Killer 7

Μετά από χρόνια προετοιμασίας και θορύβου γύρω από το όνομά του, το Killer 7 βρίσκεται πλέον κοντά μας

Επτά δολοφόνοι και ένας αφέντης

Το Killer 7 είναι ένα από τα παιχνίδια που –αρχικά- η Capcom είχε συμφωνήσει με τη Nintendo πως θα κυκλοφορήσουν ως αποκλειστικότητες του GameCube. Ενώ λοιπόν τα Resident Evil 0, P.N. 03 και Resident Evil 4 (για μερικούς ακόμη μήνες) παρέμειναν αποκλειστικότητες του κύβου της Nintendo, το Killer 7 (μαζί με το Viewtifull Joe) κατέφθασε και στο PlayStation 2. Σε αντίθεση με όλα τα προαναφερθέντα παιχνίδια της Capcom, το Killer 7 είναι ένας εξαιρετικά ιδιόμορφος τίτλος που οι περισσότεροι παίκτες δύσκολα θα κατανοήσουν και ακόμη δυσκολότερα θα εκτιμήσουν. Αυτό φυσικά δεν θα οφείλεται σε δική τους αδυναμία, αλλά στην απίστευτα παράξενη ιστορία του παιχνιδιού (μια ιστορία που φέρνει στο μυαλό το τέλος του Metal Gear Solid 2) και των ιδιόμορφων μηχανικών του. Αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Στο μυαλό του δολοφόνου

Ο τίτλος «Killer 7» αναφέρεται στους επτά μισθωμένους δολοφόνους που θα έχει στην κατοχή του ο παίκτης κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτοί οι μισθοφόροι, που στο παιχνίδι περιγράφονται ως «περσόνες» είναι περισσότερο μαριονέτες παρά άτομα με δική τους θέληση, μαριονέτες που ελέγχονται από έναν γέρο σακάτη ονόματι Harman Smith, ο οποίος βρίσκεται κάπου κρυμμένος (μονό μετά από πολλές ώρες παιχνιδιού θα μάθουμε που). Ο παίκτης εκτελεί τα καθήκοντα του γέρου ελέγχοντας τους δολοφόνους και λαμβάνοντας μέρος από πρώτο χέρι στην εξέλιξη της ιστορίας, αλλά το παράξενο της υπόθεσης είναι πως δεν γνωρίζουμε αν τελικά αυτοί οι επτά χαρακτήρες υπάρχουν ή απλά είναι διαφορετικές προσωπικότητες που κατοικούν στο μυαλό του Harman.

Σκοπός αυτής της θανάσιμης ομάδας είναι να εξαλείψει την απειλή της οργάνωσης Heaven Smile, μιας ομάδας τρομοκρατών, τα μέλη της οποίας μπορούν και κυκλοφορούν αόρατα και λειτουργούν ως κινούμενες βόμβες. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας, ο παίκτης θα μπορεί να αλλάξει σε οποιονδήποτε από αυτούς τους έξι χαρακτήρες, με τον έβδομο εξ αυτών να είναι διαθέσιμος μόνο διαμέσου ορισμένων σημείων όπου υπάρχουν τηλεοπτικοί δέκτες, δέκτες που λειτουργούν και ως σημεία αποθήκευσης του παιχνιδιού.

Μια ακόμη ιδιομορφία του Killer 7 είναι αυτή της έλλειψης οθόνης Game Over. Αν οποιοσδήποτε από τους έξι χαρακτήρες χάσει τη ζωή του, ο έβδομος ξεκινά μια διαδρομή για την ανάκτηση του πτώματός του και στη συνέχεια τον επαναφέρει στη ζωή. Μόνο αν πεθάνει ο Garcian Smith, το παιχνίδι θεωρείται χαμένο και ο παίκτης ξεκινά την περιπέτεια από το τελευταίο σημείο αποθήκευσης. Η γενικότερη φιλοσοφία πίσω από αυτό το παιχνίδι είναι αρκετά παράξενη και η επεξήγησή της είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Εκτιμούμε πως με λόγια δεν μπορεί να περιγραφεί ο τρόπος που κυλά η ιστορία και το σίγουρο είναι πως αυτό ακριβώς ήθελε να πετύχει η ομάδα ανάπτυξης Grasshopper, δηλαδή την έναρξη εκατοντάδων συζητήσεων σχετικά με το τι πραγματικά συμβαίνει, ποιος είναι ποιος και τι από αυτά που βιώνει ο παίκτης στο Killer 7 είναι πραγματικότητα και τι συμβαίνει μόνο μέσα στο μυαλό του Harman. Αξίζει να αναφέρουμε πως το σενάριο και η γενικότερη επιμέλεια του παιχνιδιού ανήκουν στον Shinji Mikami, δημιουργό των σειρών Devil May Cry και Resident Evil.

