Samba de Amigo

Ένα άκρως καλοκαιρινό, μουσικό, παιχνίδι για όσους αναζητούν ακόμη τις παραλίες

Η SEGA μάς προσφέρει μια νέα έκδοση του Samba de Amigo, αυτή τη φορά για το Wii. Ο Amigo (το πιθηκάκι-πρωταγωνιστής) και η Amiga (η αδερφή του Amigo) φαίνεται να νοιώθουν σαν στο σπίτι τους στην κονσόλα της Nintendo, κυρίως λόγω του χειρισμού (το Wii Remote δεν διαφέρει και πολύ από τις μαράκες) αλλά και λόγω του status της κονσόλας, μιας και στοχεύουν στο ίδιο κοινό. Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τι μας προσφέρει η νέα πρόταση της SEGA. Σε μια περίοδο όπου τη σκηνή των music/ rythm games τη μονοπωλούν τίτλοι όπως οι Rock Band και Guitar Hero, είναι εύκολο να ξεχάσουμε τον Amigo, που το 2000 μας εξέπληξε με τα custom χειριστήρια-μαράκες και το πρωτοποριακό, για παιχνίδι κονσόλας, gameplay.

Αν και το Dreamcast τότε είχε ήδη αρχίσει την πτωτική του πορεία, το Samba de Amigo κατάφερε να προσελκύσει αρκετά θετικές κριτικές και να κερδίσει αρκετά βραβεία. Ούτε λίγο ούτε πολύ, το Samba de Amigo άνοιξε τον δρόμο για τα σημερινά rythm games για κονσόλες με ειδικά περιφερειακά/ μουσικά όργανα.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς, ανάλογα με το πως θα το δει κανείς) δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τότε. Το Samba de Amigo για το Wii έχει το ίδιο gameplay με την έκδοση για το Dreamcast και πάνω-κάτω τα ίδια γραφικά. Φυσικά, αντί για ξεχωριστά χειριστήρια, ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει, είτε ένα Wii Remote συνδεδεμένο με ένα Nunchuk είτε δύο Wii Remotes. Από τους δύο τρόπους χειρισμού, ο πρώτος αποδεικνύεται προβληματικός λόγω του καλωδίου που συνδέει τις δύο "μαράκες". Ακόμη ένα πρόβλημα με τον πρώτο τρόπο χειρισμού είναι μια μικρή διαφορά που υπάρχει στην ευαισθησία του ρότορα μεταξύ του Nunchuck και του Wii Remote, δίνοντάς μας έτσι την εντύπωση πως η μία από τις δύο "μαράκες" που κρατάμε είναι "χαλασμένη".

Ο χειρισμός του Samba de Amigo είναι και ένα από τα κύρια σημεία του παιχνιδιού, που ενώ δεν απογοητεύει, κουράζει εύκολα. Πιο συγκεκριμένα, ο χειρισμός χωρίζεται σε 3 μέρη: τα shakes, τις πόζες και τις κινήσεις. Τα shakes γίνονται απλά, κουνώντας τις μαράκες στο σωστό ύψος (ψηλά, μεσαία και χαμηλά) όταν μια τελεία βρίσκεται μέσα στον αντίστοιχο κύκλο.

{VIDEO_1}
Για τις πόζες πρέπει να βάλουμε τα χέρια μας στην σωστή θέση σύμφωνα με την on-screen φιγούρα πριν αυτή εξαφανιστεί. Οι κινήσεις (ή hunstles) είναι σαν τις πόζες αλλά πρέπει να ακολουθήσουμε τις κινήσεις της φιγούρας και όσο πιο γρήγορα κουνιόμαστε τόσο περισσότερους πόντους μαζεύουμε. Οι κινήσεις αυτές είναι και το πιο κουραστικό -σωματικά- μέρος του παιχνιδιού, μιας και για να μαζέψουμε πόντους κουνιόμαστε σαν τρελοί όσο πιο γρήγορα μπορούμε (μπορεί βέβαια ο… τρελός στη συγκεκριμένη περίπτωση να είναι ο γράφων, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα…).

Δυστυχώς, όμως, ο χειρισμός δεν κουράζει μόνο σωματικά. Eιδικά όταν πρόκειται για τον συνδυασμό Nunchuck με Wii Remote -που όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, έχουν διαφορά στην ευαισθησία-  πολλές φορές χάνουμε αρκετά shakes όταν αλλάζουμε τη θέση του Nunchuk και μπερδευόμαστε με το καλώδιο που τα συνδέει -ειδικά στις κινήσεις αλλά και στις πόζες μερικές φορές. Όπως προέκυψε από τις δοκιμές μας, η χρήση δύο Wii Remotes φαίνεται απαραίτητη για να ευχαριστηθείτε το παιχνίδι, γεγονός που έμμεσα ανεβάζει λίγο το κόστος του παιχνιδιού. Το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτό στο multiplayer, όπου θα χρειαστείτε 4 Wii Remotes για σωστό gaming, αριθμός χειριστηρίων που λίγοι ιδιοκτήτες Wii διαθέτουν.
{PAGE_BREAK}
Το έτερο βασικό κομμάτι του παιχνιδιού δεν είναι άλλο από τα τραγούδια. Ευτυχώς, εδώ η δημιουργία της SEGA δεν απογοητεύει αφού περιέχει 44 latin κομμάτια, από τα οποία περίπου τα μισά είναι master ή original tracks. Τα υπόλοιπα, τα οποία τα έχει κάνει cover η WaveGroup Sound (η οποία είναι υπεύθυνη και για τα cover άλλων γνωστών μουσικών παιχνιδιών όπως το Guitar Hero), έχουν κυμαινόμενη ποιότητα, με κάποια να είναι άψογα και κάποια, απλά, μέτρια. Η playlist περιέχει πολλά γνωστά τραγούδια από καλλιτέχνες όπως οι: Jennifer Lopez, Santana, Las Ketchup, Riki Martin και Gipsy Kings σε master ή original εκτελέσεις. Επίσης υπάρχει και η δυνατότητα να κατεβάσουμε τραγούδια σε πακέτα των τριών. Τα τραγούδια αυτά θα είναι master tracks και θα σώζονται στον flash δίσκο του Wii.

