The Club

Πρώτη ματιά του GameOver στην ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή πρόταση των SEGA και Bizarre Creations

Πρώτη ματιά του GameOver στην ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή πρόταση των SEGA και Bizarre Creations

Ο γράφων οφείλει να ομολογήσει ότι, από τα ελάχιστα πράγματα που είχαν δει το φως της δημοσιότητας πριν το Leipzig Games Convention, δεν περίμενε πως το The Club θα κατάφερνε να τον εντυπωσιάσει. Με μισή καρδιά και με τη σκέψη ότι θα παρακολουθήσουμε άλλη μια… 20λεπτη παρουσίαση από έναν product manager ή παραγωγό που θα δείξει μόνο τα θετικά του παιχνιδιού του, κατευθυνθήκαμε προς το Business Center και το περίπτερο της SEGA. Μετά τα πρώτα 5 λεπτά της παρουσίασης, οι σκέψεις μας άλλαξαν απολύτως, αφού βρεθήκαμε μπροστά σε ένα action παιχνίδι που σίγουρα θα αποκτήσει μεγάλο και φανατικό κοινό.

Το The Club εξιστορεί μία μικρή και «κλειστή» ομάδα ανθρώπων που μαζεύονται σε ένα underground περιβάλλον και ετοιμάζονται για τη συμμετοχή τους σε ένα τουρνουά. Με έντονες τις επιρροές από το Fight Club, το παιχνίδι παρουσιάζει 8 χαρακτήρες (ορισμένοι από αυτούς δεν προσφέρονται από την αρχή και θα πρέπει ο παίκτης να τους φανερώσει παίζοντας αρκετά επίπεδα), ο καθένας από τους οποίους συμμετέχει σε αυτό το Club για διαφορετικούς λόγους.

Ήρθαμε μπροστά σε έναν πρώην αστυνομικό, έναν καταζητούμενο και διάφορες άλλες μορφές, οι οποίες χωρίζονται με βαθμολογία σε τρεις κατηγορίες (Speed/Strength/Stamina). Η διακλάδωση του gameplay γίνεται μέσα από 8 τοποθεσίες, κάθε μία από τις οποίες αποτελείται από 7 διαφορετικές πίστες. Ο ήρωας ξεκινάει με ένα συγκεκριμένο οπλισμό, με την κάμερα να τον ακολουθεί από πίσω στο στιλ του Gears of War. Μάλιστα, οι επιρροές από τον τίτλο της Epic φαίνονται κι από το γεγονός ότι το μέγεθος του χαρακτήρα στην οθόνη είναι αρκετά μεγάλο, ενώ φαίνεται ότι είναι και βαρύς, αφού δεν μπορεί να τρέχει ασταμάτητα και με υψηλή ταχύτητα.

Αν μπορούσε κανείς να περιγράψει τον τίτλο με κάτι από τα γνωστά, θα το χαρακτήριζε ως Time Crisis με αρκετά 3rd person action στοιχεία. Οι αντίπαλοι εμφανίζονται σε διάφορα επίπεδα (ταράτσες και παράθυρα κτιρίων για παράδειγμα), ενώ μπλοκάρουν το δρόμο των πρωταγωνιστών και όταν αυτός στρίβει σε διάφορες γωνίες. Πέραν της εξόντωσης όλων των αντιπάλων, ο παίκτης έχει και ορισμένα side-missions, όπως πχ. να πυροβολήσει και να καταστρέψει μία σειρά από πινακίδες, οι οποίες του δίνουν περισσότερους πόντους.

Το ΑΙ του ανταγωνισμού δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχουμε δει, ωστόσο, πολλές φορές εντοπίσαμε τους εχθρούς να κρύβονται και να προσπαθούν να μας…τη βγουν από διαφορετικό σημείο από αυτό που θα περιμέναμε. Σε κάθε επίπεδο κάνουν την εμφάνισή τους και διαφορετικοί χαρακτήρες, με αστυνομικούς με ασπίδες να εμφανίζονται στην οθόνη σε ουκ ολίγες περιπτώσεις. Πολλά στοιχεία του περιβάλλοντος μπορούν να βοηθήσουν τον εκάστοτε πρωταγωνιστή αφού, για παράδειγμα, μια συστοιχία βαρελιών που βρίσκεται στην πλάτη μιας ομάδας εχθρών μπορεί να κάνει τη δουλειά της αν ανατιναχθεί στον αέρα.

