Colin McRae DiRT

Προσθέσαμε στο αρχικό μας review τις απόψεις μας από τις δοκιμές μας με την έκδοση του PlayStation 3

 

H διασημότερη σειρά rally επιστρέφει για να διεκδικήσει ξανά την κορυφή. Κείμενο και Video Review

 

 

Το Colin McRae DiRT κυκλοφόρησε στο PlayStation 3 με καθυστέρηση τριών μηνών και, όπως θα διαβάσετε στο κείμενο που προσθέσαμε στο αρχικό μας review, αυτός ο έξτρα χρόνος βοήθησε αρκετά τον τίτλο της Codemasters. Αν δεν είχατε ασχοληθεί καθόλου με το νεότερο επεισόδιο της σειράς Colin McRae, μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο από την αρχή.

Είναι παράξενο και όμως, σχεδόν 1,5 χρόνο μετά την έναρξη της περιβόητης «next-gen», η οποία ξεκίνησε με την είσοδο του Xbox 360 στην αγορά, δεν έχουμε δει παιχνίδι αφοσιωμένο σε μια από τις διασημότερες racing κατηγορίες. Μέσα στη σωρεία των πιο «παραδοσιακών» racers, όπως είναι τα Project Gotham Racing 3, Need For Speed Most Wanted και Carbon, Test Drive Unlimited και Forza 2, αυτό που πραγματικά έλλειπε από το σύστημα της Microsoft -και όχι μόνο- ήταν ένα παιχνίδι βασισμένο σε εκτός δρόμου αγώνες και ειδικότερα, στους διάσημους αγώνες ράλι του διάσημου μηχανοκίνητου αθλήματος. Και αυτή η απουσία (δηλαδή, των αμιγώς ράλι παιχνιδιών) θα συνεχίσει να υφίσταται… Πως μπορούμε να το λέμε αυτό όταν το Colin McRae DiRT βρίσκεται στις προθήκες των καταστημάτων από την προηγούμενη Παρασκευή;

Απλούστατα, το νέο επεισόδιο της διασημότερης rally σειράς, σπάει τους δεσμούς του με το παρελθόν της, αφήνει πίσω του την κληρονομιά του «Ιπτάμενου Σκωτσέζου» και ακολουθεί πιο…αμερικανικές ατραπούς. Αυτό, φυσικά, δε σημαίνει ότι το Colin McRae DiRT δεν είναι ένα εξαιρετικό -arcade είναι η αλήθεια- racer, απλά, η διαφορετική προσέγγιση της Codemasters στη σειρά και η επιλογή της να την αλλάξει και να δημιουργήσει έναν τίτλο, ο οποίος θα γίνει αρεστός και εκτός Ευρώπης, δεν διαφαίνεται μόνο από τις αλλαγές στη δομή του, που θα δούμε παρακάτω, αλλά ακόμα και από μικρές ανεπαίσθητες λεπτομέρειες, όπως είναι για παράδειγμα η εξαιρετικά μικρή αναγραφή του ονόματος «Colin McRae» δίπλα στον τίτλο DiRT.

Αφού λοιπόν ξεκαθαρίσουμε από την αρχή στους αναγνώστες μας ότι το DiRT δεν είναι ένα γνήσιο «τέκνο» της σειράς Colin McRae (κάτι που θα αιτιολογήσουμε στη συνέχεια), αλλά, πάραυτά, ένα καθ’ όλα αξιόλογο παιχνίδι αγώνων ταχύτητας, μπορούμε να δούμε τι ετοίμαζε η Codemasters τα τελευταία 3 χρόνια και μετά την κυκλοφορία του Colin McRae Rally 05. Οι τεράστιες αλλαγές στο DiRT γίνονται άμεσα εμφανείς. Αν και κάτι τέτοιο σπανίζει από τις παρουσιάσεις μας, εδώ θα γίνει μια εξαίρεση και θα κάνουμε μια εκτενή αναφορά στα μενού του παιχνιδιού. Όσο παράδοξο και αν φαντάζει, είναι γεγονός ότι τα μενού και το γενικότερο interface του Colin McRae DiRT είναι ένα από τα δυνατά του στοιχεία και ένα σημείο που πραγματικά κλέβει την παράσταση.

