Brothers in Arms: Hell’s Highway

Ένας τίτλος που αποδεικνύει ότι τα παιχνίδια Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παραμένουν απολαυστικά

Μερικοί ισχυρίζονται ότι τα παιχνίδια που αντλούν τη θεματολογία τους από τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν αναπόφευκτα φτάσει σε ένα σημείο κορεσμού κι ότι δεν έχουν να προσφέρουν κάτι περισσότερο. Ωστόσο, η άποψη αυτή αποδεικνύεται μάλλον υπερβολική, αφού η μεγαλύτερη πολεμική σύρραξη στην ιστορία της ανθρωπότητας έχει μελετηθεί τόσο πολύ από τους ιστορικούς, κι αναπόφευκτα προσφέρει αρκετό υλικό σε όποιον θελήσει να δημιουργήσει ένα παιχνίδι που να αντλεί το σενάριό του από αυτή. Το Brothers in Arms: Hell’s Highway βασίζει το σενάριό του στην πολεμική επιχείρηση Market Garden, την οποία διεξήγαγαν οι Σύμμαχοι στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η οποία είχε αρκετά φιλόδοξους στόχους.

Ο στρατηγός Μοντγκόμερι, που εμπνεύστηκε την όλη επιχείρηση, σκέφτηκε ότι η ρίψη μερικών χιλιάδων αλεξιπτωτιστών πίσω από τις γραμμές των Γερμανών στις Κάτω Χώρες θα επέτρεπε την κατάληψη σημαντικών γεφυρών του ποταμού Ρήνου. Αμέσως μετά θα ακολουθούσε μια αστραπιαία επέμβαση των μηχανοκίνητων δυνάμεων των Συμμάχων, η οποία και θα οδηγούσε στην συντόμευση της κατάληψης της Γερμανίας. Η επιχείρηση δυστυχώς δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα (κατάληψη όλων των γεφυρών) κι έτσι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν τέλειωσε μέχρι τα Χριστούγεννα του 1944, όπως οραματίζονταν οι στρατηγοί των Συμμάχων.

Στο παιχνίδι που εξετάζουμε, ο παίκτης παίρνει το ρόλο ενός τέτοιου Αμερικανού αλεξιπτωτιστή, που μαζί με τη διμοιρία του επωμίζεται την ευθύνη της εξουδετέρωσης κάποιων εχθρικών στόχων. Το Brothers in Arms: Hell’s Highway είναι παρόμοιο με τους δύο προκατόχους του. Πρόκειται δηλαδή για ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, αλλά με αρκετά στοιχεία τακτικής. Για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να παίξουν τους προηγούμενους τίτλους Brothers in Arms θα πούμε εν συντομία κάποια πράγματα. Ο παίκτης παρακολουθεί τη δράση σε πρώτο πρόσωπο καθώς προχωράει στις πίστες, χρησιμοποιώντας το ποντίκι (ή, το χειριστήριό του) για να στρέψει το όπλο του και να πυροβολήσει, καθώς και το πληκτρολόγιο για να μετακινηθεί. Ωστόσο, όταν εμπλέκεται σε μάχη πρέπει να αναζητά αμέσως κάλυψη (αρκεί το πάτημα ενός πλήκτρου), οπότε και η κάμερα αλλάζει απεικόνιση σε τρίτο πρόσωπο. Το Hell’s Highway ανήκει στην κατηγορία των Squad-based παιχνιδιών βολών ή αλλιώς παιχνιδιών στα οποία ο παίκτης χειρίζεται μεν όπλα, αλλά παράλληλα δίνει και διαταγές σε μια μικρή ομάδα στρατιωτών που τον συνοδεύει και τον βοηθά στη μάχη. Όσοι έχουν ασχοληθεί με κάποιο από τα Ghost Recon Advanced Warfighter ή με κάποιο Rainbow Six, αντιλαμβάνονται λίγο-πολύ «τι παίζει».

Για όσους αγχώνονται ακούγοντας τα προηγούμενα παιχνίδια, πρέπει να τονίσουμε ότι το Brothers in Arms: Hell’s Highway είναι ευκολότερο στην πράξη, αφού ο παίκτης έχει ένα βασικό σετ εντολών που δίνει στους στρατιώτες του. Ουσιαστικά, ο παίκτης μπορεί είτε να δώσει διαταγή στους συντρόφους του να καλυφθούν πίσω από κάποιο αντικείμενο, είτε να τον ακολουθήσουν, είτε -αφού καλυφθούν- να αρχίσουν να πυροβολούν προς ένα στόχο.

