Persona 3

Ένα καλό RPG μετατρέπεται ξαφνικά σε έναν κορυφαίο τίτλο, ενώ παράλληλα προκαλεί με το σενάριό του

Ένα καλό RPG μετατρέπεται ξαφνικά σε έναν κορυφαίο τίτλο, ενώ παράλληλα προκαλεί με το σενάριό του

Ο ήρωας του Shin Megami Tensei: Persona 3 είναι ένα ορφανό αγόρι που φτάνει στην παλιά πόλη του για να συνεχίσει τις σπουδές του στο σχολείο του. Ωστόσο, πριν την άφιξή του στους κοιτώνες του σχολείου, γίνεται μάρτυρας ενός παράξενου συμβάντος, ενώ κάποια στιγμή δέχεται επίθεση από κάποια δαιμονικά πλάσματα, τα οποία εμφανίζονται σε ένα χωροχρονικό κενό που υφίσταται στην αλλαγή κάθε μέρας, τα μεσάνυχτα. Προς μεγάλη του έκπληξη διαπιστώνει ότι οι συμμαθητές και οι δάσκαλοί του, που διαμένουν στους κοιτώνες του σχολείου, αντιλαμβάνονται αυτή την χωροχρονική ανωμαλία και την ύπαρξη των δαιμόνων, τους οποίους μάλιστα και πολεμούν κάθε βράδι. Βοηθοί των καθηγητών, των μαθητών και του παίκτη, είναι τα Personas, κάποια παράξενα πλάσματα που αποτελούν σε ένα βαθμό τον αντικατοπτρισμό της ψυχής καθενός χαρακτήρα.

Ο ήρωας του παιχνιδιού, που ελέγχεται από τον παίκτη, μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε αρκετά Personas με διαφορετικές δυνάμεις, και να συμμετάσχει σε αρκετές μάχες με σκοπό να λύσει το μυστήριο που κρύβεται πίσω από την ύπαρξη των δαιμονικών αυτών πλασμάτων. Ίσως αρχίσατε να θαυμάζετε (ή να απορείτε με) την φαντασία των Ιαπώνων δημιουργών του παιχνιδιού, αλλά μια τέτοια ιστορία είναι κάτι το “φυσιολογικό” για τα παιχνίδια της σειράς. Μπορεί να μην έχει τα μετα-αποκαλυπτικά σενάρια παλιότερων τίτλων, δεν παύει όμως να είναι αρκετά ενδιαφέροντας τίτλος.

Το Persona 3 είναι ένα ιδιαίτερο RPG, αφού ο παίκτης βρίσκεται να ισορροπεί μεταξύ της τυπικής καθημερινής (σχολικής κι εξωσχολικής) ζωής του ως μαθητή και της μεσονύκτιας ζωής του ως πολεμιστή που μάχεται τις δαιμονικές μορφές. Λόγω του ότι ο ήρωας είναι μαθητής, υποχρεούται κάποιες ώρες της ημέρας να παρακολουθεί μαθήματα στο σχολείο, κάποιες άλλες να ασχολείται με εξωσχολικές δραστηριότητες (περισσότερα στοιχεία για αυτό αργότερα) και αργά τα βράδια να δίνει σκληρές μάχες. Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι σχετικά μικρός, αφού αποτελείται από το σχολείο στο οποίο γίνονται τα μαθήματα, τους κοιτώνες (που αποτελούν και την βάση του παίκτη, όπου μπορεί να αποθηκεύσει την πρόοδό του και να συνομιλήσει με άλλους συμπολεμιστές του), ένα ναό, ένα εμπορικό κέντρο με πολλά καταστήματα, και κάποια άλλα κέντρα.

Εδώ να πούμε ότι το παιχνίδι διεξάγεται καθ’ όλη την διάρκεια μιας ημέρας. Η τελευταία χωρίζεται σε διάφορες χρονικές περιόδους, οι οποίες πολλές φορές φαίνονται να περνάνε χωρίς να επιτρέπουν στον παίκτη να κάνει κάτι. Αυτό αποτελεί ίσως και το πιο εκνευριστικό στοιχείο του παιχνιδιού, αφού όταν αρχίσει να παίζει κάποιος (και μέχρι να δώσει την πρώτη του μάχη) θα νομίζει ότι δεν έχει κανέναν έλεγχο στο παιχνίδι και το μόνο που κάνει είναι να πατάει συνέχεια ένα κουμπί για να περνάει τις σκηνές των διαλόγων με άλλα άτομα. Αυτό βέβαια που φαίνεται άσκοπο, αποδεικνύεται πολύ σύντομα ότι έχει σημαντική επίδραση στην εξέλιξη του τίτλου.

