The Bourne Conspiracy

Ένας ακόμα τίτλος βασισμένος σε ταινία που θα ενισχύσει τον άγραφο κανόνα των κακών movie tie-ins;

Ένας ακόμα τίτλος βασισμένος σε ταινία που θα ενισχύσει τον άγραφο κανόνα των κακών movie tie-ins;

Η μεταφορά του λογοτεχνικού υπέρ-κατάσκοπου της C.I.Α. Jason Bourne -δημιούργημα του συγγραφέα Robert Ludlum- στη μεγάλη οθόνη με το The Bourne Identity του 2002 αποτελούσε, κατά γενική ομολογία, μια πολύ καλή κατασκοπευτική ταινία ενώ τα δύο επόμενα sequel κατάφερναν, κατά την άποψη του γράφοντα, να ανεβάσουν την ποιότητα ακόμα περισσότερο. Χάρη στην επιτυχία τους, ήταν φυσικό να δούμε τη μεταφορά της ιστορίας του Jason Bourne και στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών δεδομένου ότι η μυθολογία του εν λόγω πράκτορα έχει τα απαραίτητα στοιχεία για τη δημιουργία ενός τίτλου δράσης. Ο Jason Bourne είναι δεινός σκοπευτής με οποιοδήποτε πυροβόλο όπλο, καταφέρνει να χρησιμοποιεί και τα πιο «αθώα» στοιχεία του περιβάλλοντος για την εξουδετέρωση αντιπάλων αλλά και να ξεφεύγει από διάφορες επικίνδυνες καταστάσεις χάρη στις ακροβατικές του ικανότητες.

Η High Moon Studios (Darkwatch), λοιπόν, ήταν αυτή που ανέλαβε το εγχείρημα της μεταφοράς της ιστορίας του γνωστού πράκτορα στον ψηφιακό κόσμο των οικιακών συστημάτων. Δεδομένου ότι ουσιαστικά αποτελεί μεταφορά της κινηματογραφικής επιτυχίας εύλογα μπορεί κάποιος να κοιτάξει το The Bourne Conspiracy με καχυποψία, καθώς είναι κοινώς γνωστό πως αυτού του είδους οι μεταφορές είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτριες (ένας άγραφος νόμος θα λέγαμε που ενισχύεται με τις πρόσφατες μεταφορές γνωστών ηρώων της Marvel στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών). Ευτύχημα αποτελεί το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τίτλος δεν έπρεπε να προλάβει κάποια διορία ώστε ή έκδοσή του να συμπέσει με κάποια κινηματογραφική παραγωγή. Ως εκ τούτου, η High Moon Studios είχε, αναμφίβολα, μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια για την ολοκλήρωσή του από ότι συμβαίνει στην πλειονότητα των τίτλων που βασίζονται σε ταινίες.

Βέβαια δεν θα πρέπει να περιμένει κανείς ότι πρόκειται για έναν τίτλο που στοχεύει στη «συγκομιδή» βραβείων ή στην εισαγωγή νέων στοιχείων στο είδος ωστόσο, παρά τα προβλήματα που περιέχει, καταφέρνει τελικά να προσφέρει αξιόλογη και -σε μεγάλο βαθμό- απολαυστική δράση. Η ιστορία του The Bourne Conspiracy αφορά κατά βάση τα γεγονότα που λάβανε χώρα στην πρώτη ταινία της κινηματογραφικής τριλογίας. Δυστυχώς, οι διάφορες cut-scenes που προβάλλονται μπορεί να έχουν ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία, παρόμοια με αυτή των ταινιών (δεδομένου ότι φαίνεται σαν να χρησιμοποιείται κάμερα χειρός), ωστόσο είναι ιδιαίτερα περιληπτικές. Σίγουρα οι δημιουργοί δεν στόχευαν στο κοινό που δεν έχει διαβάσει ή δει τις περιπέτειες του Jason Bourne αλλά, αντίθετα, ο ρόλος των cut-scenes φαίνεται να είναι αυτός της υπενθύμισης των γεγονότων που είδαμε στην ταινία ώστε ουσιαστικά να θυμηθούμε το μέρος και τα γεγονότα που τον οδηγούν στην αρχή του εκάστοτε επιπέδου.

