This is Living (pt.2)

Πρωτίστως είναι παιχνιδομηχανή. Ας δούμε τι προσφέρει το PS3 σε ό,τι αφορά το βασικότερο τμήμα του

Πρωτίστως είναι παιχνιδομηχανή. Ας δούμε τι προσφέρει το PS3 σε ό,τι αφορά το βασικότερο τμήμα του

Οι παρουσιάσεις των παιχνιδιών για το PlayStation 3 έχουν ξεκινήσει στο GameOver εδώ και τρεις εβδομάδες, ωστόσο, παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η επικαιρότητα και η ύλη ήταν τόσο αυξημένη ώστε δεν μας επετράπη η πλήρης κάλυψη όλων των launch τίτλων του νέου συστήματος. Τι καλύτερο λοιπόν –και αφού έχουμε πλέον παραλάβει το σύνολο των παιχνιδιών και έχουμε περάσει αρκετές ώρες με τα περισσότερα εξ αυτών- από το να τα μαζέψουμε όλα σε ένα θέμα και να προβούμε σε σύντομες αναφορές που θα μεταφέρουν στους αναγνώστες μας μια ιδέα για το επίπεδο που κυμαίνονται αυτοί οι πρώτοι τίτλοι; Άλλωστε, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα παιχνίδια του PlayStation 3 που δεν έχουν ακόμα παρουσιαστεί από το GameOver είναι ports από άλλα συστήματα της αγοράς, για τα οποία έχουμε ήδη δημοσιεύσει παρουσιάσεις στο παρελθόν. Με την εξαίρεση λοιπόν των Resistance: Fall of a Man, Untold Legends: Dark Kingdom, MotorStorm, Genji Days of the Blade, Ridge Racer 7, Virtua Tennis 3 και The Godfather: The Don’s Edition -παρουσιάσεις για τα οποία θα βρείτε πατώντας στα links που θα βρείτε στο τέλος του αφιερώματος- σε αυτό το θέμα θα καλύψουμε όλα τα υπόλοιπα πρώτα παιχνίδια του PS3 προσπαθώντας να σας μεταφέρουμε μια αίσθηση από τις διαφορές, όποιες και αν είναι αυτές, που υπάρχουν σε σχέση με τις παλιότερες εκδόσεις τους.

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι η κάλυψη στα launch παιχνίδια του PlayStation 3 λήγει εδώ, καθώς μέσα στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσουν προγραμματισμένες παρουσιάσεις τίτλων που -τη δεδομένη στιγμή- ο καταναλωτής μπορεί να βρει μόνο στο σύστημα της Sony.

Call of Duty 3 (Activision)

Η σταθερή αξία της Activision μετέβη και στο PlayStation 3. Εδώ η κατάσταση είναι λίγο συγκεχυμένη, μιας και, σε σχέση με αυτήν για το Xbox 360, η έκδοση για το σύστημα της Sony είναι καλύτερη σε ορισμένους τομείς, αλλά χειρότερη σε άλλους. Τα πλεονεκτήματα αυτής της μεταφοράς εντοπίζονται στα ελαφρώς καλύτερα γραφικά και στην πιο ρεαλιστική απεικόνιση των φωτισμών, ωστόσο, πολλές φορές παρουσιάστηκε έντονο πρόβλημα με την ανίχνευση των πολυγώνων, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την «ένωση» των χαρακτήρων μεταξύ τους. Μια ειδοποιός διαφορά της έκδοσης για το PS3 εντοπίζεται στη χρήση του Sixaxis και των δυνατοτήτων ανίχνευσης κίνησης που έχει το χειριστήριο του PS3. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σύστημα χειρισμού είναι ένας συνδυασμός του κλασικού FPS μοντέλου με αυτό του Wii Remote.

