Soul Calibur Legends

Το Soul Calibur Legends προσπαθεί να προσφέρει κάτι διαφορετικό, με καταστροφικές, όμως, συνέπειες

Πραγματικά, πολλές φορές είναι να απορεί κανείς μέχρι που μπορεί να φτάσει μια εταιρία για να αξιοποιήσει μια επιτυχημένη σειρά της και κατά πόσο έχει το δικαίωμα να σκαλίσει σταθερές αξίες, που με τα χρόνια πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. Τέτοια πολλά ερωτηματικά δημιουργεί το Soul Calibur Legends, ο νέος τίτλος της Namco-Bandai, που προσπαθεί να δοκιμάσει την τύχη του σε μια άλλη κατηγορία, με καταστροφικά όμως αποτελέσματα. Το δυσάρεστο είναι πως, παρόλο που οι περισσότεροι ανέμεναν κάτι τουλάχιστον ενδιαφέρον, η τελική εικόνα είναι δίχως άλλο αποκαρδιωτική, ενώ γίνεται ακόμα χειρότερη όταν χρησιμοποιείται το βαρύ όνομα του Soul Calibur, που εδώ και χρόνια προσφέρει κορυφαίες δημιουργίες.

Πριν την επίσημη κυκλοφορία και σύμφωνα με τα όσα είχαν διαρρεύσει στο διαδίκτυο, αυτή η νέα προσπάθεια της εταιρίας φάνταζε σαν κάτι το διαφορετικό, που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι πέρα από τις απλές αναμετρήσεις ένας εναντίον ενός. Βέβαια ο όρος "απλός" δεν χαρακτηρίζει σε καμία περίπτωση το βάθος που έχει να επιδείξει η σειρά γενικότερα, αν και πλέον με την κυκλοφορία του Legends τίθεται από αμφισβήτηση. Δίχως καμία δόση υπερβολής πρόκειται για τη χειρότερη προσπάθεια της Namco-Bandai που συναντήσαμε τα τελευταία χρόνια και, αν μη τι άλλο, θα στενοχωρήσει τόσο τους οπαδούς της, όσο και τους κατόχους του Wii, που περίμεναν κάτι σαφώς καλύτερο.

Η μεγάλη διαφορά του τίτλου, σε σχέση με τα "παραδοσιακά" παιχνίδια της σειράς, εντοπίζεται στο γεγονός πως πλέον βαδίζει σε action-adventure μονοπάτια, ξεχνώντας σε μεγάλο βαθμό τις fighting καταβολές του. Έτσι, αυτή η περιπέτεια τρίτου προσώπου, ενώ αρχικά δείχνει να είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, σύντομα αρχίζει να παρουσιάζει έντονα προβλήματα με σημαντικότερο αυτό της επανάληψης. Ο τίτλος, δυστυχώς, περισσότερο θα κουράσει παρά θα προσφέρει διασκέδαση, ενώ συνολικά το βάθος αλλά και η πρόκληση που χαρακτηρίζει τη σειρά Soul Calibur γενικότερα εδώ απουσιάζει. Εννοείται πως ομοιότητες με το τέταρτο επεισόδιο απλά δεν υπάρχουν και έτσι είναι πραγματικά αμφίβολο αν το Legends προσφέρει αυτό που οι περισσότεροι περίμεναν.

Γιατί συνολικά η ιδέα να υπάρξει μια καθαρά action δημιουργία φάνταζε σαν ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, μιας και το υλικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είναι αρκετά πλούσιο ενώ και οι διαθέσιμοι χαρακτήρες πάρα πολλοί. Βέβαια, σε επίπεδο χαρακτήρων δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια για περαιτέρω κριτική μιας και διαθέσιμοι θα είναι μόνο οκτώ -θα ξεκλειδώνονται σταδιακά- ενώ τα αρκετά όπλα θα προσπαθήσουν να προσφέρουν κάποια στοιχεία στρατηγικής και ποικιλίας. Αυτό συμβαίνει  μέχρι ένα βαθμό, ωστόσο, το αρνητικό είναι πως σε τελική ανάλυση τα περισσότερα αποδεικνύονται άχρηστα, την ώρα που το βασικό όπλο του καθένα είναι αρκετό για να φέρει σε πέρας την αποστολή του.