Μεταξύ των διαφόρων αποστολών, που είναι βασισμένες στο The Bourne Identity, διαδραματίζονται ορισμένες αποστολές που λειτουργούν ως αναμνήσεις του Jason Bourne από το παρελθόν του, μεταφέροντάς μας σε αποστολές που είχε αναλάβει πριν από το συμβάν που τον οδήγησε στην απώλεια της μνήμης του. Οι διάφοροι ηθοποιοί των ταινιών απουσιάζουν πλήρως από το Conspiracy αναγκάζοντας ουσιαστικά τη High Moon Studios να δημιουργήσει τις δικές της ψηφιακές εκδοχές των διαφόρων χαρακτήρων. Κατά τη γνώμη μας πέτυχαν αρκετά το μοντέλο του Jason Bourne, κάτι το οποίο δυστυχώς δεν μπορεί να ειπωθεί για τους υπόλοιπους -μάλλον απρόσωπους- χαρακτήρες.

Παρόλο που η ιστορία που περιβάλλει τον κατάσκοπο των 30 εκατομμυρίων δολαρίων παρέχει όλα τα εχέγγυα για τη δημιουργία ενός τίτλου που θα μπορούσε να προσφέρει ανάλογη εμπειρία με αυτήν του Splinter Cell, αντιθέτως, το Conspiracy αποτελεί τον ορισμό του action τίτλου. Σε καμία περίπτωση δεν έγινε η οποιαδήποτε προσπάθεια να εισαχθούν stealth στοιχεία καθώς εξαρχής γίνεται εμφανές ότι ο τίτλος στοχεύει αποκλειστικά στις πολεμικές ικανότητες του Jason Bourne. Το παιχνίδι ξεκινάει σε μία πλατεία της Μασσαλίας όπου μας παρέχει μία ωραία εικόνα ανοιχτού περιβάλλοντος, απεικονίζοντας πληθώρα κόσμου και μαγαζιών σε μία πλατεία με έντονη κινητικότητα. Αυτή η πρώτη εικόνα μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο εν λόγω τίτλος μπορεί να περιέχει ανοιχτά περιβάλλοντα προς εξερεύνηση. Σύντομα, θα διαπιστώσετε πως αυτή η πρώτη εικόνα είναι απόλυτα παραπλανητική δεδομένου ότι, έπειτα από τα πρώτα λεπτά ενασχόλησης, γίνεται κατανοητό πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα απόλυτα γραμμικό παιχνίδι.

Το «ραντάρ» που βρίσκεται στο κάτω δεξιό μέρος της οθόνης, το οποίο απεικονίζει το διάγραμμα της εκάστοτε περιοχής, φαντάζει αρχικά ως ανούσιο καθώς είναι μάλλον αδύνατο να χαθούμε. Η ύπαρξή του καθίσταται περισσότερο χρήσιμη -και κατανοητή- με την ενεργοποίηση του Bourne Instinct όποτε πατάμε το τρίγωνο. Η ικανότητα αυτή, όπως προδίδει το όνομά της, ενεργοποιεί το ένστικτο του Bourne εμφανίζοντας για μερικά δευτερόλεπτα τις θέσεις των εχθρών αλλά και του επόμενου objective μας στο GPS, εξαλείφοντας με αυτόν τον τρόπο και το τελευταίο ίχνος πιθανής εξερεύνησης. Βέβαια, δε θα λέγαμε ότι αυτό αποτελεί απαραίτητα αρνητικό στοιχείο καθώς με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η ασταμάτητη δράση από την αρχή έως το τέλος του παιχνιδιού.
{PAGE_BREAK}
Το gameplay του The Bourne Conspiracy χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο τομείς. Από τη μία πλευρά έχουμε τις εξαιρετικά κοινότυπες μάχες με πυροβόλα όπλα ενώ, από την άλλη, γίνεται να αντιμετωπίσουμε του αντιπάλους σε έντονες μάχες σώμα με σώμα. Η δεύτερη μέθοδος εξόντωσης των εχθρών καταφέρνει να αποτελεί το καλύτερο και πιο εντυπωσιακό στοιχείο του τίτλου. Σε πολλά σημεία θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε εχθρούς από κοντά ενώ, αν τρέξουμε κοντά σε αντιπάλους που κρατάνε όπλα, τότε αυτομάτως ο Bourne τους αφοπλίζει επιτρέποντάς μας να τους αντιμετωπίσουμε ευθύς αμέσως σε μάχη σώμα με σώμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η κάμερα μετακινείται πλάγια προσφέροντας τη συνήθη λήψη που εντοπίζεται στους fighting τίτλους. Πατώντας το τετράγωνο ή το τρίγωνο εκτελούμε αντίστοιχα τη γρήγορη ή τη δυνατή γροθιά ενώ κρατώντας πατημένο το Χ αποκρούουμε τις επιθέσεις.