Το κυρίως μέρος του παιχνιδιού βασίζεται στον κλασικό έλεγχο του στρατιώτη με τη χρήση των αναλογικών μοχλών, ωστόσο, ενίοτε απαιτείται το «τίναγμα» του Sixaxis στον αέρα είτε για τις melee μάχες εναντίον των Ναζί, είτε για τα χτυπήματα με τον υποκόπανο του όπλου σε στοιχεία του περιβάλλοντος. Σε κάθε περίπτωση, η γνωστή, κινηματογραφική ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει τη σειρά είναι εδώ και η έκδοση του Call of Duty 3, χωρίς ποτέ να επιχειρεί να προσφέρει κάτι το ουσιαστικά διαφορετικό και έχοντας πάντα το δικό της μερίδιο σφαλμάτων, είναι σε θέση να προσφέρει σε όσους το προτιμήσουν ορισμένες συναρπαστικές στιγμές.

Το πλήρες review του Call of Duty 3

Def Jam Icon (Electronic Arts)

Νέα κυκλοφορία, διαθέσιμη και στο Xbox 360, η οποία βασίζεται στη σχετικά νέα fighting σειρά της Electronic Arts. Δύο είναι τα στοιχεία που κάνουν το Def Jam Icon να ξεχωρίζει από οτιδήποτε υπάρχει αυτή τη στιγμή στην αγορά: Το «πάντρεμα» της μουσικής με τις μάχες και τα εκπληκτικά, πέραν κάθε περιγραφής, γραφικά του. Ωστόσο, ενώ η ιδέα πίσω από την υλοποίηση αυτού του τίτλου είναι ενδιαφέρουσα και στο χαρτί φαίνεται ότι θα λειτουργήσει, τελικά όταν έρχεται η ώρα της κρίσης η κατάσταση δεν είναι η αναμενόμενη. Αρχικά, η πρώτη μας ένσταση (η οποία είναι εντελώς υποκειμενική) έχει να κάνει με τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, οι οποίοι είναι διάσημοι και μη μουσικοί της hip-hop αμερικανικής σκηνής. Οι φιγούρες τους, αν και άρτια σχεδιασμένες, δεν έκαναν «κλικ» στον υπογράφων, καθώς αποτελούν την πεμπτουσία των κλισέ αυτού του τρόπου ζωής. Αλλά όπως είπαμε, αυτή μας η ένσταση είναι καθαρά υποκειμενική και δεν έχει να κάνει με τη γενικότερη ποιότητα του τίτλου.

Εκεί όμως που υπάρχει σαφές πρόβλημα, το οποίο θα ενοχλήσει τον οποιοδήποτε, είναι στον κακό χειρισμό που δημιούργησε η ΕΑ Chicago. Η ιδέα του να συνδυαστεί το σύστημα μάχης με το ρυθμό της μουσικής που ακούγεται, τελικά δεν απέδωσε και το αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι με έντονα προβλήματα, που θέλεις, αλλά δεν μπορείς να απολαύσεις. Επίσης, το γεγονός πως οι μαχητές/ καλλιτέχνες δείχνουν εκπληκτικά ρεαλιστικοί δεν μπορεί να κρύψει το κακό animation και τον άκαμπτο τρόπο που κινούνται στο χώρο. Σε γενικές γραμμές, το παιχνίδι είναι μάλλον κατάλληλο για εκείνους που λατρεύουν τη συγκεκριμένη κουλτούρα και είναι έτοιμοι να κάνουν ορισμένες παραχωρήσεις στο gameplay προκειμένου να δουν σε..διαφορετική δράση τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες.

Enchanted Arms (Ubisoft)

Απρόσμενα κακή η κατάσταση για τον τίτλο της From Software και της Ubisoft στην έκδοσή του για το PlayStation 3. Ενώ στην παρουσίαση του τίτλου για το Xbox 360 είχαμε αναφέρει ότι το παιχνίδι είχε τις θετικές και τις αρνητικές πλευρές του, η μεταφορά στο σύστημα της Sony μοιάζει να έγινε βιαστικά και χωρίς το κατάλληλο optimization. To Enchanted Arms υποφέρει από απίστευτα μεγάλους χρόνους φόρτωσης, τραγικές πτώσεις στο frame rate και γραφικά που προδίδουν ότι ο τίτλος δεν αναπτύχθηκε επάνω στο PlayStation 3, αλλά μεταφέρθηκε πρόχειρα και χωρίς σωστή εργασία από άλλο σύστημα.