Πέθανε χαμογελώντας…

Εξίσου ιδιόμορφες με το σενάριο είναι και οι γενικότερες gameplay μηχανικές του Killer 7. Το παιχνίδι απέχει επιδεικτικά από κάθε προηγούμενη προσπάθεια και χρησιμοποιεί ένα μοντέλο χειρισμού που είτε θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις. Αναλογικός έλεγχος με την έννοια που τον αντιλαμβανόμαστε τα τελευταία χρόνια εδώ δεν υπάρχει. Οι χαρακτήρες κινούνται σε συγκεκριμένα και απολύτως γραμμικά μονοπάτια πατώντας το κουμπί Χ ή το επάνω βέλος στον σταυρό κατεύθυνσης. Αλλαγή πορείας γίνεται σε 180 μοίρες, επίσης με το πάτημα ενός κουμπιού, ενώ το σύστημα της μάχης απεικονίζεται διαμέσου κάμερας πρώτου προσώπου. Καθώς διεξάγεται η κίνηση στο χώρο, στην οθόνη εμφανίζονται ορισμένα σύμβολα που δίνουν στον παίκτη τη δυνατότητα να επιλέξει την πορεία του.

Αυτά τα σύμβολα αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το αν έχουμε ήδη επισκεφθεί το δωμάτιο στο οποίο οδηγούν, μια μηχανική που σε συνδυασμό με τον χάρτη και τα γραμμικά μονοπάτια καθιστούν την πλοήγηση στο χώρο αρκετά εύκολη. Παρόλο που η εξέλιξη και το σενάριο της ιστορίας καλύπτονται από ένα σκοτεινό πέπλο μυστηρίου και για αρκετές ώρες ο παίκτης δεν έχει ιδέα για το τι πρέπει να κάνει και που πρέπει να μεταβεί στη συνέχεια, το Killer 7 είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε με λίγη προσπάθεια όλα κυλούν με έναν απίστευτα εύκολο τρόπο.

Η κατάσταση γίνεται λίγο πιο περίπλοκη με το σύστημα μάχης πρώτου προσώπου. Τα σουρεαλιστικά πλάσματα που αντιμετωπίζει ο παίκτης στο παιχνίδι είναι αόρατα στο γυμνό μάτι και κάνουν αισθητή την παρουσία τους μόνο από το σατανικό και παρανοϊκό τους γέλιο. Αυτή ακριβώς τη στιγμή, ο παίκτης πρέπει να γυρίσει την κάμερα σε πρώτο πρόσωπο και να χρησιμοποιήσει μια ειδική λειτουργία σάρωσης, προκειμένου να μπορεί να δει τους εχθρούς του. Στη συνέχεια η εξολόθρευσή τους είναι απλή, μιας και μερικές σφαίρες από τα όπλα τα εξαφανίζουν. Όμως αυτές οι κινήσεις πρέπει να γίνουν με γρήγορα και σωστά βήματα, αλλιώς τα παράξενα αυτά πλάσματα αρχίζουν μια τρελή κούρσα προς το μέρος του χαρακτήρα και στη συνέχεια αυτοκτονούν ενεργοποιώντας τα εκρηκτικά που έχουν επάνω τους, κλέβοντας έτσι σημαντικά ποσοστά υγείας από το πρόσωπο που ελέγχουμε.

