


Ένας ακόμα τίτλος 4X που προσπαθεί να ξεφύγει από τη σκιά του Master of Orion 2
Ένας ακόμα τίτλος 4X που προσπαθεί να ξεφύγει από τη σκιά του Master of Orion 2
Ένας ακόμα τίτλος 4X που προσπαθεί να ξεφύγει από τη σκιά του Master of Orion 2
Βρισκόμαστε πολλούς αιώνες στο μέλλον και το διάστημα αποδεικνύεται ότι δεν είναι και τόσο κενό τελικά, αφού βρίθει από διάφορες εξωγήινες φυλές. Όμως, επειδή οι τελευταίες δεν έχουν τι να κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους, αποφασίζουν να εξερευνήσουν νέες τεχνολογίες, και «να κάνουν ντου» στα ηλιακά συστήματα άλλων εξωγήινων φυλών για να τις εξολοθρεύσουν. Βέβαια, αυτή η όχι και τόσο κόσμια διατύπωση είναι εύρημα του υπογράφοντος, αφού στον μελλοντικό κόσμο του Lost Empire: Immortals, ο γαλαξίας έχει μόλις ησυχάσει από μια σφοδρή διαγαλαξιακή σύγκρουση. Μετά από κάποιους αιώνες ανάπαυλας, οι ισορροπίες αλλάζουν και πάλι και οι διάφορες εξωγήινες φυλές ετοιμάζονται για ανελέητες συγκρούσεις.
Ο παίκτης καλείται να επιλέξει μια φυλή-παράταξη και να εξαπλωθεί στον γαλαξία, ενώ στην πορεία του προς την κατάκτηση του διαστήματος, θα συναντήσει άγνωστους πολιτισμούς, αλλά και κάποιες παράξενες οντότητες με το όνομα Immortals. Το Lost Empire: Immortals ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών “4X” κι αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης έχει μπροστά του ένα παιχνίδι turn-based (εναλλαγής γύρων) με απίστευτες απαιτήσεις διαχείρισης λεπτομερειών. Ο απίστευτος χρόνος που μπορεί να διαθέσει ένας παίκτης για έναν τέτοιο τίτλο, εγγυάται θεωρητικά την μακροβιότητά του και την αξία του. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο κι εδώ;
Η λέξη “4X” προκύπτει από την συντομογραφία των λέξεων “eXplore, eXpand, eXploit, and eXterminate”, πρόκειται δηλαδή για ένα είδος παιχνιδιού τακτικής και στρατηγικής, στο οποίο ο παίκτης δραστηριοποιείται στο διάστημα, ελέγχοντας έναν πολιτισμό (από τους 6 συνολικά προς επιλογή) με απώτερο στόχο την εξερεύνηση του διαστήματος, την εποίκιση αστρικών συστημάτων, την εκμετάλλευση των πόρων και πρώτων υλών που προσφέρουν οι εποικισμένοι πλανήτες με σκοπό την έρευνα κι ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, και τέλος την κατασκευή τεράστιων αστρικών στόλων για τον αφανισμό των οποιοδήποτε εχθρικών εξωγήινων φυλών. Ως τυπικό παιχνίδι 4X το Lost Empire: Immortals δίνει στον παίκτη δύο διαστημόπλοια και έναν βασικό πλανήτη -Μητρόπολη, όπως τον λέει- και τον επιφορτίζει με το έργο της ανακάλυψης και του εποικισμού νέων αστρικών συστημάτων. Υπάρχει άπλετος χρόνος στην διάθεσή του για να αποφασίσει τι ενέργειες θα κάνει (τα πάντα γίνονται με το ποντίκι) πριν πατήσει το κουμπί για την αλλαγή γύρου.
