιστές της σειράς να είναι διαθέσιμοι μόνο επί πληρωμή και σε μορφή DLC. Όλοι είναι εδώ, μαζί με μερικούς νέους - ως είθισται - πλην όμως της Tira, η οποία θα έρθει όντως με DLC (επί πληρωμή). Αναγκασμένοι να ελέγχουμε πλέον και τα... λογιστικά του τίτλου, ανακαλύπτουμε ότι τα βιβλία του ειναι καθαρά. Κανένα microtransaction, μονάχα δύο διαφορετικοί τύποι νομίσματος, για ισάριθμους in-game τύπους αγορών. Τίποτε το ασυνήθιστο εδώ.

Soul Calibur VI review 09

Πάλι, ακολουθώντας την παράδοση, υπάρχει και guest star από άλλη σειρά παιχνιδιών. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Geralt of Rivia του Witcher franchise. Πρόκειται για ταιριαστή προσθήκη, καθώς το στυλ μάχης που χρησιμοποιεί ταιριάζει “γάντι” με την κουλτούρα της σειράς. Επιπλέον, εισάγει το longsword ως όπλο (double longsword για την ακρίβεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τήρηση του στυλ του ήρωα), πράγμα που αποτελούσε μεγάλη απουσία από το roster των όπλων μέχρι τώρα.

Οπότε ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ξύνουμε την επιφάνεια και να προσεγγίσουμε τον πυρήνα του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλος από το gameplay. Τα διάφορα modes που αναλύθηκαν προσφέρουν έξοχο πεδίο εφαρμογής του ιδιαίτερου συστήματος μάχης που παραδοσιακά χρησιμοποιεί το παιχνίδι. Ως προς αυτό, έχει διατηρηθεί η βασική φιλοσοφία που ορίζεται εξαρχής με το 8-way run. Κάθε ήρωας κινείται ελεύθερα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και οποιοδήποτε σημείο της πίστας με απλή εφαρμογή του αναλογικού μοχλού ή των directional buttons. Δείτε το σαν τον καμβά, πάνω στον οποίο θα μπουν όλες οι “καλλιτεχνικές πινελιές” αργότερα.

Soul Calibur VI review 10

Αυτή η ελευθερία κίνησης απελευθερώνει στο μέγιστο βαθμό την τακτική προσέγγιση σε μια μάχη. Η πλήρως 3D υπόσταση της αρένας αφήνει στον κάθε επίδοξο virtual martial artist το πεδίο ελεύθερο να δημιουργήσει και - γιατί όχι - να μεγαλουργήσει. Για να το κάνει όμως αυτό, χρειάζεται εργαλεία και τα εργαλεία αυτά δεν είναι άλλα παρά τα όπλα που έχει στη διάθεσή του ο κάθε χαρακτήρας. Έτσι, το horizontal slash μπορεί γρήγορα να ανακόψει την κίνηση κάποιου αντιπάλου από ή προς τον παίκτη και στο foreground/background. Αυτό ενεργοποιεί το movement counter που αποτελεί νέο χαρακτηριστικό. Παράλληλα, ένα vertical (κάθετο) χτύπημα μπορεί να κρατήσει τον αντίπαλο σε απόσταση (εξαρτάται από το στυλ) ή να τιμωρήσει μια αδέξια κίνηση.

Όμως όταν η μάχη μεταβεί στις μικρές αποστάσεις και κυρίως σώμα με σώμα, το λόγο παίρνουν τα άμεσα kicks (που ανοίγουν και πάλι την απόσταση), οι λαβές και η άμυνα. Ακολουθώντας - για άλλη μια φορά - το ρεύμα της εποχής, οι devs ενίσχυσαν τις αμυντικές λειτουργίες του παιχνιδιού και εισήγαγαν μηχανισμούς φιλικούς προς τον αρχάριο. Εδώ μπαίνει το Reversal Edge, που αποτελεί μια - επιθετική στην πράξη - κίνηση, η οποία σκοπό έχει να αντιστρέψει την επέλαση του επιτιθέμενου και να του φρενάρει το combo. Αν πετύχει (δηλαδή αν δεν αντιδράσει άμεσα ο επιτιθέμενος με κίνηση στο χώρο) ξεκινάει ένα sequence πλούσιο σε εφέ, του οποίου η έκβαση ορίζεται από αναμέτρηση τύπου “πέτρα-ψαλίδι-χαρτί” και αν αποβεί νικηφόρα, τότε επιβραβεύει με μπόλικο damage.

