Spore

Καταφέρνει ο Will Wright, μετά από 8 χρόνια, να επαναλάβει την επιτυχία του The Sims;

Οκτώ χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρωτοποριακού (πρώτου) Sims και έπειτα από ισάριθμα χρόνια ανάπτυξης, έχουμε πλέον στα χέρια μας το νέο και ιδιαίτερα φιλόδοξο τίτλο του Will Wright. Ένα παιχνίδι που κέρδισε πολλά βραβεία σε πληθώρα εκθέσεων χάρη στο ιδιαίτερα μεγαλεπήβολο σκεπτικό του gameplay του, σύμφωνα με το οποίο θα μπορούσαμε να ελέγξουμε την πορεία ενός νέου είδους από την κυτταρική του μορφή έως το σημείο όπου θα είναι -πλέον- ικανό να πραγματοποιεί διαγαλαξιακά ταξίδια. Καταφέρνει όμως τελικά να κρατήσει την υπόσχεσή του για το αχανές ταξίδι της εξέλιξης των ειδών;

Από τα πρώτα κιόλας στάδια του Spore γίνεται εμφανές το ανάλαφρο ύφος του παιχνιδιού χάρη στην έντονη παλέτα χρωμάτων που χρησιμοποιεί και τους ευχάριστους και γαλήνιους ήχους. Ξεκινώντας, καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα δημιουργήσουμε σαρκοφάγο ή φυτοφάγο ον, απόφαση η οποία κρίνεται αρκετά σημαντική για την μετέπειτα πορεία του είδους. Το πρώτο στάδιο του παιχνιδιού (από τα συνολικά πέντε) μας μεταφέρει στην πρώτη εμφάνιση του οργανισμού μας σε κυτταρική μορφή στον -ακόμα- ακατοίκητο πλανήτη. Με μία απλή περιγραφή θα μπορούσε κάποιος να παρομοιάσει αυτό το στάδιο ως μία παραλλαγή του κλασσικού παιχνιδιού “Snake”.

Σκοπός μας είναι να τρώμε φυτικές ουσίες ή άλλα όντα, ανάλογα με την απόφασή μας σχετικά με το αν είναι σαρκοβόρο ή φυτοφάγο. Σε αυτό το σημείο του παιχνιδιού μπορούμε να αποφασίσουμε αν το ον μας θα είναι παμφάγο, κάτι το οποίο το καταφέρνουμε τοποθετώντας του ένα ακόμα στόμα με τη δεύτερη ιδιότητα. Σε γενικές γραμμές σε κάθε στάδιο του τίτλου επιλέγουμε ανάμεσα σε τρεις πορείες από τις οποίες θα εξελιχθεί το είδος μας. Έτσι, παραδείγματος χάρη, στο στάδιο των φυλών θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα είμαστε φιλικοί, ευπροσάρμοστοι ή εχθρικοί, ενώ στο στάδιο του πολιτισμού θα μπορούμε να οδηγήσουμε το είδος μας σε οικονομική, θρησκευτική ή πολεμική πορεία. Ανάλογα με την κατάληξη του είδους σε κάθε φάση έχουμε διάφορα πλεονεκτήματα στις επόμενες φάσεις, όπως ισχυρές βόμβες, δυνατότητα μαγευτικού τραγουδιού για να σαγηνεύουμε αντίπαλες φυλές και άλλες, βοηθώντας σημαντικά την πορεία μας και προσδίδοντας ξεχωριστό χαρακτήρα στο είδος μας.