Σε ό,τι αφορά το gameplay του, το ενδιαφέρον αυτό ιαπωνικό RPG στέκεται αρκετά καλά, διαθέτει ένα ξεχωριστό σύστημα μάχης, μεγάλη διάρκεια και ορισμένες καινοτομίες που οι Ιάπωνες developers οφείλουν να εφαρμόσουν στα μελλοντικά παιχνίδια τους. Η γνώμη μας; Αν το έχετε δοκιμάσει στο Xbox 360 δεν υπάρχει λόγος να το ξαναδείτε στο PS3, πόσο μάλλον όταν η μεταφορά του σε αυτό είναι πρόχειρη και χωρίς καμία απολύτως νέα προσθήκη.

Το πλήρες review του Enchanted Arms

Fight Night Round 3 (Electronic Arts)

Ένα ακόμα εξαιρετικό port από την Electronic Arts, μόνο που αυτή τη φορά η κατάσταση είναι ακόμα καλύτερη από κάποια άλλα παιχνίδια της εταιρείας, τα οποία θα βρείτε παρακάτω. Ενώ λοιπόν το Fight Night Round 3 παραμένει το ίδιο παιχνίδι, διαθέτοντας γραφικά που θα κάνουν τους φίλους σας να τρίβουν τα μάτια τους, ιδανικό μοντέλο χειρισμού και σωρεία πραγματικών αθλητών, η μεγάλη αλλαγή που εντοπίζεται στην έκδοση για το PlayStation 3 βρίσκεται σε ένα νέο mode με το όνομα «Get in the Ring». Ενώ με τη χρήση αυτού του mode δεν επέρχεται σημαντική αλλαγή στις μηχανικές και στο γενικότερο gameplay του τίτλου, το γεγονός πως επιλέγοντάς το παρακολουθούμε τη δράση μέσα από κάμερα πρώτου προσώπου αλλάζει άρδην όλη την αίσθηση που προσφέρουν οι αγώνες.

Πλέον, η -έτσι και αλλιώς εντυπωσιακή- τηλεοπτική κάμερα δίνει τη θέση της στα μάτια μας, αλλάζοντας έτσι τον τρόπο που βιώνουμε τον εκάστοτε αγώνα.  Οτιδήποτε βλέπουμε είναι αυτό που υποτίθεται ότι θα έβλεπε ο πυγμάχος μας, ενώ η προσθήκη ορισμένων έξυπνων οπτικών εφέ, όπως η θολούρα μετά από ένα χτύπημα που δεχόμαστε, αυξάνει δραματικά το επίπεδο του ρεαλισμού. Μόνο και μόνο για αυτό το εκπληκτικό mode, το Fight Night Round 3 είναι ένα από τα λίγα ports που αξίζει κάποιος να προμηθευτεί δεύτερη φορά.

Formula 1 Championship Edition (SCEE)

Καλοφτιαγμένο μεν, για λίγους δε. Το Formula One Championship Edition έρχεται στο PlayStation 3 χωρίς να προσφέρει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτά που αναμέναμε. Αν θέλουμε να βάλουμε «bullets» στα στοιχεία του τίτλου που ξεχωρίζουν τότε θα ξεχωρίζαμε την εκπληκτική ταχύτητα της μηχανής γραφικών, το επίπεδο του ρεαλισμού που χαρακτηρίζει τους αγώνες (αφού βέβαια απενεργοποιήσουμε όλα τα driving aids) και την τεράστια διάρκειά του. Είναι γεγονός πως, με το F1 για το PS3, τα χρήματα αυτού που θα το προτιμήσει θα «πιάσουν τόπο» μιας και το παιχνίδι προσφέρει δεκάδες επιλογές, όλες τις περυσινές ομάδες, όλα τα επίσημα αυτοκίνητα, όλες τις διαδρομές, σωρεία από modes, ικανοποιητικά γραφικά και εξαιρετικό μοντέλο χειρισμού.

