Eternal Sonata

Και ως εκ θαύματος, το καλύτερο JRPG του Xbox 360 δεν ήρθε από τη Mistwalker αλλά από τη Namco

Στην ανάγκη της να καθιερωθεί ως σημαντικός «παίκτης» και στην αγορά της Ιαπωνίας, στην αρχή της σταδιοδρομίας του Xbox 360, αλλά και πριν από αυτήν, η Microsoft φρόντισε να προβεί σε σημαντικές συμφωνίες με πολλά ιαπωνικά στούντιο φροντίζοντας έτσι να τοποθετήσει στην ψηφιακή «φαρέτρα» της και αρκετά JRPGs, δηλαδή παιχνίδια ρόλων που θα ήταν, το λιγότερο, ελκυστικά προς το κοινό της εκεί αγοράς. Και ενώ όλοι περίμεναν ότι η προσθήκη της Mistwalker, της εταιρείας του Hironobu «Final Fantasy» Sakaguchi, στο στρατόπεδο της MS θα ήταν η κίνηση που θα έκανε τη διαφορά, με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι το -μέχρι στιγμής- καλύτερο παιχνίδι ρόλων του Xbox 360 ήρθε από τη Namco. Μπορεί όλοι μας να περιμέναμε εναγωνίως το Blue Dragon, αλλά χωρίς αμφιβολία η ευχάριστη έκπληξη ήρθε από το Eternal Sonata.

Το παιχνίδι της Tri-Crescendo (δημιουργός της σειράς Baten Kaitos για το GC), μιας ομάδας που αποτελεί υποδιαίρεση της Tri-Ace δεν κερδίζει τις εντυπώσεις μόνο λόγω του υπέροχου εικαστικού του και του ιδιόμορφου συστήματος μάχης που διαθέτει, αλλά ξεχωρίζει βασιζόμενο, κυρίως, στο ξεχωριστό του σενάριο. Όλα ξεκινούν με μια ιδιαίτερα μεγάλη σε διάρκεια και σίγουρα παράξενη κινηματογραφική σκηνή, καθώς βλέπουμε ένα νεαρό κορίτσι ονόματι Polka να συνομιλεί με τη μητέρα της περπατώντας σε πανέμορφα λιβάδια ενός σουρεαλιστικού κόσμου. Οι δύο γυναίκες ξεκινούν ένα φιλοσοφικό διάλογο -χαρακτηριστικό των JRPGs- στον οποίο προσπαθούν να αναλύσουν θέματα σχετικά με τη ζωή, το καλό και το κακό και τη γενικότερη ουσία της ύπαρξης του ανθρώπου. Μετά από αυτήν την κινηματογραφική σκηνή, αρχίζει να διαφαίνεται ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

Το σενάριο αφήνει πίσω του τον φανταστικό κόσμο της Polka (όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν ονόματα που παραπέμπουν σε μουσικούς όρους -Polka, Beat Allegreto κ.ο.κ) και μας μεταφέρει στο Παρίσι του 1849. Μέσα σε ένα δωμάτιο, ο διάσημος Πολωνός συνθέτης Φρέντερικ Φρανσουά Σοπέν κείτεται άρρωστος στο κρεβάτι του και λίγο πριν το θάνατό του. Ο Σοπέν μπορεί να βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν το θάνατό του, όμως, αυτό δεν τον εμποδίζει από το να ονειρεύεται. Όπως αποκαλύπτεται μετά από μια και πλέον ώρα παιχνιδιού και κινηματογραφικών σκηνών, η Polka, το χωριό της, οι χαρακτήρες που αλληλεπιδρά και το σύνολο του κόσμου της δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια άυλη δημιουργία του μυαλού του συνθέτη, μια παράλληλη διάσταση δημιουργημένη από το τίποτα, ένας κόσμος ονείρου, στον οποίο ο Σοπέν επιθυμεί να βρεθεί λίγο πριν κάνει το τελευταίο του ταξίδι.

