Final Fantasy IV

Ένας κλασικός και αγαπημένος τίτλος αποκτά νέα αξία μέσα από την εξαιρετική επανέκδοσή του

Ο Cecil είναι ένας Dark Knight στο βασίλειο Baron. Αν και για αρκετά χρόνια ακολουθούσε πιστά τις εντολές του βασιλιά του, η πίστη του απέναντι στον τελευταίο αρχίζει να κλονίζεται καθώς αναγκάζεται να συμμετάσχει σε αποστολές που έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο αθώων ανθρώπων. Καθώς ο Cecil αρχίζει να αναρωτιέται για την αλλαγή συμπεριφοράς του βασιλιά του και παραβαίνει τις εντολές του, μπλέκεται σε πολλές περιπέτειες και γνωρίζει νέους πολεμιστές που του συμπαραστέκονται στον αγώνα του. "Τετριμμένο σενάριο", θα σκεφτούν κάποιοι. "Ιστορία με πολλά κλισέ", θα πουν κάποιοι άλλοι. Αν αναλογιστούμε όμως ότι πρόκειται για το Final Fantasy IV, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά πριν από δεκαεφτά χρόνια, θα αντιληφθούμε καλύτερα το ρόλο που έπαιξαν εταιρείες όπως η Square στην ανάπτυξη της αγοράς των παιχνιδιών ρόλων στις παιχνιδομηχανές.

Πραγματικά, η έκδοση του Final Fantasy IV για το Nintendo DS είναι παρόμοια από πλευράς ιστορίας και σεναρίου με τον πρωτότυπο τίτλο που κυκλοφόρησε για το SNES και αποτελεί "ψωμοτύρι" για τα περισσότερα RPG παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει. Ωστόσο, μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι το σενάριο του τίτλου εμφανίστηκε πριν από πολλά χρόνια, θα καταλάβει και γιατί οι πρώτοι λάτρεις των ιαπωνικών RPG παιχνιδιών στις 8μπιτες και 16μπιτες κονσόλες ήταν διατεθειμένοι να ξοδέψουν έναν πακτωλό χρημάτων ώστε να αγοράσουν ιαπωνικές ή αμερικανικές κονσόλες με αντίστοιχους αντάπτορες (αφού τα πρώτα 6 Final Fantasy δεν κυκλοφόρησαν στην Ευρώπη) και να παίξουν τα παιχνίδια αυτά.

Ο σκοπός του παίκτη, όπως και στα περισσότερα RPG, είναι να εξερευνήσει τον κόσμο του τίτλου, να βρει νέους φίλους που θα τον ακολουθήσουν (απαρτίζοντας την ομάδα του και βοηθώντας τον στην περιπέτειά του) και να εμπλακεί σε μάχες στις οποίες αντιμετωπίζει διάφορα τέρατα ή στρατιώτες. Η εμπειρία που αποκτά από τις μάχες που κερδίζει, του επιτρέπει να μαθαίνει νέες ικανότητες που μπορεί να χρησιμοποιεί στις επερχόμενες μάχες. Το παιχνίδι ξεκινά με μια εύκολη μάχη και στη συνέχεια τοποθετεί τον ήρωα στο κάστρο μιας πόλης. Τόσο στην περίπτωση αυτή, όσο και στην περίπτωση που ο ήρωας βρίσκεται σε μια πόλη κι επισκέπτεται τα κτίρια της, η φορητή κονσόλα απεικονίζει στην οθόνη αφής έναν μικρό χάρτη της τοποθεσίας και με ένα βελάκι δείχνει στον παίκτη το σημείο που βρίσκεται.

Μετά από μια μικρή εισαγωγική σκηνή, ο ήρωας βγαίνει εκτός κάστρου και περιηγείται στον κόσμο του παιχνιδιού, που μοιάζει με έναν μικρό χάρτη γεμάτο με βουνά, δάση, ποτάμια, θάλασσες και διάσπαρτες εδώ κι εκεί πόλεις. Ο χάρτης που απεικονίζεται στην οθόνη αφής, απεικονίζει ανά πάσα στιγμή το εξερευνημένο τμήμα του κόσμου (καλύπτοντας τα μη εξερευνημένα τμήματα με μια σκιά).

Καθώς εξελίσσεται η ιστορία του παιχνιδιού και γίνονται οι διάφορες σεναριακές ανατροπές, ο παίκτης επισκέπτεται διάφορα σημεία του κόσμου, είτε επίγεια, είτε υπόγεια. Στην περίπτωση που ο ήρωας κινείται υπόγεια μέσα σε σπηλιές ή μπουντρούμια, ο χάρτης που απεικονίζεται στην οθόνη αφής αποκαλύπτεται σταδιακά. Εδώ είναι που κάνει την εμφάνισή του ένα πρωτότυπο στοιχείο του τίτλου (σε σχέση με το αρχικό Final Fantasy IV). Μόλις ο παίκτης αποκαλύψει ολόκληρο τον χάρτη του υπογείου επιπέδου, το παιχνίδι τον ανταμείβει με διάφορα αντικείμενα που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να ισχυροποιήσει τα μέλη της ομάδας του ή για να εκτελέσει διάφορες επιθέσεις σε μια μάχη. Αυτό το στοιχείο αποτελεί κι ένα κίνητρο για όσους θέλουν να ψάξουν λεπτομερώς τα επίπεδα του τίτλου.

