Dark Messiah of Might & Magic
Όταν το M&M συναντά τo Half-Life 2, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον
Όταν το M&M συναντά τo Half-Life 2, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον
Όταν το M&M συναντά τo Half-Life 2, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον
Ας ξεκινήσουμε αυτήν την παρουσίαση με μια διαπίστωση: Όχι, το Dark Messiah, το παιχνίδι των Ubisoft και Arkane Studios δεν είναι ένας τίτλος που έρχεται για να κονταροχτυπηθεί με το επικό The Elder Scrolls IV: Oblivion της Bethesda. Μπορεί οι εικόνες που θα δείτε σε αυτήν την παρουσίαση ή τα διάφορα videos που έχουμε κατά καιρούς δημοσιεύσει να συνωμοτούν προς το αντίθετο, ωστόσο το πόνημα των Arkane Studios -και πολύ σοφά θα προσθέταμε- ακολουθεί άλλες ατραπούς, εστιάζοντας σε ένα πιο action gameplay και σε μια εξέλιξη που περισσότερο θυμίζει τα μοντέρνα FPS, παρά τα παλιότερα επεισόδια της θρυλικής σειράς Might & Magic. Αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Το Dark Messiah είναι ένα παιχνίδι, το οποίο παραμένει πιστό στο γενικότερο High Fantasy ύφος που διέπει τη γνωστή σειρά. Έχουμε ιππότες, απέθαντους δαίμονες, Orcs, ξωτικά, μάγους και κάθε λογής πλάσματα που θα έκαναν υπερήφανο τον καθηγητή Tolkien, ενώ όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία περιγράφονται μέσα από κάμερα πρώτου προσώπου.
Εντούτοις, το πόνημα των Arkane Studios (που διαθέτουν μια σχετική εμπειρία στο είδος μετά τη δημιουργία του Arx Fatalis) κάθε άλλο παρά το βάθος και την συναρπαστική πλοκή ενός High Fantasy βιβλίου διαθέτει. Αντιθέτως, το Dark Messiah, χωρίς ποτέ να υποκρίνεται ότι είναι κάτι περισσότερο από αυτό που δείχνει στον παίκτη από τα πρώτα κιόλας λεπτά της περιπέτειας, εστιάζει στις συνεχείς μάχες και σε ένα φρενήρες gameplay που…ναι, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το παιχνίδι ως ένα μεσαιωνικό Day of Defeat. Η ιστορία του Dark Messiah ξεκινά με το ξύπνημα ενός αρχαίου δαίμονα από τον φερώνυμο διαβολικό πρωταγωνιστή και την ένωσή αυτών των δύο σκοτεινών οντοτήτων.
Μετά από την εντυπωσιακή αυτή κινηματογραφική εισαγωγή, ξεκινά η κυρίως περιπέτεια και γνωρίζουμε τον χαρακτήρα που θα μας συντροφέψει στις περιηγήσεις που θα κάνουμε στον κόσμο του Ashan. Αυτός ο νεαρός πολεμιστής/ μάγος/ δολοφόνος (το πως ακριβώς ορίζεται η κλάση του θα το δούμε σε λίγο) με το όνομα Sareth είναι μαθητής του πανίσχυρου μάγου Phenrig. Μετά από ένα σύντομο εκπαιδευτικό επίπεδο όπου ο Phenrig εξηγεί στον μαθητή του -στην ουσία σε εμάς- τις βασικές λειτουργίες κίνησης στο χώρο και χρήσης ξορκιών και όπλων, μας αναθέτει μια σημαντική αποστολή: Την εύρεση ενός αρχαίου αντικειμένου, το οποίο στην πορεία αποδεικνύεται ότι είναι το Μήλο της Έριδος για όλες τις φυλές του Ashan. Σε αυτό το σημείο κάνει την εμφάνισή της μια σημαντική ιδιαιτερότητα που υπάρχει εντός του Dark Messiah, μια ιδιαιτερότητα που εντοπίζεται στο πρόσωπο της Xana. Αυτή η παράξενη νεράιδα ορίζεται ως φύλακας του Sareth από τον Phenrig και από την πρώτη κιόλας αποστολή εισχωρεί μέσα στο μυαλό του γινόμενη έτσι ένα με τον βασικό πρωταγωνιστή.
