Devil May Cry 4

Μια πρώτη συνοπτική ματιά στην τελική έκδοση του άκρως αναμενόμενου νέου Devil May Cry

Μια πρώτη συνοπτική ματιά στην τελική έκδοση του άκρως αναμενόμενου νέου Devil May Cry

Μπορεί το «καυτό» -τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το gaming- 2007 να αποτελεί πλέον παρελθόν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το νεοαφιχθέν έτος χωλαίνει στον τομέα των πολλών και σημαντικών νέων κυκλοφοριών. Ο Ιανουάριος είναι παραδοσιακά ένας «αργός» μήνας για τη βιομηχανία, ωστόσο, από τα τέλη του εν λόγω μήνα και έπειτα (και για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια) οι νέες προτάσεις που θα βρίσκουμε στις προθήκες των καταστημάτων θα είναι αρκετές και συνάμα ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσες. Μια από τις προαναφερθείσες σημαντικές κυκλοφορίες του 2008 είναι και αυτή του Devil May Cry 4, του τίτλου που αναμένουμε εδώ και δύο χρόνια και που υποτίθεται ότι θα αναγεννήσει το διάσημο franchise της Capcom.

Το GameOver έχει την τύχη να έχει στην κατοχή του την τελική έκδοση του Devil May Cry 4 -πριν ακόμα από τις διακοπές των Χριστουγέννων- για PS3 και Xbox 360 και μετά από πολλές ώρες παρέα με τους Dante και Nero είναι σε θέση να προσφέρει στο κοινό του την άποψή του για το νέο πόνημα του Kobayashi-san και της ταλαντούχας ομάδας που εργάστηκε επάνω στην ανάπτυξη του Devil May Cry 4. Βέβαια, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μέχρι την κυκλοφορία του τίτλου, αλλά και σημαντικών περιορισμών που έχει θέσει η Capcom στους δημοσιογράφους ως προς την αποκάλυψη νευραλγικών σημείων του gameplay και του σεναρίου, θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά φειδωλοί ως προς τις πληροφορίες που θα σας μεταφέρουμε μέσα από αυτό το preview.

Από αυτά τα λίγα που στην παρούσα φάση μπορούμε να σας μεταφέρουμε, αυτό που είμαστε βέβαιοι ότι επιθυμείτε διακαώς να μάθετε έχει να κάνει με τη γενικότερη ποιότητα και το ύφος του τίτλου. Σε αυτό το σημείο μπορείτε να πάρετε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης δεδομένου ότι ο Hiroyuki Kobayashi σεβάστηκε το παρελθόν της σειράς και προσπάθησε να δημιουργήσει έναν τίτλο που θα διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία κατέστησαν το franchise τόσο δημοφιλές και αγαπητό προς το κοινό. Ποιο είναι το κυριότερο στοιχείο του Devil May Cry 4; Δίχως αμφιβολία το στυλιζαρισμένο σύστημα μάχης και οι ατελείωτες «ποζεριές» των πρωταγωνιστών. Τα πάντα σε αυτά το παιχνίδι φωνάζουν «στυλ» και «υπερβολή».

Οι χαρακτήρες που κάνουν την εμφάνισή τους ξεπερνούν με άνεση το φάσμα του ρεαλισμού, αγγίζουν το anime και κάνουν άλλους -πιο ανθρώπινους- χαρακτήρες παιχνιδιών να φαντάζουν μουντοί, άοσμοι και άχρωμοι. Και όταν αναφερόμαστε σε χαρακτήρες (χωρίς να αποκαλύπτουμε πρόσωπα, ονόματα και καταστάσεις) διαπιστώσαμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους μοιάζει να ξεπήδησε μέσα από κάποιο χαμένο anime, στο οποίο ο ρεαλισμός έχει, πραγματικά, πάει περίπατο. Άλλωστε, η σειρά Devil May Cry ποτέ δεν θέλησε να αγγίξει αυτή τη λέξη.

Ο ρεαλισμός στα videogames συνεπάγεται δύσκολη και επίπονη εργασία από τους developers, καθώς κάθε μικρή λεπτομέρεια σε facial animation, physics και κίνηση στο χώρο πρέπει να προσεχθεί ούτως ώστε το τελικό αποτέλεσμα να «ξεγελά» τον παίκτη. Όχι όμως. Η σειρά DMC ποτέ δεν προσπάθησε να αγγίξει αυτές τις πτυχές του gaming. Τα DMC είναι, πρακτικά, 2D action platformers σε…τρεις διαστάσεις και το Devil May Cry 4 δεν αποτελεί εξαίρεση. Κατά συνέπεια, ο βασικός πυρήνας του νέου παιχνιδιού παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος. Το level design βασίζεται στην αρχή των waypoints και της πορείας εντός γραμμικών διαδρομών. Σκοπός λοιπόν, είναι να προχωράμε εντός των χαρτών, να ανακαλύπτουμε μυστικά που λύνουν γρίφους και ανοίγουν πόρτες και, φυσικά, να σφαγιάζουμε ορδές ανίερων πλασμάτων.