Ευχάριστο στοιχείο αποτελεί το γεγονός πως η απεικόνιση της απόκρουσης έχει προσεχθεί πολύ περισσότερο από ότι συνηθίζεται -ακόμα και σε αποκλειστικά fighting τίτλους. Ως εκ τούτου δεν θα βλέπουμε τον Bourne ή τους εχθρούς να σηκώνουν απλά τα χέρια αλλά αντίθετα τους βλέπουμε να μετακινούν το σώμα, τα χέρια και τα πόδια ανάλογα με την επίθεση που δέχονται ώστε να την αποφύγουν. Με κατάλληλους συνδυασμούς των δύο πλήκτρων των επιθέσεων μπορούμε να ενεργοποιήσουμε ένα από τα οχτώ συνολικά combos τριών χτυπημάτων. Εύλογα -και σίγουρα όχι άδικα- γίνεται σαφές από τον μικρό αριθμό των combos ότι το Conspiracies δεν προσφέρει ένα βαθύ σύστημα μάχης. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να προσφέρει έντονες συγκρούσεις χάρη στα ωραία animations και την επιτυχημένη απόδοση των χτυπημάτων.

Σημαντική συμβολή στη δημιουργία εντυπωσιακών σκηνών σε αυτού του είδους μάχες έχουν και οι takedown κινήσεις. Προκειμένου να ενεργοποιήσουμε τις τελευταίες απαιτείται να έχουμε γεμίσει τουλάχιστον ένα από τα τρία τμήματα της επονομαζόμενης adrenaline bar. Έπειτα, πατώντας τον κύκλο, δύναται να εξουδετερώσουμε τον εκάστοτε εχθρό με ένα χτύπημα ή αν πρόκειται για κάποιον αρχηγό να επιφέρουμε μεγάλη ζημιά στην ενέργειά του. Τα takedowns έχουν μεγάλη ποικιλία και καταφέρνουν να είναι εντυπωσιακά χάρη στις εξαιρετικές χορογραφίες τους. Επιπροσθέτως, όταν ενεργοποιούμε την παραπάνω ειδική κίνηση κοντά σε οποιοδήποτε στοιχείο του περιβάλλοντος ο Bourne έχει τη δυνατότητα να το εκμεταλλευθεί προκειμένου να τραυματίσει τον αντίπαλό του. Αυτές οι περιβαλλοντικές επιθέσεις μπορεί να αφορούν το χτύπημα του αντιπάλου σε έναν τοίχο, το κάρφωμα ενός στυλό στο χέρι του ή το πέταγμα του εχθρού σε ένα τραπέζι –μεταξύ πολλών άλλων.