Κάθε όπλο έχει και κοντινότερη άποψη (ενεργοποιείται με το πάτημα της δεξιάς σκανδάλης), ενώ είναι δυνατή και η άμεση στροφή 180 μοιρών σε περιπτώσεις που ο παίκτης εντοπίσει ότι κάποιος του επιτίθεται από πίσω. Όπως μπορείτε να δείτε και στην κατατοπιστικότατη πρώτη εικόνα του άρθρου, στο πάνω δεξιά μέρος κάνει την εμφάνισή του το συνολικό σκορ, ενώ κάτω δεξιά το υπόλοιπο της ενέργειας. Στο κάτω αριστερά μέρος, τέλος, εμφανίζεται το υπόλοιπο των πυρομαχικών και των χειροβομβίδων.

Αρκετά ενδιαφέρον είναι και το σύστημα πόντων. Αν ο πρωταγωνιστής αρχίζει να σκοτώνει με τη σειρά αντιπάλους, τότε μετά το πρώτο, κάθε χτύπημα ανεβάζει τον μετρητή στο 2x, 3x, 4x κοκ. Αυτό μεταφράζεται αυτόματα και σε διπλάσιους, τριπλάσιους, τετραπλάσιους πόντους κτλ. Μόλις τα στατιστικά ευστοχίας αρχίσουν να πέφτουν, αυτός ο μετρητής αρχίζει να μειώνεται από 10x σε 9x, 8x, 7x κτλ. ωθώντας ουσιαστικά τον παίκτη να σταματήσει την πτώση εξοντώνοντας επιτυχώς αντιπάλους. Τα γραφικά του παιχνιδιού, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι μας άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις για το είδος του, ενώ και το frame rate παρέμεινε σταθερό στα 60 καρέ το δευτερόλεπτο.

Το animation στα μοντέλα των πρωταγωνιστών ήταν αρκετά καλοδουλεμένο έτσι ώστε η κίνησή τους να φαίνεται αληθινή, ενώ και το περιβάλλον παρουσίαζε αρκετή λεπτομέρεια, έτσι ώστε ο στόχος του παίκτη να μην είναι καθ’ όλη τη διάρκεια του επιπέδου οι αντίπαλοι. Πριν αφήσουμε τα του τεχνικού τομέα, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι όταν ο χαρακτήρας αρχίζει να τρέχει μέσα στην πίστα, παρατηρείται ένα blurring effect που δίνει με τη σειρά του ένα ξεχωριστό χρώμα.

Το τρέξιμο μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα χρήσιμο, μιας και υπάρχουν ειδικές αποστολές που έχουν να κάνουν με το πόσο γρήγορα μπορεί ο παίκτης να διασχίσει όλο το επίπεδο και να φτάσει στον τερματισμό. Το The Club μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα από την ταχύτητα της δράσης του, κάτι στο οποίο είναι πασιφανές πως η Bizarre έριξε το βάρος της (ακόμα και οι βολές με sniper είναι υπόθεση δευτερολέπτων). Τα 50-60 levels και τα 8 διαφορετικά online modes (capture the flag, deathmatch, κτλ) είναι σίγουρο ότι θα προσφέρουν αρκετές ώρες παιχνιδιού σε όσους τιμήσουν τον τίτλο της SEGA που αναμένεται στα PlayStation 3, Xbox 360 και PC τα Χριστούγεννα του 2007 (ή λίγο αργότερα).

Παύλος Παπαπαύλου

Όλα τα ειδικά θέματα, τις συνεντεύξεις και τα νέα από το LGC 2007 -αφού απομακρυνθούν από την αρχική σελίδα- θα τα βρίσκετε συγκεντρωμένα στον ειδικά διαμορφωμένο τομέα του GameOver.

{nomultithumb}