Soul Calibur VI review 11

Ας το δούμε λίγο αναλυτικά… Όταν ξεκινήσει το sequence (πάντα σε τρέχοντα χρόνο και ελεύθερο σε παρέμβαση του παίκτη) ανοίγεται μια πληθώρα επιλογών: κάθε παίκτης επιλέγει να επιτεθεί πατώντας το αντίστοιχο πλήκτρο, με τον νικητήριο αλγόριθμο να είναι kick>vertical>horizontal>kick. Δεν υπάρχει κανένα prompt στην οθόνη. Βάσει εμπειρίας, αναγνωρίζει ο καθένας τι κάνει ο αντίπαλός του. Όμως υπάρχουν κι άλλα. Το sequence είναι ελεύθερο, δεν είναι cinematic. Μια κίνηση στο βάθος θα αποφύγει παραδείγματος χάριν την vertical επιλογή του αντιπάλου, ανοίγοντας το δρόμο για εκτέλεση combo (αντί του standard punishment που προσφέρει το sequence). Ένα σκύψιμο θα κάνει το ίδιο σε ένα horizontal slash και υπάρχουν ακόμα το block (που μπορεί να αναπαράγει το sequence μέχρι να αδειάσει η guard μπάρα), υπάρχει το break, υπάρχει και το soul charge.

Το πρώτο (break) αποτελεί μορφή unblockable επίθεσης, ενώ το δεύτερο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με δύο τρόπους: είτε ως γενικό buff στις κινήσεις και τις επιδόσεις του χαρακτήρα, είτε ως ultra επίθεση που αποδίδεται με cinematic, προκαλεί μεγάλη ζημιά, αλλά μπλοκάρεται εύκολα. Όλα τα παραπάνω ξοδεύουν (με διαφορετικό, φυσικά, ρυθμό) τη soul μπάρα του παίκτη, η οποία μπορεί να γεμίσει μέχρι δύο φορές. Αυτό που δεν καταναλώνει πλέον μπάρα, είναι το guard impact που αποτελεί χρονομετρημένη άμυνα για απώθηση του αντιπάλου. Στο πλαίσιο της φιλικότητας προς τον αρχάριο, τα προαναφερθέντα εκτελούνται με το πάτημα ενός μόνο πλήκτρου ή με απλούς συνδυασμούς (διεύθυνση + πλήκτρο).

Soul Calibur VI review 12

Οι περισσότερο “προχωρημένοι” θα βρουν άριστα εργαλεία στις lethal attacks που εκτοξεύουν τον αντίπαλο ψηλά, αλλά και στην αλλαγή κατεύθυνσης στον αέρα, που στην ουσία καταστρέφει τα juggle combos. Για να μη μιλήσουμε ότι οι πίστες διαθέτουν μερικό ή μεταβαλλόμενο ring out, κάνοντάς μας να αναφερθούμε - για πρώτη φορά ίσως σε παιχνίδι του είδους - σε level design. Ας αφήσουμε τα υπόλοιπα για τα tutorials και το ίδιο το παιχνίδι και φανταστείτε μονάχα τι θα συμβεί όταν συνδυαστούν τα παραπάνω με το στυλ του κάθε χαρακτήρα, αλλά και με το skill και την ιδιαιτερότητα του κάθε παίκτη: μάχες φαντασμαγορικές, τεχνικές, εντυπωσιακές, ποικίλες και πάνω απ’ όλα, δίκαιες. Τι παραπάνω μπορεί να ζητήσει κανείς από ένα σύστημα μάχης ή από ένα fighting game γενικότερα;

Μιλώντας όμως για φαντασμαγορικό θέαμα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ξύσαμε την επιφάνεια, περάσαμε από τον πυρήνα του παιχνιδιού, για να φτάσουμε και πάλι στην... επιφάνεια, αλλά αυτή τη φορά από την άλλη μεριά. Εκεί βρίσκουμε τον τεχνικό τομέα του τίτλου, όμορφο και γυαλιστερό όπως πάντα, αλλά αυτήν την φορά οπλισμένο με την Unreal Engine 4. Η χρήση αυτής της μηχανής γραφικών έχει ως αποτέλεσμα την απόδοση εξαιρετικών stages, με μεγάλη ποικιλία θεμάτων, χρωμάτων και φωτισμού. Το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο, ζωντανεύει επιτυχημένα την εποχή και συμβάλλει - και αυτό - στην αύξηση του immersion. Οι δε χαρακτήρες είναι πανέμορφοι, λεπτομερέστατοι και κινούνται απρόσκοπτα και με χάρη, υπακούοντας την κάθε επιταγή του χειριστηρίου ή του λειτουργικότατου μοντέλου φυσικής.

Soul Calibur VI review 13

Το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται με τα πεντακάθαρα μουσικά θέματα που δίνουν το σωστό τόνο και συναίσθημα στα τεκταινόμενα επί της οθόνης. Είτε πρόκειται για μάχη, “ντυμένη” από ένα έντονο, epic θέμα, είτε για κάποιο χαλαρό μενού (όπως για παράδειγμα το μουσείο, γεμάτο με πλούσιο lore και όμορφο artwork) που συνοδεύεται από μελαγχολικό πιάνο κομμάτι, το αποτέλεσμα είναι ταιριαστό κι επιτυχημένο. Προσθέστε τις πληθώρες φράσεων και την ποικιλία στους τύπους της φωνές, δοσμένες με το κατάλληλο voice acting και θα σχηματίσετε την εικόνα του οπτικοακουστικού συνόλου, το οποίο βρίσκεται σε μεγάλα ύψη ποιότητας και χαρακτηρίζεται από αρμονικό συνδυασμό.

Το Soul Calibur VI άργησε να έρθει και αυτό μπορεί να το πει κανείς κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τόσο πολλά χρόνια μεσολάβησαν από την προηγούμενη κυκλοφορία και στάθηκαν μεταξύ ημών κι ενός πολύ καλού παιχνιδιού. Όμως είναι τώρα, επιτέλους, εδώ κι είναι πανέμορφο, πλούσιο, φιλικό προς τον παίκτη και μεθυστικό. Η πρωτότυπη προσέγγιση της αρχικής ιστορίας, μέσω δύο ξεχωριστών κι αλληλεπιδρώντων πρισμάτων, του χαρίζει την κινητήριο δύναμη για να πορευτεί στη σύγχρονη εποχή με επιτυχία, άλλοτε ακολουθώντας τις ασφαλείς επιλογές των υπολοίπων κι άλλοτε δείχνοντας καινούριες προτάσεις στο χώρο. Κάτι που δεν ισχύει για το online κομμάτι του, όμως, το οποίο παρέμεινε σε λιτά επίπεδα, ανταποκρινόμενο σε μια πιο old -chool κουλτούρα. Όπως και να έχει, η αναμονή άξιζε και με το παραπάνω και πλέον, μαζί με το Tekken 7, βροντοφωνάζουν ότι τα 3D fighting games είναι εδώ, ζωντανά και δυνατά, έτοιμα για μια νέα εποχή μαζί με τα 2D “ξαδελφάκια” τους.

To review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PS4.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: FightingΔιάθεση: Bandai Namco Entertainment Greece
Αριθμός παικτών: 1-2Ανάπτυξη: Project SoulΗμ. Έκδοσης: 19/10/2018
PEGI: 16Εκδότης: Bandai Namco EntertainmentΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC

Θετικά

  • Εξαιρετικός οπτικοακουστικός τομέας που αποδίδει με επιτυχία περιεχόμενο και setting.
  • Πλούσιο single player περιεχόμενο.
  • Πετυχημένο reboot που κατορθώνει να αποδώσει όλο το μπερδεμένο story της απαρχής της σειράς και με μάλιστα μέσα από απολαυστικά modes.

Αρνητικά

  • Φτωχό online περιεχόμενο.
  • Κάποιες μπερδεμένες επιλογές των devs στο creation mode.

Βαθμολογία

Ο Απόστολος μεγάλωσε τρώγωντας μακαρονάδα. Μακαρονάδα έφαγε, ένα μεσημέρι στα 8 του, όταν ένας θείος του τον πήγε για πρώτη φορά σε coin-op κι αυτό ήταν το αγαπημένο του πιάτο όσο περίμενε τον MSX να φορτώσει ένα παιχνίδι. Μετά τον CPC 6128 και τις Amiga 500 και 1200, ο εθισμός με το απολαυστικό αυτό γεύμα, τον οδήγησε να υιοθετήσει το όνομα Kabamaru, το ιαπωνικό alter ego του. Σήμερα, παίζει ακόμα Heroes of Might and Magic 3, κάνοντας διαλείμματα με σχεδόν οποιοδήποτε παιχνίδι πέσει στα χέρια του. Λατρεύει τον Terry Pratchett, την metal μουσική, την καλή μπύρα και την κουβέντα με φίλους.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Δύο demos για το Anthem ετοιμάζει η EA
Στις αρχές του 2019, για κονσόλες και PC.
Νέα laptop από την ASUS
ZenBook 14, και gaming μοντέλα FX505 και FX705.
UK charts: Ρεκόρ πωλήσεων για το Super Smash Bros Ultimate
Το καλύτερο ξεκίνημα τίτλου στο Nintendo Switch.
Νέο trailer για το Anthem από τα Game Awards 2018
Αφιερωμένο στην ιστορία του παιχνιδιού.
Διαστημικές περιπέτειες με το Journey to the Savage Planet
Ώρα για εξερεύνηση στα άστρα...
To 2019 θα κυκλοφορήσει το Psychonauts 2
Για κονσόλες και ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Ημερομηνία κυκλοφορίας για το Rage 2
Επίσημη ανακοίνωση από τα Game Awards 2018.
Επίσημο το remake του Crash Team Racing
Ο αγαπημένος ήρωας επιστρέφει!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Μεθυστικό review Απόστολε.
    Πραγματικά η σειρά έλλειψε μιας και απο τα δυσθεώρητα ύψη του Soul Calibur I και ΙΙ δυστυχώς έπεσε σε παρακμή. Η επιστροφή φαίνεται πως έγινε με το σωστό τρόπο. Δίχως φανφάρες αλλά με ταπεινότητα και με σεβασμό στο παρελθόν. Υπάρχει τίποτα καλύτερο?
    Έχοντας παίξει λίγο την beta το μόνο που με προβληματίζει είναι το Reversal Edge. Όχι στην τυχαιότητα των επιλογών μιας και βλέπω αρκετό βάθος αλλά διότι έχει επίπτωση σε κάτι που απο τις απαρχές ήταν το δυνατό σημείο της σειράς και με έκανε να το ερωτευτώ. Το ρυθμό της μάχης και την έντονη χορογραφία στην οποία πάντα καταλήγει μία δυνατή μονομαχία. Αυτή η μεθυστική αλληλουχία κίνησης στο χώρο για την πρώτη ψυχολόγηση του αντιπάλου και στη συνέχεια ο χορός των όπλων σε συνδυσμό με καλομελετημένα guard impacts (Δόξα τον Μέγα- Edge Master που είναι meterless...) φαίνεται ότι θα διακόπτεται απότομα και άγαρμπα μιας κι απ'ότι κατάλαβα δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός στο να σπαμάρει καποιος το RE..... Θέλει να δούμε πως θα κριθεί σε βάθος χρόνου η ισορροπία του.
    Ένα σχόλιο για το πρώτο αρνητικό εάν μου επιτρέπεις. Εγώ την απλότητα του online περιβάλλοντος τη βρίσκω μόνο θετική. Έχοντας χορτάσει το πλούσιο single player περιεχόμενο κι έχοντας αποκτήσει μία όποια εμπειρία ο παίκτης το αμέσως επόμενο λογικό βήμα είναι να μάθει το παιχνίδι ουσιαστικά παίζοντας στην αγνή του μορφή versus με ανθρώπινους αντιπάλους. Το να γίνεις καλύτερος σε ένα παιχνίδι fighting που αγαπάς ότι το μόνο ουσιαστικό κίνητρο που χρειάζεται κάποιος για να παίζει επ άπειρο. Γιατί πρέπει να είναι όλα με μορφή υπηρεσίας και να έχει απ'οίκο τον παίκτη με ψευτο-περιεχόμενο είναι η αλήθεια ποτέ δεν το έχω καταλάβει. Yπόλοιπα modes όπως tournaments, challenges και λοιπά ελάχιστοι ασχολούνται πραγματικά (δεν πάσει σε σένα φυσικά Απόστολε μου, γενικά προβληματίζομαι).
    Για να δούμε και πόσο θα πουλήσει μιας και πιθανότατα θα είναι ίσως το τελευταίο Soul Calibur που βλέπουμε εκτός κι αν συμβεί κάποιο θαύμα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 μήνα από Stormbringer
  • Stormbringer

