Runaway 2: The Dream of the Turtle

Η συνέχεια μιας εκ των πιο αγαπημένων point and click περιπετειών

Η συνέχεια μιας εκ των πιο αγαπημένων point and click περιπετειών

Καθώς οι άλλοτε μεγάλες δυνάμεις των παιχνιδιών περιπέτειας, μιας κατηγορίας που άκμασε κατά την προηγούμενη δεκαετία, έχουν τα τελευταία χρόνια εγκαταλείψει το συγκεκριμένο είδος (Lucas Arts, Sierra, κ.α.), πολλές μικρές εταιρείες βασιζόμενες στη σχετική απλότητα της ανάπτυξης, στη διαχρονικότητα και στην επικράτηση της «ιδέας» και της δημιουργικότητας έναντι των τεχνικών προδιαγραφών των παιχνιδιών αυτών, έρχονται να  συμπληρώσουν το κενό και να απευθυνθούν στους λίγους, αλλά σε καμία περίπτωση αμελητέους, λάτρεις του είδους. Έχοντας στο portfolio της μόλις δύο-τρεις, πολύ μέτριες εμπορικά προσπάθειες, η ισπανική Pendulo Studios κυκλοφόρησε το 2003 το πρώτο Runaway και κυριολεκτικά «έσπασε τα ταμεία». Η ιστορία είχε έκτοτε προδιαγραφεί.

Όταν μια μικρή εταιρεία, όπως η Pendulo, καταφέρνει να πουλήσει 600 χιλιάδες αντίτυπα ενός παιχνιδιού για PC – και μάλιστα ενός παιχνιδιού που ανήκει στο, κατά πολλούς, «τελειωμένο» είδος των  Point & Click Adventures – τότε η επιλογή της κυκλοφορίας της συνέχειάς του, είναι σχεδόν μονόδρομος. Και όπως θα δούμε παρακάτω, ένας αρκετά δύσκολος μονόδρομος, για μια μικρή εταιρεία…

Και πια είναι η διαφορά της πρώτης από τη δεύτερη προσπάθεια; Θα τολμήσουμε την υπόθεση ότι, πριν φτάσει στην κυκλοφορία του πρώτου Runaway, η Pendulo ενδεχομένως να είχε αφιερώσει πολλά χρόνια ανάπτυξης και «σπιτικής φροντίδας» έως την παραμικρή λεπτομέρεια. Έτσι το αποτέλεσμα τότε, ήταν τότε άψογο μέχρι τη τελευταία «σταγόνα» του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το Runaway αντιμετωπίστηκε, όχι τόσο από τα μεγάλα εμπορικά MME, αλλά από εκείνες τις μικρότερες – εστιασμένες στο PC gaming ιστοσελίδες, με πολύ μεγάλες βαθμολογίες και κέρδισε αρκετές, ευρωπαϊκές κυρίως, διακρίσεις. Τι συμβαίνει όμως όταν πρέπει να κυκλοφορήσεις ένα εφάμιλλο ποιοτικά παιχνίδι μέσα σε δύο-τρία χρόνια;

Για αρχή, συμβαίνουν αρκετές αναβολές στην ημερομηνία κυκλοφορίας του. Προγραμματισμένο αρχικά για την άνοιξη του 2006, το Runaway 2: The Dream of the Turtle πήρε αρκετές αναβολές, φτάνοντας τελικά στη χώρα μας πριν λίγες μέρες (να μια Ελληνική πρωτιά!)  και στην υπόλοιπη Ευρώπη πιθανόν τον Ιανουάριο του νέου έτους. Κατά δεύτερον, ο τίτλος της Pendulo παραμένεις πιστός στην ήδη δοκιμασμένη και πετυχημένη συνταγή που λέει ότι «ό,τι είναι καλό δεν το πειράζουμε», κλείνει  τα μάτια στις «χρονοβόρες» εξελίξεις που συμβαίνουν στο χώρο (βλέπε action καινοτομίες παιχνιδιών όπως το Fahrenheit) και κάνεις κάποιες μικρές «εκπτώσεις» στα επιμέρους σημεία. Όλα αυτά, τα έκανε η Pendulo.