Σε περίπτωση που αντιμετωπίζουμε παραπάνω από έναν εχθρούς, με τους τρεις να είναι το όριο, τότε η δράση «κλειδώνει» αποκλειστικά σε έναν από αυτούς απαιτώντας από εμάς να εξουδετερώσουμε πρώτα αυτόν πριν αντιμετωπίσουμε τον επόμενο. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι υπόλοιποι εχθροί περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, εξαπολύοντας επιθέσεις με εξαιρετικά χαμηλή συχνότητα, οπότε και απαιτείται να πατήσουμε το ανάλογο κουμπί που θα εμφανιστεί στην οθόνη ώστε να αποκρούσουμε το επικείμενο χτύπημα. Σε περίπτωση που έχουμε γεμίσει τα δύο ή τρία κομμάτια της adrenaline bar, δύναται να ενεργοποιήσουμε ένα από τα ποικίλα ειδικά takedowns για τους δύο ή και τους τρεις αντιπάλους που βρίσκονται γύρω μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός αυτών που αναφέρθηκαν παραπάνω, υπάρχουν διαφορετικά takedowns σε περίπτωση που τα ενεργοποιήσουμε ενώ τρέχουμε σε έναν εχθρό ή εάν ο εχθρός έχει την πλάτη του γυρισμένη με τη συνολική ποικιλία τους να είναι τελικά κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι μάχες με τους διάφορους αρχηγούς. Αυτές, λαμβάνουν χώρα σε σημεία που έχουν πληθώρα αντικειμένων προς χρήση για τα takedowns, ενώ το γεγονός πως οι αρχηγοί είναι περισσότερο ικανοί στην απόκρουση των επιθέσεών μας -έχοντας επίσης τη δυνατότητα να πραγματοποιούν τα δικά τους takedowns- συμβάλλει στη δημιουργία έντονων συγκρούσεων.

Σε περίπτωση που προσπαθήσουν να εκτελέσουν κάποιο takedown τότε ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος ως προειδοποίηση ενώ, αμέσως μετά, εμφανίζεται ένα πλήκτρο στο κάτω μέρος της οθόνης το οποίο και πρέπει να το πατήσουμε σε μικρό χρονικό διάστημα προκειμένου να αποκρούσουμε την επίθεση. Παρόλο που οι μάχες σώμα με σώμα καταφέρνουν να είναι ιδιαίτερα ευχάριστες -παρά την απλότητά τους- έως το τέλος του παιχνιδιού δυστυχώς δεν αποφεύγουν την εμφάνιση προβλημάτων. Σε ορισμένους κλειστούς χώρους ή σε σημεία που υπάρχουν ψηλά αντικείμενα τριγύρω, η κάμερα μετακινείται συνεχώς πασχίζοντας να βρει τη βέλτιστη λήψη προκειμένου να βλέπουμε τον χαρακτήρα μας αλλά και τον αντίπαλο καταφέρνοντας τελικά μόνο να μας…ζαλίζει.

Επιπλέον, όποτε κληθούμε να πολεμήσουμε έναν ή περισσότερους αντιπάλους η δράση ουσιαστικά «κλειδώνει» στην αντιμετώπιση των αντιπάλων που βρίσκονται δίπλα μας, απαγορεύοντας με αυτόν τον τρόπο την ελεύθερη κίνησή μας. Το παραπάνω έχει ως αποτέλεσμα την τοποθέτησή μας σε άβολες καταστάσεις όπου εχθροί που βρίσκονται μακριά μπορούν να μας πυροβολούν ανενόχλητοι. Οι μάχες με πυροβόλα όπλα δυστυχώς είναι ιδιαίτερα κοινότυπες ενώ είναι εμφανές ότι έχει δοθεί αρκετά μικρότερη βαρύτητα σε σχέση με το σύστημα μάχης σώμα με σώμα.

Σε κάθε δεδομένη στιγμή μπορούμε να έχουμε μέχρι δύο όπλα, εκ των οποίων το ένα είναι αναγκαστικά το πιστόλι. Στον οπλισμό υπάρχουν τα συνήθη πιστόλια, πολυβόλα και καραμπίνες με την ποικιλία τους να κρίνεται ικανοποιητική. Η κάλυψη είναι αναγκαία καθώς μερικές σφαίρες είναι ικανές να εξοντώσουν τον Bourne. Σε οποιοδήποτε μέρος του περιβάλλοντος, που ικανό να καλύψει το σώμα του χαρακτήρα, μπορούμε να πατήσουμε το X ώστε να καλυφθεί αυτομάτως. Δυστυχώς, σε αυτό το σημείο είναι αρκετά εμφανής η έλλειψη εκτέλεσης ανάλογου άλματος ώστε να μπορούμε να βρεθούμε άμεσα στην εκάστοτε κάλυψη από μακριά. Αντιθέτως, απαιτείται να έχουμε φτάσει σε απόσταση εκατοστών από την εκάστοτε επιφάνεια πριν μας δοθεί η επιλογή να καλυφθούμε.

Εκτός αυτού, από το παιχνίδι απουσιάζει πλήρως η δυνατότητα να πυροβολούμε στα τυφλά, κάτι το οποίο θα ήταν χρήσιμο σε αρκετές περιστάσεις. Επιπλέον, ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση προκαλεί η έλλειψη των animation που έχουν οι εχθροί όταν τους πυροβολούμε. Αν και τα animation του θανάτου τους είναι γενικά ωραία σχεδιασμένα -αν και παρουσιάζουν μικρή ποικιλία-, όταν απλά τους πετυχαίνουμε δεν παρατηρείται καμία απολύτως αντίδραση από μέρους τους καταστρέφοντας σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση της δύναμης πυρός των όπλων. Και ακόμα περισσότερο, είναι ιδιαίτερα εκνευριστικό να χρειάζεται να ξοδέψουμε διψήφιο αριθμό σφαιρών προκειμένου να εξοντωθεί κάποιος εχθρός  σε περίπτωση που δεν τον πετυχαίνουμε στο κεφάλι.
{PAGE_BREAK}
Ευτυχώς η αρκετά καλή αλληλεπίδραση που υπάρχει με το περιβάλλον, το -ωραία σχεδιασμένο- ίχνος που αφήνουν οι σφαίρες αλλά και τα πολύ καλά ηχητικά εφέ των όπλων καταφέρνουν να αντισταθμίσουν κατά κάποιον τρόπο τα παραπάνω προβλήματα όσον αφορά τη δημιουργία έντασης στις μάχες. Το Bourne Instinct βρίσκει και εδώ χρησιμότητα καθώς, όποτε το ενεργοποιούμε, η οθόνη παίρνει μία ασπρόμαυρη απόχρωση τονίζοντας παράλληλα τους εχθρούς, ενώ επίσης ο στόχος μετακινείται αυτόματα επάνω στον κοντινότερο εχθρό βοηθώντας σημαντικά στην σκόπευση. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι δεν υπάρχει κάποια μπάρα ενέργειας που να σχετίζεται με το Bourne Instinct, αντιθέτως, μπορούμε να το χρησιμοποιούμε κατά βούληση.

Τα takedowns μπορούμε να τα ενεργοποιήσουμε και στις μάχες με τα πυροβόλα όπλα αν και η απεικόνισή τους είναι σαφώς λιγότερο θεαματική από τα αντίστοιχα που παρακολουθούμε στις μάχες σώμα με σώμα. Ενεργοποιώντας το takedown με οποιοδήποτε όπλο καλούμαστε να πατήσουμε το ανάλογο πλήκτρο που θα εμφανιστεί στην οθόνη ώστε να εξοντώσουμε ακαριαία έναν έως τρεις εχθρούς. Μεγάλη βαρύτητα έχει δοθεί και στα λεγόμενα QTE (Quick Time Events) που κάνουν την εμφάνισή τους στις διάφορες cut-scenes, απαιτώντας από εμάς να πατάμε το κατάλληλο πλήκτρο που εμφανίζεται επί της οθόνης ώστε ο Bourne να εκτελέσει κάποιον ελιγμό αποφυγής ή κάποιο χτύπημα.

Ευτυχώς, σε αντίθεση με άλλους τίτλους που χρησιμοποιούν τον εν λόγω μηχανισμό χωρίς προειδοποίηση, εδώ ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος πριν από κάθε τέτοια στιγμή έτσι ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι, ενώ ο χρόνος που μας δίνεται για να αντιδράσουμε είναι, κατά την γνώμη μας, υπεραρκετός. Οι σκηνές αυτές προσφέρουν ιδιαίτερα εντυπωσιακή δράση αν και υπάρχουν περιπτώσεις που η χρήση τους είναι υπερβολική, κάτι το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στις περιπτώσεις που καλούμαστε να χρησιμοποιήσουμε το sniper όπλο. Σε αυτά τα σημεία το λογικό θα ήταν να μας παρέχεται η δυνατότητα να μετακινήσουμε όπως επιθυμούμε το στόχαστρο. Αντιθέτως, απαιτείται να πατάμε το πλήκτρο που εμφανίζεται στην οθόνη ώστε να μετακινηθεί ανάλογα ο στόχος και έπειτα να πατήσουμε το R1 την στιγμή που μας υποδεικνύεται ώστε να πυροβολήσουμε.