Κατά τη διάρκεια της περιήγησής μας στο υδάτινο περιβάλλον μπορούμε να βρούμε διάφορα μέλη σπάζοντας μικρά κομμάτια κομητών. Εν συνεχεία, θα κληθούμε να ζευγαρώσουμε το πλάσμα μας ώστε να μεταφερθούμε στον editor του Spore. Όποιος είχε ασχοληθεί με το Spore Creature Creator θα βρεθεί αυτομάτως σε γνώριμα μέρη. Για όσους δεν είχαν διαβάσει την παρουσίαση του προαναφερθέντα τίτλου, οφείλουμε να πούμε ότι σε όλα ανεξαιρέτως τα στάδια του Spore ο editor είναι πραγματικά εξαιρετικός επιτρέποντάς μας να δημιουργήσουμε με μοναδική ευκολία το πλάσμα της φαντασίας μας. Οι επιλογές δε που υπάρχουν, κυρίως στη δεύτερη και την τέταρτη φάση, φαντάζουν πραγματικά ατελείωτες.

Ο editor, λοιπόν, μας επιτρέπει να μεγεθύνουμε και να επιμηκύνουμε την ραχοκοκαλιά του πλάσματος ενώ τα διάφορα μέλη που μπορούμε να του ενσωματώσουμε βρίσκονται χωρισμένα σε κατηγορίες. Ο αριθμός του DNA που έχουμε συλλέξει τρώγοντας αποτελεί ουσιαστικά το “νόμισμα”, το οποίο μας επιτρέπει να “αγοράσουμε” τα διάφορα μέλη, κάθε ένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από διαφορετικά στατιστικά που ενισχύουν τις ικανότητες του πλάσματός μας. Τρώγοντας κατάλληλη ποσότητα τροφής, καταφέρνουμε να περάσουμε στο επόμενο στάδιο (διαδικασία που δεν διαρκεί για παραπάνω από είκοσι λεπτά) όπου το πλάσμα μας, έχοντας πλέον τη δυνατότητα προσθήκης άκρων, βγαίνει πλέον στην επιφάνεια του πλανήτη.

Σε αυτό το στάδιο αποτελούμε πλέον μέλος μίας αγέλης από παρόμοια όντα με το δικό μας, έχοντας την επιλογή να τρώμε άλλα ζώα ή καρπούς της φύσης. Προκειμένου να εξελίξουμε το είδος μας -μεγεθύνοντάς του σταδιακά τον εγκέφαλο ώστε να αποκτήσει πλέον νοημοσύνη ικανή να του επιτρέψει τη δημιουργία φυλής- χρειάζεται να εντοπίζουμε άλλα είδη τα οποία θα κληθούμε να αποφασίσουμε αν θα τα αφανίσουμε ή αν θα τα σαγηνέψουμε.

Ο πρώτος από τους παραπάνω τρόπους απαιτεί απλά την εξόντωση περίπου τριών πλασμάτων από κάποιο είδος προκειμένου να θεωρηθεί ότι το έχουμε αφανίσει. Στο ενεργητικό του κάθε πλάσματος υπάρχουν τέσσερις πιθανές επιθέσεις, ανάλογα με τα μέλη που έχει, όπως δάγκωμα ή χτύπημα -σε περίπτωση που έχουμε τοποθετήσει χέρια στη δημιουργία μας. Δυστυχώς, στον τομέα της μάχης αποτελεί αρκετά αρνητικό στοιχείο το γεγονός ότι ο αριθμός των μελών του πλάσματος και ο όγκος του δεν επηρεάζουν σε καμία περίπτωση τη ζημιά που προκαλεί ή δέχεται. Παραδείγματος χάρη, αν του έχουμε τοποθετήσει τρία ζευγάρια χέρια, κάθε ένα από τα οποία προκαλεί ζημιά βαθμού τρία (ο μέγιστος βαθμός είναι ο πέντε), δε θα λειτουργούν προσθετικά στη ζημιά που προκαλούν αλλά, αντίθετα, θα προκαλείται ουσιαστικά η ίδια ζημιά με ένα πλάσμα που θα έχει ένα μόνο ζευγάρι των ίδιων άκρων ενώ ο όγκος δε θα έχει επίσης καμία απολύτως επίδραση.

