Conspiracy: Weapons of Mass Destruction

Μετά το Fire Warrior, η Kuju δοκιμάζει τις δυνάμεις της με ένα απλοϊκό και συμβατικό First Person Shooter.

Η αποκάλυψη της συνομωσίας

Η Kuju Entertainment είναι μια ανερχόμενη ομάδα ανάπτυξης παιχνιδιών, που στο βιογραφικό της έχει τα επιτυχημένα Warhammer 40.000: Fire Warrior και Lotus Challenge. Με τη δημιουργία του Conspiracy: Weapons of Mass Destruction, η Kuju πήρε τη 3D μηχανή του Fire Warrior και δημιούργησε ένα απλό FPS που χρησιμοποιεί όλες τις βασικές μηχανικές του είδους, προκειμένου να προσφέρει μια ικανοποιητική περιπέτεια σε όσους το προτιμήσουν. Το ατυχές είναι πως, παρόλο που έχει γίνει χρήση της μηχανής του Fire Warrior, το τελικό αποτέλεσμα στα γραφικά του Conspiracy είναι πολύ κάτω του μετρίου, ενώ σημαντικά προβλήματα στο gameplay «κλέβουν» ακόμη περισσότερους βαθμούς από το σύνολο. Η ιστορία του παιχνιδιού είναι απλή και θυμίζει δεκάδες παιχνίδια δράσης και κατασκοπίας.

Ήρωας της περιπέτειας είναι ο πράκτορας Cole Justice, στον οποίο ανατίθεται μια δύσκολη αποστολή. Μια πρώην κυβερνητική οργάνωση ονόματι Hydra, έχει διακόψει κάθε σχέση με την κυβέρνηση των Η.Π.Α. και σκοπεύει να πουλήσει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό από πυρηνικά όπλα σε τρομοκράτες. Αμέσως μόλις γίνονται γνωστά τα σχέδια της Hydra, η κυβέρνηση της Αμερικής επιστρατεύει τον Cole και του αναθέτει την ολοκληρωτική εξάλειψη της απειλής. Περισσότερες γραμμές για την περαιτέρω ανάλυση της ιστορίας δεν χρειάζονται, μιας και από εδώ και έπειτα το παιχνίδι περνά σε μια κλασική και απολύτως γραμμική εξέλιξη με τον παίκτη να ελέγχει τον Cole, να ακολουθεί συγκεκριμένα μονοπάτια και να πυροβολεί σχεδόν ό,τι κινείται.

Ταξιδεύοντας στον κόσμο

Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά στοιχεία που εντοπίσαμε στο παιχνίδι της Kuju και σταδιακά θα περάσουμε στα διάφορα προβλήματα που το ταλανίζουν. Ως τίτλος που καταπιάνεται με παιχνίδια κατασκόπων και παγκόσμιες συνομωσίες πυρηνικών καταστροφών, το Conspiracy πετυχαίνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό να θέσει τον παίκτη στο πετσί του ρόλου του. Η συνεχής επικοινωνία μέσω ασυρμάτου με άλλους πράκτορες της CIA, τα πολλά και εντυπωσιακά όπλα και ορισμένα έξυπνα gadgets που θα χρησιμοποιήσει ο Cole στις αποστολές του, είναι σωστά δημιουργημένα και προσφέρουν αρκετή ποικιλία στο gameplay. Σημαντική συνεισφορά στη γενικότερη ποικιλία του τίτλου προσφέρουν και τα διαφορετικά τοπία που θα περιηγηθεί ο παίκτης, τοπία που απεικονίζουν τοποθεσίες όπως ο Βόρειος Πόλος, τροπικά νησιά, ερείπια των Αζτέκων και εγκαταλελειμμένες στρατιωτικές βάσεις.

Όλες αυτές οι τοποθεσίες είναι σχεδιασμένες με ικανοποιητική λεπτομέρεια για τα δεδομένα του PlayStation 2 (όπου και έγινε η δοκιμή μας) και αυτό οφείλεται ολοκληρωτικά στην πολύ καλή μηχανή του Fire Warrior. Ο σχεδιασμός του ορίζοντα είναι αρκετά καλός και ορισμένα έξυπνα εφέ καπνού και ομίχλης δεν κάνουν τίποτα λιγότερο από το να ομορφαίνουν το οπτικό σύνολο.

Όταν όμως έρχεται η ώρα της δράσης, η κατάσταση αλλάζει. Η κίνηση του Cole στον χώρο είναι απελπιστικά αργή και η κατάσταση χειροτερεύει από την απουσία κουμπιού τρεξίματος. Ενώ τα γραφικά διαθέτουν ορισμένες στιγμές που σε εντυπωσιάζουν (όπως οι εκρήξεις όπου γίνεται χρήση particle εφε και η απεικόνιση του ουρανού), ορισμένα στοιχεία του περιβάλλοντος όπως το νερό και οι θάμνοι δείχνουν τόσο ψεύτικα που μοιάζουν σαν να ξέφυγαν από την εποχή του Nintendo 64. Επάνω στα προηγούμενα έρχεται να προστεθεί ένα πολύ κακό σύστημα μάχης, που καμία σχέση δεν έχει με το αντίστοιχο του Fire Warrior. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου χρησιμοποιήσαμε όπλο ελεύθερης σκόπευσης για να εξοντώσουμε έναν φρουρό από μακριά.

