Sonic Unleashed

Ο Sonic είναι ξανά εδώ παρουσιάζοντας, όμως, μία δυσάρεστη μετάλλαξη

Παρά την κυκλοφορία μέτριων τίτλων τα τελευταία χρόνια με πρωταγωνιστή τον ιδιαίτερα συμπαθή σκαντζόχοιρο, η SEGA φαίνεται πως συνεχίζει να έχει πίστη στην πασίγνωστη μασκότ της, μεταφέροντάς μας σε μία ακόμα περιπέτειά της. Αν και η αλήθεια είναι πως τα πρώτα βίντεο που είχαν προβληθεί ήταν αρκετά ελπιδοφόρα ως προς την ποιότητα του τίτλου, καθώς φαινόταν ότι ο Sonic θα επέστρεφε -σε επίπεδο gameplay- στις ρίζες του, τελικά το Sonic Unleashed δεν αποτελεί παρά ακόμα μία απόδειξη πως η σταδιοδρομία του χαρακτήρα έπρεπε να σταματήσει μαζί με το Dreamcast.

Η ιστορία ξεκινά μεε ένα πολύ όμορφο CGI, όπου ο Sonic για άλλη μία φορά κατατροπώνει τα ρομπότ του Dr. Eggman, μόνο για να αιχμαλωτιστεί τελικά από τον τελευταίο. Με τη χρήση μίας ειδικής ακτίνας ο Dr. Eggman χρησιμοποιεί τη δύναμη των Emeralds προς τον πλανήτη του Sonic με αποτέλεσμα τον διαμελισμό του σε εφτά κομμάτια, αποκαλύπτοντας επιπλέον τη σκοτεινή ενέργεια της Dark Gaia. Εκτός αυτού, η ακτίνα έχει επιπτώσεις και στον ίδιο τον Sonic καθώς τον μετατρέπει στον λεγόμενο “Werehog”, δηλαδή μία ιδιαίτερη εκδοχή λυκανθρώπου.

"Δυστυχώς, τα επίπεδα του Sonic δεν διαρκούν παρά μερικά λεπτά κάτι που δεν ισχύει για τα πολλαπλάσιας διάρκειας επίπεδα που αφορούν τη μορφή του Werehog"

Ο σκοπός μας, φυσικά, θα είναι η συνένωση των κομματιών του πλανήτη με τη βοήθεια των Emeralds, καθώς και η καταπολέμηση των πλασμάτων που εξαπολύει η Dark Gaia αλλά και των ρομπότ του Dr. Eggman. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα έχουμε στο πλευρό μας συνεχώς τον Chip, ένα μικρόσωμο κόκκινο πλάσμα με φτερά. Ήδη από τα πρώτα στάδια του τίτλου γίνεται εμφανές ότι η Sonic Team έδωσε αρκετό βάρος στην υπόθεση, προσφέροντας ένα σεβαστό αριθμό από cutscenes μεγάλη διάρκειας και με αρκετούς διαλόγους. Ωστόσο, η σαφώς παιδική πλοκή μάλλον δύσκολα θα κρατήσει το ενδιαφέρον. Σε αυτήν την αδυναμία του σεναρίου συμβάλλουν οι αρκετά κακογραμμένοι διάλογοι, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των χιουμοριστικών διαλόγων δεν καταφέρνουν σε καμία περίπτωση να πετύχουν τον στόχο τους -ιδίως όσον αφορά τον εκνευριστικό χαρακτήρα του Chip.

Η νεοεισαχθείσα μορφή του Sonic ως “Werehog” γίνεται διαθέσιμη τις βραδινές ώρες, ενώ τις ώρες που υπάρχει ήλιος ελέγχουμε την κλασσική μορφή του. Έπειτα από τις πρώτες ώρες ενασχόλησής μας μπορούμε πλέον να αλλάζουμε την ώρα κατά βούληση, αποφασίζοντας ποια μορφή του θα ελέγχουμε. Ωστόσο, παρά το δικαίωμα εναλλαγής μεταξύ των δύο μορφών, η επιλογή των επιπέδων γίνεται με ιδιαίτερα γραμμικό τρόπο. Κάθε δεδομένη στιγμή έχουμε την επιλογή ενός και μόνο επιπέδου, στο οποίο είναι προκαθορισμένη η ώρα της μέρας που θα πρέπει να ασχοληθούμε.

