Super Smash Bros. Brawl

Συμπληρώσαμε στο αρχικό άρθρο τις εντυπώσεις μας από την τελική έκδοση αυτού του αριστουργήματος

Πόσες φορές είχατε αναρωτηθεί τι θα συνέβαινε αν μονομαχούσαν οι αγαπημένοι σας ήρωες; Πώς θα ήταν αν αντιμετώπιζε ο Link την περιβόητη bounty huntress Samus Aran; Ή πως θα ήταν αν επιτέλους ο Mario ξεσπούσε πάνω στην Princess Peach για τη μόνιμη της συνήθεια να μπλέκει σε μπελάδες; Πιθανά, κάποιος developer της Nintendo κατάφερε με κάποια μυστική μηχανή, να εισχωρήσει στο όνειρο κάποιου gamer, να το αποκρυπτογραφήσει και να βρει μια μυστική συνταγή που όμοια της έχουμε να δούμε από την συνταγή της σοκολάτας στο Charlie’s Chocolate Factory. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Το 1999 κυκλοφορεί στο Ν64 το πρώτο Super Smash Bros. Ενώ όλα τα άλλα beat ‘em’ ups είχαν ως στόχο απλά να εξαντλήσουμε την ενέργεια του αντιπάλου μέχρι να τον νικήσουμε, το SMB έφερε αέναες μάχες που μπορούσαν να κρατήσουν πάρα πολύ ώρα, καθώς ο μόνος τρόπος για νίκη ήταν να πετάξεις τον αντίπαλο εκτός της οθόνης.

Με διαδραστικές πίστες και ένα Nintendo cast 12 χαρακτήρων, γρήγορα έγινε αγαπητό. Τίποτα όμως δεν μπορούσε να προετοιμάσει τους Nintendo fans για το SSB Melee που κυκλοφόρησε το 2001 στο GameCube. Με 26 χαρακτήρες, αψεγάδιαστο gameplay, ήχο και γραφικά, έγινε ένα παιχνίδι σταθμός για το είδος, κρατώντας κολλημένους στις οθόνες τους φανατικούς οπαδούς μέχρι και σήμερα. Επτά χρόνια πέρασαν από τότε και επιτέλους η αναμονή αυτή τελείωσε καθώς το Super Smash Bros. Brawl κυκλοφόρησε επιτέλους και στην Ευρώπη μερικούς μήνες μετά από την Αμερική. Πάντως δεν θα σας κρατήσουμε καθόλου σε αγωνία. Η αναμονή σας αυτή άξιζε το κάθε δευτερόλεπτο.

Αρχικά πρέπει να αναφέρουμε πως πιο γεμάτο τίτλο για κονσόλα, δεν έχετε συναντήσει στην gaming καριέρα σας καθώς οι δυνατότητες και οι επιλογές που δίνονται σε αυτό το παιχνίδι είναι πραγματικά ατελείωτες. Μαζί με όλα τα κλασσικά modes που θα περιμένατε να συναντήσετε σε ένα παιχνίδι του είδους, βρίσκονται πολλά ακόμα, τα οποία αναμένεται να σας κρατήσουν το ενδιαφέρον για πολύ καιρό. Single player, multiplayer, online play, επιπρόσθετο υλικό, collectors stickers και πολλά άλλα. Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Το Subspace Emissary είναι το single player story του παιχνιδιού, σαν η φυσική εξέλιξη του Adventure Mode από τον προηγούμενο τίτλο της σειράς. Αν και όπως είναι αναμενόμενο, δεν διεκδικεί δάφνες σεναρίου, καταφέρνει να στήσει μια αρκετά αστεία ιστορία με πανέμορφα cut scenes και πολλές εκπλήξεις, καθώς προσθέτει extra gaming στοιχεία στο παιχνίδι όπως παραδοσιακό side scroll platforming και εντυπωσιακά boss fights! Και σκεφτείτε ότι το συγκεκριμένο mode είναι απλά και μόνο το «ορεκτικό». Οι κανονικές μάχες είναι το κυρίως γεύμα. Και τι γεύμα! Αστακός με χαβιάρι στο roof garden εξάστερου ξενoδοχείου!