Δεν είναι μόνο η σωστή επιλογή των χρωμάτων σε φόντο και προσκήνιο, αλλά η κίνηση του μενού, η μουσική, οι κλιμακωτές επιλογές και η αρτιότητα στο διαχωρισμό που έχει σε κάθε κατηγορία, στοιχεία που κάνουν το παιχνίδι της Codies να κερδίζει τον παίκτη από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα, ενώ την ίδια στιγμή δίνει την αίσθηση υψηλών production values, τα οποία -ευτυχώς- συνεχίζονται και στο κυρίως παιχνίδι.

Εξερευνώντας λοιπόν αυτά τα πρωτοποριακά μενού και ακούγοντας τον αφηγητή να περιγράφει τις διαθέσιμες επιλογές μας, αρχίζει σταδιακά να γίνεται σαφές ότι το DiRT είναι ένα «αμερικανοποιημένο» Colin McRae. Αυτή μας η αξίωση δεν βασίζεται στην προφορά του αφηγητή (ο οποίος αξίζει να αναφερθεί ότι είναι ο γνωστός οδηγός αγώνων Travis Pastrana), αλλά στις κατηγορίες αγώνων που περιλαμβάνονται στη βασικότερη εκ των τεσσάρων επιλογών του DiRT. Επιλέγοντας λοιπόν το Career mode, ο παίκτης βρίσκεται μπροστά σε μια πυραμίδα αγώνων, η οποία δεν μπορεί να τύχει καλύτερης περιγραφής από την ακόλουθη: «Career mode τύπου TOCA, αλλά σε off road περιβάλλον».

Σε αντίθεση με το παρελθόν της σειράς, εδώ ο παίκτης δεν επιλέγει αυτοκίνητο και ξεκινά διάφορους κλασικούς αγώνες ράλι, αλλά σε κάθε ένα από τα τμήματα της πυραμίδας λαμβάνει μέρος σε διαφορετικό αγώνα με διαφορετικό όχημα -ακριβώς όπως στη σειρά TOCA. Ένα ακόμα σημείο που προδίδει την προσπάθεια της Codemasters να καταστήσει το DiRT πιο ελκυστικό προς τη μεγαλύτερη αγορά του πλανήτη, είναι η απόφασή της να προσθέσει στους διαθέσιμους αγώνες σωρεία από off road αγωνίσματα και οχήματα του Νέου Κόσμου.

Πιο συγκεκριμένα, ξεκινώντας στο career mode ένας αγώνας μπορεί να μας θέσει αντιμέτωπους με αρκετούς ακόμα οδηγούς στην ίδια διαδρομή χρησιμοποιώντας 4Χ4 φορτηγάκια, ο επόμενος να μας μεταφέρει σε κάποιο event Hill Climb, όπου τα Pikes Peak δίνουν ρεσιτάλ ανάβασης, μετά να μεταβούμε σε κλασικό -ας τον πούμε ευρωπαϊκό- αγώνα ράλι και τέλος να λάβουμε μέρος σε αγώνες CORR χρησιμοποιώντας θηριώδη buggies. Μέσα στην παραπάνω πρόταση περικλείεται η ουσία και το μεγαλύτερο μέρος αυτού που θα βρει όποιος επιλέξει να αποκτήσει το DiRT. Όσοι ετοιμάζεστε να κατακεραυνώσετε την Codemasters για τις παραπάνω επιλογές της, μην βιαστείτε. Παρόλο που, για πολλοστή φορά, θα πούμε ότι το DiRT είναι έντονα αμερικανοποιημένο, η Codies δεν ξέχασε τους χιλιάδες Ευρωπαίους φίλους της σειράς, που εδώ και χρόνια τιμούν τα παιχνίδια της και έτσι προσέθεσε στα modes του νέου της παιχνιδιού την επιλογή Championship.

Σε αυτό το mode, επιστρέφουμε σε πιο γνώριμα εδάφη, μιας και η συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων και των οχημάτων βασίζεται στο γνωστό rally άθλημα με «point to point» αγώνες. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι τα περισσότερα οχήματα που υπάρχουν εδώ είναι κλειδωμένα και η πρόσβαση σε αυτά αποκτάται μόνο αν τα ξεκλειδώσουμε στο Career mode, γεγονός που καταδεικνύει ότι το πρωτεύον mode στο DiRT είναι, τελικά, το Career. Είτε μας αρέσει, λοιπόν, είτε όχι, πρέπει να τρέξουμε και με buggies…
{PAGE_BREAK}