Επειδή όμως το ίδιο πράγμα κάνουν και οι αντίπαλοι Γερμανοί που ταμπουρώνονται πίσω από κάποιες θέσεις και πυροβολούν ασταμάτητα, ο παίκτης θα πρέπει να τοποθετήσει στρατηγικά σκεφτόμενος τους στρατιώτες του μέσα στην πίστα και να τους δώσει εντολή να πυροβολήσουν τους κατάλληλους στόχους. Το διαρκές σφυροκόπημα των αντιπάλων έχει ως συνέπεια την καθήλωσή τους στις θέσεις τους (παραμένουν καλυμμένοι και δεν ανταποδίδουν τα πυρά) για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ο παίκτης θα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, είτε για να πλευροκοπήσει τους εχθρούς και να τους εξοντώσει, είτε για να δώσει εντολή και να το πράξουν κάποια μέλη της ομάδας.

Για να προσφέρουν μάλιστα και μεγαλύτερη ποικιλία στην δράση, οι δημιουργοί του τίτλου έχουν εισάγει μέσα στο παιχνίδι φάσεις στις οποίες ο παίκτης αποκτά τον έλεγχο ενός άρματος και «σαρώνει» την πίστα ή απλά αποκτά τον έλεγχο ενός στατικού πολυβόλου και γαζώνει τους ανυποψίαστους εχθρούς. Αν και το παιχνίδι φαντάζει απλό σαν ιδέα, στην πράξη απαιτείται μεγάλη προσοχή. Ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι κάποια αντικείμενα μέσα στις πίστες του Brothers in Arms: Hell’s Highway καταστρέφονται κι αν ο παίκτης τοποθετήσει τους στρατιώτες του πίσω από αυτά, το πιο πιθανό είναι να τραυματιστούν. Για παράδειγμα, ένα ανάχωμα ή ένας τοίχος μπορούν να προσφέρουν τέλεια κάλυψη από τα εχθρικά πυρά, αλλά ένας ξύλινος φράχτης μπορεί να γίνει κομματάκια ξύλου από ένα γερμανικό πολυβόλο, αφήνοντας ακάλυπτους τους στρατιώτες.
{PAGE_BREAK}
Για να γίνουν ακόμα πιο ενδιαφέροντα τα πράγματα, ο παίκτης έχει υπό τον έλεγχό του μια ομάδα στρατιωτών με βαρύ πολυβόλο και μια άλλη ομάδα με αντιαρματικό (μπαζούκα). Αν και στην αρχή του παιχνιδιού φαντάζει πολυτέλεια η ύπαρξη τέτοιου βαρέως οπλισμού, στις πιο προχωρημένες πίστες γίνεται φανερή η χρησιμότητά του καθώς ο παίκτης έχει μεν δύο ομάδες (αυτός σαν αυτόνομη μονάδα που είναι, μπορεί να θεωρηθεί η 3η ομάδα) υπό τις εντολές του, αλλά καλείται να αντιμετωπίσει τέσσερις ή και περισσότερες ομάδες Γερμανών (σκορπισμένες μάλιστα και στον χώρο), καθώς και αρκετά πολυβολεία ή βαριά αντιαρματικά πυροβόλα που δεν τον αφήνουν να κάνει ρούπι. Εδώ είναι που υπεισέρχεται κι ο παράγοντας «τεχνητή νοημοσύνη» για να προσδώσει και μια αληθοφάνεια στο παιχνίδι.

Οι μεν σύντροφοι του παίκτη κινούνται χωρίς φασαρία όταν αλλάζουν θέσεις και πυροβολούν ασταμάτητα (όταν πάρουν την εντολή) καθηλώνοντας τους εχθρούς. Οι δε αντίπαλοι Γερμανοί σκορπίζονται μόλις αντιληφθούν την παρουσία του παίκτη και τρέχουν σκυμμένοι στα πλησιέστερα σημεία κάλυψης, ενώ μόλις καταλάβουν ότι έχουν περικυκλωθεί, προσπαθούν να βρουν νέες θέσεις κάλυψης (όχι ότι προλαβαίνουν!).