Το ευχάριστο είναι ότι όσοι «φοβούνται» την ιπποδύναμη των μονοθεσίων μπορούν να απολαύσουν ένα κάπως πιο arcade gameplay ενεργοποιώντας τις βοήθειες, οι οποίες μεταμορφώνουν τα αυτοκίνητα σε…τραίνα, ενώ αυτοί που προσβλέπουν στο να αντικαταστήσουν τον Schumi, απενεργοποιώντας τα driving aids θα πρέπει να αποδείξουν την αξία τους από την πρώτη κιόλας στροφή του πρώτου αγώνα. Το Formula One Championship Edition είναι, κατά την άποψή μας, ένα από τα καλύτερα launch παιχνίδια του νέου συστήματος, ενώ το γεγονός πως είναι αποκλειστικότητα και ποτέ δεν θα το δείτε σε άλλο σύστημα, του δίνει ακόμα μεγαλύτερη αξία. Και όχι, δυστυχώς το PSP δεν λειτουργεί ως καθρέπτης του μονοθεσίου. Ελπίζουμε αυτό να γίνει στο επόμενο παιχνίδι της σειράς…

{PAGE_BREAK}
Full Auto 2 (SEGA)

Ένα νέο, «δυτικοστρεφές» franchise της SEGA, το οποίο ή θα λατρέψεις ή θα μισήσεις. Από το πρώτο παιχνίδι του Xbox 360 οι απόψεις για το gameplay και τη γενικότερη ποιότητα του Full Auto διίστανται και υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό. Το πρώτο παιχνίδι, αλλά και η συνέχειά του για το PlayStation 3, είναι ο ορισμός του ρηχού, «άμυαλου» και απολύτως επιδερμικού gameplay. Δεν υπάρχει σενάριο, δεν υπάρχει ανάπτυξη χαρακτήρων, αυτά που θα δείτε στα πρώτα δέκα λεπτά του παιχνιδιού είναι αυτά που θα βλέπετε και μετά από 10 ώρες μαζί του. Και όμως, κάπου μέσα σε αυτήν την απλότητα υπάρχει κάτι θελκτικό.

Μπορεί να είναι το φρενήρες gameplay με τη χρήση των όπλων που υπάρχουν επάνω στα αυτοκίνητα, μπορεί η εκπληκτική ταχύτητα της 3D μηχανής, μπορεί η δυνατότητα να γυρίσουμε για λίγο το χρόνο πίσω και να διορθώσουμε ένα σφάλμα, μπορεί ακόμα και το αρκετά καλό online τμήμα του τίτλου. Ότι και αν είναι αυτό που γοητεύει τον παίκτη στο παιχνίδι της SEGA, το σίγουρο είναι ότι το Full Auto 2, μέσα στην απλότητά του είναι σε θέση να προσφέρει μια σχετική απόλαυση. Σύντομα έρχεται και το πλήρες review όπου θα βρείτε ανάλυση όλων των πτυχών του και τους λόγους -αν τελικά υπάρχουν- απόκτησής του.

Marvel Ultimate Alliance (Activision)

Σε αντίθεση με το πρώτο εκ των τριών τίτλων της Activision για το PlayStation 3 (βλ. Call of Duty 3), το port του αγαπημένου Marvel Ultimate Alliance δεν στέφθηκε με την ίδια επιτυχία. Ενώ λοιπόν πρακτικά έχουμε να κάνουμε με το ίδιο ακριβώς παιχνίδι, το μεγάλο μειονέκτημα εντοπίζεται στο προβληματικό frame rate που εντοπίσαμε κατά τη διάρκεια των δοκιμών μας. Αν και η παραπάνω διαπίστωση δεν ισχύει για το σύνολο της περιπέτειας, η αλήθεια είναι ότι όταν η οθόνη κατακλυζόταν από χαρακτήρες και ειδικότερα όταν αυτοί οι χαρακτήρες ήταν υπερμεγέθεις, τότε η μηχανή αδυνατούσε να φέρει εις πέρας αυτό που τις ανέθεσαν οι προγραμματιστές της.