Το γιατί τα Arkane Studios αποφάσισαν να προχωρήσουν σε αυτήν την υλοποίηση είναι τελικά απορίας άξιο, μιας και το μόνο που καταφέρνει η Xana είναι να ακούγεται και να δρα ως ένα κακέκτυπο της Cortana από τη σειρά Halo, να μιλά στις πλέον ακατάλληλες στιγμές (φανταστείτε να αντιμετωπίζετε έναν κύκλωπα ύψους τριών μέτρων και η οντότητα που βρίσκεται στο μυαλό σας να γκρινιάζει συνεχώς) και πρακτικά να μην προσφέρει καμία ουσιαστική βοήθεια. Πέρα από αυτό το παράπτωμα, τα υπόλοιπα τμήματα του single player mode που χτίζουν αυτό το παιχνίδι κυμαίνονται σε αρκετά καλά επίπεδα. Αν και εδώ δεν υπάρχει ούτε στο ελάχιστο το επίπεδο ελευθερίας του Oblivion, η γραμμική εξέλιξη του παιχνιδιού είναι γεμάτη ενδιαφέροντες εχθρούς, εντυπωσιακά τοπία και δεκάδες όπλα ή ξόρκια προς χρήση.
Στην αρχή ο Sareth είναι ένας πολεμιστής εξοπλισμένος με ένα και μόνο ξόρκι, ενώ το οπλοστάσιό του περιορίζεται σε ένα αδύναμο ξίφος. Αν και στην πορεία είναι εφικτή η απόκτηση ή η δημιουργία περισσοτέρων όπλων, εκεί που το παιχνίδι αναδεικνύει τα RPG στοιχεία του είναι στον τρόπο που ο παίκτης επιλέγει σε ποια από τις τρεις βασικές κατηγορίες κλάσεων θα χρησιμοποιεί τους βαθμούς εμπειρίας που θα απόκτά. Πρακτικά, η κλάση του ήρωα χτίζεται κατά τη διάρκεια της περιπέτειας και μέσα από τρία διαφορετικά «δέντρα», τα οποία διαθέτουν σωρεία κλαδιών/ ικανοτήτων. Ανάλογα με το που κλίνει ο εκάστοτε παίκτης και το σε ποια attributes χαρίζει τους βαθμούς εμπειρίας, ο Sareth θα μπορεί είτε να εξελιχθεί σε πανίσχυρο μάγο, είτε σε τρομακτικό πολεμιστή ή ακόμα σε ένα σκιώδη δολοφόνο που δρα αθόρυβα. Θα επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά ότι δεν πρέπει να γίνει καμία σύγκριση του Dark Messiah με το Oblivion δεδομένου ότι το παιχνίδι των Arkane Studios μόνο επιδερμικά αγγίζει το φάσμα των RPG και εν κατακλείδι εστιάζει στις μάχες.
Αυτές οι μάχες με τη σειρά τους είναι απλοϊκές και εστιάζουν περισσότερο στη χρήση melee όπλων, αλλά και λακτισμάτων κατά των περισσοτέρων εχθρών, ενώ, περιστασιακά, την εμφάνισή του κάνει ένα τεραστίων διαστάσεων και άκρως εντυπωσιακό αφεντικό, το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί με τακτική και όχι με απλή χρήση των όπλων και ωμή βία. Όπως προαναφέραμε η εξέλιξη του παιχνιδιού είναι απολύτως γραμμική και οδηγεί τον παίκτη σε συγκεκριμένα μονοπάτια που θα τον φέρουν, κυρίως, μέσα σε σκοτεινά μπουντρούμια κάστρων και σπηλιές. Ατυχώς, ενώ το υπόβαθρο του τίτλου είναι ενδιαφέρον, η ουσία του αποδεικνύεται μάλλον ρηχή, αφού το gameplay στο single player mode δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να ρίχνει εναντίον μας συγκεκριμένο αριθμό εχθρών ανά τακτά χρονικά διαστήματα, τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίζουμε, σχεδόν πάντα, με τον ίδιο τρόπο, να εξερευνούμε τα μπουντρούμια για ένα Χ αντικείμενο και να ενεργοποιούμε ένα μοχλό που θα ανοίξει μια πύλη.