Είναι προφανές ότι το Eternal Sonata επιχειρεί να αγγίξει το κάτι διαφορετικό και να ακολουθήσει νέα μονοπάτια στην αφήγηση των κλασικών ιστοριών που περιγράφουν τις μάχες του Καλού με το Κακό. Και παρόλο που στην ουσία του, τελικά, το παιχνίδι της Namco δεν ξεφεύγει εντελώς από την πεπατημένη, η ιδέα των δημιουργών του να βασίσουν το gameplay και την όλη αφήγησή τους επάνω στο όνειρο του Σοπέν, λίγο πριν αυτός αφήσει την τελευταία του πνοή, δημιουργεί μια ξεχωριστή γοητεία που σπάνια συναντάμε σε σύγχρονα παιχνίδια.

Αλλά το Eternal Sonata δεν κερδίζει τις εντυπώσεις βασιζόμενο απλά και μόνο στο ενδιαφέρον σενάριό του. Είναι και το σύστημα μάχης που δημιούργησε η Tri-Crescendo μια σημαντική παράμετρος που αλλάζει άρδην το gameplay και που καταφέρνει να αποφύγει με επιτυχία το τετριμμένο turn-based ύφος των ιαπωνικών παιχνιδιών ρόλων. Όμως, πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση του συστήματος μάχης, πρέπει να αναφέρουμε ότι πριν την έναρξη κάθε σύγκρουσης υπάρχει η περιήγηση και η εξερεύνηση, οι οποίες -όπως και στο Blue Dragon- ακολούθησαν νέα μονοπάτια και απέφυγαν, ευτυχώς, τις random battles. Αυτό σημαίνει ότι στο Eternal Sonata ο παίκτης βλέπει στον χάρτη τους εχθρούς του -ο οποίοι βρίσκονται πάντα σε συγκεκριμένα σημεία και, απλά, εκτελούν μια ρουτίνα κίνησης μέσα σε προκαθορισμένο χώρο- και έχει το δικαίωμα της επιλογής για το αν θα ξεκινήσει μια μάχη ή όχι.

Με χαρά βλέπουμε ότι αυτή τη τακτική υιοθετείται από όλο και περισσότερους Ιάπωνες developers, οι οποίοι αντιλήφθηκαν -αν και με κάποια καθυστέρηση οφείλουμε να πούμε- ότι οι τυχαίες μάχες που ξεκινούν κάθε 30 δευτερόλεπτα και που παίδευαν τους παίκτες για περισσότερα από 20 χρόνια δεν έχουν πια θέση στα JRPGs. Αφού λοιπόν εντοπίσουμε στο χάρτη έναν αντίπαλο και αποφασίσουμε να ξεκινήσουμε μια μάχη εναντίον του, στην οθόνη απεικονίζεται η κλασική εναλλαγή και μεταφερόμαστε σε ένα πλήρως 3D πεδίο σύγκρουσης. Και κάπου εδώ αρχίζουν να αναδεικνύονται οι χάρες του Eternal Sonata. Σχεδόν τίποτα από αυτά που βλέπουμε στο user interface δεν αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό των ιαπωνικών RPGs.

Σε αντίθεση με την κληρονομιά του genre, το παιχνίδι της Tri-Crsecendo αφήνει κατά μέρος τις turn-based μάχες και επιχειρεί μια σύζευξη της αναμονής σειράς με τις κινήσεις πραγματικού χρόνου. Οι χαρακτήρες που θα έχουμε κάθε φορά στη διάθεσή μας υπακούν μεν στους νόμους της turn-based σχολής (οφείλουν να περιμένουν τη σειράς τους για να εκτελέσουν μια κίνηση), αλλά την ίδια στιγμή έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν εντός του 3D χάρτη προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Ο περιορισμός που έχει τεθεί σε αυτήν την κίνηση έρχεται υπό τη μορφή μιας μπάρας που βρίσκεται κάθετα και στο αριστερό μέρος του interface. Όταν έρχεται η στιγμή για έναν χαρακτήρα να εκτελέσει την κίνησή του, κάθε βήμα που κάνει, κάθε χτύπημα που εκτελεί ή κάθε ξόρκι που εξαπολύει μειώνει αυτήν τη μπάρα.

