Dancing Stage Universe 2

Πυρετός το Σαββατόβραδο στο…σπίτι σας

Η στιγμή που ο συγκεκριμένος τίτλος ήρθε στα χέρια μας, θα τολμήσουμε να πούμε ότι ήταν αρκετά περίεργη, αφήνοντας μας ίσως και μια αμηχανία, ενώ παράλληλα μας έβαλε και σε πολλές σκέψεις. Επιτρέψτε μας να σας μεταφέρουμε κάποιες από τις σκέψεις αυτές. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι εδώ και πολλά χρόνια έχουν, δυστυχώς, απαγορευτεί οι αίθουσες arcade, ή για τους πιο πολλούς τα γνωστά «ουφάδικα». Επίσης, πολές ήταν οι φορές που θαυμάσαμε απίστευτες κατασκευές/ καμπίνες σε πολλά είδη παιχνιδιών που απογείωναν και προσέφεραν μοναδικές εμπειρίες, τόσο λόγω του χώρου που εκμεταλλεύονταν, όσο και λόγω του εξειδικευμένου εξοπλισμού τους.

Για άλλη μια φορά θα πούμε ότι -δυστυχώς για εμάς- αυτά είναι παρελθόν, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα σκεφτόμαστε νοσταλγικά. Η παρήγορη σκέψη είναι βέβαια ότι πολλοί κατασκευαστές τα τελευταία χρόνια τολμούν και φέρνουν στη βιομηχανία του οικιακού βιντεοπαιχνιδιού πολλές εξειδικευμένες προτάσεις, με πιο χαρακτηριστικές αυτές των Guitar Hero & Rock Band, οι οποίες έχουν αγκαλιαστεί από πάρα πολύ κόσμο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε στα χέρια μας την υλοποίηση της Konami και την εξέλιξη του γνωστού της franchise Dance Dance Revolution, το Dancing Stage Universe για X360, οπότε βάλτε τα αγαπημένα σας… πατούμενα και ετοιμαστείτε για χορό. Η συγκεκριμένη υλοποίηση έρχεται πακέτο με ένα διπλωμένο πλαστικό πατάκι, το οποίο -όπως καταλαβαίνετε- αποτελεί και την πίστα που θα ξεδιπλώσετε το ταλέντο σας. Το παιχνίδι προσφέρει βέβαια και την επιλογή να χρησιμοποιήσουμε το χειριστήριο, αλλά τότε τι χορευτική εμπειρία θα ήταν; Το επονομαζόμενο λοιπόν "dance mat" είναι μονόδρομος και δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθείτε με τον τίτλο χωρίς αυτό.

Η υλοποίηση του dance mat δεν είναι καθόλου άσχημη, αντιθέτως, είναι πολύ προσεγμένη και αποτελεί μια πολύ καλή μεταφορά του arcade συστήματος. Λόγω της συσκευασίας του βέβαια και του γεγονότος ότι είναι διπλωμένο, καλό θα είναι για τους επίδοξους αγοραστές να το βάλουν αρχικά να πατηθεί κάτω από κάποιο κανονικό χαλί και να αποκτήσει την απόλυτη επίπεδη επιφάνεια που απαιτείται.  Αυτή η ειδική επιφάνεια, λοιπόν, λοιπόν απεικονίζει τις τέσσερις πιθανές κατευθυντήριες εντολές μας, καθώς και κάποια από τα κουμπιά για να μπορούμε να πλοηγηθούμε στα μενού του παιχνιδιού.

Τα πράγματα είναι σχετικά απλά για να ξεκινήσουμε, αλλά σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με το είδος, το μόνο που πρέπει να γνωρίζει είναι ότι, κυρίως, βασίζεται στο συγχρονισμό μας με αυτά που εμφανίζονται στην οθόνη. Το παιχνίδι προσφέρει αρχικά ένα basic mode, κατά το οποίο με πολύ απλά παραδείγματα μας δείχνει πως και πότε πρέπει να πατάμε και που. Η βασική ιδέα είναι εμείς να τοποθετηθούμε στην μέση του mat -κάτι σαν ουδέτερη ζώνη- και να εστιάσουμε στη βασική σταθερή μπάρα στην κορυφή της οθόνης, η οποία απεικονίζει τα κατευθυντήρια βέλη.

