Unreal Tournament III

Η εντυπωσιακή σειρά FPS τίτλων επιστρέφει δυναμικά στα PC μας. Τι εντυπώσεις καταφέρνει να αφήσει

Με τις Unreal Engines να είναι συνυφασμένες με τα Unreal Tournament, ήταν απόλυτα φυσικό να δούμε αργά ή γρήγορα ένα sequel της πασίγνωστης FPS σειράς. Ένα sequel που μάλλον ήρθε αργά, δεδομένου ότι στις προηγούμενες δύο Unreal Engine το πρώτο παιχνίδι που εκδιδόταν με την χρήση αυτής, έχοντας σε μεγάλο βαθμό ως ρόλο την επίδειξη των δυνατοτήτων της, ήταν και από ένα Unreal Tournament. Ο νέος τίτλος αποτελεί ουσιαστικά το τέταρτο μέρος της σειράς, με το νούμερο 3 που φέρει στον τίτλο του να παραπέμπει προφανώς στην χρήση της Unreal Engine 3. Η τελευταία, είναι γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία μεγάλου αριθμού παιχνιδιών, έχοντας ως βασικό γνώρισμα –όταν χρησιμοποιείται σωστά βέβαια- τα λεπτομερέστατα και εξαιρετικά γραφικά.

Το Unreal Tournament ΙΙΙ δίνει σε μεγάλο βαθμό την εντύπωση πως επισκεπτόμαστε ένα από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς με τη διαφορά πως παρουσιάζει πολύ ανώτερα γραφικά και μερικά καινούρια στοιχεία, κυρίως στα οχήματα και την εισαγωγή ενός νέου mode για το multiplayer. Είναι όμως αυτά αρκετά για να φτάσουν την ποιότητα της εξαιρετικής εμπειρίας που είχαμε με κάθε ένα από τα προηγούμενα Unreal Tournament; Η εισαγωγή του παιχνιδιού καταφέρνει να προκαλέσει το ενδιαφέρον μας για τους βασικούς χαρακτήρες αλλά και της μάχης που μαίνεται μεταξύ των ανθρώπων και μίας εξωγήινης φυλής. Δυστυχώς, παρόλο που η εισαγωγή φαίνεται αρκετά υποσχόμενη για μία εμπειρία παρόμοια με αυτήν του Gears Of War, δεδομένου μάλιστα ότι έχουμε να κάνουμε με την ίδια εταιρία ανάπτυξης, το Campaign δεν είναι τίποτε άλλο τελικά από την προσομοίωση των multiplayer μαχών με τη χρήση bots.

Μέσω της ιστορίας, μας γίνεται γνωστό ότι λόγω της τεχνολογίας μπορούν πλέον οι διάφοροι στρατοί να χρησιμοποιούν τα λεγόμενα respawners, με την χρήση των οποίων γίνεται να αναγεννιούνται οι νεκροί στρατιώτες, ωστόσο δεν αρκεί αυτό για να μας δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι παίρνουμε μέρος σε κανονικές μάχες. Πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε με μάχες όπου υπάρχουν συνολικά πέντε άτομα από κάθε πλευρά ή έχουμε να κάνουμε με το Capture The Flag mode. Ουσιαστικά το Campaign χρησιμοποιείται ως μία γνωριμία με τους διάφορους χάρτες, τα όπλα και τα οχήματα αλλά και το καινούριο mode ονόματι Warfare.

Τα bots μπορεί να έχουν αρκετά καλό AI παρουσιάζοντας ρεαλιστική συμπεριφορά και έχοντας κάποια τακτική στις κινήσεις τους, ωστόσο σίγουρα δεν είναι ικανά να αντικαταστήσουν την online εμπειρία. Επιπλέον, σε αρκετά επίπεδα η αδράνεια των συμμάχων μας είναι εκνευριστική, δίνοντας την εντύπωση ότι χρειάζεται να πολεμήσουμε μόνοι μας, με αποτέλεσμα, κυρίως στο καινούριο Warfare, οι μάχες να γίνονται πολύ δύσκολες ακόμα και στα κατώτερα επίπεδα δυσκολίας.

Προκειμένου να βοηθηθούμε, και να έχουμε πιθανόν καλύτερη εμπειρία από το Campaign, μπορούμε να παίξουμε coop με τρεις ακόμα παίκτες. Δυστυχώς στο PC που δοκιμάσαμε το παιχνίδι υπήρχε πρόβλημα με το coop, καθώς λόγω προβλήματος δεν επέτρεπε την σύνδεσή μας με άλλους παίκτες στο Campaign, κάτι το οποίο δε διορθώθηκε ούτε με το υπερμέγεθες patch των 240 ΜΒ, ενώ και στο τμήμα της online τεχνικής υποστήριξης της Epic δε φάνηκε να έχει βρεθεί λύση για το πρόβλημα μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές. Τουλάχιστον όσον αφορά τα υπόλοιπα modes του multiplayer είχαμε άρτια εμπειρία, χάρη στην ποικιλία των διαθέσιμων αγώνων ανάμεσα στα διάφορα modes και το ελάχιστο lag.

