The Godfather II

Επιστροφή στο οργανωμένο έγκλημα έχοντας, πλέον, το ρόλο του Δον

Κατά γενική ομολογία το The Godfather αποτελούσε έναν αξιόλογο τίτλο που κατάφερνε να μας μεταφέρει σχετικά εύστοχα στα γεγονότα και την ατμόσφαιρα της εκπληκτικής μαφιόζικης ταινίας του Francis Ford Coppola (αν και σίγουρα δεν έφτανε την ποιότητά της). Δεδομένης της επιτυχίας του εν λόγω παιχνιδιού η EA δε γινόταν παρά να προβεί στη δημιουργία ενός sequel. Το GameOver βρέθηκε στην παρουσίαση του The Godfather II ώστε να πάρει μία πρώτη γεύση από την καινούρια sandbox εμπειρία στον κόσμο του Mario Puzo.

Δυστυχώς, δεδομένου ότι απαιτούνται ακόμα αρκετοί μήνες ώστε να ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του, δεν μπορέσαμε να δοκιμάσουμε οι ίδιοι τον τίτλο αλλά παρουσιάστηκε μία προκαθορισμένη διαδρομή από τον υπεύθυνο. Εξαρχής μας τόνισε πως το The Godfather II στοχεύει να προσεγγίσει σε μεγάλο βαθμό τους μηχανισμούς του οργανωμένου εγκλήματος. Δεδομένου ότι ο χαρακτήρας μας δε θα έχει ως σκοπό να αναρριχηθεί στις τάξεις της μαφίας, όπως στο πρώτο παιχνίδι, αλλά θα ξεκινάει ως Δον, η EA εστίασε στη δημιουργία μηχανισμών που θα εκμεταλλεύονται αυτό το στοιχείο ώστε να μας μεταφέρουν μία ξεχωριστή εμπειρία.

Όπως μας είπε ο υπεύθυνος της παρουσίασης, το γεγονός πως βρισκόμαστε στο υψηλότερο σκαλοπάτι της μαφίας σημαίνει πως δε θα δεχόμαστε πλέον διαταγές από οποιονδήποτε αλλά, αντίθετα, εμείς θα είμαστε πλέον αυτοί που θα τις εκδίδουμε. Ως εκ τούτου θα πρέπει να αποφασίζουμε την πορεία της «οικογενείας» μας στο παιχνίδι, ενώ η ηγετική μας θέση σημαίνει πως θα έχουμε υπό τις διαταγές μας τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας. Το κυριότερο στοιχείο που έχει εισαχθεί ώστε να εκμεταλλεύεται τα νέα δεδομένα του sequel αφορά το σύστημα Don’s View. Ενεργοποιώντας το μεταφερόμαστε σε έναν τρισδιάστατο χάρτη της πόλης όπου βλέπουμε τις διαθέσιμες επιχειρήσεις, καθώς επίσης και τις συμμορίες που τις έχουν υπό την κατοχή τους.

Μέσω του Don’s View η EA προσπαθεί να προσθέσει ένα στρατηγικό στοιχείο, προσφέροντας περισσότερο βάθος στην έννοια του sandbox κόσμου καθώς, όπως φαίνεται, θα ξοδεύουμε σεβαστό χρόνο στον εν λόγω χάρτη ώστε να σχεδιάσουμε την πορεία μας και τη διατήρηση της κυριαρχίας μας. Μέσω του χάρτη γίνεται να δούμε τις επιχειρήσεις μας (ή τις εχθρικές) που δέχονται επίθεση, να προσλάβουμε άντρες ώστε να προστατεύσουν τις ιδιοκτησίες μας, αλλά και να αποφασίσουμε το επόμενο χτύπημά μας.

Για την τελευταία επιλογή, χάρη του αξιώματός μας, μπορούμε να επιλέξουμε αν θα παραστούμε και οι ίδιοι στο χτύπημα της εκάστοτε επιχείρησης ή αν θα στείλουμε τους άντρες μας ώστε να το εκτελέσουν. Κατακτώντας επιχειρήσεις ίδιου τύπου, θα αποκτούμε διάφορα πλεονεκτήματα που θα μας βοηθούν στη μετέπειτα πορεία μας -όπως τη δυνατότητα να έχουμε 50% περισσότερα πυρομαχικά από τη στιγμή που θα έχουμε στα χέρια μας όλα τα οπλοπωλεία της πόλης. Αν και δύναται να στείλουμε έως και δέκα άτομα σε κάθε μία από τις επιχειρήσεις μας για την προστασία της, άμεσα υπό τις διαταγές μας θα έχουμε μάλλον περιορισμένο αριθμό. Συνολικά, θα μπορούμε να έχουμε επτά μέλη στις τάξεις της οικογενείας, εκ των οποίων μπορούμε να επιλέξουμε το πολύ τρία ώστε να μας συνοδεύουν κατά τη διάρκεια των αποστολών.

Κάθε ένας από τους επτά θα μπορεί να ανέλθει στα τρία συνολικά αξιώματα της συμμορίας μας ανάλογα με την απόδοσή του στις αποστολές. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο έχει δοθεί προσοχή ώστε κάθε ένας από αυτούς τους ανθρώπους να έχει ξεχωριστή προσωπικότητα, ενώ επίσης, θα έχουν και διαφορετικές ικανότητες ώστε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε ορισμένες ιδιαίτερες καταστάσεις.