Ο παίκτης ελέγχει τον ήρωα που κινείται μέσα στα κτίρια που βρίσκονται στα διάφορα τμήματα του κόσμου που περιγράψαμε προηγουμένως και η κάμερα απεικονίζει από ψηλά και υπό γωνία μια μικρή περιοχή στην οποία κινείται ο παίκτης (επιτρέποντας σε κάποιες περιπτώσεις στον τελευταίο να την περιστρέψει γύρω από τον ήρωα, χωρίς όμως να αλλάξει το ύψος της ή την κλίση της ως προς το έδαφος). Ο βασικός χαρακτήρας περιηγείται στις πίστες του Persona 3, έρχεται σε επαφή και συνομιλεί με άλλους χαρακτήρες, σχηματίζει φιλίες ή και σχέσεις με άτομα του αντίθετου φύλου και γενικώς φαίνεται να περνά μια τυπική ζωή σε ένα παιχνίδι που μοιάζει σαν καρτουνίστικη προσομοίωση της καθημερινότητας ενός Ιάπωνα μαθητή.

Εκτός από το τυπικό μοτίβο της εξερεύνησης διαφόρων πιστών και της εμπλοκής σε μάχες (στην περίπτωσή μας, μέσα στους ορόφους του μυστήριου πύργου που εμφανίζεται τα μεσάνυχτα), το παιχνίδι απαιτεί από τον παίκτη να ισχυροποιήσει την κοινωνική του ζωή, αναπτύσσοντας σχέσεις με άλλους χαρακτήρες. Συνήθως η διαδικασία είναι απλή, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις ο παίκτης πρέπει είτε να απαντήσει σωστά σε μια ερώτηση, είτε να βρεθεί σε κάποιο σημείο, είτε να μιλήσει με κάποιον χαρακτήρα -ενώ στο μέλλον θα πρέπει να συναντιέται μαζί του πιο συχνά και να δίνει την καταλληλότερη απάντηση στις διάφορες ερωτήσεις που του θέτει.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ισχυροποιούνται οι κοινωνικοί δεσμοί του κεντρικού ήρωα με κάποια άτομα και να βελτιώνονται κάποια στατιστικά του. Για να γίνουμε συγκεκριμένοι, θα δώσουμε κάποια παραδείγματα: Όταν ο παίκτης είναι σε μια σχολική αίθουσα και παρακολουθεί μαθήματα, θα του γίνουν κάποιες ερωτήσεις κι αν δώσει σωστές απαντήσεις, θα αυξήσει το Charm του. Σε περίπτωση που επιστρέψει στο δωμάτιό του το βράδι, θα έχει τη δυνατότητα να μελετήσει τα μαθήματά του και να αυξήσει το Academics. Εάν πάλι αποφασίσει κάποιο βράδι να το ρίξει έξω και να τραγουδήσει σε ένα Karaoke Bar, θα αυξήσει το Courage. Γενικά, όταν ο παίκτης αναπτύσσει κοινωνικούς δεσμούς με κάποια άτομα, μπορεί να αποκαλύψει νέες κατηγορίες από Persona, αλλά και να επιτρέψει σε κάποια από τα τελευταία να αποκτήσουν μεγαλύτερες δυνάμεις.
{PAGE_BREAK}
Τα Persona αποτελούν το βασικότερο όπλο του παίκτη στις μάχες, και μπορούν να κάνουν κάποιες μαγικές επιθέσεις (ανάλογα με τον τύπο τους και το επίπεδο εμπειρίας τους). Η δημιουργία νέων Persona επιτυγχάνεται μέσω της συγχώνευσης δύο ή τριών (και στα πιο προχωρημένα επίπεδα τεσσάρων ή πέντε) Persona -μια διαδικασία που λέγεται Fusion. Σε πολλές περιπτώσεις, ανακαλύπτονται και νέα Persona μετά από κάθε μάχη. Ο παίκτης δημιουργεί μια τετραμελή ομάδα (με πάντα παρόντα τον βασικό ήρωα) και εισέρχεται στον πύργο που εμφανίζεται τα μεσάνυχτα, προσπαθώντας να εντοπίζει διάφορα σεντούκια με θησαυρούς, να ανεβαίνει τα πατώματα και να πλησιάζει σταδιακά την κορυφή του πύργου -στην οποία βρίσκεται και το μυστικό της ύπαρξης των δαιμονικών πλασμάτων και των Persona.

Κάθε φορά που ο παίκτης μπαίνει στον πύργο, η διάταξη των διαδρόμων σε κάθε πάτωμα αλλάζει, ενώ ένας μικρός χάρτης που εμφανίζεται στην άκρη της οθόνης, επιτρέπει τον εντοπισμό των τεράτων. Μια μάχη ξεκινάει όταν ο παίκτης χτυπήσει πρώτος την μορφή ενός τέρατος  που περιφέρεται στους διαδρόμους του πύργου. Το αντίθετο (να χτυπήσει δηλαδή ένα τέρας τον ήρωα) μπορεί επίσης να ξεκινήσει μια μάχη, αλλά σε αυτή την περίπτωση οι εχθροί έχουν πλεονέκτημα και ξεκινάνε πρώτοι επίθεση.

