WALL-E

Μετά την περιπέτεια του μικρού ρομπότ στο PS2, εξετάζουμε τις εκδόσεις για τα Wii και DS

Σίγουρα οι περισσότεροι θα γνωρίζουν τον WALL-E, το μικρό ρομποτάκι που κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις μέσω της ταινίας της Pixar και που πριν από λίγο καιρό μας απασχόλησε και υπό τη μορφή videogame. Η έκδοση για το PlayStation 2 αποδείχθηκε μια ανέλπιστα ευχάριστη έκπληξη, μιας και -ξεπερνώντας σε μεγάλο βαθμό τα εμπόδια που συναντάει κανείς στους movie licensed- τίτλους κατάφερε να διασκεδάσει, έστω και αν γινόταν από την αρχή εμφανές πως προοριζόταν για κοινό μικρής ηλικίας. Βέβαια μια κινηματογραφική επιτυχία είναι σε μεγάλο βαθμό "καταδικασμένη" να αξιοποιείται με ποικίλους τρόπους και έτσι το αντίστοιχο videogame είναι διαθέσιμο για σχεδόν όλες τις κονσόλες της αγοράς.

Αυτό είναι μεν κάτι αναμενόμενο, αλλά από την άλλη, η προσοχή που έχει δοθεί σε αρκετά σημεία, αλλά και το γεγονός πως πρόκειται για ένα προϊόν που έχει μεταφραστεί πλήρως στα ελληνικά, δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό την επιστροφή στον κατεστραμμένο κόσμο του WALL-E. Αφορμή αποτέλεσε η παραλαβή του τίτλου της THQ τόσο για το Wii όσο και το DS, εκδόσεις που προσφέρουν κάτι πραγματικά διαφορετικό, έστω και αν αυτό δεν είναι το ιδανικό.

Αναμενόμενα οι δύο αυτές εκδόσεις δεν δείχνουν να στοχεύουν σε ένα διαφορετικό κοινό, αλλά το πλέον ελπιδοφόρο είναι πως παρουσιάζουν αρκετά διαφορετικά στοιχεία σε σχέση με τις άλλες. Και σίγουρα είναι ευχάριστο να συμβαίνει αυτό και η εκάστοτε εταιρία ανάπτυξης να μη στηρίζεται απλά και μόνο στην διαφορετικότητα που προσφέρει η κάθε κονσόλα σε επίπεδο χειρισμού. Πριν ασχοληθούμε πάντως με τη συγκεκριμένη δημιουργία είναι απαραίτητο να γίνει μια αναφορά στη μετάφραση του τίτλου, που πρόκειται ίσως για την πιο σοβαρή προσπάθεια των τελευταίων χρόνων. Εδώ το θετικό είναι πως οι προτάσεις δεν έχουν στηριχθεί στην κατά λέξη μετάφραση, αλλά η κάθε μία στο σύνολό της και έτσι η σύνταξή τους είναι πάντοτε σωστή.

Φυσικά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τα πάντα εμφανίζονται στα ελληνικά, ενώ και οι φωνές των χαρακτήρων -αν και είναι υπερβολικά παιδικές- είναι σίγουρα ευχάριστες. Από την άλλη, τόσο ο WALL-E όσο και η φίλη του, η EVA, είναι αλήθεια πως τις περισσότερες φορές εκφράζονται με μόνο μία λέξη, οπότε και το συνολικό έργο δεν μοιάζει να ήταν και τόσο δύσκολο. Αλλά για όσους έχουν παρακολουθήσει την ταινία αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, μιας και έτσι αποτυπώνεται σε μεγάλο βαθμό ο χαρακτήρας των πρωταγωνιστών, όπου μέσα από τα παιδικά τους μάτια οι παίκτες θα έχουν να εξερευνήσουν ένα ανέλπιστα ενδιαφέρον και άγνωστο κόσμο.

Έτσι έχοντας στα χέρια μας μία πλήρως εξελληνισμένη δημιουργία, το αντίστοιχο review θα ακολουθήσει το ίδιο μοτίβο. Σε γενικές γραμμές ο τίτλος παραμένει πιστός στο χαρούμενο κλίμα των άλλων εκδόσεων, όπου κάτω από το πολύχρωμο και ευχάριστο παρουσιαστικό του, προσφέρει αρκετές ευχάριστες ώρες εξερεύνησης. Αρχίζοντας με την έκδοση του Wii, το θετικό είναι πως οι αποστολές δείχνουν να διαφέρουν αρκετά από τις αντίστοιχες των PlayStation 2, PlayStation 3 και Xbox 360 και έτσι μια συνολικά νέα εμπειρία περιμένει όσους ασχοληθούν μαζί της.

Και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που σπάνια συναντάται, μιας και δίχως καμία δόση υπερβολής το Γουόλ–υ για το Wii είναι κάτι πραγματικά διαφορετικό. Γρήγορα γίνεται εμφανές πως αρκετά επίπεδά του έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα το χειριστήριο της κονσόλας, αλλά σχεδόν ποτέ δεν θα δυσκολέψουν τους παίκτες. Συνήθως απαιτείται η μεταφορά από το ένα σημείο μιας πίστας σε ένα άλλο, όπου στο μεσοδιάστημα θα πρέπει να γίνουν πολλές ενέργειες μέχρι να ολοκληρωθεί το εκάστοτε επίπεδο. Τα άλματα παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ η ικανότητα του χαρακτήρα να δημιουργεί κύβους από κατεστραμμένα αντικείμενα γίνεται με ένα ιδιαίτερα απλό τρόπο.