Αλλαγών συνέχεια με το μοντέλο χειρισμού και τη γενικότερη φιλοσοφία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι της Codemasters. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών υποστηρίζει ότι τα περισσότερα από τα παιχνίδια της σειράς έκλιναν περισσότερο προς το να χαρακτηριστούν εξομοιωτές, η αλήθεια είναι ότι όλες οι εκδόσεις πάντα άγγιζαν και το φάσμα του arcade. Στην περίπτωση του DiRT αυτό το άγγιγμα έγινε θερμός εναγκαλισμός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αν κάποιος έχει δοκιμάσει το Forza 2 και αμέσως μετά αγωνιστεί σε μια από τις σκονισμένες διαδρομές του DiRT σίγουρα θα απογοητευθεί, όχι φυσικά από κάποιο πρόβλημα του τίτλου, η από χαμηλή ποιότητα του μοντέλου χειρισμού, αλλά από τη σαφή μείωση του ρεαλισμού στον έλεγχο των οχημάτων.

Αν και η εξαιρετική φυσική, που έχει χρησιμοποιήσει στη μηχανή γραφικών Neon η Codemasters, κάνει θαύματα και έχει ως αποτέλεσμα εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις και συμπεριφορές σε όλα τα οχήματα, το αποτέλεσμα στην οδήγηση του DiRT είναι αμιγώς arcade, με την εξομοίωση να περιορίζεται στις προαναφερθείσες εξαιρετικές φυσικές και στο κορυφαίο μοντέλο καταστροφών. Μειονέκτημα ή όχι; Απάντηση φυσικά δεν μπορεί να δοθεί. Είναι απλά και μόνο θέμα γούστων και επιλογών. Απλά, εκτιμούμε ότι με το Forza 2 να διαπρέπει στον τομέα της εξομοίωσης και να μην αφήνει περιθώρια στο ανταγωνισμό, η arcade φύση του DiRT έρχεται την κατάλληλη στιγμή ως συμπληρωματική προσθήκη στην κατηγορία και καθιστά το Xbox 360 ως την κονσόλα με την πληρέστερη βιβλιοθήκη στο είδος.

Εντούτοις, όσο και αν το DiRT διαπρέπει σε ορισμένους τομείς ή χωλαίνει σε κάποιους άλλους, το σίγουρο είναι ότι η τεχνολογία των γραφικών του είναι απαράμιλλη. Όπως θα δείτε και στο σχετικό Video Review που έχουμε ετοιμάσει, το DiRT, διαμέσου της μηχανής Neon, ανοίγει την ψαλίδα από τα υπόλοιπα παιχνίδια της κατηγορίας σε τεράστιο βαθμό. Η ποιότητα των γραφικών σε αυτό το παιχνίδι δεν έχει προηγούμενο, με αποτέλεσμα να αγγίζει, πλέον, επικίνδυνα την πραγματικότητα. Δεν είναι μόνο τα μοντέλα των οχημάτων, τα οποία αποτελούνται από όσα πολύγωνα διέθετε το Colin McRae Rally 05 σε μια ολόκληρη διαδρομή, αλλά η γενικότερη -εξόχως ρεαλιστική- απεικόνιση της εκάστοτε διαδρομής.

Φωτισμοί πραγματικού χρόνου, φίλτρα μουντών χρωμάτων που αγγίζουν τον υπερ-ρεαλισμό, ένα μοντέλο καταστροφών, το οποίο είναι τόσο «ζωντανό» που μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή του αγώνα με μια και μόνο σύγκρουση, σχεδιασμός περιβάλλοντος με τρισδιάστατα δέντρα και βλάστηση που νομίζεις ότι θα τη…μυρίσεις, είναι μόνο λίγα από τα στοιχεία των κορυφαίων γραφικών του DiRT. Προβλήματα, φυσικά, υπάρχουν και μπορούμε να τα εντοπίσουμε στην περιστασιακή πτώση του frame rate και το tearing -ειδικότερα σε αγώνες όπου τρέχουν ταυτόχρονα πολλά οχήματα- και στην αίσθηση του γλιστρήματος που δίνουν ορισμένα από τα οχήματα.

Εδώ η Neon μας απογοήτευσε. Αφού είδαμε τι είναι ικανή να κάνει αυτή η εξαιρετική μηχανή -και μετά την επαφή μας με το MotorStorm- περιμέναμε από τα αυτοκίνητα του DiRT να πατούν καλύτερα στο οδόστρωμα, να έχουν «βάρος» και να αφήνουν ίχνη σε αυτό και, γενικότερα, να δίνουν μια καλύτερη αίσθηση επαφής με το δρόμο. Όμως δεν θέλουμε να φανούμε αυστηροί και να ζητήσουμε κάτι περισσότερο από ένα, έτσι και αλλιώς, πολύ προσεγμένο project. Η Codemasters έκανε ένα εξαιρετικό πρώτο βήμα στη next-gen με το DiRT και είμαστε σίγουροι ότι με το αναπόφευκτο DiRT 2 (το οποίο σίγουρα δεν θα έχει το όνομα του McRae στον τίτλο του) θα επέλθει η αρτιότητα.