Ο φιλόδοξος κατακτητής του γαλαξία πρέπει να στείλει τα ανιχνευτικά του σκάφη σε πορεία ανακάλυψης νέων πλανητών, ενώ παράλληλα στέλνει εποικιστικά-αποβατικά σκάφη σε ανακαλυφθέντες πλανήτες, για να διευρύνει την αυτοκρατορία του. Επίσης, θα πρέπει να καθορίσει τον ρόλο των πλανητών που ανακαλύπτει (π.χ. αν θα έχουν μεγαλύτερη αγροτική παραγωγή ή εγκαταστάσεις παραγωγής διαστημοπλοίων), να δημιουργήσει νέους στόλους, να εξερευνήσει νέες τεχνολογίες (ως επί το πλείστον πολεμικές) και να στείλει τους στόλους του για μάχες στο διάστημα ή για εισβολή σε εχθρικούς πλανήτες.
Όλα αυτά δεν γίνονται, ωστόσο, αστραπιαία, καθώς μια ενέργεια (π.χ. ανακάλυψη ενός όπλου ή άφιξη ενός διαστημόπλοιου σε μακρινό σύστημα) απαιτούν αρκετούς γύρους. Το περιβάλλον ή interface, αν προτιμάτε, του παιχνιδιού αποτελείται από τη βασική οθόνη που μπορεί να ζουμάρει και που δείχνει ένα τμήμα του γαλαξία που ξεκινάει η περιπέτεια, έναν μικρό χάρτη (minimap) του γαλαξία στο κάτω αριστερό κομμάτι της οθόνης, ένα μικρό παράθυρο με στοιχεία για τον επιλεγμένο πλανήτη ή διαστημόπλοιο στο κάτω δεξιό μέρος και ένα πλήθος από κουμπιά στο κάτω μέρος που παραπέμπουν σε ισάριθμες οθόνες με μενού που είναι “πνιγμένα” σε πληροφορίες. Από το κουμπί “System” δίνεται πρόσβαση στα πλανητικά κι αστρικά συστήματα υπό την κατοχή μας. Το κουμπί “Empire” προσφέρει πληροφορίες για τα συνολικά έσοδα κι έξοδα και το είδος διακυβέρνησης. Το κουμπί “Leaders” μας επιτρέπει να δούμε τις ηγετικές φυσιογνωμίες της αυτοκρατορίας μας. Το κουμπί “Fleet” μας δίνει πρόσβαση στους διαστημικούς στόλους, τα διαστημόπλοια που τους απαρτίζουν κι αυτά που έχουμε κατασκευάσει.
Το “ζουμί” του παιχνιδιού βρίσκεται στο κουμπί “Science” όπου ο παίκτης μπορεί να εξερευνήσει 12 συνολικά τεχνολογίες που σχετίζονται με τις μηχανές, τις ασπίδες και τον οπλισμό των διαστημοπλοίων, την άμυνα ενός πλανητικού συστήματος, κ.α. Το κουμπί “Diplomacy” καθορίζει τις σχέσεις μας με άλλους πολιτισμούς και το “Battle” μας επιτρέπει να δούμε τις μάχες που διεξάγονται την τρέχουσα στιγμή (είτε στο διάστημα με πλοία, είτε στην επιφάνεια πλανητών μετά από απόβαση).
Αν και δεν αρεσκόμαστε στο να ξεκινάμε τις κριτικές μας με τα γραφικά ενός τέτοιου τίτλου, οφείλουμε να προειδοποιήσουμε τους υποψήφιους παίκτες να μην έχουν πολλές προσδοκίες από αυτό τον τομέα. Το σκηνικό του διαστήματος είναι λιτό, αφού να φανταστείτε ότι στο υπόβαθρο του κενού μεταξύ των πλανητικών συστημάτων υπάρχει ένα παράξενο texture που αλλάζει θέση ανάλογα με το επίπεδο ζουμ που κάνουμε -απλοϊκά πράγματα δηλαδή που κάναμε πριν δεκαπέντε χρόνια με την Basic στην Amiga! Επιπλέον το ζουμάρισμα φτάνει ως ένα σημείο που, όμως, δεν αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες για τους πλανήτες ή τα διαστημόπλοια. Όταν ο παίκτης παίξει αρκετά και δημιουργήσει αρκετούς στόλους διαστημοπλοίων, θα δυσκολεύεται να τους διακρίνει πολλές φορές όταν βρίσκονται αδρανείς σε κάποιο πλανητικό σύστημα και θα υποχρεώνεται να καταφεύγει στα μενού για να τους εντοπίσει.
