Age of Pirates: Caribbean Tales

Πέρασε από χίλια κύματα, όμως, κατάφερε τελικά να φτάσει στους υπολογιστές μας

Πέρασε από χίλια κύματα, όμως, κατάφερε τελικά να φτάσει στους υπολογιστές μας

Από το 2000 και το Sea Dogs, ένα αρκετά καλό παιχνίδι περιπέτειας που μετέφερε τον παίκτη στη ρομαντική, αλλά γεμάτη κινδύνους εποχή των πειρατών, οι κάτοχοι PC περίμεναν εναγωνίως την κυκλοφορία του δεύτερου παιχνιδιού της σειράς από την Akella, η οποία έχει μακρά παράδοση στους τίτλους του είδους (Age of Sail II και Pirates of the Caribbean). Όμως, προβλήματα στο εσωτερικό του στούντιο, αλλά και στη συνεργασία του με τη Ubisoft, η οποία είχε αναλάβει την κυκλοφορία του πρώτου τίτλου, εμπόδισαν κάθε προσπάθεια κυκλοφορίας της συνέχειας. Φτάσαμε λοιπόν στο 2006 και αν προβείτε σε οποιουσδήποτε συνειρμούς σχετικά με την εποχή που διάλεξαν οι νέοι εκδότες Playlogic και Atari του –μετονομασμένου πλέον σε Age of Pirates: Caribbean Tales- παιχνιδιού να το κυκλοφορήσουν, δεν θα πέσετε και πολύ έξω. Ένα παιχνίδι που έχει χάσει το momentum του και που κυκλοφορεί με εντελώς διαφορετικό όνομα από το γνωστό στην κοινότητα των PC gamers «Sea Dogs», μόνο οφέλη θα είχε από την κυκλοφορία και το «ντόρο» που έχει δημιουργηθεί τον τελευταίο καιρό για την εποχή των πειρατών από την κινηματογραφική παραγωγή Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest.

Φυσικά, το Age of Pirates ουδεμία σχέση –πέρα από την ατμόσφαιρα και την εποχή όπου διεξάγεται- με την ταινία της Disney έχει, όσοι όμως γοητευθούν από την περιπέτεια του καπετάνιου Jack Sparrow, καλά θα κάνουν να προτιμήσουν το παιχνίδι της Atari έναντι οποιασδήποτε «επίσημης» πρότασης που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και το γιατί θα το διαπιστώσουμε στις αμέσως επόμενες παραγράφους.

Το Age of Pirates είναι ένα παιχνίδι δράσης και τακτικής, του οποίου το gameplay χαρακτηρίζεται από δύο διακριτά στοιχεία. To πρώτο εκ των δύο είναι αυτό της περιήγησης στο χώρο, ελέγχοντας έναν χαρακτήρα μέσα από κάμερα τρίτου προσώπου και το δεύτερο, αυτό του ελέγχου των πλοίων. Στην πρώτη περίπτωση, το παιχνίδι εξελίσσεται ακριβώς όπως κάθε action adventure που προηγήθηκε, με τον κεντρικό χαρακτήρα μας να κινείται στο χώρο, είτε για να συνομιλεί με άλλα πρόσωπα, είτε για να επιστρατεύει πλήρωμα για τα πλοία του και να μαθαίνει τα νέα της Καραϊβικής, είτε, φυσικά, για να πολεμά χρησιμοποιώντας το σπαθί του. Όταν έρχεται η ώρα για να ταξιδέψουμε στις ανοιχτές θάλασσες του Νέου Κόσμου, η απεικόνιση του παιχνιδιού αλλάζει και έχουμε πλέον μια πανοραμική άποψη του πλοίου μας (ή στη συνέχεια -και αν αποδειχθούμε άξιοι καραβοκύρηδες- του στόλου μας).

Όλη αυτή η ρομαντική περιπέτεια στις θάλασσες της Καραϊβικής έχει και κάποιο λόγο, καθώς, όπως προκύπτει από το σενάριο, ο ήρωάς μας (ή η ηρωίδα, ανάλογα με την επιλογή που θα κάνουμε στην έναρξη της περιπέτειας) αναζητά τον ετεροθαλή αδελφό του, ο οποίος έχει το δεύτερο τμήμα ενός χάρτη θησαυρού, που ο νεκρός πατέρας τους, τους έδωσε λίγο πριν χαθεί στις θάλασσες. Σε ό,τι έχει να κάνει με την ιστορία, το Age of Pirates δεν καταφέρνει να κάνει τη διαφορά, μιας και το σενάριο ελάχιστα απασχολεί τον παίκτη μετά τις πρώτες δύο με τρεις ώρες της περιπέτειας. Μόλις γίνουν κατανοητοί οι μηχανισμοί του χειρισμού, αλλά και ο τρόπος που πρέπει να δράσουμε, ούτως ώστε να γίνουμε ο φόβος και ο τρόμος των θαλασσών, αυτό που γίνεται αυτοσκοπός είναι η ανάπτυξη του χαρακτήρα μας μέσα από ένα σύστημα αναβάθμισης ικανοτήτων που θυμίζει παιχνίδια ρόλων, η αγορά ή η κλοπή νέων και ισχυρότερων πλοίων και η πολιορκία διαφόρων οχυρών που βρίσκονται στα διασημότερα λιμάνια της Καραϊβικής.

