Brothers in Arms: Hell’s Highway

Δράμα, ένταση και δράση σε ένα tactical FPS που αναμένεται να ξεχωρίσει

Δράμα, ένταση και δράση σε ένα tactical FPS που αναμένεται να ξεχωρίσει

Δράμα, ένταση και δράση σε ένα tactical FPS που αναμένεται να ξεχωρίσει

Κατά τη διάρκεια της περιήγησής μας στο χώρο που είχε ετοιμάσει η Ubisoft στο πλαίσιο της έκθεσης Ubidays, αναπόφευκτα βρεθήκαμε μπροστά σε ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια της γαλλικής εταιρείας. Το Brothers in Arms: Hell’s Highway είναι το τρίτο παιχνίδι της Gearbox στο γνωστό franchise και παρόλο που το είχαμε δει και στην περυσινή Ubidays, η ομάδα ανάπτυξης αποφάσισε να αναβάλλει την προγραμματισμένη για το 2007 κυκλοφορία του και να προχωρήσει σε περαιτέρω βελτίωσή του. Φτάνοντας στο περίπτερο της Gearbox και προχωρώντας σε ένα ακόμα «hands on», διαπιστώσαμε ότι η αξίωση που θέλει τις καθυστερήσεις να οδηγούν σε βελτιωμένα παιχνίδια -τουλάχιστον στην περίπτωση του Hell’s Highway- ισχύει.

Για όσους δεν έχει τύχει να ασχοληθούν στο παρελθόν με κάποιο από τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς (Road to Hill 30 και Earned in Blood), να αναφέρουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια κατηγορία παιχνιδιών FPS, που την ίδια στιγμή βασίζονται εντόνως στην τακτική και στη χρήση ολόκληρων ομάδων από στρατιώτες και όχι απλά και μόνο στον έλεγχο ενός. Αυτό άλλωστε είναι και το στοιχείο που, πολύ έξυπνα, έχει διαχωρίσει αισθητά τη θέση της σειράς Brothers in Arms από άλλα FPS παιχνίδια της αγοράς και έχει βοηθήσει στο να αποφευχθούν οι οποιοσδήποτε άμεσες συγκρίσεις.

Σε ό,τι αφορά το Hell’s Highway -το τρίτο παιχνίδι της σειράς για τα οικιακά συστήματα- η Gearbox συνεχίζει να χρησιμοποιεί τις συμβουλές του συνταγματάρχη John Antal και να προσπαθεί να προσφέρει μια εμπειρία πραγματικά δραματική και ταυτόχρονα αυθεντική στα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τον προηγούμενο αιώνα. Για αυτό, άλλωστε, το Hell’s Highway στηρίζεται σε δύο πυλώνες που το κάνουν να ξεχωρίζει από άλλα παιχνίδια με θεματολογία αντλημένη από τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο. Το σενάριο του τίτλου θα μας μεταφέρει σε ένα αιματοβαμμένο δεκαήμερο και στη στιγμή που οι Συμμαχικές δυνάμεις παρεισφρύουν στις γραμμές των Ναζί και προσπαθούν να σπάσουν τη συνοχή τους.

Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση αλεξιπτωτιστών, οι οποίοι ρίπτονται σε ορισμένα χωριά της Ολλανδίας όπου και ξεκινά η δράση. Το επίπεδο που είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε διεξαγόταν σε ένα τέτοιο χωριό -και πιο συγκεκριμένα, στην κεντρική πλατεία αυτού- όπου είχαμε τον έλεγχο ενός αξιωματικού και τη δυνατότητα έκδοσης εντολών προς δύο ομάδες οπλιτών. Ενώ σε πρώτη ματιά το Hell’s Highway θυμίζει κάθε άλλο FPS Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, λίγα μόλις λεπτά gameplay αρκούν για να το καταστήσουν ως κάτι το εντελώς διαφορετικό.
 

Και αυτή η διαφορετικότητα δεν εντοπίζεται απλά και μόνο στην εξαιρετικά χρήσιμη και άκρως λειτουργική -α λα Rainbow Six Vegas- μετάβαση της κάμερας από το πρώτο στο τρίτο πρόσωπο κάθε φορά που ο στρατιώτης μας βρίσκει ένα σημείο για να καλυφθεί, αλλά κυρίως στη δυνατότητα ελέγχου των υπολοίπων ομάδων που μας συνοδεύουν στις αποστολές.