{PAGE_BREAK}

Στην επίδειξη που παρακολουθήσαμε χρειάστηκε σε κάποιο σημείο να καταληφθεί ένα εργοστάσιο από τα χέρια της αντίπαλης συμμορίας. Υπήρχε η δυνατότητα να μπούμε από την κεντρική πύλη, κάτι το οποίο όμως θα μας έφερνε αντιμέτωπους με μεγάλη δύναμη πυρός. Αντί αυτού, γινόταν να πάμε από την πίσω μεριά όπου ένα από τα… τσιράκια μας είχε μια ειδική ικανότητα που του επέτρεπε να κόψει τα σύρματα από τον φράχτη προκειμένου να περάσουμε μέσα αθόρυβα. Αναλόγως θα υπάρχουν άτομα με ξεχωριστές ικανότητες που θα είναι χρήσιμες για διάφορες καταστάσεις. Περνώντας στο κυρίως μέρος του παιχνιδιού η αρχική εντύπωση που μας δόθηκε είναι πως, τεχνικά, το Godfather II δε φαίνεται να έχει λάβει κάποια σημαντική βελτίωση από τον πρώτο τίτλο.

Οι υφές των περιβαλλόντων φάνταζαν αρκετά απλοϊκές σε σχέση με άλλους παρόμοιους τίτλους αυτής της γενιάς συστημάτων, κάτι το οποίο ίσχυε και για τα αυτοκίνητα. Επιπλέον, φαίνεται πως οι δημιουργοί έχουν επιλέξει μία πιο έντονη παλέτα χρωμάτων σε σχέση με το πρώτο Godfather, παρέχοντάς του έτσι μία ελαφρά «καρτουνίστικη» αισθητική. Ωστόσο, αξίζει να σημειώσουμε ότι τα εφέ των εκρήξεων και της φωτιάς ήταν ιδιαίτερα λεπτομερή και σαφώς εντυπωσιακά.

Όσον αφορά στον τομέα του gameplay και αυτός με τη σειρά δε φαίνεται να έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Η σημαντικότερη προσθήκη μάλλον εντοπίζεται στη δυνατότητα και των τριών μελών μας να πυροβολούν μέσα από το αμάξι προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, κάτι το οποίο φαίνεται πως θα μας επιτρέπει να εκτελέσουμε εντυπωσιακά μαφιόζικα χτυπήματα. Το σύστημα εντολών είναι σαφώς απλοϊκό, έτσι όπως θα έπρεπε να είναι βέβαια σε τέτοιου είδους παιχνίδι, επιτρέποντάς μας να πούμε στους άντρες μας αν θα μας περιμένουν ή αν θα μας ακολουθήσουν, ενώ υπάρχει η επιλογή να ενεργοποιήσουμε την ειδική ικανότητά τους. Η οδήγηση φαινόταν ικανοποιητική, χωρίς όμως να δείχνει ότι αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο από πλευράς χειρισμού και φυσικής.

Η μάχη που παρακολουθήσαμε στο προαναφερθέν εργοστάσιο φάνηκε πως ήταν αρκετά έντονη καθώς -με τη συμμετοχή των δικών μας αντρών- μας οδήγησε σε μία μεγάλης κλίμακας σύγκρουση, η οποία φαινόταν αρκετά εντυπωσιακή και προσέφερε ωραία αίσθηση της δύναμης των όπλων. Στην πολύ καλή αίσθηση της μάχης μεταξύ των συμμοριών συμβάλλει και το σύστημα της κάλυψης, που μας επιτρέπει να προστατευθούμε οπουδήποτε, κάτι το οποίο φαινόταν να το πετυχαίνουν επιδέξια και οι άντρες μας όπως και οι εχθροί.

Για άλλη μία φορά θα μπορούμε να εκβιάσουμε τους διάφορους μαγαζάτορες ώστε να μας πληρώνουν για προστασία. Το σύστημα του προηγούμενου τίτλου επιστρέφει, επιτρέποντάς μας να ασκούμε την… πειθώ μας, σπάζοντας τα μαγαζιά και ξυλοκοπώντας τους ιδιοκτήτες τους. Ωστόσο, αν και ο υπεύθυνος μας είπε ότι το παραπάνω σύστημα έχει αναβαθμιστεί, δεν μπορούμε να πούμε ότι μας έπεισε καθώς από την επίδειξη που παρακολουθήσαμε μάλλον ήταν απαράλλαχτο. Τελειώνοντας με την παρουσίαση, μας έγινε γνωστό ότι θα υπάρχουν συνολικά οι πόλεις της Νέα Υόρκης και της Φλόριντα αλλά και τμήματα της Κούβας. Επιπλέον, έγινε σαφές πως θα υπάρχει δυνατότητα για multiplayer όπου θα μαχόμαστε ενάντια σε άλλους Δον, χωρίς ωστόσο να δοθεί κάποια περαιτέρω λεπτομέρεια σχετικά με αυτό. Δυστυχώς, co-op δεν θα υποστηρίζεται.

Σε γενικές γραμμές δεν μπορούμε να πούμε πως ο μηχανισμός του Don’s View μας έπεισε ως στοιχείο ικανό να στηρίξει από μόνο του το sequel, αν και θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε την τελική έκδοση ώστε να διαπιστώσουμε αν θα υπάρχει μεγαλύτερο βάθος σε αυτόν.

Σε πρώτη ανάλυση, λόγω των εντονότερων χρωμάτων που χρησιμοποιούνται, αλλά και της γενικότερης αίσθησης που μας άφησε, το The Godfather II δείχνει ότι δύσκολα θα καταφέρει να μεταφέρει την ατμόσφαιρα των ταινιών -μάλλον σε μικρότερο βαθμό από ό,τι κατάφερε το πρώτο μέρος. Αν και δείχνει πως έχει τα εχέγγυα για να αποτελέσει έναν αξιόλογο sandbox τίτλο, είναι εμφανής ο κίνδυνος να χαρακτηριστεί τελικά ως ένα κοινότυπο παιχνίδι του είδους. Το The Godfather II αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του ερχόμενου έτους για τα Xbox 360, PS3 και PC.