Πέρα από τις κυρίως αποστολές, στην πορεία θα εμφανίζονται και αρκετές παράπλευρες, σαν μια προσπάθεια να επιμηκυνθεί κάπως η διάρκεια αλλά δυστυχώς κάπου εδώ αρχίζουν και τα προβλήματα. Για κάποιο μυστήριο λόγο τα αμέτρητα mini games των άλλων εκδόσεων εδώ έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, ενώ όσα έχουν απομείνει δεν παρέχονται ξεχωριστά αλλά σαν μέρος του κυρίως τίτλου. Ακόμα και έτσι, η συνολική διάρκεια τίθεται υπό αμφισβήτηση και είναι απορίας άξιο γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο. Φυσικά οι ευχάριστες στιγμές δεν απουσιάζουν, όπως τα επίπεδα πτήσης με την Εύα, αλλά και πάλι αυτά δεν είναι αρκετά. Παράλληλα, σε πολλά επίπεδα πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η σκοποβολή -που ενισχύεται από το γεγονός πως ο τίτλος προτρέπει τους παίκτες να χρησιμοποιήσουν το zapper- αλλά η απλή τους υλοποίηση σαφώς και δεν ικανοποιεί.

{PAGE_BREAK}

Δυστυχώς τα προβλήματα που έχει να παρουσιάσει το Γουόλ-υ είναι αρκετά και πέρα από αυτά που αφορούν το περιεχόμενό του, τα αντίστοιχα που αφορούν τον τεχνικό τομέα είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά. Σημαντικό εμπόδιο θα είναι πάντοτε η κάμερα, που πέρα από το γεγονός πως είναι πάντοτε προκαθορισμένη, πολλές φορές θα εμποδίσει και τη δράση. Η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη αν σκεφτεί κανείς πως πολλές φορές απαιτούνται άλματα ακριβείας και όταν δυστυχώς αυτά εκτελούνται στα τυφλά, τότε η επανεκκίνηση από το πιο κοντινό checkpoint θα δοκιμάσει σε μεγάλο βαθμό την υπομονή του καθενός. Τα γραφικά από την άλλη είναι αλήθεια πως παρουσιάζουν δύο όψεις, μιας και οι χαρακτήρες και τα περιβάλλοντα είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένα, αλλά από την άλλη δεν λείπουν οι κακοτεχνίες, καθώς και το γεγονός πως πολλές φορές ο ρυθμός ανανέωσης των καρέ δυσκολεύεται να διατηρηθεί σταθερός.

Λίγο πολύ η ίδια κατάσταση ισχύει και στην έκδοση για το DS, μόνο που εδώ είναι εμφανές πως το υλικό της ταινίας αξιοποιήθηκε με διαφορετικό τρόπο. Σίγουρα τα πάντα προσαρμόστηκαν στις δυνατότητες της φορητής κονσόλας της Nintendo, αν και συνολικά ο τίτλος εμφανίζεται ιδιαίτερα διαφορετικός. Έτσι η περιήγηση στα επίπεδα εδώ απουσιάζει μιας και αυτά παρουσιάζονται ιδιαίτερα μικρά και συνήθως απαιτείται η λύση ενός απλού puzzle για να περάσει ο χαρακτήρας στο επόμενο. Ευτυχώς, η ποικιλία είναι αρκετά μεγάλη, αν και πάλι εμφανίζεται το πρόβλημα της συνολικής διάρκειας μιας και είναι αλήθεια πως αν κάποιος ασχοληθεί σοβαρά με το Γουόλ-υ στο DS θα το ολοκληρώσει σε δύο απογεύματα.

{VIDEO_1}

Η συγκεκριμένη έκδοση παρουσιάζεται μεν ιδιαίτερα περιορισμένη, αλλά ευτυχώς ορισμένα προβλήματα εδώ έχουν λυθεί. Έτσι ο παίκτης ελέγχει την κάμερα με τα δύο shoulder buttons, ενώ αν το επιθυμεί μπορεί να κάνει χρήση μόνο του stylus. Πραγματικά ευχάριστη έκπληξη είναι ο τεχνικός τομέας και ειδικά τα γραφικά του τίτλου, όπου οι πολυγωνικοί χαρακτήρες είναι πανέμορφοι ενώ και τα cut scenes είναι ιδιαίτερα προσεγμένα.

Κοιτάζοντας συνολικά το Γουόλ-υ για όλες τις κονσόλες, το ευχάριστο είναι πως σχεδόν η κάθε έκδοση έχει να προσφέρει κάτι διαφορετικό. Ιδιαίτερα αυτές που προορίζονται για τις αντίστοιχες της Nintendo παρουσιάζουν ορισμένα στοιχεία που οι παίκτες δεν θα βρουν πουθενά αλλού. Από την άλλη, όμως, αποκλειστικό προνόμιό τους είναι και ορισμένα εκνευριστικά προβλήματα που σε μεγάλο βαθμό θα αποθαρρύνουν το κοινό, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που έγιναν ώστε ο τίτλος να παρουσιαστεί πλήρως εξελληνισμένος.

Γιώργος Τσακίρογλου