Εν κατακλείδι, το DiRT είναι, δίχως καμία αμφιβολία, ένα εξαιρετικό παιχνίδι, το οποίο είναι σε θέση να προσφέρει πάρα πολλές ώρες εθιστικού και απολαυστικού gaming σε όποιον το επιλέξει. Οι αλλαγές στη «συνταγή» της Codies είναι μεν πολλές, αλλαγές που χαρίζουν στο πόνημά της μια «off road TOCA» υπόσταση, ωστόσο, ο βασικός πυρήνας των αγώνων είναι συναρπαστικός, ενώ η μοναδική αίσθηση της ταχύτητας και η εξαιρετική τεχνολογία των γραφικών του θα αφήσουν άφωνο ακόμα και τον πλέον δύσπιστο. Αν βγάλετε από το μυαλό σας το «simulation» παρελθόν της σειράς και αποδεχτείτε θετικά τις arcade επιλογές της Codemasters, τότε ετοιμαστείτε για ορισμένες από τις καλύτερες gaming στιγμές των τελευταίων χρόνων.
{PAGE_BREAK}
Η έκδοση PlayStation 3

Αν και το GameOver δε συνηθίζει να ασχολείται δεύτερη φορά με παιχνίδια που έχει ήδη παρουσιάσει, στην περίπτωση του Colin McRae DiRT έπρεπε να κάνουμε μια εξαίρεση. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε γιατί οι εκδότριες καθυστερούν την κυκλοφορία ορισμένων παιχνιδιών τους στην έκδοση για το PlayStation 3, καθυστερήσεις που -τουλάχιστον σε πρώτη ανάγνωση- δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα για το σύστημα της Sony. Όταν μαθαίνουμε για αυτές τις καθυστερήσεις οι εικασίες και οι σκέψεις που κάνουμε είναι πολλές, όμως, οι απαντήσεις δεν έρχονται εύκολα. Βέβαια, όταν οι καθυστερήσεις στην κυκλοφορία των παιχνιδιών συνοδεύονται από σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα του τελικού προϊόντος, τελικά είναι μάλλον καλοδεχούμενες. Κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση του Colin McRae DiRT για το PlayStation 3.

Οι κάτοχοι Xbox 360 κοίταζαν αφ’ υψηλού εκείνους που προτίμησαν το σύστημα της Sony έχοντας τη δυνατότητα να απολαύσουν το πολύ καλό παιχνίδι της Codemasters κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και τρεις ολόκληρους μήνες πριν από εκείνους. Τώρα, ήρθε η ώρα για τους φίλους της Sony να «πανηγυρίσουν». Αν και στον πυρήνα του το DiRT για το PlayStation 3 παραμένει πανομοιότυπο με τις εκδόσεις PC και Xbox 360, από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα ενασχόλησης μαζί του καθίσταται σαφές ότι ο έξτρα χρόνος ανάπτυξης μόνο θετικά λειτούργησε για την εν λόγω έκδοση. Από τη μία έχουμε τους μειωμένους χρόνους φόρτωσης, ένα στοιχείο που δεν είναι τόσο σημαντικό σε έναν τίτλο αγώνων ταχύτητας, αλλά που χρίζει αναφοράς. Τα εντυπωσιακά κυλιόμενα μενού του DiRT διαθέτουν πιο ομαλή και γρήγορη κίνηση στην έκδοση PS3, ωστόσο, δεν κρύβουν απολύτως καμία έκπληξη υπό τη μορφή επιπρόσθετων χαρακτηριστικών.