Από εκεί και έπειτα, το Marvel Ultimate Alliance στο PlayStation 3 διαθέτει όλες τις χάρες των λοιπών εκδόσεων που είχαν κυκλοφορήσει πριν από μερικούς μήνες. Το roster των ηρώων της Marvel είναι εντυπωσιακό, το gameplay, αν και απλοϊκό, παραμένει εθιστικό, η διάρκειά του είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, ενώ τα πρόσθετα -εγκυκλοπαιδικής φύσεως- χαρακτηριστικά θα λατρευτούν από τους θιασώτες της Marvel. Αν δεν το είχατε προμηθευτεί σε κάποια από τις προηγούμενες εκδόσεις του, το Marvel Ultimate Alliance είναι μια από τις καλές επιλογές των πρώτων τίτλων του PS3 που θα μπορούσατε να κάνετε.

Το πλήρες review του Marvel Ultimate Alliance

Need for Speed: Carbon (Electronic Arts)

Στα σίγουρα πατά η νεότερη προσθήκη της σειράς Need for Speed. Έτσι και αλλιώς, από την Electronic Arts δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από μια άρτια μεταφορά ενός ήδη αρκετά καλού παιχνιδιού. To Need for Speed Carbon στο PlayStation 3 δεν έχει υποστεί καμία βελτίωση, καμία νέα προσθήκη, καμία αλλαγή. Αλλά αυτά που προσφέρει τα προσφέρει σωστά και σε γερές δόσεις. Βέβαια, το παιχνίδι της EA, πάντα σε ό,τι αφορά τον τομέα των γραφικών, έχει έντονο ανταγωνισμό δεδομένου ότι το PlayStation 3 διαθέτει στο launch line-up του τέσσερις ακόμα τίτλους αγώνων ταχύτητας (MotorStorm, Formula One, Ridge Racer 7, Full Auto 2) και παρόλο που όλα είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους, η αλήθεια είναι ότι διεκδικούν τα ίδια χρήματα από το πορτοφόλι του καταναλωτή. Αν λοιπόν είχατε αποκτήσει μια από τις πολλές εκδόσεις του Carbon πίσω στο Νοέμβριο του 2006 (και το πιο πιθανό είναι ότι όσοι αγαπήσατε τη σειρά θα το έχετε κάνει) δύσκολα θα μπορούσαμε να προτείνουμε την έκδοση του PlayStation 3.

Όπως προείπαμε, το Carbon δεν ξεφεύγει ούτε στο ελάχιστο από τις λοιπές εκδόσεις του, προσφέρει το ίδιο «arcadey» gameplay, τις ίδιες μηχανικές και ίδιο επίπεδο γραφικών. Ευχής έργο είναι ότι η EA φρόντισε έτσι ώστε όλα να λειτουργούν σωστά, το frame rate να παραμένει σταθερό (ένα πρόβλημα που συναντήσαμε σε πολλά ports) και τα γραφικά να είναι πανομοιότυπα με αυτά της έκδοσης για το Xbox 360.

To πλήρες review του Need for Speed Carbon

Sonic the Hedgehog (SEGA)

Δεν θέλουμε να είμαστε σκληροί με τον αγαπημένο μας Sonic, αλλά στην προκειμένη περίπτωση καλύτερα να γυρίσετε την πλάτη στη θρυλική μασκότ της SEGA, αν φυσικά θέλετε να κρατήσετε τη μορφή του αγνή και καθαρή όπως τη θυμάστε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ή ακόμα και από την εμφάνιση του μπλε σκαντζόχοιρου στο Dreamcast. Στην περίπτωση του Sonic the Hedgehog δεν έχουμε να κάνουμε με ένα «κακό port», αλλά με ένα παιχνίδι που ήταν απαράδεκτο έτσι και αλλιώς από την αρχή. Το πόνημα της Sonic Team δεν στέκεται στο ύψος του ονόματός του, διαθέτει ένα «free roaming» gameplay που ποτέ δεν αποδίδει, και είναι γεμάτο τεχνικά προβλήματα -κοινώς bugs.