Κι όμως, εάν όσα διαβάσατε παραπάνω σας απογοήτευσαν …δεν έχετε καθόλου δίκιο! Για τον απλό λόγο, ότι παρ’ όλες τις «εκπτώσεις» του Runaway 2, το πρώτο παιχνίδι ήταν τόσο άψογο, που κι αυτή η light συνέχειά του, καταφέρνει να στέκεται άνετα πάνω από το μέσο όρο της κατηγορίας. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στο παιχνίδι πιο αναλυτικά. Ξεκινώντας την εγκατάσταση του παιχνιδιού, παρατηρούμε ότι η δυνατότητα επιλογής ελάχιστης, μεσαίας ή πλήρους εγκατάστασης έχει αφαιρεθεί. Πλέον η επιλογή είναι μόνο μία, εκείνη της στάνταρτ των 2,5 GB, και αν το μέγεθος αυτό σας φαίνεται (και είναι) ικανοποιητικό για ένα σύγχρονο, έστω και «παραδοσιακό» παιχνίδι adventure, ετοιμαστείτε να αναθεωρήσετε στη συνέχεια…

Προφανώς για να μην αυξήσει τις απαιτήσεις σε ελεύθερο χώρο στο δίσκο, η εταιρεία ανάπτυξης διάλεξε τον δρόμο της αρχικής εγκατάστασης μέρους του παιχνιδιού και της «κομματιαστής» προσθήκης του υπόλοιπου στην αρχή κάθε μετέπειτα κεφαλαίου. Και δυστυχώς υπάρχουν έξι ολόκληρα από αυτά. Η διαδικασία αυτή, η οποία περιλαμβάνει την απεγκατάσταση του προηγούμενου κεφαλαίου και εγκατάσταση του επόμενου, εκτός από αρκετά χρονοβόρα είναι και εξίσου εκνευριστική, ιδιαίτερα όταν όπως εδώ, συμβαίνει στη μέση της εξέλιξης του παιχνιδιού.

Η εισαγωγή αλλά και οι βασικές εξελίξεις συμβαίνουν κλασικά, με «κινηματογραφικού τύπου» animated videos. Η αυξημένη, σε σχέση με το πρώτο Runaway, ποιότητα αυτών των cut scenes, τα οποία πλέον «παίζουν» σε ανάλυση 1024 Χ 768, αποτελούν ίσως τη μόνη αισθητή βελτίωση του νέου παιχνιδιού από τον προκάτοχό του. Σε αυτή την βελτίωση, βέβαια, κύριο ρόλο έχει παίξει η «μεταφορά» από τα τρία CDs του πρώτου παιχνιδιού, στο DVD αυτής της δεύτερης έκδοσης. Αντίστοιχα έχουν αυξηθεί και οι ελάχιστες υπολογιστικές απαιτήσεις (από Pentium II σε P4). Χαρακτηριστικό του «ψαξίματος» της εταιρείας να παρουσιάσει κάτι όσο το δυνατόν πιο ποιοτικό σε αυτόν τον τομέα, είναι η διαφορά στις αναγραφόμενες απαιτήσεις μεταξύ εκείνων στην επίσημη ιστοσελίδα της και εκείνων στην τελική συσκευασία.

Το σενάριο ακολουθεί την πεπατημένη του πρώτου Runaway, όπου ο πρωταγωνιστής μάς διηγείται μια ιστορία – από την οποία βλέπουμε μάλιστα και κάποια highlights – που έχει ήδη συμβεί και έχει πλέον τελειώσει. Αυτή η σεναριακή τεχνική που χρησιμοποιήθηκε και στο πρώτο παιχνίδι, δίνει σαφώς μια περισσότερο κινηματογραφική χροιά, αφαιρεί όμως εν’ μέρει το σασπένς, καθώς γνωρίζουμε πριν ακόμα ξεκινήσουμε, ότι όλα έχουν τελειώσει με ένα «παραδοσιακό happy end». Η ιστορία του Runaway 2 είναι πλήρως αποκομμένη από εκείνη του πρώτου παιχνιδιού. Ξεκινάει στη Χαβάη, όπου ένα φαινομενικά απλό και ψυχαγωγικό  μονοήμερο ταξίδι των πρωταγωνιστών προς το νησάκι Mala και τους καταρράκτες Tiki, καταλήγει να μετατραπεί σε μια περιπέτεια η οποία, διαδραματιζόμενη μέσω έξι χωριστών κεφαλαίων, φτάνει έως και την Αλάσκα. Αντίθετα με το πρώτο Runaway όπου η αρχή της ιστορίας ήταν καταιγιστική, εδώ στο Runaway 2, ξεκινάει με ένα μάλλον βαρετό κεφάλαιο – όπου ως εντελώς έρημος Brian, ψάχνετε τρόπο να ξεφύγετε από το κέντρο μιας τροπικής ζούγκλας και να βρείτε «πολιτισμό» – και κορυφώνεται σταδιακά.