{PAGE_BREAK}
Το πιο σημαντικό κομμάτι ενός τέτοιου τίτλου είναι όμως οι μάχες. Κι ευτυχώς το Final Fantasy IV δεν απογοητεύει τον παίκτη, αφού προσφέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού παιχνιδιού ρόλων. Μια μάχη ξεκινάει τυχαία όταν ο παίκτης περιηγείται στο χάρτη του κόσμου ή μέσα στις σπηλιές. Αυτομάτως, η απεικόνιση αλλάζει και στην οθόνη εμφανίζεται η ομάδα του παίκτη στη μια πλευρά και οι αντίπαλοι στην άλλη. Το Final Fantasy IV ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια της σειράς Final Fantasy στα οποία εμφανίστηκε το Active Time Battle ή ATB. Τι είναι όμως αυτό; Σε κάθε μέλος της ομάδας του παίκτη αντιστοιχεί μια μπάρα ATB, η οποία γεμίζει με την πάροδο του χρόνου (αρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα για να γίνει αυτό). Μόλις γεμίσει η μπάρα, το αντίστοιχο μέλος της ομάδας μπορεί είτε να επιτεθεί με το όπλο που έχει, είτε να χρησιμοποιήσει ένα ξόρκι (αμυντικό, επιθετικό ή ανάρρωσης), είτε ένα αντικείμενο που υπάρχει στο inventory της ομάδας. Με παρόμοιο τρόπο, δηλαδή μετά από την πάροδο κάποιων δευτερολέπτων, επιτίθενται και οι αντίπαλοι.

Είναι απαραίτητο λοιπόν να επιλεχθούν προσεκτικά οι στόχοι, ούτως ώστε να εξουδετερώνονται πρώτα αυτοί που αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο. Παράλληλα, είναι καλό να αναπληρώνεται η υγεία των πιο αδύναμων χαρακτήρων για να μην ξεκληριστεί η ομάδα. Αυτή η απλή τακτική, που δουλεύει άψογα σε όλα τα παιχνίδια ρόλων εδώ και πολλές δεκαετίες, είναι που θα κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον των παικτών.

Ο σημαντικότερος λόγος που το παιχνίδι έχει μια σχετικά μεγάλη διάρκεια, είναι γιατί αναγκάζει τον παίκτη να καταφύγει σε τακτικές τύπου "powerleveling". Δηλαδή, θα πρέπει να επαναλαμβάνει αρκετές μάχες με πιο εύκολους εχθρούς και να ανεβάζει το επίπεδο των μελών της ομάδας του. Στην αντίθετη περίπτωση, ενδέχεται κάθε φορά που μπαίνει σε μια καινούργια περιοχή του παιχνιδιού να δυσκολεύεται να νικήσει τους πρώτους εχθρούς που συναντά. Να σημειώσουμε πάντως ότι κατά τη διάρκεια μιας μάχης ο παίκτης μπορεί να πατήσει το κουμπί "Χ" και να βάλει τον "αυτόματο πιλότο". Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που γεμίζει η μπάρα ATB ενός μέλους της ομάδας, αυτό θα εκτελεί αυτόματα μια επίθεση ή μια ενέργεια (που καθορίζεται από την επιλογή "Auto-Battle" στο μενού "Abilities"), χωρίς να εμπλέκεται ο παίκτης.

Το FFIV μπορεί να παιχτεί τόσο με τα κουμπιά του DS, όσο και με την γραφίδα. Ο παίκτης όμως θα βρει πιο βολική την πρώτη περίπτωση, αφενός γιατί η περιήγηση στα μενού με τη γραφίδα δεν είναι αρκετά βολική (η γραφίδα πρέπει για παράδειγμα να ακουμπά την οθόνη προς μια κατεύθυνση για να τρέξει ο ήρωας στον χάρτη προς την κατεύθυνση αυτή), κι αφετέρου γιατί η χρήση της στις μάχες δεν έχει υλοποιηθεί σωστά.

Εκεί όμως που το παιχνίδι ξεχωρίζει, είναι στα γραφικά και στον ήχο. Η εξέλιξη της ιστορίας θα εκπλήξει ευχάριστα τον παίκτη, καθώς σε πολλές σκηνές διαλόγων θα ακούσει πραγματική ομιλία από τα μεγάφωνα του DS και μάλιστα με αρκετά καλή ποιότητα στο voice-over. Εξαιρετική είναι και η ανανέωση που έχει γίνει στον οπτικό τομέα, καθώς τα γραφικά έχουν αλλάξει σχεδόν ολοκληρωτικά. Πλέον, τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι πολυγωνικά, ενώ και η απεικόνιση έχει μεταφερθεί στις τρεις διαστάσεις. Σημαντικές αναβαθμίσεις έχουν γίνει και στα διάφορα οπτικά εφέ -κυρίως των ξορκιών και των ειδικών δυνάμεων- τα οποία αυξάνουν ακόμα περισσότερο την υψηλή ποιότητα που έγινε στο γενικότερο "face lift" του παιχνιδιού.

Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν θα απολαύσει κάποιος το Final Fantasy IV είναι στην περίπτωση που έχει παίξει τόσα πολλά RPG στις παιχνιδομηχανές μέχρι σήμερα, που να μην τον εντυπωσιάζει και τόσο πολύ το σενάριο και το σύστημα μάχης του παιχνιδιού (που -για τα σημερινά δεδομένα- δεν έχουν και κάποιο πρωτότυπο στοιχείο). Για όσους όμως θέλουν να ζήσουν τη μαγεία της σειράς ή όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην κατηγορία των RPG παιχνιδιών, το Final Fantasy IV είναι κάτι παραπάνω από μια ενδεδειγμένη πρόταση.

Νίκος Ελευθεριάνος