    To Reversal Edge μην το φοβάσαι! Ξεκινάει σαν φυσιολογική κίνηση (μεσα στον ρυθμό κλπ). Αν κάνει connect το sequence ξεκινάει σε slow motion με ελεύθερη κίνηση. Φαντάσου το slow motion του Tekken 7 αλλά με ένα αστεράκι. Εκεί υπάρχουν επιλογές, δεν είναι σούπα, ούτε βασίζεται τόσο στην τύχη. Έχεις την εμπειρία να καταλάβεις ποιο animation ξεκινάει (για αυτό και το slo-mo) και να απαντήσεις ανάλογα. Μπορείς βεβαια, να μην αφήσεις να κάνει connect με ένα απλό sidestep. Είναι αμυντική κίνηση κι όχι επιθετική. Σχεδιάστηκε για να σταματάει spammers με ένα κουμπί. Δένει πανέμορφα στη δράση λόγω του slo-mo.

    To αστεράκι ήταν γιατι το πραγαμτικό αντίστοιχο του slo-mo του Tekken 7 εδώ πέρα είναι το Lethal Hit. Αλλά αυτό θέλει skill+timing.

    Αυτό που πρέπει να "φοβάσαι" είναι το guard impact, γιατί πλέον δεν καταναλώνει την edge μπάρα. Αυτό μπορεί να spammαριστεί. Βέβαια θέλει timing, αλλά φαντάσου τι επίπτωση θα έχει στα grapples αν εφαρμοστεί σε spam ρυθμό από όλους. Βέβαια, πλέον επιτρέπεται το grapple break με την άμυνα πατημένη... Είπαμε, defensive προσανατολισμός.