Προκειμένου να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη μίας άλλης αγέλης, χρειάζεται να καταφέρουμε να την εντυπωσιάσουμε χορεύοντας, τραγουδώντας και επιδεικνύοντας τη φυσική ομορφιά του πλάσματός μας. Αυτό το καταφέρνουμε πλησιάζοντας οποιοδήποτε πλάσμα από την -εχθρική αρχικά- αγέλη και επιλέγοντας να συναναστραφούμε μαζί του. Αμέσως μετά θα κληθούμε να μιμηθούμε ό,τι κάνει ώστε να το εντυπωσιάσουμε, τραγουδώντας, χορεύοντας κ.λπ., διαδικασία στην οποία απαιτείται να έχουμε σε καλό επίπεδο τα άκρα μας.

{PAGE_BREAK}

Τα διάφορα νέα μέλη για την μορφοποίηση του πλάσματός μας τα βρίσκουμε εξερευνώντας την περιοχή και βρίσκοντας σκελετούς άλλων όντων. Εν συνεχεία, όπως και στο προηγούμενο στάδιο, χρειάζεται να ζευγαρώσουμε το πλάσμα μας ώστε να μεταφερθούμε στον editor. Αυτή η φάση του τίτλου μας επιτρέπει για τελευταία φορά να δώσουμε μορφή στο πλάσμα δεδομένου ότι στις μετέπειτα φάσεις μπορούμε πλέον να αλλάζουμε μόνο την αμφίεσή του. Σε γενικές γραμμές αυτό το στάδιο είναι ιδιαίτερα απλοϊκό, έχοντας ουσιαστικά δύο ζητούμενα: Τον αφανισμό ή τη συμβίωση με άλλα είδη, βρίσκοντας παράλληλα άλλα μέλη (ως μία άλλη μορφή loot από τα συνήθη action-RPGs), τα οποία θα μας προσφέρουν καλύτερα στατιστικά.

Αν και αυτό το στάδιο έχει ορισμένες ενδιαφέρουσες “πινελιές” -όπως η μετανάστευση του είδους μας για την εύρεση περιοχών με τροφή ή τη δυνατότητα δημιουργίας ομάδας πλασμάτων ώστε να μας βοηθούν στις επαφές μας με τα άλλα είδη- δεν καταφέρνει να “καταπολεμήσει” τη γενικότερη μονοτονία του gameplay που επικρατεί.

{VIDEO_1}
Εντούτοις, η δυνατότητα χειρισμού ενός πλάσματος, που αποτελεί προϊόν της φαντασίας μας, όσο περίεργο και πολύπλοκο μπορεί να είναι (χάρη στον εξαιρετικά λειτουργικό editor) καταφέρνει να αντισταθμίσει ως ένα βαθμό την έλλειψη βάθους, δεδομένου ότι δημιουργείται ένα “δέσιμο” με αυτό. Έπειτα από περίπου μία με δύο ώρες ενασχόλησης, το πλάσμα θα εξελιχθεί αρκετά ώστε να φτάσει στη φάση δημιουργίας φυλής όπου πλέον το παιχνίδι αποκτά RTS ύφος. Πλέον, δεν ελέγχουμε απευθείας ένα πλάσμα αλλά αντίθετα όλη τη φυλή με τους συνήθεις μηχανισμούς ενός RTS. Η μονάδα “νομίσματος” του DNA, αντικαθίσταται  από την τροφή, την οποία και συλλέγουμε σκοτώνοντας ζώα, συλλέγοντας καρπούς, από αυγά ήμερων ζώων ή, τέλος, από ψάρεμα εφόσον έχουμε εξοπλιστεί με καμάκια.

Η απλότητα του gameplay κάνει την εμφάνισή της και σε αυτό το στάδιο σε μεγάλο βαθμό. Συνολικά, τα διαφορετικά κτήρια που μπορούμε να δημιουργήσουμε είναι εννιά, χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες. Χαρακτηριστικό της απλότητας του gameplay εντοπίζεται στο γεγονός ότι αυτά δε γίνεται να τα τοποθετήσουμε οπουδήποτε επιθυμούμε, αλλά μόνο σε προκαθορισμένες θέσεις, οι οποίες σχηματίζουν κύκλο με αρχή και τέλος το κεντρικό κτήριο. Μέσω των κτηρίων μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μεθόδους συλλογής τροφής -όπως εργαλεία κατάλληλα για τη συλλογή περισσότερων καρπών ή καμάκια για ψάρεμα-, τριών ειδών όπλα –δάδες φωτιάς, τσεκούρια και ακόντια- και, τέλος, τρία διαφορετικά είδη οργάνων.

Προκειμένου να μεταβούμε στην επόμενη φάση, θα πρέπει είτε να εξολοθρεύσουμε συγκεκριμένο αριθμό φυλών, είτε να γίνουμε σύμμαχοι με αυτές. Η πρώτη μέθοδος απαιτεί την καταστροφή του κεντρικού εχθρικού κτηρίου ενώ -προκειμένου να γίνουμε σύμμαχοι- χρειάζεται να παίξουμε επιτυχώς μουσική στον εκάστοτε καταυλισμό. Και οι δύο μέθοδοι είναι ιδιαίτερα εύκολοι στην επιτυχή εφαρμογή τους και αναμφίβολα δε γίνεται να συγκριθούν με το βάθος που προσφέρει η πλειοψηφία των “καθαρόαιμων” RTS τίτλων.

Σε αυτό το στάδιο μπορούμε πλέον να τροποποιήσουμε την αμφίεση των μελών της φυλής μέσα από διάφορες φορεσιές, καπέλα, ασπίδες κ.α. που ανεβάζουν το βαθμό κοινωνικότητας, επιθετικότητας και άμυνας. Αργότερα, έπειτα από περίπου μία με δύο ώρες ενασχόλησης, θα βρεθούμε στο στάδιο του πολιτισμού. Εξαρχής θα χρειαστεί να σχεδιάσουμε το δημαρχείο μας αλλά και ένα επίγειο όχημα, με τον editor, για άλλη μία φορά, να επιτρέπει στη σύνθεση οποιασδήποτε δημιουργίας μπορεί να έχουμε στη φαντασία μας. Σε αυτό το μέρος του παιχνιδιού η κάμερα τραβιέται ακόμα περισσότερο προς τα πίσω, με αποτέλεσμα το Spore να μετατρέπεται πλήρως σε έναν RTS τίτλο. Η πόλη μας περιβάλλεται από τείχη, μέσα στα οποία καλούμαστε να χτίσουμε τα διάφορα οικοδομήματα και πάλι σε προκαθορισμένες θέσεις. Συνολικά τρία διαφορετικά κτήρια είναι διαθέσιμα. Σπίτια, εργοστάσια και κέντρα ψυχαγωγίας (κάθε ένα εκ των οποίων το σχεδιάζουμε ξεχωριστά).

Τα σπίτια αυξάνουν το όριο οχημάτων που μπορούμε να έχουμε ενώ όταν βρίσκονται δίπλα σε εργοστάσια, μας επιτρέπουν να συλλέγουμε γρηγορότερα μπαχαρικά (η νέα -και σίγουρα ιδιόμορφη- μονάδα νομίσματος), προκαλώντας όμως ταυτόχρονα δυστυχία στους κατοίκους. Εδώ έρχονται να βοηθήσουν τα κέντρα διασκέδασης, τα οποία όταν κτίζονται δίπλα σε σπίτια επιτρέπουν στη μεγαλύτερη ανοχή των κατοίκων.