{PAGE_BREAK}
Φυσικά και στο Runaway 2: the dream of the turtle, πρωταγωνιστές είναι οι -πρώην «καλό παιδί»- Brian Basco και -μόνιμα πανέμορφη και σέξι- Gina Timmins. Οι δύο αυτοί ήρωες πλαισιώνονται από καινούργιους, εξίσου ευρηματικούς με το πρώτο παιχνίδι, χαρακτήρες όπως ο –θέλω να γίνω Κλιντ Ήστγουντ- Συνταγματάρχης Kordsmeier, η – ο καλός ο μύλος…- μπαργούμαν Λεϊλάνι, ο –είμαι Αυστραλός και το φωνάζω- Νάϊφ, η κακιά, πλην όμορφη, Ταρέντουλα και αρκετοί άλλοι. Ακόμα συμμετέχουν και κάποιοι παλιοί γνώριμοι από το πρώτο παιχνίδι, όπως η χάκερ Σούσι και ο τρελός επιστήμονας Τζόσουα. Να σημειώσουμε εδώ ότι, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, οι περισσότεροι από τους πολλούς καλοδουλεμένους 3D χαρακτήρες που παρελαύνουν από το Runaway 2 είναι πραγματικά «έργα τέχνης». Και αυτό συμβαίνει όχι μονάχα λόγω της εντυπωσιακής εικόνα τους, αλλά πολύ περισσότερο για την ακραία (καθένας τους αποτελεί ένα πραγματικό «φρικιό» στο είδος του) αλλά συνάμα υπαρκτή γύρω μας, οπότε και ρεαλιστική, προσωπικότητα τους.

Αντίστοιχα και το χιούμορ που διαπνέει τους διάλογους, παρότι δεν φτάνει στα επίπεδα που μας είχαν συνηθίσει οι «αείμνηστες» παραγωγές της Lucas Arts, είναι αρκετά πετυχημένο, με αρκετές κορυφαίες στιγμές όπως για παράδειγμα εκείνος ο – σε «βαριά» αυστραλέζικα – διάλογος, όπου ο Brian προσπαθεί να μάθει την ακριβή έννοια της λέξης «brah». Όλοι οι διάλογοι παρακάμπτονται εύκολα με δεξί κλικ, δίνοντας στον παίκτη τη δυνατότητα να αποφύγει τις επαναλήψεις. Οι γρίφοι του παιχνιδιού είναι αρκετά λογικοί, οι περισσότεροι της μορφής συνδυασμού αντικειμένων από το inventory, μετά από πληροφορίες που έχουμε αποσπάσει, με αρκετό κόπο θα λέγαμε, από τους εμπλεκόμενους χαρακτήρες.

Στον τεχνικό τομέα, παρότι η Pendulo αναφέρει υπερήφανα στην ιστοσελίδα της ότι το Runaway 2 βασίζεται σε μια νέα μηχανή γραφικών, προσωπικά δεν μας έπεισε για κάποια αλλαγή. Πιθανόν αυτή η δήλωση να εκφράζει μια πρόθεση που προφανώς, λόγω χρονικής πίεσης, δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί. Έτσι κι αλλιώς δεν θεωρούμε ότι υπήρχε ανάγκη για νέα μηχανή.  Όπως προαναφέραμε το πρώτο παιχνίδι ήταν τεχνικά άψογο και προσανατολισμένο όχι στην ανώτερη τεχνολογία, αλλά στην «ιδέα» και την πρωτοτυπία. Τα δε μικρά προβλήματα που υπήρχαν, θα μπορούσαν να έχουν διορθωθεί με την υπάρχουσα μηχανή γραφικών. Δυστυχώς όμως, δεν διορθώθηκαν. Για παράδειγμα, το «καθιερωμένο» τρέξιμο με διπλό κλικ, εξακολουθεί να μην υπάρχει και στο Runaway 2.

Και παρότι η μηχανή του παιχνιδιού υποστηρίζει το, πραγματικά βολικό, διπλό κλικ στο τόξο αλλαγής τοποθεσίας και την αυτόματη μεταπήδηση σε αυτή, χωρίς να χρειάζεται ο χαρακτήρας να περπατήσει μέχρι την άκρη της οθόνης, πολλές φορές σε περιπτώσεις πολλαπλών επιλογών, βρίσκεσαι να αυτοσχεδιάζεις διαδρομές με το τόξο, ώστε να γλιτώσεις το περπάτημα. Ένα άλλο αρνητικό σημείο που παραμένει, ευτυχώς σε λίγες περιπτώσεις, είναι ότι κάποια σημεία δράσης (hot spots) βρίσκονται τόσο κοντά το ένα με το άλλο, ώστε να σας δημιουργούν την εντύπωση ότι έχετε «καθαρίσει το τοπίο».