Κάθε μάχη είναι μια τυπική διαδικασία αναμέτρησης με εναλλαγή γύρων, στην οποία υπάρχει άφθονος χρόνος για τον σχεδιασμό μιας επίθεσης. Ο παίκτης μπορεί με τον κεντρικό χαρακτήρα που ελέγχει να επιτεθεί με όπλα, ξόρκια ή με κάποια ικανότητα ενός Persona, ή να χρησιμοποιήσει ένα αντικείμενο ή να δώσει εντολές στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας -στην αντίθετη περίπτωση αυτά θα επιτεθούν κατά βούληση αλλά όχι πάντα επιτυχώς. Τέλος, υπάρχει και η δυνατότητα επίθεσης από όλα τα μέλη της ομάδας ταυτόχρονα (All-Out Attack), σε περίπτωση που όλοι οι αντίπαλοι είναι σε κατάσταση knock down. Σε αυτή την περίπτωση εμφανίζεται το γνωστό “συννεφάκι”, καθώς οι χαρακτήρες εφορμούν στους εχθρούς και οι λέξεις των χτυπημάτων εμφανίζονται στην οθόνη και αφήνουν μια γλυκιά γεύση από κόμιξ περιπέτεια.

Αυτή η επίθεση δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή, γιατί αν ένας αντίπαλος δεν εξουδετερωθεί θα έχει προτεραιότητα στην επόμενη επίθεσή του. Σε περίπτωση που μια μάχη τελειώσει με επίθεση του βασικού ήρωα ή σε περίπτωση που δύο ή περισσότεροι εχθροί νικηθούν με επίθεση “1 More!”, τότε ο παίκτης μπορεί να τραβήξει μία κάρτα από δύο ή περισσότερες που εμφανίζονται (Shuffle Time) και να αποκτήσει κάποιο Persona, χρήματα, επιπλέον εμπειρία ή κάποιο αντικείμενο.

Το Shin Megami Tensei: Persona 3 φαντάζει σαν ένα εύκολο παιχνίδι (οι αρχικές μάχες είναι “περίπατος”) αλλά αυτό δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Πρόκειται για αρκετά προκλητικό τίτλο κι λόγος για τον οποίο ισχύει αυτό είναι ότι ο χρόνος κυλάει συνεχώς, ο παίκτης πιθανώς να ξεχνιέται πολλές φορές να βλέπει πρόσωπα ή να κάνει πράγματα που είναι απαραίτητα για την αναβάθμιση των στατιστικών στοιχείων του κι έτσι η αύξηση του επιπέδου εμπειρίας των Persona γίνεται με σχετικά αργούς ρυθμούς. Εδώ όμως είναι που κρύβεται κι η μαγεία του τίτλου αυτού, καθώς ο παίκτης θα διαπιστώνει ότι σε περίπτωση που ξεκινήσει να παίζει για δεύτερη φορά τον τίτλο κι αποφασίσει να δώσει μεγαλύτερη έμφαση σε μια νέα δραστηριότητα ή σε άτομο, θα δει και μια διαφορετική επίδραση σε κάποιο από τα στατιστικά του στοιχεία και τα Persona που ανακαλύπτει.
{PAGE_BREAK}
Όταν ο υπογράφων κάνει review σε ένα παιχνίδι δεν αρέσκεται στο να αποκαλύπτει στον αναγνώστη πολλά στοιχεία για την πλοκή του τίτλου. Φαντάζομαι ότι κάθε παίκτης, όπως κι εγώ, προτιμά να ανακαλύπτει μόνος του στοιχεία για το παιχνίδι που παίζει και να “αφήνεται” στη μαγεία και την ροή ενός καλοδουλεμένου σεναρίου. Παρότι λοιπόν προτιμώ στις παρουσιάσεις και κριτικές μου να επικεντρώνομαι περισσότερο στο πόσο καλό ή όχι είναι ένα παιχνίδι και στην αξία που προσφέρει στον παίκτη, στην περίπτωση του Persona 3 έκανα μια εξαίρεση, καθώς με ενόχλησε ιδιαίτερα ένα σημαντικό στοιχείο του τίτλου, που τονίζεται τόσο στην διάρκεια των βίντεο-σκηνών, όσο και μέσα στις μάχες.