  • Stormbringer

    Είμαι της παλιάς σχολής Απόστολε και είμαι μαθημένος στα πολλαπλά Guard Impacts. Δεν τα φοβάμαι καθόλου (το αντίθετο βασικά) διότι πρώτον θέλει να έχεις καλό timing, δεύτερον να καταλαβαίνεις το παιχνίδι και τρίτον δίνει γόνιμο έδαφος για ουσιαστικά mind games. Θυμάμαι στις παλιές ένδοξες εποχές να φτάνουμε κοντά στα 10 (!) συνεχόμενα εκατέρωθεν σε ποικίλα χτυπήματα και throws και να εκστασιαζώμαστε...! Αχ εποχές.
    To Reversal Edge μένει να το δω στην πράξη αλλά δεν σου κρύβω ότι δεν είμαι θετικά προσκείμενος. Νιώθω ότι μου χαλάει το ρυθμό. Απόψε έχει Soul Calibur βραδιά με την παλιοπαρέα (θα γελάω με το πόσο σκουριασμένοι θα είναι οι Maxi και Cervantes μου) κι μεθαύριο λογικά έρχεται και το παιχνίδι οπότε θα το δω ιδίοις όμμασι και θα επανέρθω με εντυπώσεις μιας και στην beta έπαιξα ελάχιστα.

  • Stormbringer

    Περιμένω εντυπώσεις!

  • Stormbringer

    Eπέστρεψα με εντυπώσεις μιας και χθές παίξαμε πολλά ματς.
    Λοιπόν, καταρχάς το παιχνίδι είναι εξαιρετικό και πάρα πολύ κοντά σε αίσθηση με τα τιτάνια SC I & ΙΙ. Φανταστικός οπτικός τομέας και animations. Όλοι οι χαρακτήρες φαίνοται ότι έχουν νέες και ενδιαφέρουσες προσθήκες.
    Δυστυχώς όμως επιβεβαιώθηκαν οι προσωπικοί μου φόβοι για το Reversal Edge το οποίο κατ εμέ είναι αχρείαστο. Εκτός ότι σταματάει το ρυθμό απότομα σε βάζει σε ένα παιχνίδι μαντεψιάς προσφέροντας φτηνό damage. Eιδικά σε κομβικές χρονικές στιγμές στο γύρο (π.χ κοντά στο τέλος της ζωής) κι εκεί που είσαι έτοιμος για το τελευταίο στρατηγικό χτύπημα, παρακάμπτει κάθε έννοια συμβατικού mind game και conditioning του αντιπάλου. Έχει ήδη αρκετά mind games το παιχνίδι με τα guard impacts, τα delayed guard breaks, το 8 way run, τις super moves (θα επανέλθω κι εδώ) κλπ που πραγματικά δεν χρειάζεται άλλο. Στερεί την φυσική ροή και τη χαρά να βλέπεις real time η στρατηγική σου να αποκτα καρπούς. Aποτελεί ξεκάθαρα προσωπική μου άποψη πρώτης μέρας και πολύ πιθανόν σε βάθος χρόνου να αλλάξει. Μέχρι στιγμής δεν είμαι φαν πάντως και νιώθω ότι δεν προσδίδει κάπου σε άποψη καθαρού gameplay μιας και περιπλέκει τα πράγματα χωρίς ουσία.
    Επίσης είμαι στο μεταίχμιο και δεν μπορώ να αποφασίσω εάν μου αρέσουν οι όχι οι Super Moves. Μάλλον το γεγονός ότι γίνονται πανεύκολα, ακόμα κι ανάμεσα στα slashes (εκεί που παλιώτερα έχτιζες την στρατηγική σου μέσω υπέροχων χορογραφιών) τιμωρώντας έτσι το επιθετικό παιχνίδι. Δεν ασχολήθηκα και με το SC V γι αυτό με ξενιζει περισσότερο. Νιώθω ότι κι αυτά δεν ταιριάζουν 100%. Αυτό που ταιριάζει όμως φανταστικά είναι το Soul Charge και θα το ήθελα να του δωθεί περισσότερο έμφαση εκεί!
    Όπως και να έχει πέρασα υπέροχα. Με τον Maxi έπαιζα έχοντας ξεχάσει το 75% των, ομολογουμένως, πολύπλοκων κινήσεων του και έφαγα το ξύλο της αρκούδας (παντοδύναμη η Tira) αλλά που θα μου πάει, με training θα μου ξανάρθουν αφού φυσικά μάθω και τις νέες κινήσεις.
    Στα του Maxi, μου άρεσε η προσθήκη να έχει σε κάποια σημεία των στάσεων του auto guard impact μιας και πάντα το αδύνατο σημείο του ήταν ότι όταν ξεκινούσε τα nunchaku, μέχρι να τελειώσει τα animations του ήταν πολύ ευάλωτος.
    Εν κατακλείδη, πρέπει να προσαρμοστώ στα νέα mechanics αλλά ότι είδα μου άρεσε πάρα πολύ σε θεμελειακό gameplay μιας κι έχει όντως την αύρα των παλιων διαμαντιών!