Παρότι με τον τρόπο αυτό αυξάνεται η δυσκολία του παιχνιδιού, δεν θεωρούμε ότι είναι ο πλέον κατάλληλος για να συμβεί αυτό. Κατά τα άλλα, το άψογο inventory και τα options του παιχνιδιού, που βρίσκονται ως δύο εικονίδια στο πάνω μέρος της οθόνης, παραμένουν και αυτά ακριβώς ίδια με το πρώτο παιχνίδι, προσφέροντας αυτό που αναμένει κάθε «κλασσικός» adventurer. Προσοχή, για τους αμύητους στο Runaway, χρειάζεται η εναλλαγή των εικονιδίων φακού, χεριού και διαλόγου, καθώς αυτή δεν γίνεται αυτόματα αλλά με το δεξί πλήκτρο του ποντικιού, έτσι ώστε να μην μας ξεφύγει κάποια επιλογή σε ένα σημείο δράσης. Ένα επίσης άριστο σημείο, στο οποίο όμως δεν έγινε κάποια αισθητή αλλαγή σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι, είναι τα εντυπωσιακά 2D εικονογραφημένα γραφικά.

Πραγματικά δείγματα υψηλής αισθητικής και τέχνης, θυμίζουν τις καλύτερες στιγμές θρυλικών παιχνιδιών, όπως τα Monkey Island, τα Broken Sword, κ.α. Αντίστοιχα, οι φωνές των χαρακτήρων, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, είναι «όπως πρέπει» και σίγουρα ένα από τα στοιχεία που προσθέτουν αξία στο παιχνίδι. Δυστυχώς δεν θα λέγαμε το ίδιο και για το μουσικό θέμα του Runaway 2. Σε σχέση με το αξέχαστο μουσικό θέμα του πρώτου παιχνιδιού από τους Liqour, το νέο δεν θα λέγαμε ότι ξεχωρίζει, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των παραγωγών όπου απευθύνθηκαν πάλι στην ίδια τραγουδίστρια, την Vera (πρώην μέλος των Liqour πια) και που η φωνή της μοιάζει τόσο με εκείνη των Cranberries.

Είναι γεγονός ότι η βαθμολογία μας θα μπορούσε να είναι αρκετά μεγαλύτερη εάν τα Pendulo Studios δεν μας είχαν καλομάθει με το πρώτο Runaway, έτσι ώστε να περιμένουμε κάτι ξεκάθαρα ανώτερο από το πρώτο παιχνίδι. Δυστυχώς όμως, αυτό δε συνέβη. Παραμένοντας στο σωστό, κατά τη γνώμη μας, δρόμο του «αγνού» point & click adventure, το 2ο μέρος της σειράς, δεν πρόσθεσε τίποτα νέο στη κατηγορία. Αντίθετα, κοιτώντας κάποιες σημαντικές  κατά τη γνώμη μας λεπτομέρειες, όπως το σφιχτό σενάριο, η μουσική επένδυση, οι διάλογοι, κ.α. το Runaway 2 υπολείπεται σαφώς του πρώτου παιχνιδιού. Παρόλα αυτά, δε μπορούμε παρά να σας προτείνουμε να δοκιμάσετε αυτό το αξιοπρεπέστατο παιχνίδι περιπέτειας, το οποίο αξίζει σίγουρα περιληφθεί στη συλλογή κάθε φίλου του είδους. Θα σας προτείναμε μάλιστα, κάτι ανορθόδοξο. Να παίξετε πρώτα αυτό το δεύτερο μέρος του Runaway και ύστερα να αναζητήσετε και να ασχοληθείτε με το πρώτο παιχνίδι. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορέσετε εσείς – αντίθετα από την εταιρεία ανάπτυξής του – να ακολουθήσετε το σωστό δρόμο, της βελτίωσης της «εμπειρίας»…

Μάριος Θεοτοκάς

Δείτε το trailer του Runaway 2: The Dream of the Turtle πατώντας εδώ

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows 98/ΜΕ/2000/ XP
Επεξεργαστής Pentium 4 1.6GHz / AthlonXP 1600+
Μνήμη 128 MB (256MB για Windows 2000/ XP)
Κάρτα γραφικών 32 MB
Σκληρός δίσκος 2,5 GB
PEGI 12+