Ξεκινώντας, λοιπόν, το εκάστοτε τραγούδι, την εμφάνισή τους κάνουν βέλη που ξεκινούν από το κάτω μέρος της οθόνης και ανεβαίνουν προς τα πάνω. Για να χαρακτηριστεί επιτυχημένη η κίνηση μας, πρέπει να πατήσουμε το ανάλογο βέλος στο πατάκι μας τη στιγμή ακριβώς που το κινούμενο βέλος/ οδηγία περνά από την αντίστοιχη σταθερή δική μας στην οθόνη.

Και σε αυτό το σημείο ξεκινάνε τα δύσκολα, αλλά και τα… γέλια. Το παιχνίδι προσφέρει αρκετές διαβαθμίσεις δυσκολίας, που πρακτικά σημαίνει πιο σύνθετες, δύσκολες και πιο γρήγορα εκτελέσιμες εντολές. Και κάπου εδώ ο γράφων θα ήθελε να αναφέρει ότι δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με το χορό. Οπότε, καταλαβαίνετε ότι ένας τέτοιος ήταν δύσκολο να αξιολογηθεί. Ωστόσο, τελικά τίποτα δεν είναι τόσο δύσκολο, αφού αφενός έγιναν δοκιμές από τον υπογράφοντα και αφετέρου από το σαλόνι παρέλασε μια σειρά από φίλους για να το δοκιμάσουν. Χωρίς να θέλουμε να εκθέσουμε καταστάσεις, το εγχείρημα ήταν πολύ επιτυχημένο και μας προσέφερε -σε κάποιους- ευχαρίστηση μέσω της εμπειρίας του και σε άλλους πολύ γέλιο από την προσπάθεια κάποιων να αποδείξουν ότι είναι δεινοί χορευτές.

{PAGE_BREAK}

Το παιχνίδι προσφέρει πολλές επιλογές ως προς την προσέγγιση μας σε αυτό. Στη βασική επιλογή του game mode καλούμαστε, απλά, να χορέψουμε στις επιτυχίες του παιχνιδιού -όπως ακριβώς στην arcade έκδοση- μόνοι μας ή και με παρέα σε περίπτωση που διαθέτουμε και δεύτερο dance pad. Από εκεί και μετά έχουμε το quest mode, κατά το οποίο καλούμαστε να κατακτήσουμε διάφορες χορευτικές πίστες, ενώ προσφέρονται επίσης και τα party & challenge mode, τα οποία χωρίζονται σε πολλές υποκατηγορίες και προσφέρουν πολλών ειδών προκλήσεις που έχουν σχέση με την επίτευξη συγκεκριμένων παραμέτρων -όπως χρονικές- ή την εκτέλεση συγκεκριμένων φιγούρων. Όλα τα προαναφερθέντα υποστηρίζουν μέχρι και τέσσερις παίκτες.

Για τις κυρίες και δεσποινίδες, κυρίως, έχει προβλεφθεί και ένα mode επονομαζόμενο ως "workout", το οποίο υπολογίζει και αναγράφει τις θερμίδες που σπαταλάτε ανά κύκλο παιχνιδιού. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί η δυνατότητα παραμετροποίησης των τραγουδιών και η επιλογή τόσο της μουσικής επένδυσης από τα υπάρχοντα τραγούδια -σε συνδυασμό τόσο με την απεικόνιση, όσο και με τα χορευτικά βήματα που θα ορίσουμε εμείς.

{VIDEO_1}Τελικά οι προσφερόμενες επιλογές του παιχνιδιού είναι πάρα πολλές και θα καλύψουν ευχάριστα τις ώρες ενασχόλησης μαζί του, ενώ πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο τίτλος προσφέρει και διαδικτυακές μάχες μέσω του Xbox Live.