Χρονικός περιορισμός σε όλα τα παραπάνω δεν υπάρχει. Μόνο η προαναφερθείσα μπάρα είναι αυτή που θέτει τα όρια στις κινήσεις και που προσφέρει μια σημαντική αλλαγή στη προσέγγιση των μαχών και στην τακτική που θα ακολουθήσει ο παίκτης. Όσοι έχετε βαρεθεί να κρατάτε το χειριστήριο με το ένα χέρι και να πατάτε ένα κουμπί αλλάζοντας, απλά, εντολή με το d-pad, εδώ θα βρείτε κάτι πραγματικά φρέσκο και καινοτόμο.
{PAGE_BREAK}
Σε ό,τι αφορά το ελκυστικό αυτό σύστημα μάχης του Eternal Sonata υπάρχει μια ακόμα παράμετρος, η οποία είναι άρρητα συνδεδεμένη με την ελευθερία κινήσεων που προαναφέραμε. Κάθε ένας από τους χάρτες όπου εξελίσσονται οι μάχες διαθέτει «σκοτεινά» και «φωτεινά» σημεία. Ανάλογα λοιπόν, με το που θα στέκονται οι χαρακτήρες μας εντός του πεδίου μάχης έτσι θα εναλλάσσονται και οι ειδικές τους ικανότητες. Αυτό γίνεται σαφές πολύ εύκολα, δεδομένου ότι το interface των κινήσεων που εμφανίζεται στο κάτω μέρος της οθόνης αποτελεί μια ψηφιακή έκφανση των face buttons από το Xbox 360. Μετακινώντας τους χαρακτήρες μας στο χώρο από σκοτεινά σε φωτεινά μέρη και τανάπαλιν, οι εντολές που εμφανίζονται στην οθόνη αλλάζουν και μας δίνουν τη δυνατότητα να εκτελέσουμε διαφορετικά ξόρκια.

Η χρήση αυτών των δυνατοτήτων πηγαίνει ακόμα παραπέρα, μιας και τα περισσότερα τέρατα στο Eternal Sonata έχουν διαφορετικές αντοχές και ιδιότητες ανάλογα με το που στέκονται στο χάρτη (στο φως ή στη σκιά). Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, βλέπουμε ότι ο τίτλος της Namco ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική συλλογιστική από την πλειονότητα των JRPGs καθώς ωθεί τον παίκτη στο να μελετά ενδελεχώς τους αντιπάλους του, να απομνημονεύει τις ιδιαιτερότητές τους και -γνωρίζοντας ταυτόχρονα τις δυνάμεις και τις αδυναμίες των δικών του χαρακτήρων- να προχωρά σε μάχες βασισμένες σε στρατηγική και μελέτη.

Ατυχώς, οι καινοτομίες και τα θετικά νέα στοιχεία του Eternal Sonata κάπου εδώ τελειώνουν. Σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, το παιχνίδι της Namco δείχνει μια παράξενη ατολμία και ενώ σε νευραλγικά σημεία κατάφερε να διαφοροποιηθεί από τα περισσότερα πονήματα του είδους, σε άλλα παραμένει σταθερά προσκολλημένο στο παρελθόν. Η εξέλιξη της ιστορίας, για παράδειγμα, είναι αυστηρά γραμμική, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το σενάριο, αλλά ακόμα και στην κίνηση στο χώρο. Ο κόσμος του Eternal Sonata είναι ψευδό 3D με την έννοια ότι ο χαρακτήρας ακολουθεί ένα συγκεκριμένο γραμμικό μονοπάτι όταν μετακινείται από το σημείο Α στο σημείο Β. Ο περιβάλλοντας χώρος, αν και είναι πολυγωνικός, λειτουργεί απλά ως ένα πανέμορφο φόντο μιας και δεν υπάρχει καμία απολύτως δυνατότητα εισόδου σε σημεία που η ίδια η Tri-Crescendo δεν μας επιτρέπει να εισχωρήσουμε.