Γεγονός είναι πάντως ότι η τεχνητή νοημοσύνη -χωρίς να αποτελεί κάτι το ξεχωριστό- καταφέρνει να κάνει σωστά τη δουλειά που της έχουν αναθέσει και να αφήσει μια ψευδαίσθηση ρεαλισμού στο παιχνίδι. Ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει και στον σχεδιασμό των επιπέδων, τα οποία είναι ελαφρώς γραμμικά και περιορίζουν τον παίκτη σε (ανεπαίσθητες είναι η αλήθεια) στενόμακρες περιοχές -είτε πρόκειται για χωράφια στην ύπαιθρο με φράχτες και θάμνους για φυσικά όρια, είτε πρόκειται για δρόμους μέσα σε πόλεις που περιορίζονται από σπίτια και ερείπια, είτε τέλος πρόκειται για διαδρόμους και δωμάτια μέσα σε κτίρια.

Σε περίπτωση πάντως που ο παίκτης ανέβει στους ορόφους ενός ανεμόμυλου και δώσει εντολή στους στρατιώτες του να τον ακολουθήσουν (κακά τα ψέματα, έχει άλλη χάρη το να πυροβολείς από ψηλά!), τότε αυτοί απλά τριγυρίζουν τον ανεμόμυλο χωρίς να μπορούν να ανέβουν τις σκάλες. Αυτό το στοιχείο μαρτυρά τον «δυσδιάστατο» σχεδιασμό του τίτλου κι ενδέχεται να προξενήσει αντιδράσεις στους «βετεράνους» αυτής της κατηγορίας παιχνιδιών. Από την άλλη, όμως, κάνει το παιχνίδι πιο εύκολο για όλους, κι αφήνει πολλά περιθώρια βελτίωσης για το μέλλον.

{VIDEO_1}
Αν και για το gameplay έχει να πει κανείς αρκετά πράγματα, ακόμα περισσότερα έχει να πει για τα γραφικά του. Το animation των στρατιωτών είναι απλά ένα χάρμα οφθαλμών. Ο φυσικότατος τρόπος με τον οποίο οι Σύμμαχοι στρατιώτες πηδάνε με ενωμένα τα πόδια πάνω από έναν φράκτη και ο εξίσου πειστικός τρόπος με τον οποίο οι Γερμανοί περπατάνε όταν κάνουν περιπολία και σκορπίζονται όταν ψάχνουν για κάλυψη, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς των δημιουργών. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί την μηχανή γραφικών Unreal Engine 3, η οποία προσφέρει εκπληκτικές λεπτομέρειες στα γραφικά. Το Medal of Honor Airborne αναπαριστούσε εξαιρετικά τα περιβάλλοντα, αλλά με σκοτεινά χρώματα. Στην περίπτωση του Brothers in Arms: Hell’s Highway έχουμε μια εξαιρετική απεικόνιση εσωτερικών κι εξωτερικών χώρων, τόσο κατά την νύκτα, όσο και κατά την ημέρα.
{PAGE_BREAK}
Από την στιγμή που θα προσγειωθεί ο χαρακτήρας του παίκτη στην πρώτη πίστα, διαπιστώνει ότι η ολλανδική ανοιξιάτικη εξοχή είναι κάτι παραπάνω από υπέροχα σχεδιασμένη. Ο γαλάζιος ουρανός δένει υπέροχα με το έντονο πράσινο χρώμα των θάμνων και των δέντρων και συμπληρώνεται από τα γκρίζα-καφετί μονώροφα σπίτια και τα ψηλά κυλινδρικά σιλό που είναι επενδυμένα με σκουριασμένες λαμαρίνες και που υπάρχουν διασκορπισμένα στο τοπίο. Η θολούρα που σκεπάζει μακρινά αντικείμενα, σπίτια και δέντρα συντελεί στο να προσδώσει μια απίστευτη αίσθηση βάθους στο οπτικό πεδίο του παίκτη. Τα πάντα είναι τόσο ζωντανά που ξεγελούν το μάτι.

Όχι ότι τα γραφικά υστερούν στους εσωτερικούς χώρους. Μουχλιασμένα πατώματα με σπασμένα πλακάκια (που έχουν πορώδη επιφάνεια με βάθος και λεπτομέρειες), σκουριασμένες μπανιέρες, και γδαρμένοι τοίχοι από τους οποίους έχει πέσει ο σοβάς, θα προκαλέσουν μια παράξενη αίσθηση στον παίκτη. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχουν και τα εκπληκτικά τρισδιάστατα μοντέλα των ανθρώπων για να συμπληρώσουν την τέλεια σκηνική παρουσία.