  • Stormbringer

    Έλα να ακονίζονται τα λεπίδια.. :p

  • Stormbringer

    Κατάλαβα. Κρίμα που δε σου άρεσε, πάντως από πλευράς mind games είναι πολύ καλό. Και δεν βασίζεται στην τύχη όπως υποστηρίζουν πολλοί. Το animation προδίδει την επιλογή, αν κάποιος ξέρει τις κινήσεις εκείνου του χαρακτήρα.

  • Stormbringer

    Για αυτό αφήνω την τελική μου κρίση για το Reversal Edge σε λίγους μήνες απο τώρα Απόστολε που το gameplay θα έχει ωριμάσει.
    Το υπόλοιπο παιχνίδι σχεδόν με ενθουσίασε τολμώ να πω και ξαναφούντωσε τη φλόγα στην καρδιά ότι επιτέλους θα ξαναδώ Soul Calibur αξιώσεων.
    Κι εσύ Παύλο, μην το παίζεις Κινέζος...!! :):p
    Όποτε θέλεις είμαι διαθέσιμος για σφαξίδια πάντως! :)

  • Stormbringer

    Ααααα όλα κ όλα Νικόλα μου, Κινέζος το παίζεις εσύ με τον Maxi, εγώ θα το παίζω Γιαπωνέζος με τον Mitsurugi..!! :p
    Καλά αυτό εννοείτε!! :):):)

  • Stormbringer

    Xαχα, πολυ καλό Παύλο! Με πέθανες!
    Μου ήρθε και σήμερα οπότε μέσα στη βδομάδα που θα παίξω κανονίζουμε Maxi εναντίον Mitsuru! :):):D;)

  • Stormbringer

    Έλα ρε συ σου ήρθε σήμερα Σάββατο.. α ρε τυχεράκια αυτά είναι χαχαχ
    Εγώ το παρήγγειλα προχθές αλλά το βλέπω λίγο δύσκολο να μου έρθει σήμερα..
    Έτσι θα γίνει της Ασία!! χαχαχ
    Καλή διασκέδαση!!!

  • Όντως καλό review. Δυστυχώς είναι παιχνίδι από άλλες εποχές για άλλες εποχές ή φυσικά φαν του ξύλου. Τώρα που να βρεθεί χρόνος για fighting...

  • katamaran

    Δυστυχώς είναι κακή εποχή για fighting games γενικότερα μιας και τα περισσότερα δεν βάζουν και φωτιά στα charts...
    Βάλε και το γεγονός ότι δεν είναι και η καλύτερη περίοδος με Assassin's Creed, CoD και RDR2.
    Εγώ την έκανα την επιλογή μου πάντως. Ήμουν ανάμεσα στο Soul και το RDR2 και διάλεξα την παλιά μου αγάπη που το έχει περισσότερο ανάγκη. Οι γκρίνγκος μπορούν να περιμένουν.....! :)

  • Kάτι ξύπνησε μέσα μου διαβάζοντας αυτό το review! Τhe soul still burns! :)

  • Mournblade

    Welcome to the stage of History!

  • Καλώς σας βρήκα.. :)

  • MEGADRIVE-78

    Καλώς ήρθες!