 

Ξεκινώντας τη μάχη μας στο επίπεδο που είχε το όνομα «Black Friday» βρεθήκαμε μπροστά σε έναν χάρτη άκρως εντυπωσιακό και συνάμα εξόχως ρεαλιστικό. Η δράση διεξαγόταν αργά τη νύχτα, ενώ την ίδια στιγμή μια βαριά βροχή -που απεικονιζόταν μέσα από ένα εντυπωσιακό οπτικό εφε- καθιστούσε την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Σκοπός μας ήταν αρχικά να απελευθερώσουμε την κεντρική πλατεία του χωριού και στη συνέχεια να ωθήσουμε του Ναζί έξω από το κέντρο της πόλης. Και κάπου εδώ διαπιστώσαμε το γιατί το Hell’s Highway δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προσεγγιστεί όπως οποιοδήποτε άλλο FPS της αγοράς. Αν ο παίκτης τολμήσει να βγει από την κάλυψή του και να τρέξει ως…Ράμπο προς τους αντιπάλους του λίγα μόνο δευτερόλεπτα αρκούν για να τον στείλουν στην οθόνη επανεκκίνησης της αποστολής.

Η τακτική στο παιχνίδι της Gearbox είναι ο δεύτερος σημαντικός πυλώνας που στηρίζει το όλο οικοδόμημα και αυτό διαπιστώθηκε εύκολα καθώς αλλάζαμε μεταξύ των δύο διαθεσίμων ομάδων που είχαμε στην κατοχή μας, στοχεύαμε με τον κέρσορα και εκδίδαμε εντολή. Το πρώτο σκέλος της αποστολής ολοκληρώθηκε επιτυχώς και αφού οι βαρυοπλίτες της διμοιρίας μας εξολόθρευσαν τους Ναζί που είχαν οχυρωθεί στην πλατεία, ήρθε η στιγμή να χρησιμοποιήσουμε άλλες τακτικές που θα μας επέτρεπαν να κινηθούμε με ασφάλεια. Και σε αυτό το επίπεδο το Hell’s Highway άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις δεδομένου ότι η AI ανταποκρίνεται άμεσα στις εντολές του παίκτη και πάντα παρέχει κάλυψη.

Η μια ομάδα μπορεί να κινείται όσο η άλλη μετακινείται από το ένα σημείο στο άλλο, ενώ εμείς μπορούμε να στεκόμαστε πίσω από ένα ασφαλές σημείο και να ελέγχουμε την εξέλιξη της μάχης. Ταυτόχρονα, μπορούμε να παρέχουμε εμείς κάλυψη στις ομάδες μας και να τις στέλνουμε σε σημεία του χάρτη όπου εκτιμούμε ότι είναι σημαντικά για τη μάχη. Αυτό το σύστημα αλληλοβοήθειας, έκδοσης εντολών και κάλυψης σε στοιχεία του χώρου βοηθά το παιχνίδι της Gearbox να ξεχωρίσει αισθητά από τον ανταγωνισμό. Μπορεί σε πρώτη ανάγνωση αυτό το σύστημα κάλυψης και έκδοσης εντολών να φαντάζει απλοϊκό, αλλά η αλήθεια είναι ότι αλλάζει άρδην τα δεδομένα του gameplay και προσδίδει μια πιο ρεαλιστική αίσθηση στις μάχες.

Αυτός ο ρεαλισμός του νέου Brothers in Arms οφείλεται εν μέρει και στα εντυπωσιακά γραφικά που έχει καταφέρει να δημιουργήσει η Gearbox με τη χρήση της μηχανής Unreal. Αξιοσημείωτο είναι, άλλωστε, το γεγονός ότι το παιχνίδι που είδαμε φέτος δείχνει κατά πολύ ανώτερο και ομορφότερο σε σχέση με την περυσινή του έκδοση. Εξαιρουμένων των μάλλον «ξύλινων» μοντέλων των στρατιωτών, τα πάντα στο Hell’s Highway αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις. Οι τρισδιάστατες εκρήξεις, το ρεαλιστικό animation, ο υψηλός βαθμός λεπτομέρειας και το εντυπωσιακό εφέ βροχής είναι μόνο λίγα από τα στοιχεία των γραφικών που είδαμε στο hands on και μας δημιούργησαν υψηλές προσδοκίες για το τελικό αποτέλεσμα που θα δούμε σε λίγους μήνες.

Το Brothers in Arms: Hell’s Highway αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη του καλοκαιριού και ταυτόχρονα σε όλες τις διαθέσιμες εκδόσεις του (PC, PS3 και Xbox 360), ενώ λίγο αργότερα θα διατεθεί και η έκδοση για το Wii με τον υπότιτλο «Double Time».

Γιώργος Καλλίφας

{nomultithumb}

Γιώργος Καλλίφας
Γιώργος Καλλίφας

Απο το 1982 και έναν "κλώνο" κονσόλας Atari ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation, Xbox... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα . Σήμερα βρίσκει ακομα χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, αλλά και κανένα high fantasy βιβλίο, ταινίες και σειρές.

Άρθρα: 4170

Υποβολή απάντησης