Μιλάω βέβαια για τον εξεζητημένο κι ίσως σοκαριστικό τρόπο με τον οποίο οι χαρακτήρες του παιχνιδιού (στους οποίους συμπεριλαμβάνεται κι ο ήρωας του παίκτη) φέρνουν στην επιφάνεια το Persona τους. Σε περίπτωση που δεν έχετε δει το παιχνίδι, ο τρόπος αυτός είναι ο εξής: Ο χαρακτήρας στρέφει στο κεφάλι του ένα πιστόλι και πατάει την σκανδάλη!!! Ομολογώ ότι την πρώτη φορά που είδα την σχετική σκηνή στα βίντεο του παιχνιδιού, ενοχλήθηκα σφόδρα. Προς στιγμή νόμισα ότι είχε γίνει κάποιο λάθος από τα βίντεο που ενσωμάτωσαν οι προγραμματιστές στο παιχνίδι, αλλά -δυστυχώς- διαψεύστηκα.

Αυτός και μόνο είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρώ ότι το παιχνίδι αυτό είναι αυστηρώς ακατάλληλο, τόσο για ανηλίκους, όσο και για άτομα με βεβαρημένη ψυχική κατάσταση. Δεν είμαι ο καταλληλότερος για να κάνω μια ανάλυση εδώ, αλλά σίγουρα καταλαβαίνουμε όλοι ότι ένα άτομο που βρίσκεται για παράδειγμα σε μελαγχολία, δεν θα πάρει και το καλύτερο δυνατό μήνυμα από μια σκηνή στην οποία ένας χαρακτήρας (δεν παίζει ρόλο αν είναι ανθρώπινος ή καρτουνίστικος) στρέφει ένα πιστόλι στο μέτωπό του και αυτοπυροβολείται. Απορώ επίσης με τους ανθρώπους που υπάρχουν στο τμήμα ποιοτικού ελέγχου της υπηρεσίας PEGI. Γιατί δώσαν με τόση ευκολία την ηλικιακή ταξινόμηση των 12 ετών στον τίτλο αυτό, τη στιγμή που η αντίστοιχη αμερικάνικη υπηρεσία χαρακτήρισε τον τίτλο κατάλληλο για ηλικίες 17 ετών και άνω;

Μπορεί το παιχνίδι να θεωρήθηκε κατάλληλο για δωδεκάχρονους στην Ιαπωνία, αλλά να μην ξεχνάμε ότι η ιαπωνική κουλτούρα είναι διαφορετική από την ευρωπαϊκή και ότι τα ποσοστά των αυτοκτονιών στην Ιαπωνία ανάμεσα σε νέους, είναι αρκετά υψηλά. Θέλω ακόμη να τονίσω ότι η βαθμολογία που δίνω στο παιχνίδι αυτό αντικατοπτρίζει την συνολική ποιότητα του τίτλου ως RPG παιχνιδιού και τίποτα άλλο. Να είστε όμως όλοι σίγουροι ότι σε περίπτωση που κάποιοι “φωστήρες της ενημέρωσης” ανακαλύψουν το παιχνίδι αυτό, θα ζήσουμε ιστορικές στιγμές. Εάν για ένα παιχνίδι όπως το Grand Theft Auto IV γίνεται ένας τέτοιος κακός χαμός στον Τύπο, φαντάζεστε τι θα γίνει μόλις ανακαλύψουν κάποιοι την Αμερική, συγγνώμη, το Shin Megami Tensei: Persona 3 ήθελα να πω; Το πιο πιθανό είναι να λιθοβολήσουν σε κάποια πλατεία όλους τους συντάκτες του GameOver!

Συγχωρέστε με που το ξαναλέω και γίνομαι κουραστικός, αλλά εάν είστε γονιός ή κηδεμόνας, δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγο να αφήσετε να φτάσει ο τίτλος αυτός στα χέρια των ανήλικων παιδιών σας. Αφού κλείσω πάντως αυτή την τεράστια παρένθεση που άνοιξα (κάτι που όφειλα να κάνω και ως συντάκτης, αλλά και ως πρώην εκπαιδευτικός, για να ενημερώσω σωστά τους αναγνώστες μας), θα ήθελα να τονίσω ότι το Persona 3 αποτελεί ένα RPG που έχει το σημαντικότερο στοιχείο που θα περίμενε κανείς από έναν τίτλο της κατηγορίας: Μακροβιότητα.

Το γεγονός ότι ο παίκτης μπορεί να επαναλάβει το παιχνίδι ξανά και ξανά, να διαλέξει ένα διαφορετικό σετ δραστηριοτήτων στην σχολική κι εξωσχολική ζωή του, και -τελικά- να αποκτήσει πρόσβαση σε διαφορετικές ομάδες Persona, αποτελεί μια από τις εξυπνότερες (αλλά κι απλούστερες) ιδέες που εφαρμόζεται με σωστό τρόπο σε ένα RPG. Εάν είστε “μεγάλος”, τότε σίγουρα θα το απολαύσετε.

Νίκος Ελευθεριάνος

Widescreen Ναι
Ήχος Stereo / Dolby Pro Logic II
PEGI 12+