Μπορείτε λοιπόν να οργανώσετε τουρνουά μέχρι 32 ατόμων με φίλους σας σε ένα μόλις Wiι. Αυτό είναι μια εξαιρετικά καλή ευκαιρία για να καλέσετε όλη σας την τάξη στο σπίτι, ή ακόμα καλύτερα να μεταφέρετε το Wii στο εξοχικό σας και να αρχίσετε τις μάχες με τον ήχο της θάλασσας κοντά! Οι δυνατότητες παραμετροποίησης του multiplayer τμήματος του παιχνιδιού είναι πραγματικά ατελείωτες και το θετικό είναι πως αρκετές από αυτές παραμένουν και στο Online τμήμα του τίτλου. Ναι, σωστά διαβάσατε. Για πρώτη φορά στη σειρά, μπορείτε πλέον να μονομαχήσετε online! Στο αρχικό μας playthrough με την αμερικάνικη έκδοση ανακαλύψαμε πως οι αρχικοί μας φόβοι ότι τα friend codes και το δύστροπο online της Nintendo θα κατέστρεφαν την εμπειρία, τελικά πραγματικά δεν μας ενόχλησαν. Το lag μάλιστα δείχνει να βελτιώθηκε αρκετά στην ευρωπαϊκή έκδοση.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο χρονικός περιορισμός των δύο λεπτών στους online αγώνες και η επιλογή μόνο για τετραπλό fight είναι αρκετά στοιχεία περιοριστικά. Ακόμα, παραμένει το δυσάρεστο γεγονός ότι αντί για voice chat, υπάρχει μόνο ένα περίεργο prefixed σύστημα μηνυμάτων, τα οποία μπορούμε να στείλουμε μόνο σε άτομα της friend list μας. ΄Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο είναι το γεγονός πως δεν μπορούμε να προσθέσουμε στην εν λόγω λίστα των φίλων μας κάποιον άγνωστο που αντιμετωπίσαμε online. Τραγική παράληψη αποτελεί και το γεγονός ότι ακόμα δεν υπάρχει ένα online ranking σύστημα. Αυτό, σε συνδυασμό με το προηγούμενο πρόβλημα, οδηγεί σε ένα τρίτο: Στις random μάχες, ο αντίπαλός σας είναι εντελώς…random (από νέος παίχτης μέχρι επαγγελματίας), κάτι που φυσικά οδηγεί συχνά σε εγκαταλείψεις από τον αγώνα. Εν έτει 2008, νομίζουμε πως είναι καιρός η Nintendo να δει το θέμα λίγο πιο εκτενώς και να προσφέρει όλα όσα θεωρούνται σταθερές αρχές στο online gaming. Το Mario Kart Wii έκανε ένα καλό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση παρόλα τα προβλήματά του. Το SSBM δυστυχώς όχι.

{PAGE_BREAK}

Ωστόσο, όλα τα προαναφερθέντα μπορεί να τα ξεχάσει κανείς σε δευτερόλεπτα καθώς η δράση τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και φρενήρεις ρυθμούς που δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα. Πιστό στους κανόνες της σειράς, το Brawl πατάει πάνω τους και τους εξελίσσει με δυναμικές προσθήκες και σωστές διορθώσεις. Επιλέγοντας μέσα από 36 χαρακτήρες, 1 έως 4 μαχητές μπορούν να μονομαχήσουν στην πίστα χρησιμοποιώντας ο καθένας τις δικές του προσωπικές επιθέσεις, καθώς και τέσσερα προσωπικά special attacks. Όμως, οι πιο δυνατές επιθέσεις στο παιχνίδι είναι σίγουρα οι Final Smash Attacks, επιθέσεις που ενεργοποιούνται μόνο όταν σπάσετε μια FS ball που εμφανίζεται σε τυχαία σημεία της πίστας. Οι επιθέσεις αυτές είναι τόσο ισχυρές που σχεδόν πάντα εξοντώνουν κάθε αντίπαλο ή τον θέτουν εκτός μάχης για αρκετό χρονικό διάστημα. Επόμενο είναι, λοιπόν, να διεξάγονται λυσσαλέες μάχες για την κατοχή της μπάλας ανάμεσα στους μονομάχους. Οι επιθέσεις όμως, δεν περιορίζονται στα παραπάνω.