{PAGE_BREAK}
Τα βαριά και γεμάτα πληροφορίες μενού θα κουράσουν στην αρχή τον ασυνήθιστο παίκτη, ενώ θα χρειαστεί αρκετός χρόνος για το μάτι μέχρι να εντοπίσει βασικά χαρακτηριστικά. Επίσης, πολλές πληροφορίες αναγράφονται με μικρά γράμματα κι είναι εύκολο τις αγνοήσει ο παίκτης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αναγραφή του αναμενόμενου χρόνου άφιξης (ETA) ενός πλοίου στο κάτω δεξί παράθυρο, μετά από μια εντολή μετακίνησης του. Αυτό που επίσης μας προκάλεσε σύγχυση στην αρχή, ήταν τα εικονίδια των διαστημοπλοίων που μπορούσαν να κατασκευαστούν άμεσα και αυτών των οποίων πρέπει να προηγηθεί μια έρευνα. Δεν θα έβλαπτε η επιλογή από τους προγραμματιστές ενός διαφορετικού ντεγκραντέ χρωμάτων. Ένα άλλο κομμάτι που μας ενόχλησε είναι αυτό των μαχών με τα διαστημόπλοια και των ισορροπιών μεταξύ των διαφόρων πλοίων.
Όταν ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το παιχνίδι, είχαμε κατά νου (ως κοινοί θνητοί…) την εμπειρία των μαχών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τις οποίες ίσχυε ως ένα βαθμό το ρητό “το μεγάλο πλοίο τρώει το μικρό”. Με το που συναντήσαμε λοιπόν σε ένα παιχνίδι τον πρώτο εξωγήινο πολιτισμό, «φορτσαρίσαμε» την παραγωγή και ξοδέψαμε σωρεία πρώτων υλών ούτως ώστε να κατασκευάσουμε δυο-τρία battleships (τα οποία είχαμε ήδη ανακαλύψει ως τεχνολογία κατασκευής) και να τα στείλουμε ενάντια σε οκτώ frigates του αντιπάλου μας. Ωστόσο, με φρίκη διαπιστώσαμε ότι στην μάχη που δόθηκε, τα battleships έγιναν στάχτες!
Με τσίτα τα νεύρα και μπόλικη περιέργεια, διαπιστώσαμε μετά από λίγους πειραματισμούς ότι στις μάχες μεταξύ διαστημικών στόλων, σημασία δεν έχει μόνο το είδος των πλοίων της κάθε αντιμαχόμενης παράταξης, αλλά και ο οπλισμός τους και -ακόμα πιο σημαντικό- το είδος των ασπίδων που έχουν. Αν και ο παίκτης μπορεί να κάνει πολλούς συνδυασμούς πλοίων στους στόλους του ή να εξοπλίσει μικρά και μεγάλα πλοία με διάφορους τύπους όπλων, θα εκτιμούσαμε περισσότερες πληροφορίες από τους προγραμματιστές σε αυτό το κομμάτι από το να μας αφήνουν να καταφεύγουμε σε μεθόδους “δοκιμής και λάθους”. Η κατηγορία των 4X παιχνιδιών είναι απαιτητική κι από τις πιο δύσκολες στο να κατασκευαστούν (ελάχιστοι τίτλοι της κατηγορίας χαρακτηρίζονται κλασικοί). Αποτέλεσμα είναι οι περισσότεροι αντιπρόσωποί της να είναι είτε παιχνίδια που ο υπογράφων τα χαρακτηρίζει είτε παιχνίδια “XZZZ”, είτε “Xxxx”.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με τίτλους πανεύκολους που σου προκαλούν υπνηλία, ενώ στην δεύτερη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με “παλούκια”, αφού οι αντίπαλοι σε τσακίζουν με το παραμικρό, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη επίπεδα δυσκολίας. Το πλήθος των πληροφοριών που μας προσφέρει το Lost Empire: Immortals, δεν είναι αρκετό για να καλύψει τις αδυναμίες τις τεχνητής νοημοσύνης. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις που ο παίκτης βρεθεί αντιμέτωπος με δύο ή περισσότερους ταυτόχρονα εχθρούς σε ισάριθμα μέτωπα και αναγκαστεί να δώσει σκληρές μάχες στο διάστημα, οι ελεγχόμενοι από τον υπολογιστή αντίπαλοι δείχνουν να αδιαφορούν για τους πλανήτες του παίκτη και αποφεύγουν να τους καταλάβουν.