Η ιστορία του Soul Calibur Legends, όπως ήταν αναμενόμενο, περιστρέφεται γύρω από το θρυλικό σπαθί Soul Edge και με τον τρόπο που αυτό δείχνει να καταλαμβάνει σιγά σιγά τον Siegfried. Μπορεί αρχικά η ιστορία να επικεντρώνεται γύρω από το πρόσωπό του, αλλά ευτυχώς στην πορεία αρκετοί ακόμα θα κάνουν τη δυναμική εμφάνισή τους και θα επηρεάσουν με τον τρόπο τους την ιστορία. Το κακό είναι πως το σενάριο δείχνει να είναι αρκετά απλοϊκό, εισάγοντας ορισμένους εξαιρετικά αδιάφορους χαρακτήρες, που εμφανίζονται για πρώτη φορά, ενώ και τα όσα έχουν να πουν είναι αναμφίβολο αν θα τραβήξουν την προσοχή του παίκτη. Γενικότερα, παρατηρείται μια εικόνα αρκετά βαρετή, που θα δυσαρεστήσει ακόμα και τους πλέον φανατικούς οπαδούς της σειράς, μιας και -όπως θα δούμε παρακάτω- τα προβλήματα είναι δυστυχώς πάρα πολλά.

Η δράση χωρίζεται σε επίπεδα και στη συνέχεια -αφού ολοκληρωθεί κάποιο- ο παίκτης θα μπορεί να επιλέξει την πορεία του μιας και θα εμφανίζονται περισσότερα του ενός. Η σειρά ολοκήρωσης αυτών των επιπέδων δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο και έτσι, συνολικά, το Legends δεν έχει κάποια συνέχεια, αλλά ούτε και συνοχή. Το κάθε κεφάλαιο μοιάζει να είναι ξεκομμένο από το προηγούμενο, ενώ το πλέον δυσάρεστο είναι πως ο παίκτης θα επισκεφθεί τις ίδιες περιοχές ξανά και ξανά. Όπως είναι φυσικό, αυτό συμβαίνει για να επιμηκυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η διάρκεια του τίτλου, αλλά τόσο η έλλειψη πρόκλησης, όσο και ποικιλίας, βάζουν φρένο στις όποιες προσπάθειες για διασκέδαση.

Το μοναδικό αξιοσημείωτο του τίτλου είναι ο ενδιαφέροντας χειρισμός του, που μπορεί από ένα σημείο και μετά να γίνεται ελαφρώς κουραστικός για τα χέρια, αλλά ευτυχώς είναι αρκετά άμεσος και σίγουρα εθιστικός. Έτσι, ο χαρακτήρας κινείται με τον αναλογικό μοχλό του Nunchuk και πιέζοντας το πλήκτρο Z αμύνεται, ενώ κουνώντας το Wii Remote εκτελεί επιθετικές κινήσεις. Αυτό εξαρτάται από τον άξονα στον οποίο θα κινεί ο παίκτης το χειριστήριο -στον οριζόντιο ή κάθετο- και ευτυχώς η απόκριση είναι αμεσότατη. Σε επίπεδο ακρίβειας εκτέλεσης των κινήσεων ο τίτλος μπορεί να παίρνει άριστα, αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε ό,τι αφορά την ποικιλία. Οι διαθέσιμες κινήσεις είναι απελπιστικά λίγες, τα πολύπλοκα combos απουσιάζουν, ενώ αν γίνει χρήση του charge -κίνηση που φορτίζει το βασικό όπλο για κάποιο χρονικό διάστημα- τότε ο χαρακτήρας αποκτά ένα σοβαρότατο πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων.

{PAGE_BREAK}

Ατυχώς, παρόμοια προβλήματα εντοπίζονται και σε ό,τι αφορά τη νοημοσύνη των εχθρών, γεγονός που καθιστά την κατάσταση ακόμα χειρότερη, ενώ και ο σχεδιασμός τους κρίνεται ως αδιάφορος. Σε έναν τίτλο που φέρει το όνομα Soul Calibur ο παίκτης θα αντιμετωπίζει λύκους και πέτρινους ογκόλιθους, που κατά τη γνώμη του γράφοντα δείχνουν εκτός κλίματος της σειράς. Παράλληλα, ο πολεμιστής που θα ελέγχουμε θα καλείται να καταστρέφει συνεχώς πήλινα δοχεία, τα οποία κρύβουν ορισμένα power-ups που εξυπηρετούν, κυρίως, στο να επαναφέρουν τη μπάρα υγείας στη μέγιστη τιμή της. Ωστόσο, αυτό δεν χρειάζεται να γίνεται και πολύ συχνά μιας και το επίπεδο δυσκολίας γενικότερα είναι πολύ χαμηλό με αποτέλεσμα η φράση "Game Over" σπάνια θα εμφανιζεται στην οθόνη.