Λίγες μόλις ώρες μέσα στο παιχνίδι, είναι ικανές για να καταδείξουν το προφανές: Το παιχνίδι της Akella είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να αποδώσει, πάντα στο βαθμό του εφικτού του, το πως θα ήταν να ζει κανείς σε εκείνη την επικίνδυνη και συνάμα γοητευτική περίοδο, αφήνοντας κατά μέρος την εξεζητημένη ανάπτυξη χαρακτήρων και το σενάριο που καθηλώνει. Εν ολίγοις, η Akella μάς αφήνει να δημιουργήσουμε τη δική μας ιστορία και όχι να ζήσουμε λεπτό προς λεπτό μια προδιαγεγραμμένη. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν για να δημιουργήσουμε αυτήν την ιστορία; Αρχικά πρέπει να προβούμε στη σύναψη μιας συμμαχίας με μια από τις υπερδυνάμεις της εποχής. Αυτές οι υπερδυνάμεις είναι οι Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία και Ολλανδία σε ό,τι έχει να κάνει με το «νόμο» και οι πειρατές και οι λαθρέμποροι, σε ό,τι έχει να κάνει με την παρανομία.

Οι συμμαχίες στο Age of Pirates είναι ρευστές, πολύ εύθραυστες και συνάμα επικίνδυνες καθώς βασίζονται, κυρίως, σε αποστολές που είναι παράπλευρες της βασικής ιστορίας και που έχουν να κάνουν με εργασίες που αναθέτει στον ήρωά μας ο εκάστοτε σύμμαχός του. Αυτό σημαίνει ότι για να γίνετε αρεστοί στους Άγγλους, ίσως να χρειαστεί να γίνετε ενοχλητικοί στους Γάλλους ή και το αντίθετο, ενώ καλύτερα να μη μιλήσουμε για τις συνέπειες που υπάρχουν αν θα ταχθείτε με το μέρος των «κακών» του παιχνιδιού.  Όλα τα παραπάνω έχουν ως συνέπεια το εξής: Ποτέ δεν θα αρμενίζετε στις θάλασσες της Καραϊβικής ήρεμοι. Όποια συμμαχία και αν έχετε συνάψει, πάντα θα βρεθεί ένας αντίπαλος που θα επιθυμεί να πάρει εκδίκηση για το οχυρό που καταστρέψατε ή να σας κλέψει το πολύτιμο φορτίο που θα έχετε στα αμπάρια σας.

{PAGE_BREAK}
Και κάπου εδώ φτάνουμε στο, ίσως, πιο συναρπαστικό σημείο του παιχνιδιού, αυτό των ναυμαχιών και του κουρσέματος των πλοίων. Εδώ το παιχνίδι ξεκινά κάπως αργά και μας δίνει αρχικά μόνο ένα –και αυτό αρκετά αδύναμο- πλοίο. Οι πρώτες μάχες στις θάλασσες είναι αρκετά δύσκολες και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή από την πλευρά του παίκτη, καθώς οι όποιες ζημιές μπορεί να γίνουν στο σκαρί, κοστίζουν αρκετά και μια βόλτα μέχρι το πλησιέστερο ναυπηγείο, ίσως σας αφήσει πιο φτωχούς και από τον Jack Sparrow χωρίς το Μαύρο Μαργαριτάρι στην κατοχή του. Η πενία, αυτομάτως οδηγεί και σε προβλήματα με το πλήρωμα, το οποίο, όπως είναι αυτονόητο, απαιτεί πληρωμές και τροφή για να παραμείνει υπάκουο, αλλιώς η ανταρσία βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν την έναρξή της…ποιος είπε ότι η ζωή του πειρατή είναι εύκολη;

Στις μάχες αυτές καθ’ αυτές τώρα, η κατάσταση είναι μεν απλή, αλλά την ίδια στιγμή συναρπαστική. Ο παίκτης ελέγχει το πλοίο σε πραγματικό χρόνο, χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο και το ποντίκι, προσπαθώντας να φέρει το πλοίο του στην καλύτερη δυνατή θέση, ούτως ώστε να προβεί στη βέλτιστη χρήση των κανονιών που διαθέτει. Αν η μάχη δεν τελειώσει γρήγορα και ο αντίπαλος πλησιάσει κοντά ή ακόμα αν εμείς επιθυμούμε να πάμε κοντά στο αντίπαλο πλοίο για να το κουρσέψουμε, τότε η μάχη αλλάζει ύφος, περνάμε στην κάμερα τρίτου προσώπου και χρησιμοποιούμε τον ήρωά μας όπως σε κάθε άλλο παιχνίδι δράσης, εκτελώντας χτυπήματα με το σπαθί ή τα όπλα μας.