Το παιχνίδι δεν έχει δύσκολους αντιπάλους που επιτίθενται από την πρώτη στιγμή (XZZZ λοιπόν), αλλά για να κρύψει αυτήν του την αδυναμία, καταφεύγει σε ένα τρυκ: Μερικοί πολιτισμοί που συναντάμε και εκδηλώνουν φιλική στάση, απαιτούν μετά από λίγο την “δωροδοκία” τους με υπέρογκα ποσά πρώτων υλών, αλλιώς μας κηρύσσουν πόλεμο! Οι πιο παρατηρητικοί παίκτες θα αποφύγουν αυτό τον σκόπελο, αλλά θα διαπιστώσουν ότι το παιχνίδι δεν έχει να προσφέρει αρκετές προκλήσεις από εκεί και μετά. Τα κρασαρίσματα είναι ένα άλλο ενοχλητικό χαρακτηριστικό του Lost Empire Immortals. Αν και εμείς είχαμε την τύχη να μην «πεταχτούμε» στην επιφάνεια εργασίας πολλές φορές, στις τρεις φορές που συνέβη αυτό (και πριν εγκαταστήσουμε το patch 1.03), παρατηρήσαμε ότι «τρέχαμε» το παιχνίδι σε παραθυρική απεικόνιση (Windowed mode). Περιττό να αναφέρουμε ότι από την στιγμή που εγκαταστήσαμε το patch δεν εμφανίστηκε ξανά αυτό το πρόβλημα, όμως, την εμφάνισή του έκανε ένα άλλο: Χάθηκε η δυνατότητα φόρτωσης των αποθηκευμένων αρχείων! Προτού λοιπόν κάνετε το λάθος να παίξετε καμιά πεντακοσαριά γύρους, εγκαταστήστε το τελευταίο patch από την ιστοσελίδα του παιχνιδιού.
Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, το Lost Empire: Immortals μας θύμισε σε κάποιες περιπτώσεις το δωρεάν online παιχνίδι “O Game”, αλλά το πιο δυνατό του σημείο φαίνεται πως είναι το παιχνίδι σε LAN ενάντια σε κάποιους φίλους μας κι όχι ενάντια στον υπολογιστή. Σαφώς και θα κλέψει κάποιες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο μας, αλλά δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα “διαστημικό Football Manager”, γιατί έχει πολλά δυσνόητα σημεία (και το tutorial δεν επεξηγεί αρκετά από αυτά) και όχι στοιχεία που συναντάμε ως πληροφορίες στην καθημερινότητά μας, όπως στον γνωστό ποδοσφαιρικό προσομοιωτή.
Γιατί, κακά τα ψέματα, είναι “φως φανάρι” το πόσο και πού είναι χρήσιμος ένας ποδοσφαιριστής όταν έχει καλά στατιστικά στην επίθεση, αλλά άντε να καταλάβεις πόσο ανθεκτικός είναι ένας τύπος ενεργειακής ασπίδας απέναντι σε όπλα αντιύλης! Οπωσδήποτε, οι λάτρεις της κατηγορίας θα του ρίξουν μια ματιά κι αν έχουν μπόλικη υπομονή θα “κολλήσουν” για κάποιες ώρες. Οι υπόλοιποι, όμως, καλό θα είναι να περιμένουν για τον επόμενο φιλόδοξο σφετεριστή του θρόνου του Master of Orion 2.
Νίκος Ελευθεριάνος
Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Επεξεργαστής 1200MHz
Μνήμη RAM 512MB
Κάρτα γραφικών 64 MB
Σκληρός Δίσκος 1 GB
PEGI 7+