Πέρα όμως από τη μουσική, ξεχωρίζουν και οι επιλογές μας για ηχητικά εφέ, τόσο για τον ήχο που κάνουν οι μαράκες όσο και για τη "φωνή" που ακούμε όταν το παιχνίδι μας δίνει πόζες ή κινήσεις, οι οποίες ξεκλειδώνονται με την πρόοδό μας στο Career mode. Μια πολύ ωραία λεπτομέρεια βρίσκεται στην πλοήγηση των μενού, όπου το παιχνίδι αναφωνεί τις επιλογές μας σε σπαστά αγγλικά με σχεδόν βραζιλιάνικη προφορά.

Όλα τα τραγούδια του παιχνιδιού κυμαίνονται στην σφαίρα της latin μουσικής και αυτό αντικατοπτρίζεται και στα γραφικά του. Κάθε επίπεδο του Samba de Amigo θυμίζει καλοκαιρινό πάρτι στην παραλία ή τους δρόμους της Βραζιλίας. Όσο καλύτερα τα πηγαίνουμε, τόσο περισσότερο κόσμο προσελκύουμε και μεταξύ άλλων θα δούμε τα Miis που έχουμε φτιάξει, να χορεύουν μαζί με τον Amigo και την παρέα του, αλλά και κάποια cameos από την παρέα του Sonic και το παιχνίδι Space Channel 5. Επίσης, το stage το ίδιο αρχίζει να κουνιέται στο ρυθμό και στην τελική φάση (βαθμολογία Α) εξαφανίζεται τελείως και τη θέση του παίρνει μια φανταχτερή ψυχεδέλεια χρωμάτων με μαράκες να αιωρούνται στο χώρο. Τα γραφικά όμως δεν φαίνεται να έχουν ξεπεράσει την Dreamcast εποχή μιας και έχουν υποστεί μόνο μια μικρή βελτίωση.

Το Career mode είναι και μία από τις λίγες προσθήκες που έγιναν στον τίτλο, το οποίο μας προσφέρει μια πολύ καλή καμπύλη δυσκολίας για να μάθουμε το παιχνίδι (μετά το Tutorial φυσικά) και να ξεκλειδώσουμε κάποια extras. Ωστόσο, του λείπει ένα υποτυπώδες story που θα το καθιστούσε πιο ενδιαφέρον. Πέρα από τα ηχητικά εφέ, ξεκλειδώνουμε και 2 making-off videos, τα οποία έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τα τραγούδια στο Career είναι χωρισμένα σε κατηγορίες δυσκολίας και μετά σε θεματικές υπο-κατηγορίες. Άλλα modes που θα βρούμε είναι το multiplayer με δύο παίκτες, το απαραίτητο training mode, το hustle, οπού οι πόζες και οι κινήσεις έρχονται πολύ πιο συχνά από τα shakes, το "Love Love/ Couple" -το οποίο είναι ένα είδος multiplayer που στο τέλος αντί για score μας δίνει τη συμβατότητα με τον άλλο παίκτη- καθώς και πληθώρα από mini-games, που είτε έχουν σχέση με το χειρισμό του παιχνιδιού, είτε απλά με τον Amigo και την παρέα του σε "καλοκαιρινές" δραστηριότητες. Σε ό,τι αφορά τις online δυνατότητες του τίτλου, πέρα από τα πακέτα τραγουδιών που μπορούμε να αγοράσουμε, μπορούμε και να στείλουμε τα hi scores που έχουμε πετύχει στο Online Leaderboard του παιχνιδιού αλλά και να τα συγκρίνουμε με φίλους μας από την Friends List.

Εν κατακλείδι, ο τίτλος της SEGA κυμαίνεται σε ένα σχετικά υψηλό, ποιοτικά, επίπεδο αλλά φαίνεται πως το απόλυτα καλοκαιρινό του στυλ είναι λίγο άκυρο για τέλος Σεπτέμβρη, κάνοντάς μας να αναπολούμε το καλοκαίρι που μόλις τελείωσε. Για να το ευχαριστηθεί κανείς μέσα στον χειμώνα, μάλλον πρέπει να ανάψει το καλοριφέρ στο τέρμα, να έχει μεγάλη παρέα και μερικές… μπύρες.

Κώστας Καραχάλιος