Ερχόμαστε λοιπόν στο ζήτημα της οπτικής απόδοσης του τίτλου. Προφανώς, το Dancing Stage Universe 2 δεν ήρθε για να ανταγωνιστεί τα φετινά μεγαθήρια στο τομέα των γραφικών. Η αλήθεια είναι ότι το παιχνίδι είναι άκρως λειτουργικό, καθώς οι σχεδιαστές προσπάθησαν να συμπλεύσουν με το ύφος και το concept της χορευτικής εμπειρίας. Οι βασικές επιρροές είναι ξεκάθαρα ιαπωνικής φύσης, υποδηλώνοντας τις jpop καταβολές τους. Χρησιμοποιείται εκτενώς το δισδιάστατο στοιχείο ενώ κατά την αναπαράσταση των μουσικών κομματιών γίνεται χρήση τόσο full motion video, οπτικών στοιχείων που αλληλεπιδρούν με την ένταση των κομματιών, καθώς και ενός cell shaded χορευτή-χορεύτριας που έχουμε επιλέξει εξαρχής και αντιδρά στο δικό μας input.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Dancing Stage Universe 2 θα μπορούσε να είναι πιο εντυπωσιακό, αλλά τη συγκεκριμένη στιγμή η Konami επιλέγει να χρησιμοποιήσει τη «σίγουρη» και πετυχημένη συνταγή που την καθιέρωσε από τις πρώτες ενσαρκώσεις της σειράς. Από τη δική μας πλευρά θέλαμε ένα δείγμα εξέλιξης στο συγκεκριμένο τομέα, ή έστω μια ιδέα προσπάθειας εξέλιξης της υπάρχουσας βάσης της σειράς. Παρ’ αυτά δεν αποτελεί στοιχείο που επηρέασε τόσο την τελική μας εντύπωση.

Τι είναι όμως ένας τίτλος που βασίζεται στο χορό χωρίς την κατάλληλη μουσική επένδυση; Σε αυτόn τον τομέα η Konami έβαλε θεωρητικά τα δυνατά της και προίκισε τον τίτλο της με μια ευρεία γκάμα κομματιών, τα οποία προσανατολίζονται κυρίως σε techno dance υλικό. Όπως μπορεί εύκολα κανείς να διαπιστώσει, ο τίτλος διαφημίζει την ύπαρξη αρκετών licensed κομματιών, με δημιουργίες καλλιτεχνών όπως The Klaxons, Justice, M.I.A. , The Knife, Peter Bjorne & John, Goldfrapp και πολλών άλλων ακόμη. Ειλικρινά δεν νομίζουμε ότι τα συγκεκριμένα κομμάτια λένε κάτι σε εμάς, και λέγοντας εμάς αναφερόμαστε στην πλειοψηφία της ευρωπαϊκής κοινότητας.

Η εντύπωση μας είναι ότι η επιλογή των κομματιών αυτών είναι καθολικά επηρεασμένη από τους Iάπωνες φίλους μας και ότι κατά το release του τίτλου θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν πιο γνωστοί προς το το ευρωπαϊκό κοινό καλλιτέχνες. Όντας όσο πιο αντικειμενικοί μπορούμε να είμαστε, βρήκαμε τη μουσική συλλογή του παιχνιδιού αρκετά ικανοποιητική, κυρίως σε ό,τι αφορά τον αριθμό των κομματιών, ιδίως αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι η Konami έχει δηλώσει την υποστήριξη και περαιτέρω προσφορά μουσικών κομματιών από το Xbox Live.

Η γενική εντύπωση που αποκομίσαμε από το Dancing Stage Revolution 2 ήταν, στο μεγαλύτερο μέρος της, θετική. Σε επίπεδο single player και σαν ατομική εμπειρία, ίσως ο τίτλος της Konami να μην έχει να μας πει πολλά. Σίγουρα θα αποτελούσε ένα πολύ καλό τρόπο να κάψετε θερμίδες, αλλά δεν πιστεύουμε ότι κανείς θα το αποκτήσει με αυτή την προοπτική. Η φύση του παιχνιδιού προσανατολίζεται ξεκάθαρα προς το party game, όπου με την κατάλληλη παρέα θα περάσετε πάρα πολύ ευχάριστα. Προσθέστε σε αυτό το παρεχόμενο Dance Mat και μόλις αποκτήσατε την οικιακή έκδοση ενός arcade συστήματος. Αν εσείς και η παρέα σας, λοιπόν, έχετε την τάση να «μιλάτε» με τις χορευτικές πίστες, μην το σκέφτεστε, αυτός ο τίτλος είναι για σας.

Μιχάλης Κρεμμύδας