Τα 20 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών (Part 1)

Συλλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τα 20 παιχνίδια που σημάδεψαν την εξέλιξη της ηλεκτρονικής διασκέδασης.

Τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών: Part 1

Η δημιουργία μιας λίστας με τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών είναι καθαρά υποκειμενική και πάντα βασίζεται στα γούστα και στις επιλογές του καθένα. Εμείς στο GameOver, προσπαθήσαμε να γυρίσουμε όσο πιο πίσω μπορούσαμε στο παρελθόν και να θυμηθούμε ποιοι ήταν οι τίτλοι που κυριολεκτικά άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αξιολογούμε τα βιντεοπαιχνίδια. Είναι σχεδόν σίγουρο πως, σε αυτό το αφιέρωμα, που χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, δε θα βρείτε κάποια από τα παιχνίδια που εσείς θεωρείτε ως τα καλύτερα όλων των εποχών. Όμως, είμαστε πάντα ανοιχτοί σε προτάσεις και σκοπεύουμε με τη βοήθεια και την ψηφοφορία σας να δημιουργήσουμε ένα ειδικό θέμα με τις δικές σας επιλογές. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας στο μαγευτικό κόσμο των καλύτερων βιντεοπαιχνιδιών.

20: Resident Evil (1996: Saturn, PS One, PC, GameCube)
Αδίκως θεωρείται ως το πρώτο παιχνίδι στην κατηγορία survival horror –αυτόν τον τίτλο τον κερδίζει το Alone in the Dark της Infogrames- όμως σίγουρα είναι το πρώτο που κατάφερε να περάσει στον παίκτη την αίσθηση του πραγματικού τρόμου. Χρησιμοποιώντας ορισμένες πανέξυπνες τακτικές, η Capcom κατάφερε να μας δώσει ένα μέτριο τεχνικά, αλλά κορυφαίο ατμοσφαιρικά παιχνίδι, το οποίο άλλαξε άρδην τα δεδομένα της κατηγορίας. Το σενάριο ήταν δανεισμένο από κλασικές ταινίες ζόμπι και ασχολιόταν με το ξέσπασμα μιας επιδημίας, η οποία μετέτρεπε όλους των ζώντες οργανισμούς σε τέρατα. Η δράση εξελισσόταν σε μια τεράστια έπαυλη με δεκάδες δωμάτια και ακόμη περισσότερα απέθαντα πλάσματα που απειλούσαν τη ζωή των ηρώων. Μια ευχάριστη καινοτομία στο gameplay ήταν αυτή της επιλογής χαρακτήρα. Ανάλογα με το ποιον από τους δύο διαθέσιμους επέλεγε ο παίκτης –Chris Redfield ή Jill Valentine- άλλαζε ο βαθμός δυσκολίας, αλλά και η εξέλιξη του σεναρίου. Λίγο μετά την κυκλοφορία του GameCube, η Capcom πρόσφερε στο κοινό μια νέα έκδοση του αρχικού Resident Evil, με εκπληκτικά γραφικά, ορισμένα νέα χαρακτηριστικά και κάποιες παραλλαγές στο σχεδιασμό της έπαυλης.

19: Super Mario 64 (1996: Nintendo 64)
To Saturn είχε ξεκινήσει νωρίς τη σταδιοδρομία του, το PlayStation σάρωνε τις πωλήσεις σε κάθε γωνιά του κόσμου και η Nintendo έπρεπε να βγάλει από το μανίκι της έναν άσσο για να ωθήσει -το νέο τότε- Nintendo 64. Κλήθηκε λοιπόν ο μάγος Shigeru Miyamoto, ο οποίος για μια ακόμη φορά μεγαλούργησε και πρόσφερε στο κοινό ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια όλων των εποχών. Το Super Mario 64 δεν ήταν απλώς ένα εξαιρετικό παιχνίδι, αλλά ένα τεράστιο άλμα στα βιντεοπαιχνίδια. Μέχρι την κυκλοφορία του, ελάχιστοι ήταν οι τίτλοι που έκαναν χρήση και των τριών διαστάσεων, ενώ η έλευσή του ακολουθήθηκε από διθυραμβικά σχόλια για την αρτιότητα με την οποία ήταν σχεδιασμένο. Στο Super Mario 64, ο διάσημος υδραυλικός έπρεπε για μια ακόμη φορά να σώσει την πριγκίπισσα Peach και να τις «βρέξει» στο διαβολικό Bowser. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά αυτού του εξαιρετικού παιχνιδιού ήταν η απόλυτη ελευθερία κινήσεων στις τρεις διαστάσεις, η ανοιχτή εξέλιξη της ιστορίας –η ακολουθία των επιπέδων γινόταν κατόπιν επιλογής του παίκτη- και το πρωτότυπο σύστημα της κάμερας.

18: Ms. Pac-Man (1980: Arcade)
Ένας από τους θρύλους της ηλεκτρονικής διασκέδασης. Το Ms. Pac-Man έχει μεγαλώσει τουλάχιστον δύο γενιές παικτών, ενώ μπορείτε να το βρείτε σε αίθουσες arcade ακόμη και σήμερα. Ο θρύλος πίσω από τη δημιουργία του είναι πολύ παράξενος. Σύμφωνα λοιπόν με τις φήμες, η ιδέα της κατασκευής αυτού του παιχνιδιού ήρθε στο δημιουργό του καθώς έτρωγε πίτσα. Παίρνοντας ένα κομμάτι από την πίτσα του, έφερε στο μυαλό του την εικόνα ενός πλάσματος αυτού του σχήματος να καταπίνει τελείες. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκε ένα από τα σημαντικότερα βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών.

17: Virtua Tennis (1999: Dreamcast)
Κάθε παιχνίδι που κυκλοφορούσε στο Dreamcast ήταν καταδικασμένο να χαθεί στη λήθη. Αιτία αυτής της κατάστασης δεν ήταν άλλη από τη πολύ μικρή βάση χρηστών της τελευταίας κονσόλας της Sega. Παρόλα αυτά, υπήρξαν ορισμένα διαμάντια που κατάφεραν να λάμψουν. Το Virtua Tennis ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στα arcade, όμως το πέρασμά του στο Dreamcast ήταν αυτό που επέφερε τεράστιες τροποποιήσεις και βελτιώσεις, ώστε ουσιαστικά είχαμε να κάνουμε με ένα νέο παιχνίδι. Το μυστικό της επιτυχίας του δεν ήταν άλλο από τον τεράστιο εθισμό στο gameplay. Είχαμε παραδοσιακούς αγώνες τένις μεταξύ δύο ή τεσσάρων παικτών και δεκάδες μίνι παιχνίδια. Ο απλός χειρισμός, οι ρεαλιστικές κινήσεις των χαρακτήρων και η απλότητα που χαρακτήριζε όλο το σύνολο, ήταν τα στοιχεία που το έκαναν να αγαπηθεί τόσο πολύ από το κοινό.

16: Galaga (1981: Arcade)
To Galaga χρωστά την πνευματική του κληρονομιά σε παιχνίδια όπως τα Space Invaders και Galaxian. Ήταν ένα απλούστατο παιχνίδι βολών που διεξαγόταν στο διάστημα. Το σκάφος του παίκτη βρισκόταν στο κάτω μέρος και οι αντίπαλοι έρχονταν από ψηλά. Απλούστερο gameplay δύσκολα θα βρείτε. Παρόλα αυτά, η σωστή υλοποίηση και τα όμορφα -για την εποχή- γραφικά το καθιέρωσαν ως ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της κατηγορίας του.