Σίγουρα ευτύχημα, δεδομένου ότι η ουσία του παιχνιδιού βρίσκεται στο multiplayer. Ανάμεσα στα διάφορα modes θα βρούμε τα κλασικά Deathmatch, Team Deathmatch, Duel Deathmatch (μάχες ανάμεσα σε δύο αντιπάλους) Capture The Flag, Vehicle Capture The Flag (μεγάλα επίπεδα με ευρεία επιλογή οχημάτων) και το καινούριο Warfare. Το τελευταίο απαιτεί σε μεγάλο βαθμό τη συνεργασία μεταξύ των παικτών κάθε ομάδας, βασιζόμενο στην κατάκτηση και άμυνα διαφόρων περιοχών και την καλύτερη προσθήκη του νέου Unreal Tournament. Σε αυτό έχουμε ως σκοπό την καταστροφή μίας μεγάλης αντίπαλης γεννήτριας αλλά και την προστασία της δικής μας.

Προκειμένου να επιφέρουμε ζημιά σε αυτήν θα πρέπει πρώτα να κατακτήσουμε, με τη σειρά, τις ενδιάμεσες γεννήτριες, οι οποίες συνδέονται τόσο με την εχθρική όσο και με τη δική μας. Κάθε φορά που κατακτάμε μία γεννήτρια αποκτούμε δυνατότητα να κατακτήσουμε την επόμενη και ούτω καθεξής μέχρι να φτάσουμε στη βάση των αντιπάλων. Εκτός αυτού, όταν κατακτούμε μία από αυτές, μας δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε πλέον respawn σε αυτήν, επιτρέποντάς μας με αυτόν τον τρόπο να ασκούμε όλο και μεγαλύτερη πίεση στον αντίπαλο. Τέλος, υπάρχουν και ουδέτερες γεννήτριες, η κατάκτηση των οποίων μας δίνει πρόσβαση σε διάφορα οχήματα και όπλα. Για να κατακτήσουμε κάποια γεννήτρια που έχουν πάρει οι εχθροί, αρκεί να την πυροβολήσουμε μέχρι να καταστραφεί και μετά να την επισκευάσουμε με το link gun έτσι ώστε να γίνει δική μας.

{PAGE_BREAK}

Εάν πάρουμε μέρος σε μάχες όπου οι παίκτες είναι πρόθυμοι να παίξουν ομαδικά, τότε έχουμε σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία πολύ έντονων αγώνων καθώς συνεχώς προσπαθεί η κάθε ομάδα να πιέσει προς το αντίπαλο στρατόπεδο. Το γεγονός δε ότι σε κάθε δεδομένη στιγμή και οι δύο ομάδες χρειάζεται να καταλάβουν την ίδια γεννήτρια, ειδικά όταν συμμετέχουν 32 παίκτες, οδηγεί στη δημιουργία επικών πεδίων μάχης. Ενδιαφέρουσα προσθήκη αποτελεί η διάθεση του skateboard στα modes του Warfare και σε μεγάλους Capture The Flag χάρτες. Με το πάτημα ενός πλήκτρου, ο χαρακτήρας μεταφέρεται σε προοπτική τρίτου προσώπου, όπου χρησιμοποιεί μία αιωρούμενη “σανίδα” προκειμένου να περιφέρεται πιο γρήγορα στο χώρο.

Ο χειρισμός της είναι πολύ καλός και μας δίνει τη δυνατότητα, με τη χρήση μίας ακτίνας, να “γαντζωθούμε” σε κινούμενα οχήματα ώστε να μετακινηθούμε ακόμα πιο γρήγορα. Μοναδικά ελαττώματα αποτελούν η αδυναμία χρήσης όπλων και η πτώση μας από αυτή, σε περίπτωση που δεχθούμε την παραμικρή ζημιά από αντίπαλο όπλο, με αποτέλεσμα να παραμείνουμε στο έδαφος για 1-2 δευτερόλεπτα (παραπάνω από αρκετά για να μας εξοντώσει με το πάσο του ακόμα και ο πιο αρχάριος εχθρός). Στα μικρότερα Capture The Flag επίπεδα επανέρχεται, από τα προηγούμενα Unreal Tournament, το Translocator, το οποίο εκτοξεύει μικρές βάσεις στις οποίες γίνεται να τηλεμεταφερθούμε.