Το ελαφρώς αξύριστο πρόσωπο των στρατιωτών, το διπλωμένο και συμπιεσμένο στις άκρες κράνος που φοράνε, οι αυλακιές στα ρούχα τους, οι χαρακιές στο πρόσωπό τους από κάποιον τραυματισμό και η αντανάκλαση του φωτός στα μάτια τους, είναι λεπτομέρειες που αφήνουν άφωνο τον οποιοδήποτε. Εάν δε τις συνδυάσει κανείς με την σωστή γωνία που σχηματίζει η σκιά του παίκτη στα επίπεδα (και που αλλάζει ανάλογα με την κατεύθυνσή του) και τις χαραγμένες ταυτότητες που φοράνε οι στρατιώτες ή τις επιγραφές που έχει ο εξοπλισμός τους (όπως οι γερμανικές χειροβομβίδες), θα απορήσει για το αν υπάρχει κάτι που να ξέχασαν να αναπαραστήσουν οι προγραμματιστές.

Εκπληκτική δουλειά έχει γίνει και στην αναπαράσταση των φυσικών νόμων. Ένα τζάμι ραγίζει μόλις το πυροβολήσει ο παίκτης και στην επόμενη βολή σπάει και γίνεται θρύψαλα. Μια χειροβομβίδα που εκρήγνυται προκαλεί ελάχιστους πίδακες θραυσμάτων και αφήνει πίσω της έναν κρατήρα, ενώ μια έκρηξη από οβίδα πυροβολικού ή άρματος προκαλεί την εκτίναξη τεράστιων μαζών σκόνης και θραυσμάτων. Οι πιο παρατηρητικοί θα παρατηρήσουν και τον πυρωμένο αέρα που τρεμοπαίζει γύρω από μια φωτιά.
Είναι μάλλον δύσκολο να περιγράψει κανείς με λόγια το πόσο ρεαλιστικά έχει αναπαρασταθεί ο κόσμος του Brothers in Arms: Hell’s Highway, γι’ αυτό και θα αναφέρουμε ένα μικρό παράδειγμα: Στην διάρκεια μιας ανταλλαγής πυροβολισμών με μια γερμανική περίπολο παρατηρήσαμε κάποιες μπάλες να κυλάνε αργά στο έδαφος.

Αν και πιστέψαμε αρχικά ότι είναι bug της κάρτας γραφικών, διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι επρόκειτο για μια ντουζίνα μήλα που βρίσκονταν μέσα σε ένα βαρέλι, πίσω από το οποίο καλύπτονταν οι αντίπαλοι. Τα πυρά μας μετέτρεψαν το βαρέλι σε σανίδες και τσέρκια σκοτώνοντας τους καλυμμένους πίσω του εχθρούς, ενώ τα μήλα άρχισαν υπό την επίδραση της βαρύτητας να κυλάνε στο ελαφρώς κεκλιμένο έδαφος!

Παρότι το παιχνίδι εντυπωσιάζει, υπάρχει μια λιλιπούτεια αρνητική λεπτομέρεια που σε συνδυασμό με το πιξέλιασμα στα textures κάποιων τοίχων, στερούν από το παιχνίδι τον χαρακτηρισμό «τέλειο» στα γραφικά. Πρόκειται για την αναπαράσταση της φωτιάς. Ενώ το animation κάθε φλόγας είναι εκπληκτικά λεπτομερές κι αποτελούμενο από πολλά καρέ κίνησης, δεν παύει να είναι ένα texture που απεικονίζεται σε μια επιφάνεια η οποία περιστρέφεται όταν κινείται ο παίκτης, για να παραμένει κάθετη προς την κατεύθυνση που κοιτάει! Αυτό το τρυκ, που χρησιμοποιείται κατά κόρον στα παιχνίδια από την στιγμή που το καθιέρωσε το Doom πριν δεκατέσσερα χρόνια, πιστεύουμε ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει στο Brothers in Arms: Hell’s Highway.

Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι πάντως, πρέπει να τονίσουμε ότι το παιχνίδι καταφέρνει να προσελκύσει τον παίκτη στον πανέμορφο κόσμο του, ενώ ακόμα κι όσοι έχουν διαπρέψει στα προηγούμενα Brothers in Arms θα απορροφηθούν από τη δράση και τις νέες προοπτικές που ανοίγουν στα πολεμικά παιχνίδια τα υπέροχα γραφικά που μπορεί να αναπαραστήσει η σημερινή γενιά μηχανημάτων. Το παιχνίδι της gearbox είναι αναμφίβολα μια από τις καλύτερες προτάσεις της περιόδου και το συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Νίκος Ελευθεριάνος

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP service pack 3 / Vista
Επεξεργαστής 2.6 GHz dual core
Μνήμη RAM 1GB
Σκληρός δίσκος 8 GB
Κάρτα γραφικών 128 MB με directX 9 και Shader 3.0