Η Namco- Bandai, αντί να ασχοληθεί με τα βασικά, επέλεξε να προσφέρει συνεχώς τις ίδιες αποστολές, με ορισμένα επίπεδα να είναι εξοργιστικά όμοια, ενώ -ακόμα χειρότερα- μέσα τους εμφανίζονται χαρακτήρες που διαφέρουν από τους υπόλοιπους ως προς το… χρώμα τους.

{VIDEO_1}
Δυστυχώς, τα προβλήματα του τίτλου δεν σταματούν εδώ. Στα τόσα αρνητικά έρχεται να προστεθεί και η αποπνικτική γραμμικότητα που χαρακτηρίζει το Legends, ενώ και τα επίπεδα παρουσιάζονται ιδιαίτερα σύντομα. Στο τέλος του καθενός θα υπάρχει και το ανάλογο boss, που, όμως, είναι και αυτό εκτός κλίματος, ενώ και οι "αρένες" όπου διεξάγονται οι μάχες είναι απελπιστικά μικρές χωρίς να αφήνουν ικαοποιητικό περιθώριο κινήσεων.

Παραδόξως, η κάμερα τις περισσότερες φορές λειτουργεί αρκετά σωστά, αν και οι γρίφοι καλό θα ήταν να μην υπήρχαν ή τουλάχιστον η ίδια η ομάδα ανάπτυξης να μην τους αποκαλούσε έτσι, μιας και δείχνουν να απευθύνονται σε άτομα βρεφικής ηλικίας. Το θετικό είναι ότι το Soul Calibur Legends προσπαθεί να κάνει κάτι ώστε να μην είναι βαρετό, αλλά οι ελάχιστες έξυπνες ιδέες του, τελικά, δεν ικανοποιούν. Έτσι, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει δύο χαρακτήρες, τους οποίους εναλλάσσει ανά πάσα στιγμή, αν και ο δεύτερος δεν ακολουθεί τον άλλο στην δράση. Αντίθετα, πιέζοντας το ανάλογο πλήκτρο, αυτόματα εμφανίζεται ο ένας και εξαφανίζεται ο άλλος, ενώ ακόμα πιο άσχημο είναι το γεγονός πως -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- μοιράζονται όλοι τις ίδιες κινήσεις. Ωστόσο, σε επίπεδο multiplayer μέχρι και δύο φίλοι μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους στο κυρίως story mode, επιλέγοντας ο καθένας το χαρακτήρας της αρεσκείας του. Παρόλο που δεν υπάρχει η δυνατότητα να εκτελούν από κοινού ορισμένες επιθέσεις, η κατάσταση είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα έστω και αν πλήττεται ακόμα περισσότερο το ήδη χαμηλό επίπεδο δυσκολίας.

Η ίδια εικόνα μετριότητας συναντάται και στον τεχνικό τομέα, που σε καμία περίπτωση δεν θα ικανοποιήσει τους φίλους του Wii. Προσπερνώντας γρήγορα τον εντελώς αδιάφορο ήχο, βλέπουμε ότι τα γραφικά έχουν να παρουσιάσουν δύο όψεις. Από τη μία, οι χαρακτήρες είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένοι, ενώ και τα αισθήματά τους αποτυπώνονται αρκετά σωστά στο πρόσωπό τους. Τα επίπεδα από την άλλη είναι σαφώς ξεπερασμένα, με χοντροκομμένα textures, ενώ μετά από καιρό βλέπουμε το εφέ της ομίχλης να επιστρέφει για να καλύψει ορισμένες κακοτεχνίες. Επίσης, μιας και η παρουσίαση γίνεται μέσω story boards, δε γίνεται να μην αναφερθεί πως ακόμα και αυτά δείχνουν να έχουν φτιαχτεί βιαστικά, δημιουργώντας αναμφίβολα μια άσχημη εικόνα.

Δυστυχώς, το Soul Calibur Legends -όπως μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας από τα προαναφερθέντα- είναι μια πραγματική απογοήτευση. Πρόκειται για μια δημιουργία που δύσκολα θα καταφέρει να κερδίσει την εκτίμηση του κοινού, ενώ είναι απορίας άξιο τι είχε στο μυαλό της η Namco- Bandai κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Σαφώς και είναι ευχάριστο να γίνονται τέτοιες κινήσεις ώστε κλασικές δημιουργίες να δοκιμάζουν την τύχη τους σε άλλες κατηγορίες, αλλά καλό θα ήταν να υπάρχει και μια στοιχειώδης σοβαρότητα όταν πρόκειται για σημαντικά ονόματα του χώρου. Και στην περίπτωση της σειράς Soul Calibur ο πήχης είναι πολύ ψηλά…

Γιώργος Τσακίρογλου