{PAGE_BREAK}

Σε γενικές γραμμές σε οποιαδήποτε πόλη δε θα γίνεται να κτίσουμε παραπάνω από δέκα οικοδομές ενώ η τοποθέτησή τους δεν αποτελεί καμία δύσκολη διαδικασία προκειμένου να έχουμε τη βέλτιστη αποκόμιση κερδών. Αρχικά θα μπορούμε να δημιουργήσουμε επίγεια και θαλάσσια οχήματα ενώ αργότερα αποκτούμε πρόσβαση σε αεροσκάφη. Η ποικιλία εδώ είναι μάλλον ανύπαρκτη καθώς μπορούμε να έχουμε μόνο ένα σχέδιο οχήματος ανά κατηγορία. Δεδομένου ότι ο editor μάς επιτρέπει να φτιάξουμε το όχημα-τανκ-mech των ονείρων μας, ο γραφών το γέμισε με κανόνια ξεχωριστών διαμετρημάτων ώστε να έχει μία…σεβαστή δύναμη πυρός. Περιμένοντας με ανυπομονησία να φέρουμε αντιμέτωπο το πανίσχυρο τανκ με τον πρώτο εχθρό -ώστε να δούμε το δημιούργημά μας να εκτοξεύει έναν καταιγισμό βλημάτων- η απογοήτευσή μας ήταν μεγάλη όταν διαπιστώσαμε ότι η δύναμη πυρός -στατιστικά- ήταν μεν μεγάλη, ωστόσο, οπτικά, ό,τι όχημα και να φτιάχναμε απλά εκτόξευε μία βολή ανά μερικά δευτερόλεπτα.

Για να μεταφερθούμε στη φάση του διαστήματος χρειάζεται να καταλάβουμε συνολικά δέκα πόλεις. Με τη στρατιωτική μέθοδο χρειάζεται απλά να καταστρέψουμε όλα τα κτήρια της πόλης, με την οικονομική μέθοδο τις εξαγοράζουμε ενώ, τέλος, με τη θρησκευτική προσηλυτίζουμε τις αντίπαλες πόλεις. Για να επιτύχουμε τον τελευταίο τρόπο δημιουργούμε οχήματα, τα οποία, αντί για κανόνια, έχουν τηλεβόες, μεγάλα ηχεία και άλλα όργανα εκπομπής ήχου προκειμένου να πετυχαίνουν την προπαγάνδα τους. Πρακτικά, αυτή η μέθοδος ελάχιστα διαφέρει από την στρατιωτική καθώς, αντί για σφαίρες, εκτοξεύονται…άλλου χρώματος σφαίρες που καταστρέφουν και πάλι τα εχθρικά οχήματα ενώ για να καταλάβουμε την εκάστοτε πόλη χρειάζεται απλά να προσηλυτίσουμε το δημαρχείο της, πυροβολώντας το με τα “πυρά” της θρησκεία μας.

Σε αυτό το στάδιο το απλοϊκό στοιχείο του Spore γίνεται πλέον εντελώς εμφανές, ζημιώνοντας σίγουρα το παιχνίδι, αφού πλέον τοποθετείται ξεκάθαρα στο είδος των RTS χωρίς, ωστόσο, να έχει το ανάλογο βάθος, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι αποτελεί έναν τίτλο στρατηγικής για μικρές ηλικίες. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα πλάσματά μας αποκτούν ρόλο…κομπάρσου, καθώς δεν μπορούμε πλέον να τα ελέγξουμε αλλά τα βλέπουμε να περιφέρονται απλά μέσα στις πόλεις, μας αποκόπτουν ξαφνικά από το δέσιμο που είχαμε με τη δημιουργία μας στα προηγούμενα τρία στάδια. Ευτυχώς, το στάδιο του διαστήματος είναι αρκετά πιο ενδιαφέρον και βαθύ από τα προηγούμενα.  Σε αυτό έχουμε υπό έλεγχο ένα διαστημόπλοιο και έχουμε ως σκοπό την επίσκεψη άλλων πλανητών σε διάφορα ηλιακά συστήματα, προκειμένου να δημιουργήσουμε αποικίες και να εξερευνήσουμε τα νέα είδη χλωρίδας και πανίδας. Επιπλέον, θα συνάψουμε σχέσεις με νέους πολιτισμούς, θα μπορούμε να λάβουμε διαφόρων ειδών αποστολές -είτε από τη βάση μας, είτε από τις νέες μας επαφές- με ζητούμενα όπως τη συλλογή συγκεκριμένου είδους από κάποιον πλανήτη ή τη δημιουργία ιδανικών καταστάσεων για αποικία σε άλλον.