Πολλά αντικείμενα εμφανίζονται τυχαία μέσα στην πίστα -από ρόπαλα και όπλα laser μέχρι μαγικά μανιτάρια- τα οποία προσθέτουν στρατηγικό αβαντάζ σε αυτόν που τα χρησιμοποιεί. Μάλιστα, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι το κάθε αντικείμενο χρησιμοποιείται με διαφορετικό τρόπο από τον κάθε χαρακτήρα. Μέσα σε αυτά τα αντικείμενα συναντάμε και ένα το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Ο λόγος γίνεται για τα Assist Trophies, τα οποία έχουν τη δύναμη να καλέσουν έναν χαρακτήρα από το σύμπαν της Nintendo. Ωστόσο, εδώ έχουμε να κάνουμε με…λαχείο, καθώς αυτός κάποιες φορές βοηθάει, άλλες φορές επιτίθεται αδιάκριτα και άλλες, απλά εμφανίζεται και δεν κάνει τίποτα. Αυτό το τυχαίο στοιχείο μπορεί να θεωρηθεί δίκοπο μαχαίρι καθώς, ναι μεν προσφέρει μεγαλύτερο πανικό μέσα στο πεδίο της μάχης, αλλά όταν σε ένα beat ‘em’ up τίτλο προσθέτεις το στοιχείο της τύχης, καταργείς ένα τμήμα της στρατηγικής του.

Για τον χειρισμό, η Nintendo πραγμάτικα ξεπέρασε τον εαυτό της, προσφέροντας 4 δυνατές λύσεις με τη χρήση των Classic Controller, Wiι Remote, Wii Remote& Nunchak και GameCube Controller. Μετά από μήνες ενασχόλησης με το παιχνίδι, θα συστήναμε ανεπιφύλακτα το χειριστήριο του GameCube ή το Classic Controller. Και αυτό όχι γιατί οι άλλες δύο λύσεις είναι άσχημες, αλλά η ψυχή του gameplay παρέμεινε σταθερή στην παράδοση της σειράς και έτσι παραμένει ως ανώτερη η κλασσική παραδοσιακή λύση. Πιστεύουμε πως ο κυρίως λόγος για αυτό το μικρόπρόβλημα είναι το γεγονός ότι το motion controlling είναι στην ουσία ανύπαρκτο και στα σημεία που εμφανίζεται, είναι σαφέστατα πιο αργό από τα κανονικά χειριστήρια. Και σε έναν τίτλο που βασίζεται στην αστραπιαία ταχύτητα κατά τη διάρκεια της μάχης, αυτή η καθυστέρηση μπορεί να αποβεί μοιραία.

36 χαρακτήρες λοιπόν. Οι Bowser, Mario, Captain Falcon, Donkey Kong, Falco, Fox, Ganondorf, Ice Climbers, Ike, Sonic, Jigglypuff, King Dedede, Kirby, Link, Lucario, Lucas, Luigi, Marth, Meta Knight, Mr Game & Watch, Ness, Peach, Pikachu, Pikmin & Olimar, Pit, Pokemon Trainer, Samus, Zero Suit Samus, Sheik, Snake, Wario, Wolf, Yoshi και Zelda αποτελούν ένα απίθανο καστ και προσφέρουν δράση και γέλιο σε όλους τους παίχτες, έμπειρους και μη. Βλέπουμε επίσης δύο χαρακτήρες, έκτος του σύμπαντος της Nintendo, τον Sonic και τον Snake, να δίνουν δυναμικό «παρών» και να αποτελούν δύο από τους πιο εντυπωσιακούς πολεμιστές. Το ερώτημα που παραμένει εδώ είναι το εξής: Γιατί μόνο δύο εκτός σύμπαντος Nintendo επιπρόσθετοι χαρακτήρες;

Τη συγκεκριμένη στιγμή και στο συγκεκριμένο παιχνίδι, η Nintendo είχε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να προσθέσει στο υπέροχο παιχνίδι της πολλούς 3rd party χαρακτήρες, δημιουργώντας έναν πραγματικά παντοδύναμο τίτλο. Ξέρουμε ότι υπάρχει η πιθανότητα να προστεθούν νέοι ήρωες μέσω downloadable content αλλά αμφιβάλουμε πολύ για το αν θα είναι εκτός Nintendo. Ελπίζουμε τουλάχιστον πως στο επόμενο μέρος της σειράς, οι προσευχές μας θα εισακουστούν. Συνεχίζοντας όμως, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι ο κάθε χαρακτήρας έχει και το δικό του προσωπικό stage. Ο αριθμός και η ποικιλομορφία τους είναι τόσο ξεχωριστά στοιχεία, που δύσκολα θα τις μάθετε όλες πριν περάσει πολύς -μα πάρα πολύς- καιρός. Κάποιες από τις αγαπημένες μας είναι η πίστα του Sonic, πιστή στο Green Hill Zone του Sonic 1 στο Mega Drive, καθώς και η Wario Ware πίστα, ή οποία εναλλάσσεται συνεχώς ακολουθώντας το τρελό στυλ και τη φιλοσοφία του φερώνυμου παιχνιδιού.