Τελειώνοντας με την περιγραφή του gameplay αξίζει να αναφέρουμε ότι ένα από τα, 11 συνολικά  επίπεδα του τίτλου, μας επιτρέπει να οδηγήσουμε -για εκτενές χρονικό διάστημα- ένα Mini Cooper. Ο χειρισμός του μπορεί να είναι ιδιαίτερα απλοϊκός, όμως, καταφέρνει να προσφέρει τελικά μία αρκετά καλή εμπειρία χάρη στις αρκετά εντυπωσιακές σκηνές που διαδραματίζονται στους δρόμους του Παρισιού.

Όσον αφορά στον οπτικό τομέα του τίτλου, η χρήση της Unreal Engine 3 έχει ως αποτέλεσμα την απεικόνιση ωραίων περιβαλλόντων χωρίς ωστόσο να αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο τεχνικά. Οι τοποθεσίες που θα επισκεφτούμε παρουσιάζουν σχετικά καλή ποικιλία, μεταφέροντάς μας σε ένα χιονισμένο εξοχικό και ένα μουσείο μοντέρνας τέχνης μεταξύ άλλων. Το πλούσιο περιεχόμενο των επιπέδων αλλά και το σεβαστό μέγεθος της καταστροφής που μπορούμε να επιφέρουμε, είτε ρίχνοντας αντιπάλους με την χρήση των takedowns είτε με πυροβολισμούς, συμβάλλουν στα αληθοφανή και, εικαστικά, ωραία περιβάλλοντα. Αξίζει να αναφερθεί ότι το εφέ της βροχής είναι ιδιαίτερα πειστικό. Ωστόσο, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι, τουλάχιστον στην έκδοση του PS3 την οποία και δοκιμάσαμε, υπήρχε έντονο πρόβλημα με το aliasing, εμφανίζοντας παντού τριγύρω μας επιφάνειες με έντονα «σκαλοπατάκια». Επιπλέον, τουλάχιστον στα πρώτα επίπεδα όπου οι εχθροί ατυχώς δεν φοράνε μάσκες, τα διαφορετικά μοντέλα των αντιπάλων δεν ξεπερνούσαν το μονοψήφιο αριθμό με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε συνεχώς… κλώνους.

Ο τομέας του ήχου ευτυχώς δεν περιέχει ανάλογες παραφωνίες με αυτές του οπτικού μέρους. Το soundtrack του τίτλου, επιμελημένο από τον Paul Oakenfold, «δένει» απόλυτα με τη δράση, προσφέροντας ωραία μουσικά θέματα ενώ τα ηχητικά εφέ -τόσο των όπλων όσο και των διαφόρων επαφών με τα διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος- είναι πειστικά. Τέλος, οι ηθοποιοί που χαρίζουν τις φωνές τους, χωρίς να αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο, αποδίδουν ωραία τους διάλογους.

Εν κατακλείδι, το The Bourne Conspiracy αποτελεί μία από τις ευχάριστες εξαιρέσεις των τίτλων που βασίζονται σε ταινίες. Χωρίς να φέρνει σε καμία περίπτωση την επανάσταση στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών, καταφέρνει να προσφέρει έντονη και απολαυστική δράση κυρίως χάρη στο λειτουργικό και εύχρηστο σύστημα μάχης σώμα με σώμα αλλά και του υψηλού επιπέδου animations, ενώ οι χορογραφίες των takedowns καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι στο μεσαίο επίπεδο δυσκολίας δεν θα χρειαστείτε παραπάνω από 7 ώρες για την ολοκλήρωσή του -σε συνδυασμό με την πλήρη απουσία οποιασδήποτε μορφής multiplayer- καθιστά δύσκολη την απόφαση για την απόκτησή του.

Νικόλας Μαρκόγλου

Ανάλυση 480i/ 720p
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 16+