Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood

Η Bioware συναντά τον Sonic. Πραγματοποιήθηκαν οι ευχές μας για ένα ακόμα κορυφαίο RPG;

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία αναμέτρηση του Sonic με τον μεγάλο του αντίπαλο, τον Robotnik, και ο συμπαθής σκαντζόχοιρος απολαμβάνει μια σύντομη περίοδο ανάπαυλας και ειρήνης. Όχι όμως για πολύ, αφού κάποια προβλήματα που κάνουν την εμφάνισή τους, καθώς και η εξαφάνιση του φίλου του, Knuckles, κάνουν τον Sonic να αρχίσει να ερευνά το παρελθόν των αρχαίων φυλών που κάποτε ευημερούσαν στον πλανήτη που ζει. Μπορεί το σενάριο του Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood να μην εντυπωσιάζει τους βετεράνους των RPG που έχουν δει "πράματα και θάματα" σε τίτλους του παρελθόντος, αλλά σίγουρα η κυκλοφορία ενός παιχνιδιού ρόλων στην φορητή κονσόλα της Nintendo από τους μετρ των RPG (βλ. Bioware), δεν είναι ένα γεγονός που μένει απαρατήρητο.

Το παιχνίδι παίζεται εξ’ ολοκλήρου με την γραφίδα. Όταν ο παίκτης ξεκινάει την περιπέτειά του και περιηγείται στον κόσμο του Sonic Chronicles, μετακινεί τον ήρωα κρατώντας πατημένη την γραφίδα επάνω στην οθόνη αφής. Ο Sonic περπατά ή τρέχει προς την κατεύθυνση που δείχνει ο παίκτης, συλλέγοντας στην πορεία τα χρυσά δαχτυλίδια που βρίσκει. Στην επάνω οθόνη του DS εμφανίζεται σε σμίκρυνση ένας χάρτης που δείχνει όλο το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται ο ήρωας, έχοντας όμως σκιασμένα τα σημεία εκείνα που δεν έχει επισκεφτεί ακόμα ο παίκτης.

Σε περίπτωση που ο Sonic φτάσει σε κάποια εμπόδια, τότε εμφανίζονται κάποια εικονίδια, τα οποία πρέπει να χτυπήσει με την γραφίδα για να εκτελεστεί η αντίστοιχη ενέργεια, π.χ. στην περίπτωση που ο Sonic θέλει να ανέβει σε ψηλότερο σημείο ή να ανέβει μια σκάλα. Παρατηρώντας κανείς τα γραφικά του παιχνιδιού από αυτό το σημείο, σχηματίζει μια αρκετά καλή εντύπωση, αφού τα ζωντανά (άλλα όχι πολύ έντονα) χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν και τα καλοσχεδιασμένα τοπία, κάνουν τα πάντα να φαίνονται όμορφα στην οθόνη του Nintendo DS. Ωστόσο, και για να επιστρέψουμε στην περιήγηση του Sonic στον κόσμο του παιχνιδιού, κάποια εικονίδια εμφανίζονται γκρίζα και δεν μπορούν να επιλεγούν, κι αυτό συμβαίνει είτε γιατί ο ήρωας δεν έχει αποκτήσει ακόμα την αντίστοιχη ικανότητα (π.χ. στην αρχή του παιχνιδιού, δεν θα μπορεί να σπάει τα κιβώτια που εμποδίζουν πρόσβαση σε κάποια σημεία της πίστας), είτε γιατί θα πρέπει με την βοήθεια της γραφίδας να πατήσει ένα εικονίδιο στην οθόνη και να επιλέξει κάποιον άλλον χαρακτήρα (από αυτούς που τον ακολουθούν και που ο ήρωας επιλέγει να βρίσκονται στην τετραμελή ομάδα του) που να έχει την αντίστοιχη ικανότητα (π.χ. στην περίπτωση που θέλει να πετάξει από ένα σημείο σε άλλο).

Παρόμοια εικονίδια εμφανίζονται κι όταν ο παίκτης συναντά χαρακτήρες με τους οποίους συνομιλεί. Εδώ θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι κατά τη διάρκεια των διαλόγων, ο Sonic έχει αρκετές πιθανές απαντήσεις που μπορεί να δώσει στους συνομιλητές του. Ωστόσο, οι "πολλαπλές επιλογές" του παίκτη φαίνεται πως έχουν καθαρά διακοσμητικό ρόλο και δεν προκαλούν κάποια σεναριακή ανατροπή ή διαφορετική εξέλιξη της ιστορίας.