Σε ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική των εν λόγω χαρτών, το DMC4 παραμένει μεν πιστό στην κληρονομιά του, όμως την ίδια στιγμή δοκιμάζει και νέα πράγματα. Τα γοτθικά κάστρα, οι σκοτεινές αίθουσες και τα μπουντρούμια κάνουν ξανά την εμφάνισή τους, ωστόσο, δεν είναι λίγοι οι ανοιχτοί χώροι περιήγησης. Και σε ό,τι αφορά την ποικιλία των χαρτών, αυτά που είδαμε μας άφησαν απόλυτα ικανοποιημένους. Σχεδόν κάθε επίπεδο είναι εντελώς διαφορετικό από το προηγούμενο, ενώ την ίδια στιγμή το ενοχλητικό backtracking έχει μειωθεί αισθητά ούτως ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη.

Παρόλα αυτά, «παιδικές ασθένειες» της σειράς, όπως το κλείδωμα ορισμένων θυρών μέχρι την εξολόθρευση συγκεκριμένου αριθμού εχθρών, το συνεχές respawning αυτών, το loading κάθε τμήματος χάρτη και οι προκαθορισμένες γωνίες της κάμερας συνεχίζουν να υφίστανται. Βέβαια, σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε πως, σε ό,τι αφορά την κάμερα του Devil May Cry 4, η κατάσταση είναι σαφώς διαφορετική από εκείνη του παρελθόντος. Πλέον, η «πίτα» είναι μοιρασμένη και το σύνολο του παιχνιδιού χωρίζεται σε ορισμένους χάρτες όπου η κάμερα είναι φιξαρισμένη και σε άλλους όπου έχουμε τη δυνατότητα να ασκήσουμε έλεγχο επάνω της σε όλους τους άξονες. Σε κάθε περίπτωση, ο Kobayashi και η ομάδα του φρόντισε ώστε η εμπειρία DMC αφενός ναι είναι αυθεντική και αφετέρου να είναι άρτια ως προς τον τρόπο που θα προσφέρεται η απεικόνιση των τοπίων και της δράσης στον παίκτη.

Και μιας και αναφερθήκαμε στην κάμερα, η λογική συνέχεια ενός κειμένου οδηγεί στην ποιότητα των γραφικών. Εδώ διαπιστώσαμε ότι οι δηλώσεις του Kobayashi σχετικά με την ανάπτυξη του παιχνιδιού (δηλαδή, ότι αναπτύχθηκε σε PC και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στα Xbox 360 και PlayStation 3) προδίδονται από την ποιότητα των γραφικών. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι το DMC4 είναι ένα «άσχημο» παιχνίδι, αντιθέτως, ορισμένα σημεία του πραγματικά κόβουν την ανάσα.

Ωστόσο, το νέο επεισόδιο της θρυλικής σειράς δεν είναι ούτε Gears of War, ούτε Uncharted. Μπορεί σε ορισμένους τομείς -όπως στους φωτισμούς και στο animation- η ποιότητα της μηχανής γραφικών να διαπρέπει, όμως, το γενικότερο οπτικό αποτέλεσμα μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο ως «ένα HD Devil May Cry» παρά ως ένα next-gen παιχνίδι. Από εκεί και έπειτα, ο οπτικός τομέας του DMC4 μπορεί να αφήσει τον αμύητο άφωνο με τα εντυπωσιακά set pieces, την εξαιρετική αρχιτεκτονική των επιπέδων και τα εκπληκτικά combos που εκτελούν οι πρωταγωνιστές. Ξέρουμε τι θέλετε να διαβάσετε τώρα και η λέξη «πρωταγωνιστές» σίγουρα αυξάνει περισσότερο την αγωνία σχετικά με τους χαρακτήρες που ελέγχουμε στο παιχνίδι.

Όμως, για μια ακόμα φορά δεσμευόμαστε από την Capcom σχετικά με το τι μπορούμε να αναφέρουμε σε αυτό το preview και τι όχι. Απλά, θα αναφέρουμε ότι ο Nero -ο πρωτοεμφανιζόμενος χαρακτήρας στο σύμπαν DMC, που μοιάζει ως μια νεαρότερη έκδοση του Dante- δεν είναι ένας άλλος «Raiden» του Metal Gear Solid 2. Η επιλογή του Kobayashi να φέρει στο προσκήνιο έναν άλλο πρωταγωνιστή -χωρίς όμως να απουσιάζει εντελώς ο Dante- δεν ξενίζει δεδομένου ότι ο Nero και μοιάζει εκπληκτικά στο γιο του Sparda και διαθέτει μια σειρά από εξαιρετικές ικανότητες βασισμένες στο Devil Bringer (το δαιμονικό δεξί του χέρι). Από εκεί και έπειτα, οι αιθέριες παρουσίες δεν απουσιάζουν, με την εμφάνιση κάποιας εξ αυτών να αγγίζει τα όρια του…Hentai.

Ένα κείμενο μιας σελίδας δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να καλύψει το Devil May Cry 4 και όλα αυτά που είδαμε στις 20 αποστολές του, όμως, όπως προείπαμε οι περιορισμοί της Capcom στην παρούσα χρονική στιγμή και σε ό,τι αφορά τις πληροφορίες που μπορούμε να σας μεταφέρουμε είναι αυστηροί. Περισσότερα για αυτό το, όπως διαπιστώσαμε, πολύ καλό παιχνίδι θα διαβάσετε στο αναλυτικό review μας προς τα τέλη του μήνα.

Γιώργος Καλλίφας

{nomultithumb}