Σε αυτές τις περιπτώσεις και παρόλο που τον πυροβολήσαμε με απόλυτη ακρίβεια στο κεφάλι, στη συνέχεια αυτός επέζησε και απλά ξεκίνησε να βάλει εναντίον μας. Δυσανάλογη ανταπόκριση συναντήσαμε και στα αποτέλεσμα που είχαν τα όπλα επάνω στους εχθρούς, μιας και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου μια σφαίρα από πιστόλι με σιγαστήρα τους έστελνε σε τόπο χλοερό, ενώ δεσμίδες από ένα Sub-Machine όπλο απλά τους προκαλούσε εκδορές.

Επιπροσθέτως, το animation του θανάτου των αντιπάλων είναι σχεδόν ίδιο για όλους, αφού είδαμε το πολύ δύο ή τρεις διαφορετικές αντιδράσεις οπουδήποτε και αν τους πυροβολήσαμε. Τέλος, στα μείον του Conspiracy πρέπει να καταγράψουμε την παντελή έλλειψη μουσικών θεμάτων κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ίσως αυτή η επιλογή να έγινε εσκεμμένα από την Kuju, ούτως ώστε να δοθεί μια πιο ρεαλιστική αίσθηση στον παίκτη. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως το αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο. Αυτό οφείλεται στις μεγάλες περιόδους ανάπαυλας και εξερεύνησης του χώρου μεταξύ των μαχών, περίοδοι όπου τελικώς το παιχνίδι φαντάζει εντελώς «άδειο».

Δεν είναι όλα αρνητικά

Μπορεί να υποφέρει από πολλά προβλήματα, όμως το Conspiracy έχει και ορισμένα θετικά στοιχεία που το βοηθούν ώστε να μην κυλήσει κάτω από την κατηγορία «Μέτριο». Οι αποστολές είναι μεν γραμμικές, αυτό όμως είναι κάτι που συναντάμε στα περισσότερα παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου. Το ευχάριστο είναι πως η ιστορία είναι καλογραμμένη και έχει αρκετές ανατροπές και εκπλήξεις, ενώ ορισμένα έξυπνα τρυκ, όπως για παράδειγμα αυτά των παγίδων που βρίσκονται στο δρόμο του Cole, προσφέρουν ικανοποιητική πρόκληση στον παίκτη και τον αναγκάζουν να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση. Μια τεχνική που επίσης χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια είναι αυτή της μάχη σώμα-με σώμα.

Αν λοιπόν ο Cole βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να ξεμείνει από πυρομαχικά, τότε μπορεί να χρησιμοποιήσει τις γροθιές του για να βγάλει από τη μέση τους αντιπάλους του. Το σύστημα σίγουρα δεν είναι τέλειο, όμως προσφέρει κάτι διαφορετικό στις «στενές επαφές» με τους εχθρούς. Επίσης, πολύ καλές είναι οι φωνές που έχουν χρησιμοποιηθεί για την αναπαραγωγή των διαλόγων, φωνές που κατά τη γνώμη μας χαρακτηρίζονται από επαγγελματισμό.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραβλέψουμε ένα ακόμη θετικό του παιχνιδιού της Kuju, το οποίο είναι η τιμή του. Τελευταία βλέπουμε όλο και περισσότερα παιχνίδια να κυκλοφορούν με χαμηλή αρχική τιμή και το Conspiracy διατηρεί αυτήν την φιλοσοφία ζητώντας από τον παίκτη €45 για την απόκτησή του. Αυτή η τιμή ισχύει και για τις δύο εκδόσεις (PC, PS2), αλλά και για την επερχόμενη για το Xbox που θα κυκλοφορήσει στις αρχές Αυγούστου. Ποια είναι λοιπόν η τελική μας ετυμηγορία για το Conspiracy; Σίγουρα δεν θα το χαρακτηρίζαμε ως «κακό» παιχνίδι, αλλά μάλλον σαν μια φιλόδοξη προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε όπως θα έπρεπε. Τα μέτρια γραφικά σίγουρα μπορούμε να τα παραβλέψουμε, όμως τα προβλήματα στο gameplay και ειδικότερα στο σύστημα μάχης έπρεπε να είχαν διευθετηθεί πριν την κυκλοφορία του. Όσοι θέλουν να παίρνουν μια “ζωντανή γεύση πριν αποφασίσουν, μπορούν να δουν ένα video του παιχνιδιού (σε format Quicktime και μεγέθους 4,6 ΜΒ) πατώντας εδώ.

Widescreen Ναι
Progressive Scan Όχι
PAL 60 Hz Όχι
Ήχος Stereo