Βέβαια, εάν ξεπεράσει κανείς αυτά τα σημεία, θα περάσει στο πιο αξιόλογο τμήμα του παιχνιδιού, τις μάχες. Οι τελευταίες συμβαίνουν κάθε φορά που ο παίκτης συναντά κάποιο από τα πλάσματα που περιφέρονται σε κάποια σημεία του επιπέδου (και είναι βέβαια φυσιολογικό ότι ο παίκτης μπορεί να αποφύγει τις περισσότερες μάχες, απλά αποφεύγοντας να πέσει πάνω στους εχθρούς μέσα στην πίστα). Εδώ ο παίκτης συναντά το κλασικό στυλ μάχης με εναλλαγές γύρων που έχει βιώσει σε δεκάδες άλλα RPG. Αντιμέτωποι στις μάχες είναι η τετραμελής ομάδα του Sonic, και μια τετραμελής ομάδα αντιπάλων. Στην επάνω οθόνη του DS εμφανίζεται η σειρά με την οποία επιτίθενται οι χαρακτήρες, ενώ στην οθόνη αφής ο παίκτης ακουμπάει με τη γραφίδα τις ενδείξεις (επίθεση, άμυνα, χρήση αντικειμένου κλπ.) που εμφανίζονται όταν έρθει η σειρά να κινηθεί ένας χαρακτήρας της ομάδας του. Ο παίκτης έχει όλο τον χρόνο στη διάθεσή του να σκεφτεί τι κίνηση θα κάνει, με την εξαίρεση των ειδικών κινήσεων, που θα δούμε πιο κάτω.

Είναι αρκετά ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο παίκτης μπορεί να ανανεώνει συνεχώς την ομάδα του με διάφορους από τους χαρακτήρες που τον ακολουθούν στην περιπέτειά του κι έτσι να εκμεταλλεύεται τις ικανότητες όλων. Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι στις μάχες, είναι οι ειδικές κινήσεις (POW moves -αποκαλύπτονται σταδιακά σε κάθε χαρακτήρα, ανάλογα με την εμπειρία που αποκτά στις μάχες) που μπορεί να εκτελέσει κάθε ήρωας. Στην περίπτωση μιας ειδικής κίνησης, το παιχνίδι αλλάζει μορφή και γίνεται πραγματικού χρόνου, αφού ο παίκτης έχει λίγα δευτερόλεπτα να εκτελέσει μια ενέργεια.

{PAGE_BREAK}

Υπάρχουν τρεις τύποι ειδικών κινήσεων: Η πρώτη απαιτεί από τον παίκτη να ακουμπήσει την σωστή στιγμή στο κέντρο δύο ομόκεντρων κύκλων που συγκλίνουν. Η δεύτερη απαιτεί το "σύρσιμο" της γραφίδας επάνω στην οθόνη αφής, σε μια ευθεία που υποδεικνύει το παιχνίδι. Η τρίτη ειδική κίνηση απαιτεί το συνεχές πάτημα της γραφίδας εντός ενός κύκλου που εμφανίζεται στην οθόνη. Αυτές οι ενέργειες είναι αρκετές για να "ζωντανέψουν" τις μάχες. Στα άλλα χαρακτηριστικά του τίτλου ξεχωρίζουμε την δυνατότητα που έχει ο παίκτης να αποθηκεύει την πρόοδο του οπουδήποτε κι αν βρίσκεται στον κόσμο του παιχνιδιού, καθώς και την απόκτηση νέων ικανοτήτων μέσω των μικρών πλασμάτων με το όνομα Chao (αν και το τελευταίο χαρακτηριστικό δεν αναπτύχθηκε αρκετά).

{VIDEO_1}
Αναπόφευκτα, όταν κάποιος έχει να κάνει με ένα δημιούργημα της Bioware, δεν μπορεί παρά να σκεφτεί να καταφύγει σε συγκρίσεις. Ωστόσο, ούτε λόγος δεν θα πρέπει να γίνεται για σύγκριση με το Knights of the Old Republic. Τα παιχνίδια του Sonic (ίσως και λόγω του γεγονότος ότι απευθύνονταν σε νεαρότερο κοινό) δεν είχαν ποτέ τους να επιδείξουν κάποιο αξιόλογο ιστορικό υπόβαθρο και οποιαδήποτε σύγκριση με το αχανές -και συνεχώς τροφοδοτούμενο με νέο περιεχόμενο- σύμπαν του Star Wars θα ήταν ατυχής.

Παρότι ένας χαρακτήρας σαν τον Sonic ενδέχεται να προκαλέσει συγκίνηση στους μεγαλύτερους ηλικιακά οπαδούς του, δεν αρκεί μόνο το όνομα για να πείσει τον παίκτη να αγοράσει το παιχνίδι. Έτσι λοιπόν γεννάται το ερώτημα: Αφού το Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood δεν έχει να προσφέρει ένα τόσο δυνατό σενάριο, μήπως τα καταφέρνει καλύτερα στο gameplay; Έχοντας δει κανείς το σύστημα μάχης του The Dark Brotherhood, δεν θα μπορέσει παρά να σχηματίσει την άποψη ότι πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι ρόλων με εναλλαγές γύρων. Όσοι ψάχνουν για ένα παιχνίδι επιπέδου Knights of the Old Republic ή Mass Effect, μάλλον θα απογοητευθούν. Το Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood είναι ένας τίτλος που απευθύνεται κυρίως σε αρχάριους -στον χώρο των παιχνιδιών RPG- παίκτες. Σίγουρα θα διασκεδάσουν μαζί του κι όσοι παίκτες ζητάνε κάτι που να αξιοποιεί την γραφίδα και την οθόνη αφής. Ωστόσο, καλό θα είναι να μην έχουν προσδοκίες για τίτλο εφάμιλλο των Final Fantasy.

Νίκος Ελευθεριάνος