«Κόμικ noir»

Είναι προφανές πως, σε ό,τι έχει να κάνει με τον σχεδιασμό και τη φιλοσοφία του, το Killer 7 δεν είναι ένα συμβατικό παιχνίδι. Σε αυτά τα πλαίσια κινείται και ο τρόπος που δημιουργήθηκαν τα γραφικά του. Μια εξαιρετική και πρωτόγνωρη τεχνική cel shaded γραφικών έχει χρησιμοποιηθεί από την Grasshopper, η οποία αποπνέει μια αίσθηση εικονογραφημένης νουβέλας και αστυνομικού film noir. Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι μεν ανθρώπινοι, αλλά κάθε άλλο πλάσμα που εμφανίζεται στην οθόνη μοιάζει να ξεπήδησε από την πιο αρρωστημένη φαντασία, παίρνει τρελά σχήματα και όταν εξολοθρεύεται μετατρέπεται σε χιλιάδες χρωματιστά κομμάτια. Η κάμερα που έχει χρησιμοποιηθεί (αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον κλασικό όρο) είναι προκαθορισμένη και παίρνει σχεδόν πάντα την καλύτερη δυνατή θέση, όχι για να διευκολύνει το οπτικό πεδίο του παίκτη, αλλά για να δώσει μια πιο δυναμική και κινηματογραφική αίσθηση.

Βέβαια, το αποτέλεσμα αυτής της κάμερας, σε συνδυασμό με τον παράξενο και κάπως δύστροπο χειρισμό, δημιουργεί αρκετά προβλήματα στον τρόπο που εξελίσσεται η δράση, αλλά είναι σίγουρο πως η ομάδα ανάπτυξης εσκεμμένα δημιούργησε το παιχνίδι με αυτόν τον τρόπο ως τμήμα της γενικότερης ιδιομορφίας που διακατέχει το σύνολό του.

Το σημαντικότερο «τεχνικό» πρόβλημα που εντοπίσαμε στο Killer 7 εμφανίστηκε μόνο στην έκδοση του PlayStation 2 και έχει να κάνει με τους χρόνους φόρτωσης. Αυτοί οι χρόνοι είναι πολλοί (κάθε φορά που αλλάζουμε δωμάτιο και χώρο) αλλά και αρκετά αργοί. Αυτό το φαινόμενο δεν παρουσιάστηκε στην έκδοση GameCube, η οποία αξίζει να σημειωθεί πως διαθέτει ελαφρώς καλύτερα γραφικά, αλλά και την υποστήριξη περιβαλλοντικού ήχου Dolby Surround Pro Logic II, μια επιλογή που αδικαιολόγητα απουσιάζει από το PS2. Αφού περάσαμε στο ηχητικό τμήμα του παιχνιδιού, ήρθε η ώρα να αναφέρουμε ένα φαινόμενο που μας έκανε μεγάλη εντύπωση. Οι επτά  χαρακτήρες που ελέγχει ο παίκτης χρησιμοποιούν φυσιολογικές ομιλίες στα αγγλικά, όμως όλα τα υπόλοιπα πλάσματα μιλούν σε μια αφύσικη και δυσνόητη γλώσσα που, οφείλουμε να ομολογήσουμε, πολλές φορές καταντά εξαιρετικά εκνευριστική. Ειδικότερα ο παράξενος χαρακτήρας Iwazaru, ένα άθλιο κωφάλαλο πλάσμα που λειτουργεί ως αρωγός στις αποστολές, θα σας αναγκάζει να παρακάμπτετε τις κινηματογραφικές σκηνές με την επανάληψη των φράσεων και τις δεκάδες (αλλά άκρως απαραίτητες) πληροφορίες που θα σας παρέχει.

Αξίζει λοιπόν να προμηθευτείτε το νέο δημιούργημα της Capcom; Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί έτσι απλά. Είναι σίγουρο πως έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που διαχωρίζει αμέσως τη θέση του από τους άλλους τίτλους που κυκλοφορούν στην αγορά. Ένα παιχνίδι που σφύζει από πρωτοτυπία και εναλλακτική φιλοσοφία και που καταφέρνει να φέρει στο χώρο μια σημαντική ανανέωση. Πέρα από τα κάποια τεχνικά προβλήματα και τη διαφωνία μας σχετικά με τη χρήση ορισμένων μηχανικών στο gameplay, η άποψή μας είναι πως είναι ένα μεν ένα εικαστικό αριστούργημα, αλλά με αρκετά προβλήματα. Αν είστε έτοιμοι να σπαταλήσετε μερικές ώρες μαθαίνοντας τον παράξενο χειρισμό και διαβάζοντας τις εκατοντάδες πληροφορίες των μενού, αυτό που θα αποκομίσετε από το Killer 7 θα σας αποζημιώσει.

Widescreen Όχι
Progressive Scan Όχι
PAL 60 Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II (Μόνο στην έκδοση GameCube)