Αρκετά είναι τα όπλα που επιστρέφουν από τα προηγούμενα Unreal Tournament, δίνοντας για μία ακόμα φορά μεγαλύτερη έμφαση στο γρήγορο gameplay παρά στην τακτική μετακίνησή μας από κάλυψη σε κάλυψη στο πεδίο της μάχης. Περιέργως, ο εξοπλισμός έχει μειωθεί αρκετά, με αρκετά όπλα να απουσιάζουν ενώ εντύπωση κάνουν και οι μηδαμινές προσθήκες. Τα καινούρια όπλα ουσιαστικά είναι τα δύο που έχουμε στην αρχή μίας μάχης ή όταν κάνουμε respawn. Αυτά είναι το Impact Hammer, του οποίου το ωστικό κύμα που εκτοξεύει μπορεί να εξοντώσει εχθρούς που βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση ενώ το Enforcer αποτελεί ένα απλό πιστόλι με αρκετά χαμηλό ρυθμό πυρός και μικρό βαθμό ζημιάς.

Τα Shield Gun, Grenade Launcher, Shock Rifle, Lightning Gun, Ion Painter, Mine Layer και Ball Launcher, περιέργως απουσιάζουν πλήρως, οδηγώντας τελικά σε μία αρκετά μικρότερη ποικιλία όπλων που πιθανόν να απογοητεύσει πολλούς. Ευτυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο με τα οχήματα, τα οποία όχι μόνο επιστρέφουν όλα αλλά στα όσα γνωρίζαμε προστίθενται και πολλά περισσότερα. Από την πλευρά των ανθρώπων υπάρχει μία καινούρια ιπτάμενη μονάδα και δύο νέα άρματα ενώ την παράσταση κλέβουν τα εντυπωσιακά σε σχεδιασμό, εξωγήινα οχήματα, ιδιαίτερα δε τα πολύ πρωτότυπα τρίποδα.

Ο χειρισμός τους είναι σε γενικές γραμμές πολύ καλός και με ωραίες φυσικές με τη χρήση των οχημάτων να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού. Οι χάρτες του Unreal Tournament ΙΙΙ διαθέτουν αρκετά μεγάλη ποικιλία στο σχεδιασμό τους, τόσο στην αρχιτεκτονική τους όσο και εικαστικά, ενώ επίσης το μεγάλο μέγεθος πολλών εξ΄ αυτών είναι ιδανικό για τις τεράστιες μάχες του Warfare. Όσον αφορά τα γραφικά του παιχνιδιού δεν θα μπορούσαν παρά να είναι εξαιρετικά, καθώς όχι μόνο γίνεται χρήση της Unreal Engine 3 αλλά επίσης χρησιμοποιείται και από την εταιρία που την δημιούργησε.

Ως αποτέλεσμα έχουμε ιδιαίτερα λεπτομερείς επιφάνειες και χαρακτήρες αλλά και πολύ καλά εφέ εκρήξεων, με το παιχνίδι να γίνεται να τρέξει ικανοποιητικά ακόμα και σε “γερασμένα” PCs. Δυστυχώς, παρά τα πολύ καλά γραφικά και την εισαγωγή του Warfare, το Unreal Tournament ΙΙΙ δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα Unreal Tournament με ανανεωμένα γραφικά, μερικά νέα οχήματα και ένα καινούριο multiplayer mode.

Τα στοιχεία αυτά δεν είναι ικανά να προσφέρουν κάτι καινούριο, αλλά αντίθετα αποδίδουν μία άρτια αλλά αρκετά κοινότυπη online εμπειρία, την οποία την έχουμε ήδη δει να υλοποιείται πολύ καλά σε παρόμοια παιχνίδια (αυθόρμητα έρχεται στο μυαλό το Quake Wars). Σίγουρα το μεγαλύτερο βήμα του νέου τίτλου αποτελούν τα πολύ καλύτερα γραφικά, ωστόσο δε γίνεται να αντικαταστήσουν την έλλειψη γενικότερης πρωτοτυπίας. Όσοι ήσαστε “fan” της σειράς το πιθανότερο είναι να μείνετε, ως ένα βαθμό,  ευχαριστημένοι με το Unreal Tournament ΙΙΙ, εντούτοις, για τους υπόλοιπους, η σημαντική έλλειψη ενός σωστά σχεδιασμένου Campaign αλλά και το “άνοστο” multiplayer πιθανόν να μη σταθούν ικανά ώστε να σας ωθήσουν στην αγορά του.

Ελάχιστες Απαιτήσεις Συστήματος
Επεξεργαστής 2 GHz
Μνήμη Ram 512 ΜΒ
Κάρτα Γραφικών NVidia 6200 ή ATI Radeon 9600
Σκληρός Δίσκος 8 GB
PEGI 18+