Σε αυτό το επίπεδο τα Arkane Studios (χωρίς το παιχνίδι να κινδυνεύει από το να χαρακτηριστεί ως «κακό»), δεν κατάφεραν να προσφέρουν κάτι πραγματικά συναρπαστικό, το οποίο θα κατάφερνε να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη για το σύνολο των δέκα περίπου ωρών που διαρκεί το single player mode. Αντιθέτως, διαπιστώσαμε ότι το multiplayer mode, το οποίο αναπτύχθηκε από το studio Kuju και όχι από τα Arkane, είναι κάτι πραγματικά αξιόλογο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα High Fantasy «Counter Strike», το οποίο είναι ικανό να προσφέρει σαφώς περισσότερη διασκέδαση από το single player mode και να βελτιώσει τη αντοχή στο χρόνο του συνολικού πακέτου. Εκτός του ότι το multiplayer mode του Dark Messiah προσφέρει περισσότερες κλάσεις από το σενάριο (Archer, Mage, Priestess, Knight, Assassin), οι χάρτες του είναι σχεδιασμένοι με φαντασία και είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε να προσφέρουν ορισμένες πραγματικά συναρπαστικές online μάχες. Εκτός από το κλασικό deathmatch mode, στο online τμήμα του Dark Messiah υπάρχει η επιλογή Crusade στην οποία δύο ομάδες έρχονται αντιμέτωπες προσπαθώντας να εκτελέσουν αντικειμενικούς σκοπούς και να κατακτήσουν σημεία του χάρτη.
Το εντυπωσιακό με αυτό το mode είναι ότι ανάλογα με την έκβαση της μάχης, ο χάρτης αλλάζει συνεχώς, δίνοντας μεν το πλεονέκτημα στους ηττημένους, αλλά ταυτόχρονα χαρίζοντας περισσότερες spawn θέσεις μέσα στο χάρτη για τους νικητές. Αποτέλεσμα αυτών των σχεδιαστικών επιλογών είναι μια σειρά από πραγματικά λυσσαλέες μάχες για την απόκτηση των περισσοτέρων spawn points, οι οποίες σε συνδυασμό με τον εξαιρετικό τρόπο που η μια κλάση ισορροπεί έναντι της άλλης στον οπλισμό και στις ικανότητες, προσφέρουν ορισμένες από τις καλύτερες online μάχες που απολαύσαμε μέχρι σήμερα. Όλα τα παραπάνω στοιχεία του Dark Messiah περιγράφονται μέσα από μια «αναβαθμισμένη» έκδοση της μηχανής Source, δηλαδή της 3D μηχανής που δημιούργησε η Valve για το Half-Life 2.
H χρήση των εισαγωγικών στη λέξη αναβαθμισμένη, έχει να κάνει με τα τεχνικά προβλήματα που συναντήσαμε δοκιμάζοντας το παιχνίδι, προβλήματα που σίγουρα θα διορθωθούν με την κυκλοφορία ενός patch, αλλά που μέχρι να συμβεί αυτό, δημιουργούν πολλά προβλήματα στον παίκτη. Ενώ λοιπόν οι βασικές αρχές της μηχανής Source είναι εδώ (εξαιρετική χρήση φυσικής, όμορφα μοντέλα χαρακτήρων, HDR, σχετικά μικρό «βάρος»), οι χρόνοι φόρτωσης του παιχνιδιού είναι οι μεγαλύτεροι που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια (ναι, περιμέναμε μέχρι και τρία λεπτά για φόρτωση επιπέδου!), ενώ υπάρχουν σημαντικά bugs τα οποία προκαλούν ένα συνεχές πάγωμα/ ξεκίνημα του παιχνιδιού, το οποίο ουδεμία σχέση έχει με τις δυνατότητες του εκάστοτε PC. Από εκεί και έπειτα, τα γραφικά του Dark Messiah είναι απλώς ικανοποιητικά, με μέτρια μοντέλα χαρακτήρων, καλούς φωτισμούς και όμορφο animation. Απλά, τίποτα από αυτά που αντικρίσαμε (αισθητικά και τεχνολογικά) δεν ήταν κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.
Μετά τις πολλές ώρες που περάσαμε δοκιμάζοντας τη δημιουργία της Ubisoft είμαστε σε θέση να την κρίνουμε ως μια αξιόλογη προσπάθεια, η οποία με σύνεση αποφεύγει κάθε σύγκριση με το Oblivion προσπαθώντας να προσφέρει κάτι εντελώς διαφορετικό. Χωρίς το παιχνίδι να είναι κακό (με την έλευση ενός patch η κατάσταση θα βελτιωθεί δραματικά), πατά σε σίγουρα εδάφη, χαρίζοντας μια μέτρια single player εμπειρία, ένα εξαιρετικό multiplayer mode και μια μάλλον χλιαρή ιστορία που θα γίνει αρεστή μόνο στους λάτρεις των High Fantasy παιχνιδιών.
Μάριος Θεοτοκάς
Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP
Επεξεργαστής 2.6 GHz
Μνήμη 512 ΜΒ
Κάρτα γραφικών 128ΜΒ
Σκληρός δίσκος 7GB
PEGI 18+