Ναι, τα γραφικά του είναι όμορφα και η ταχύτητα της 3D μηχανής πολλές φορές κόβει την ανάσα, όμως αυτό συμβαίνει όταν ο εκάστοτε ήρωας που χρησιμοποιούμε δεν κολλάει σε στοιχεία του περιβάλλοντος, όταν η κάμερα αποφασίζει να πάρει τη σωστή θέση και όταν το frame rate παραμένει σταθερό (πράγμα σπάνιο). Ευτυχώς που υπάρχει το Sonic and the Secret Rings…

Virtua Fighter 5 (SEGA)

Ο βασιλιάς επιστρέφει. Μπορεί η σειρά Tekken να αγαπήθηκε από περισσότερο κόσμο και η αντίστοιχη Dead or Alive να διέπρεψε για τα υπέροχα γραφικά της, όμως η δημιουργία της SEGA είναι αυτή που κερδίζει τον τίτλο του καλύτερου fighting τίτλου. Ναι, το Virtua Fighter 5 δεν είναι για τον «casual gamer» όπως πολύ χαρακτηριστικά αποκαλείται εκείνος που δεν έχει το χρόνο ή τη διάθεση να σπαταλήσει ώρες για να μάθει ένα παιχνίδι. Εδώ το σύστημα μάχης δεν οδηγεί πουθενά αν αρχίσεις να πατάς τυχαία κουμπιά περιμένοντας να κάνεις κάτι. Τα θετικά αποτελέσματα και η απόλαυση έρχονται μόνο μαθαίνοντας σωστά και εκ βαθέων τις ιδιομορφιές, το στυλ μάχης, τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα του εκάστοτε μαχητή. Για αυτόν το λόγο το VF5 δύσκολα θα κερδίσει εμπορικές πρωτιές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βρίσκεται μπροστά από τον ανταγωνισμό. Αλλά δεν είναι μόνο το σύστημα μάχης που κάνει το VF5 να ξεχωρίζει.

Το επίπεδο των γραφικών του, αν και απέχει από το να χαρακτηριστεί ως «ρεαλιστικό», δίνει σαφή σημάδια της δύναμης που διαθέτει το PlayStation 3. Τα μοντέλα των πολεμιστών είναι εντυπωσιακά, οι φωτισμοί ακόμα καλύτεροι και το animation ίσως το πιο «γλυκό» που έχουμε δει μέχρι σήμερα σε παιχνίδι της κατηγορίας. Ορισμένες «παιδικές ασθένειες» της SEGA, όπως οι απαράδεκτοι διάλογοι, η κακή μουσική και τα φτωχά μενού συνεχίζουν να υφίστανται. Ωστόσο, η ουσία του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλη από τις μάχες, βρίσκεται σε κορυφαία επίπεδα. Σύντομα θα διαβάσετε πλήρη παρουσίαση και αυτού του εξαιρετικού τίτλου.

Αυτά ήταν λοιπόν τα παιχνίδια του PlayStation 3, που δοκιμάσαμε και που μπορεί ο Έλληνας καταναλωτής να βρει στις προθήκες των καταστημάτων. Ελπίζουμε να καταφέραμε να σας μεταφέρουμε έστω και μια μικρή αίσθηση από το τι έχει να προσφέρει το κάθε ένα εξ αυτών και να είστε πλέον σε θέση να προβείτε στην αγορά αυτού που σας κινεί περισσότερο το ενδιαφέρον. Όμως, όπως είπαμε και στην αρχή, δεν θα μείνουμε σε αυτές τις σύντομες παρουσιάσεις, καθώς στις επόμενες ημέρες θα παρουσιάσουμε, τουλάχιστον, όσα παιχνίδια μπορεί σήμερα να βρει κάποιος μόνο στο νέο σύστημα της Sony. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος του μεγάλου αφιερώματός μας για το PlayStation 3 θα περάσουμε σε κάτι διαφορετικό.

Αφού είδαμε σχεδόν όλα τα παιχνίδια του, πήραμε μια γερή γεύση από την αποδοχή του κοινού προς το ίδιο το σύστημα τις πρώτες ημέρες τις κυκλοφορίας του και περάσαμε πολλές ώρες παρέα με το online κομμάτι του, θα μιλήσουμε για την εκπληκτική δυνατότητα Remote Play σε συνδυασμό με το PSP, για αυτά που μας ενόχλησαν, για αυτά που μας ενθουσίασαν, αλλά και για το «τι μέλλει γενέσθαι» του νέου PlayStation.

Γιώργος Καλλίφας

{nomultithumb}