Αφήνοντας τα των μενού, περνάμε στην ουσία, η οποία δεν είναι άλλη από το κυρίως παιχνίδι και την ποιότητα της απεικόνισης. Εδώ είναι και το σημείο που διαφαίνεται πόσο πολύ βοήθησε το παιχνίδι της Codemasters ο επιπρόσθετος χρόνος ανάπτυξης. Τα προβλήματα που ταλάνιζαν την έκδοση Xbox 360, προβλήματα που είχαν τη μορφή σημαντικών πτώσεων στο frame rate (ειδικότερα στους αγώνες με πολλά οχήματα ταυτόχρονα στην ίδια διαδρομή) και του γνωστού φαινομένου σπασίματος της οθόνης που είναι γνωστό ως «tearing», εδώ είτε έχουν εξαλειφθεί εντελώς, είτε είναι σαφώς μικρότερης έντασης. Αυτό δε σημαίνει ότι το Colin McRae DiRT στο PlayStation 3 «τρέχει» τέλεια και ότι η απεικόνισή του είναι αψεγάδιαστη. Αντιθέτως, σε περιπτώσεις όπου είχαμε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα και στη συνέχεια καλούμαστε να κάνουμε μια απότομη στροφή χρησιμοποιώντας το χειρόφρενο του οχήματος, διαπιστώσαμε ότι υπήρχε και εδώ πρόβλημα με το vertical sync.

Επίσης, σε ορισμένες διαδρομές με πολλά οχήματα ταυτόχρονα στην οθόνη το frame rate έτεινε να κάνει, μικρές είναι η αλήθεια, βουτιές. «Και που είδατε τις βελτιώσεις σε σχέση με την έκδοση Xbox 360;» θα αναρωτηθείτε εύλογα. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι η έκδοση του Colin McRae DiRT για το PlayStation 3 δεν είναι τέλεια, απλά, είναι σαφώς πιο δουλεμένη και «optimised» από την αντίστοιχη του Xbox 360. Τα προβλήματα είναι σαφώς λιγότερα και εντοπίζονται μόνο σε ορισμένες διαδρομές. Και εδώ προκύπτει κάτι ακόμα. Το γεγονός πως το tearing δεν εμφανίζεται απαραίτητα σε «βαριές» πίστες, δηλαδή σε εκείνες που απεικονίζουν έντονη βλάστηση, μεγάλα κτίρια κ.λπ καθιστά σαφές ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με προβλήματα προγραμματισμού και όχι με το βάρος της μηχανής γραφικών Neon. Αν η Codemasters έδινε στο παιχνίδι της ακόμα περισσότερο χρόνο (σε όλες τις εκδόσεις του), είμαστε βέβαιοι ότι το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν ακόμα πιο άρτιο.

Σε ό,τι αφορά στην ποιότητα των γραφικών και στο σχεδιασμό των οχημάτων, των οδηγών και του περιβάλλοντος, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι στο PlayStation 3 είναι ένα «κλικ» ανώτερα, καθώς δίνουν την αίσθηση ότι είναι πιο δουλεμένα και ρεαλιστικά, ενώ το μοντέλο καταστροφής των αυτοκινήτων είναι εξίσου εντυπωσιακό. Αυτό που χρεώνουμε ως αρνητικό, είναι η αύξηση ορισμένων οπτικών εφέ αντανάκλασης και φωτισμού, τα οποία έχουν οδηγήσει στην απεικόνιση ενός κορεσμένου λευκού. Αν λοιπόν δεν προβείτε στις κατάλληλες ρυθμίσεις του δέκτη σας (ειδικότερα σε ό,τι αφορά το contrast) πολλές φορές δεν θα είστε σε θέση να ξεχωρίσετε λεπτομέρειες στη διαδρομή, καθώς το έντονο κίτρινο/ λευκό του «ήλιου» θα καλύπτει τα πάντα. Τέλος, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι σε ένα παιχνίδι σαν το DiRT η δυνατότητα κραδασμών από το χειριστήριο όντως μας έλειψε. Εδώ το Xbox 360 έχει ένα σαφές πλεονέκτημα, το οποίο οι κάτοχοι PlayStation 3 μπορούν να αντισταθμίσουν μόνο με τη χρήση μιας τιμονιέρας (εμείς δοκιμάσαμε την Logitech GT Pro του PS2, η οποία είναι συμβατή με το PS3). 

Σε κάθε περίπτωση, το Colin McRae DiRT παραμένει ένα πολύ καλό racer (με τα όποια προβλήματά του και τον arcade χαρακτήρα του), ενώ την ίδια στιγμή προσφέρει ελαφρώς ανώτερα γραφικά και βελτιώσεις στην τεχνολογία της απεικόνισής του. Αν δεν το είχατε δοκιμάσει σε κάποια από τις πρώτες εκδόσεις του (PC, Xbox 360), το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Γιώργος Καλλίφας

 

                                               Colin McRae DiRT Videocast

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 12+