Side quests, τα οποία θα μας επέτρεπαν να αφήσουμε στην άκρη τη βασική ροή της ιστορίας και να εξερευνήσουμε κάτι διαφορετικό δεν υπάρχουν, ενώ spikes (απότομες και δυσανάλογες αυξήσεις) στο βαθμό δυσκολίας (ορισμένα bosses των πρώτων ωρών έχουν δυναμική που ταιριάζει στο τέλος του) μας αναγκάζει να περιφερόμαστε συνεχώς στο ίδιο σημείο, προκειμένου να σκοτώνουμε απλούς εχθρούς και να κάνουμε level-up στην ομάδα μας. Ένα ακόμα αρνητικό σημείο εντοπίσαμε στο προαναφερθέν level-up. Αν και η εκτίμησή μας είναι καθαρά υποκειμενική και έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με τα γούστα του εκάστοτε παίκτη, δεν μπορούμε παρά να αναφέρουμε ότι η εξέλιξη των χαρακτήρων στο Eternal Sonata είναι πλήρως αυτοματοποιημένη από το ίδιο το παιχνίδι, μην αφήνοντας στον παίκτη να παρέμβει σε παραμέτρους και στατιστικά παρά μόνο σε ελάχιστα σημεία. Αν και αυτή η επιλογή της Tri-Crescendo είναι ιδανική για τους μη «hardcore» φίλους των JRPGs, είμαστε βέβαιοι ότι σε πολλούς θα λείψει το interface των Final Fantasy X και XII, αλλά ακόμα και αυτό του Blue Dragon.

Εκεί όμως που το Eternal Sonata «παίζει» χωρίς αντίπαλο είναι στον τομέα των γραφικών του. Πολύ απλά, η δημιουργία της Tri-Crescendo προσφέρει τα ομορφότερα cel-shaded γραφικά που έχουμε δει μέχρι σήμερα σε οποιαδήποτε πλατφόρμα της αγοράς. Τα τοπία του παιχνιδιού είναι φαντασμαγορικά, η λεπτομέρεια των χαρακτήρων απαράμιλλη, ο σχεδιασμός των τεράτων ευφάνταστος και πρωτότυπος και η χρήση των παστέλ χρωμάτων συνθέτει μια ατμόσφαιρα ονειρική. Μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι πολλές από τις εικόνες που θα δείτε παίζοντας αυτό το παιχνίδι θα σας μείνουν αξέχαστες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο ήχος του παιχνιδιού.

Δεδομένου ότι ο βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Σοπέν, στα μουσικά θέματά του παιχνιδιού θα ακούσετε πολλές από τις συνθέσεις του θρυλικού μουσικού, αλλά και πολλές ακόμα άριστες δημιουργίες της ομάδας ανάπτυξης. Εξαιρετική εργασία έχει γίνει και στην απόδοση των ομιλιών στην αγγλική, αν και το παιχνίδι προσφέρει και το πρωτότυπο ιαπωνικό voice-over για όσους το επιθυμούν.

Εν κατακλείδι, το Eternal Sonata αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις των τελευταίων μηνών. Χωρίς να έχει συνοδευτεί από hype και χωρίς βαρύγδουπα ονόματα στα credits του, το παιχνίδι της Tri-Crescendo προσφέρει μια γοητευτική εμπειρία μοναδική στο Xbox 360. Με πανέμορφα γραφικά, ενδιαφέρον και πρωτότυπο σενάριο και καινοτόμο σύστημα μάχης, είμαστε βέβαιοι ότι, όσοι αναζητούσαν ένα πραγματικά καλό JRPG, από το παιχνίδι της Namco θα μείνουν απόλυτα ικανοποιημένοι. Κλείνοντας, αξίζει να αναφέρουμε ότι το Eternal Sonata αναμένεται να κυκλοφορήσει και στο PlayStation 3 εντός του 2008.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i/ 1080p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 12+