Αυτό το κομμάτι του Spore έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια και είναι αρκετά ευχάριστο στο gameplay του, προσφέροντάς μας πληθώρα λειτουργιών και εξαρτημάτων για να αγοράσουμε για το σκάφος μας, όπως εργαλεία ανάπλασης της ατμόσφαιρας ή διάφορα είδη όπλων. Το ταξίδι ανάμεσα στα ηλιακά συστήματα είναι άμεσο και διασκεδαστικό και η εξερεύνηση των πλανητών για νέα είδη (που αποτελούνται από δημιουργίες άλλων χρηστών) είναι το λιγότερο ενδιαφέρον. Παρόλα αυτά, όπως στο στάδιο του πολιτισμού έτσι και εδώ, το Spore μετατρέπεται σε ένα εντελώς διαφορετικού ύφους παιχνίδι, το οποίο δύσκολα θα μπορούσε να αποτελεί αυτόνομο προϊόν.

Αν και από όλα τα παραπάνω φαίνεται πως το Spore απογοητεύει, υπάρχουν στοιχεία τα οποία καταφέρνουν να εξισορροπήσουν την κατάσταση. Δεδομένου ότι είμαστε online, το παιχνίδι συνεχώς μοιράζεται δημιουργίες με άλλους κατόχους του τίτλου προκειμένου να μεταφέρει πλάσματα και πολιτισμούς άλλων παικτών στη δική μας εμπειρία. Χάρη στις απεριόριστες δυνατότητες του editor, είναι πρακτικά αδύνατο να βρεθούμε μπροστά σε κάποιο είδος δύο φορές ενώ συνεχώς βρισκόμασταν μπροστά από εντυπωσιακές δημιουργίες. Η εξαιρετική τεχνολογία στον τομέα του animation καταφέρνει να δώσει ζωή στα πλάσματά μας, προσφέροντας εντυπωσιακά αληθοφανή κίνηση και συναισθήματα ανεξάρτητα από την πολυπλοκότητα και τον -πολλές φορές- κάθε άλλο παρά συμβατικό σχεδιασμό τους.

Τα γραφικά του Spore είναι καλοφτιαγμένα και ευχάριστα έχοντας αρκετά μικρές απαιτήσεις από τον υπολογιστή μας. Ο τομέας του ήχου με τη σειρά του βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα χάρη στα ευχάριστα μουσικά θέματα αλλά και τα διάφορα ηχητικά εφέ, από τους διάφορους βρυχηθμούς και τις φωνές που θυμίζουν έντονα Sims, σε έναν τίτλο που γενικά διακατέχεται από ανάλαφρη αίσθηση του χιούμορ.

Παρόλα αυτά, το Spore συνολικά μάλλον δεν καταφέρνει να υλοποιήσει επιτυχώς την πρωτοποριακή ιδέα που βρισκόταν από πίσω του. Μπορεί εν τέλει να εξελίσσουμε έναν οργανισμό από την κυτταρική του μορφή έως το στάδιο των διαστημικών ταξιδιών, ωστόσο, η έλλειψη βάθους, κυρίως στα τέσσερα πρώτα στάδια του πλάσματός μας, ζημιώνει σημαντικά το σύνολο. Σε αντίθεση με το The Sims, του οποίου το gameplay ήταν μεν απλό αλλά κατάφερνε να κρατήσει το ενδιαφέρον μας για ώρες χάρη στο πλούσιο υλικό του και την έξυπνη εξομοίωση της ζωής ενός ανθρώπου, το Spore αποτυγχάνει να επαναλάβει το συνδυασμό απλοϊκού-εθιστικού gameplay. Εν κατακλείδι, η εντυπωσιακή ποικιλία που υπάρχει στις -πολλές φορές πανέμορφες- δημιουργίες που μπορεί να υλοποιήσουμε ή να συναντήσουμε δύσκολα καταφέρνει να καταπολεμήσει τη σημαντική έλλειψη βάθους στο gameplay.

Νικόλας Μαρκόγλου