  • Εξαιρετικο και πληρες Review από ανθρωπο που φαινεται ότι ξερει τι γραφει. Ευχαριστω, το περιμενα. Παω για αμεση αγορα.

  • Μας τσάκισες με το ρηβιού.Έλεγα ότι θα περιμένω αλλά τώρα δεν κρατιέμαι.Εξαιρετικός Απόστολε άλλη μία φορά.
    Έχω την εξής απορία βέβαια.Από νέους χαρακτήρες τι έχουμε;

  • DarthAltair

    Τρείς.
    Azwel, Gr0h και Gerald

  • DarthAltair

    Δηλαδή δύο.Ο Geralt δεν πιάνεται.

  • DarthAltair

    Γιατί βρε συ Darth. Δικό του ρεπερτόριο κανονικά έχει. Στην ουσία νέος είναι.
    Εκτός κι αν εννοείς στο lore βασικός νέος χαρακτήρας κι αν θα τον ξαναδούμε στο μέλλον οπότε ναι δεν πιάνεται! :)

  • Άλλο ένα πληρέστατο review από τον γκουρού των fighting games Αποστόλη.
    Όντως υπήρχε η αίσθηση πως το παιχνίδι έλειπε.Επιτελους έφθασε.
    Όσον αφορά στο online περιεχόμενο,ας υποθέσουμε πως θα το εμπλουτίσουν στο μέλλον.

    Και δυστυχώς παιδιά δεν υπάρχει χρόνος για fighting games.
    Έχω Skullgirls και Guilty Gear Rev 2 και δεν τα έχω αγγίξει καν.

  • Blackjack525

    Άντε πιάσε δουλειά! Ξεκίνα να παίζεις! Σήκωσε μανίκια και όρμα, υπάρχει πολύ πραμα πλέον "εκεί έξω".

  • Συγχαρητήρια για το πληρέστερο και απολαυστικό review Αποστολε.
    Το παιχνίδι θα το πάρω επειδή έτσι κι αλλιώς είμαι των fighting και της παλιάς σχολής

  • Μακάρι να πάει καλά, το 3D fighting τα τελευταία χρόνια ψυχοραγεί λιγάκι με το 2D να εχει ξαναπάρει τα ηνία.
    παντα προτιμούσα το 2D αλλά έχει την χαρη του κ το 3D και από όλα τους, το SC ηταν η πιο αγαπημένη μου σειρα!
    περίεργος να δω πωλήσεις πάντως, το Tekken 7 ειχε νομιζω της χειροτερες ολης της σειρας.

  • Sky333

    Αυτό ακριβώς! Και ξέρω και τι του λείπει! Ένα παλιό, καλό, τεχνικό Virtua Fighter. Χωρίς πολλά σενάρια και εφέ.Μόνο σπασμένα δάχτυλα πάνω από τα χειρηστήρια και δυνατό communtiy.

Τελευταία Σχόλια

Χαϊλάιτ το ερωτικό κάλεσμα προς το μέρος σου από έναν εκ των παρουσιαστών.

Στο άκουσμα του Rimwo...
Αρκετό γέλιο στο 13o GLD
- Agony: Unrated
Καλή επιτυχία! party hard 2
Δυστυχως η Sega δεν εχει πια (!?) το source code του Saga, οποτε ειναι αρκετα δυσκολο να κανουν καπο...
Αγαπημένη σειρά βίντεο η Green Light District!!! [Agony UNRATED]
Φαινονται πολυ τουμπανα, μπραβο για την καλυψη GO
Η Sega κάθεται σε ένα θησαυροφυλάκιο νοσταλγίας κι έπρεπε να περάσει τόσος καιρός για να κάνει κάτι ...
Το Saga είναι ένα από τα καλύτερα και πιο σπάνια παιχνίδια του Saturn. Ένα remake αυτού θα ήταν σπου...
Το θέλω πολύ το Pathfinder: Kingmaker αλλά θα περιμένω κι άλλο. Έχουν ανακοινώσει και DLCs, με το τε...