Το δυσάρεστο εδώ είναι ότι το σύστημα μάχης με τον χαρακτήρα είναι λιτό και δύσχρηστο, χωρίς σε καμία περίπτωση να αγγίζει την ποιότητα και να προσφέρει τη συγκίνηση αυτού των ναυμαχιών. Αν τελικά η εκάστοτε μάχη έχει αίσιο τέλος, μπορούμε είτε να πάρουμε τα λάφυρα, είτε το ίδιο το πλοίο και να το προσθέσουμε στο στόλο μας. Από εδώ και έπειτα, το Age of Pirates αρχίζει πραγματικά να αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τις αρετές του, καθώς μπορούμε πλέον να προσλάβουμε πλήρωμα και αξιωματικούς για τα νεοαποκτηθέντα πλοία μας από τα καταγώγια των λιμανιών, οι οποίοι –όπως και ο πρωταγωνιστής- διαθέτουν attributes και μπορούν να βελτιωθούν κατά την εξέλιξη της περιπέτειας, να αποκτήσουμε μέχρι τέσσερα ακόμη σκάφη, να αναλάβουμε τον έλεγχο λιμανιών και γενικότερα να πλησιάσουμε προς το στόχο μας, δηλαδή στο να ανακηρυχθούμε σε ηγέτη των θαλασσών της Καραϊβικής.

Ακόμη πιο ευχάριστο είναι το γεγονός πως, όλα όσα αναφέραμε παραπάνω, περιγράφονται μέσα από μια ικανοποιητικής τεχνολογίας τρισδιάστατη μηχανή, η οποία δημιουργήθηκε από την Akella αποκλειστικά και μόνο για το εν λόγω παιχνίδι. Στα θετικά των γραφικών του Age of Pirates σίγουρα καταγράφεται η ρεαλιστική απεικόνιση του νερού και τα εντυπωσιακά εφέ των καταιγίδων, που εμφανίζονται ξαφνικά και απειλούν την ακεραιότητα των πλοίων μας και οι υφές υψηλής ανάλυσης.

Αντιθέτως ως πολύ κακό μπορεί να χαρακτηριστεί το animation των χαρακτήρων, ένα πρόβλημα που γίνεται περισσότερο από εμφανές όταν περπατάμε ή τρέχουμε στα λιμάνια της Καραϊβικής, καθώς ο ήρωάς μας δείχνει περισσότερο να γλιστρά -ή καλύτερα, να «πετά»- λίγο πάνω από το έδαφος, παρά να περπατά επάνω του. Τέλος, το όλο «πακέτο» του παιχνιδιού κλείνει με τις μάλλον μέτριες φωνές που έχουν αποδοθεί στους χαρακτήρες, η κακή ποιότητα των οποίων όμως αντισταθμίζεται από τα ατμοσφαιρικά και πάντα εντός κλίματος μουσικά θέματα και με ένα multiplayer mode, το οποίο υποστηρίζει ναυμαχίες για μέχρι και 16 παίκτες σε τέσσερις διαφορετικούς τύπους μαχών (Deathmatch, Team Deathmatch, Defend the Convoy και Capture the Fort).

Εν κατακλείδι, το πόνημα των Akella Studios κρίνεται ως μια, σίγουρα αξιόλογη και ενδιαφέρουσα, αλλά, μάλλον, όχι εντυπωσιακή προσπάθεια. Η γοητευτική ατμόσφαιρα βρίσκεται εκεί και οι ναυμαχίες είναι σίγουρα το δυνατό χαρτί του παιχνιδιού. Όμως το σχεδόν ανύπαρκτο σενάριο, τα διάφορα προβλήματα στα γραφικά (ελέγχοντας τον χαρακτήρα) και η δυσκολία που διαθέτει στις πρώτες ώρες του, δεν κάνουν τίποτα λιγότερο από το να του αφαιρούν βαθμούς. Ιδανικό για όσους αγάπησαν το Sea Dogs και σαφώς καλύτερο από τα διάφορα άλλα «πειρατικά» (με την καλή έννοια) παιχνίδια που κυκλοφορούν αυτήν την εποχή.

Απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP
Επεξεργαστής 1.8 GHz
Μνήμη 256 MB
Κάρτα γραφικών 128 MB
Σκληρός δίσκος 4 GB
PEGI 12+