Και σαν να μην έφθαναν αυτές, υπάρχει ένα ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένο stage editor, το οποίο μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε τη δική μας πίστα, την οποία μπορούμε και να ανεβάσουμε online (όπως και μπορούμε να κατεβάσουμε πίστες άλλων δημιουργών).

{PAGE_BREAK}

Τεχνικά, το SSBM δείχνει και είναι αρκετά όμορφο. Σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση, τα γραφικά είναι σαφώς καθαρότερα, το frame rate τρέχει σταθερά στα 60fps, τα χρώματα είναι εντονότερα και το animation βρίσκεται σε ανώτατα επίπεδα. Τα CG movies πάντως είναι σίγουρα τα καλύτερα που έχει πετύχει ως σήμερα η Nintendo -τουλάχιστον σε ότι αφορά τον οπτικό τομέα πάντα. Αλλά περνώντας στον ηχητικό τομέα αρχίζουν τα σπουδαία. Μπορούμε να πούμε ότι το SSBM είναι πιθανώς το πιο καλοδουλεμένο –ηχητικά- παιχνίδι που έχει κυκλοφορήσει έως σήμερα. Οι πάνω από 200 μελωδίες, οι οποίες ενορχηστρώθηκαν από 37 (!) διαφορετικούς συνθέτες (ανάμεσα τους οι συνθέτες των Final Fantasy, Kingdom Hearts, Nights και Chrono Trigger) είναι τόσο καλογραμμένες που είναι σίγουρο ότι θα περάσουν στην ιστορία και θα τις σιγοψιθυρίζετε όπως ψιθυρίζετε τη μουσική του Super Mario στο NES. Τα ηχητικά εφέ, έρχονται σε άμεση ποιοτική σύγκριση με τα αντίστοιχα της maitre LucasArts, αφήνοντας άφωνο τον παίχτη και ενισχύοντας την δράση κατακόρυφα.

{VIDEO_1}

Ποιες είναι λοιπόν οι τελικές μας εντυπώσεις από το παιχνίδι της Nintendo; Μετά τον αρχικό μας ενθουσιασμό, τα αρνητικά του τίτλου εμφανίστηκαν στην επιφάνεια. Τα γραφικά δεν έχουν υποστεί ιδιαίτερη βελτίωση από την 2001 έκδοση του Melee. Το online τμήμα της Nintendo παραμένει δυσχερές και περιορισμένο, γεγονός που μας ενόχλησε, ειδικά όταν στο συγκεκριμένο παιχνίδι προωθήθηκε ως επαναστατικό. Ορισμένοι χαρακτήρες μοιάζουν εξαιρετικά ο ένας με τον άλλο (ειδικά ολόκληρο το cast του Star Fox), με αποτέλεσμα οι 36 χαρακτήρες να «μειώνονται» στους 26.

Και όμως, τίποτα από τα παραπάνω δεν στάθηκε ικανό να καταστρέψει τη γυαλιστερή "πανοπλία" του Brawl, παρόλο που της δημιούργησε μερικά γερά χτυπήματα. Με ένα πολύ γερό single player, το τέλειο (offline) multiplayer, όλες τις νέες προσθήκες και δυνατότητες αλλά, κυρίως, την τεράστια αντοχή στο χρόνο που το χαρακτηρίζει, το παιχνίδι της Nintendo έρχεται για να συνταράξει. Το Super Smash Bros. Brawl, αποτελεί την αδιαφιλονίκητη ναυαρχίδα της Nintendo για το 2008. Αν και δύσκολα θα ενθουσιάσει κάποιον που δεν τον άγγιξαν τα πρώτα παιχνίδια της σειράς (καθώς το Brawl αποτελεί τον ορισμό του «Sequel for fans»), όλοι οι υπόλοιποι είναι σίγουρο ότι θα ενθουσιαστούν. Αν είστε κάτοχος Wii, μην προσπεράσετε αυτό το παιχνίδι. Σε αυτούς τους καυτούς καλοκαιρινούς μήνες, το Super Smash Bros. Brawl αποτελεί την πιο «δροσιστική» πρόταση διασκέδασης. Δοκιμάστε το με κάθε θυσία!

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος