Kazook

Μήνυμα προς όλους τους pubishers: Τέτοια παιχνίδια θέλουμε να παίζουμε στο PSP!

Μήνυμα προς όλους τους pubishers: Τέτοια παιχνίδια θέλουμε να παίζουμε στο PSP!

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουμε εκφράσει τη συμπάθειά μας προς το PSP και ταυτόχρονα έχουμε υποστηρίξει ότι οι επιλογές των περισσοτέρων publishers να μεταφέρουν στο φορητό της Sony ελαφρώς παραλλαγμένα –άλλες φορές προς το καλύτερο και άλλες προς το χειρότερο- παιχνίδια από τα οικιακά συστήματα είναι λανθασμένη. Το γεγονός πως για κάθε Exit, Loco Roco και Lumines υπάρχουν δεκάδες τίτλοι που έρχονται από τη βιβλιοθήκη του PlayStation 2 είναι πραγματικά λυπηρό, αλλά και άδικο, για την τόσο πολλά υποσχόμενη φορητή πρόταση της Sony. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε την αγαλλίαση που νιώσαμε όταν έφτασε στα γραφεία του GameOver ένα παιχνίδι με πολύ παράξενο όνομα μεν, με άκρως ενδιαφέρον concept και gameplay δε. To Kazook είναι μια απλοϊκή πρόταση, χωρίς εντυπωσιακά production values, σενάρια που θα ντρόπιαζαν ακόμα και συγγραφικά έργα ή τεχνολογία που θα αφήσει τον παίκτη άφωνο.

Αντιθέτως, αυτό που οι Empire Interactive και Monte Cristo προσπάθησαν να επιτύχουν εδώ είναι κάτι που αντλεί την υπόστασή του από τη γέννηση των πρώτων videogames, δηλαδή από την ευκολία και την αμεσότητα με την οποία ο οποιοσδήποτε, είτε αυτός είναι εν γένει «gamer» είτε όχι, μπορεί να πιάσει στα χέρια του αυτό το παιχνίδι και να το απολαύσει για όσο χρόνο αυτός επιθυμεί. Αυτό η Monte Cristo το πέτυχε με δύο πολύ απλές και συνάμα έξυπνες τεχνικές, με την πρώτη να είναι η δημιουργία σύντομων, εύκολων και απολύτως απλοϊκών mini-games και τη δεύτερη να έχει να κάνει με τον χειρισμό αυτών των mini-games, έναν χειρισμό που σπανίως ζητά από τον παίκτη χρήση περισσοτέρων από δύο δάκτυλα.

Δεν είναι υποτιμητικό για την ομάδα ανάπτυξης να αναφέρουμε ότι είναι σαφές πως οι επιρροές της πηγάζουν από τη σειρά Wario Ware της Nintendo, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα την αισθητική και το επίπεδο των γραφικών των τίτλων Ape Escape της Sony. Σε αντίθεση όμως με τα δύο Ape Escape, τα οποία έτυχαν χλιαρής αποδοχής από το κοινό λόγω κάποιων προβλημάτων τους, το Kazook δείχνει να πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό αυτό που επιχειρεί, έχοντας μια απολύτως ειλικρινή στάση απέναντι στον κάτοχο της κονσόλας, έναν ικανοποιητικό αριθμό από mini-games και μια τεχνολογία, η οποία μπορεί να σταθεί με άνεση δίπλα στα περισσότερα από τα παιχνίδια που έχουμε δει μέχρι σήμερα στο PSP. Αυτά λοιπόν που θα βρει κάποιος που θα ασχοληθεί με το Kazook υπόκεινται στο φάσμα του…φυσιολογικού με τις κλασικές επιλογές Single και Multiplayer να κάνουν την εμφάνισή τους στο κεντρικό μενού.

Σε κάθε περίπτωση τα mini-games που γίνονται διαθέσιμα είναι ακριβώς τα ίδια, ωστόσο, επιλέγοντας multiplayer, βρισκόμαστε μπροστά σε τρεις διαφορετικές και συνάμα ενδιαφέρουσες επιπλέον επιλογές. Μέσα από αυτό το mode, μπορούμε να παίξουμε Kazook με έναν άλλο κάτοχο PSP διαμέσου Wi-Fi, να αναμετρηθούμε με κάποιον φίλο μας χρησιμοποιώντας μια κονσόλα, ή, τέλος, να μοιραστούμε για λίγη ώρα (επίσης με τη χρήση των Wi-Fi λειτουργιών) πέντε από τα παιχνίδια του Kazook με έναν άλλο κάτοχο PSP. Τι είδους παιχνίδια είναι αυτά που, είτε θα μοιραστούμε, είτε θα παίξουμε μόνοι μας; Αρχικά το Kazook προσφέρει μόνο έναν μικρό αριθμό από mini-games, τα οποία, ωστόσο, είναι άκρως ενδιαφέροντα και, πάνω από όλα, εθιστικά. Από το σύνολο των τριάντα αυτών παιχνιδιών, αρχικά διαθέσιμα είναι μόνο τα πέντε, με τα υπόλοιπα να απαιτούν την καταβολή ενός χρηματικού ποσού, το οποίο –όπως θα περιμένατε- αποκτάται μέσα από επιτυχημένη πορεία μέσα στα αρχικώς διαθέσιμα mini-games.

Το θετικό αποτέλεσμα του Kazook και τελικά αυτό που κατάφερε να το εξυψώσει στα μάτια μας, εντοπίζεται σε έναν επιτυχή συνδυασμό πραγμάτων, ο οποίος αποτελείται από τρεις παραμέτρους: Την ποικιλία των παιχνιδιών, την ευκολία τους και τους…υποφερτούς χρόνους φόρτωσης. Αυτός ο συνδυασμός είναι πραγματικά τέλειος, καθώς οι παύσεις μεταξύ της δράσης είναι σύντομες και ο τρόπος που το παιχνίδι προσφέρει τη μια στιγμή ένα παιχνίδι τύπου Air Hockey, στη συνέχεια τον μεταφέρει σε μια καρικατούρα της σειράς House of the Dead και αργότερα τον προτρέπει να «λογοκρίνει» μια μπάντα από rappers που δίνουν συνέντευξη σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό είναι πραγματικά υπέροχος. Όπως προείπαμε, τα περισσότερα από αυτά τα παιχνίδια έχουν ελάχιστες…gaming απαιτήσεις, τουλάχιστον όπως αυτές που χρησιμοποιούνται στην πλειονότητα των παιχνιδιών τα τελευταία χρόνια.

Για παράδειγμα, στο προαναφερθέν παιχνίδι λογοκρισίας, το μόνο που πρέπει να γίνει από πλευράς παίκτη είναι να πατήσει το κουμπί που αντιστοιχεί στον rapper που θα προσπαθήσει να ξεστομίσει κάτι «κακό», ενώ πιο περίπλοκες καταστάσεις από τη χρήση ενός κουμπιού και του αναλογικού μοχλού (όπως συμβαίνει στην περίπτωση των Alien Abduction, Zombie Blaster και Dangerous Streets) δεν θα βρείτε. Το Kazook δεν τα καταφέρνει μόνο επί της ουσίας με τα εθιστικά και καλοσχεδιασμένα παιχνίδια του, αλλά και σε ό,τι αφορά το «κέλυφός» του. Τα γραφικά του τίτλου έχουν…σουρεαλιστικές επιρροές, με χιουμοριστικές φιγούρες χαρακτήρων που θυμίζουν καρτούν. Το περιβάλλον στο οποίο εξελίσσονται τα mini-games είναι κάθε φορά εντελώς διαφορετικό, όμως πάντα γίνεται χρήση μιας ψευδό-3D μηχανής, η οποία δίνει την αίσθηση του βάθους, ενώ όλα τα μοντέλα που εμφανίζονται στην οθόνη είναι πολυγωνικά.

Πέρα όμως από τις όποιες τεχνικές λεπτομέρειες, αυτό που πραγματικά έχει αξία στο παιχνίδι της Monte Cristo είναι ο τρόπος που, στο τέλος της ημέρας, καταφέρνει να προσφέρει αυτό που υπόσχεται, δηλαδή ένα απλοϊκό, απολαυστικό και προσιτό gameplay, σχεδιασμένο ιδανικά για gaming σε ένα φορητό σύστημα, στο οποίο κάποιος ίσως θελήσει να παίξει για ελάχιστα λεπτά, να διακόψει και να συνεχίσει οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Προσθέτοντας στα παραπάνω την ιδιαιτέρως προσιτή του τιμή (ο τίτλος ανήκει στη budget σειρά Xplosiv της Empire Interactive), παίρνουμε ως αποτέλεσμα ένα άκρως ενδιαφέρον πακέτο και ένα παιχνίδι που, χωρίς ποτέ να μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι το εκπληκτικό, καταφέρνει να «βάλει τα γυαλιά» σε μεγάλες μεν, μέτριες και χωρίς ουσία δε, παραγωγές.

Μάριος Θεοτοκάς

PEGI 12+