Δεδομένου ότι η δύναμη της Dark Gaia έβλαψε ουσιαστικά όλες τις περιοχές του πλανήτη, η περιπέτεια του Sonic θα τον οδηγήσει σε διάφορες χώρες, οι οποίες μπορεί να μην έχουν κανονικά ονόματά, ωστόσο είναι κάτι περισσότερο από εμφανές ότι είναι βασισμένες σε πραγματικές. Άλλωστε θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να μην αντιληφθεί κάποιος αυτό το γεγονός, όταν η πρώτη χώρα που θα επισκεφθούμε βρίσκεται σε ένα νησί καθαρά ελληνικής φιλοσοφίας με κατοίκους που έχουν ονόματα όπως, Stavros, Lampros κ.λπ. αλλά και ταμπέλες που μεταφράζουν το “Keep Out” ως… “Κρατήστε Έξω”.

Υπάρχει μία σεβαστή ποικιλία από χώρες, κάθε μία από τις οποίες περιέχει αρκετά επίπεδα, προσφέροντας τελικά μία εύλογη ποικιλία σε περιβάλλοντα. Σε κάθε μία από αυτές τις χώρες θα κληθούμε να ασχοληθούμε και με τις δύο μορφές του Sonic. Εδώ μπορούμε να εντοπίσουμε το πρώτο μεγάλο σφάλμα της Sonic Team, καθώς προσπάθησε να εισάγει μία νέα μορφή gameplay, τη στιγμή που θα ήταν πολύ καλύτερο να επικεντρωθεί στη δημιουργία των ιδιαίτερα ευχάριστων επιπέδων που αφορούν την κανονική μορφή του Sonic.

"Από πλευράς τεχνολογίας, το Sonic Unleashed δεν έχει να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο"

Ως Sonic, λοιπόν, θα βρεθούμε σε επίπεδα όπου η ταχύτητα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Το τρέξιμο του Sonic είναι απολαυστικό χάρη στα πολύ καλά εφέ που δίνουν έντονα την αίσθηση της ταχύτητας, ενώ οι συνεχείς εναλλαγές της οπτικής γωνίας της κάμερας καταφέρνουν να διατηρούν συνεχώς έντονη την εμπειρία. Τη μία στιγμή θα βλέπουμε ακριβώς πίσω από τον Sonic -ανάλογα με το σημείο του επιπέδου- μόνο για να δούμε την κάμερα να μεταφέρεται στα πλάγια όταν το εκάστοτε σημείο προσφέρεται για “δισδιάστατη” δράση. Επιπλέον, στα διάφορα τεράστια άλματα πραγματοποιούνται δραματικές λήψεις, προσφέροντας έτσι ορισμένες πραγματικά εντυπωσιακές σκηνές.

{VIDEO_1}

{PAGE_BREAK}

Σε αυτά τα επίπεδα υπάρχει επίσης πληθώρα εναλλακτικών διαδρομών, αν και πολλές από αυτές απαιτούν υπεράνθρωπα αντανακλαστικά προκειμένου να προλάβουμε να τις αντιληφθούμε αλλά και να προβούμε στον κατάλληλο ελιγμό. Δυστυχώς όμως, η κάμερα δεν είναι πάντοτε η καλύτερη δυνατή καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η οπτική της γωνία δεν μας επιτρέπει να δούμε μπροστά. Έτσι, οδηγουμαστε συχνά σε σημεία όπου είναι σχεδόν αδύνατο να αντιδράσουμε εγκαίρως, με αποτέλεσμα να πέφτουμε σε παγίδες, γκρεμούς κ.λπ. Εντούτοις, τα επίπεδα του Sonic κατάφερναν να μας αποδώσουν ένα ιδιαίτερα διασκεδαστικό gameplay και ανάλογο των παλιότερων τίτλων του.

Δυστυχώς όμως, τα επίπεδα του Sonic δεν διαρκούν παρά μερικά λεπτά κάτι που δεν ισχύει για τα πολλαπλάσιας διάρκειας επίπεδα που αφορούν τη μορφή του Werehog. Σε αντίθεση με τα επίπεδα του Sonic, ο Werehog κινείται εμφανώς με πιο αργούς ρυθμούς, ενώ σημαντικό μέρος των επιπέδων του αναλώνεται στις μάχες με τους εχθρούς της Dark Gaia και του Dr. Eggman. Οι μεν πρώτοι αφορούν μοβ οντότητες που δείχνουν σαν να είναι φτιαγμένες από κάποιου είδους… ζελέ, ενώ οι δεύτεροι αφορούν είδη ρομπότ. Και οι δύο τύποι εχθρών έχουν ελάχιστοι ποικιλία, προδίδοντας παράλληλα μία εμφανή έλλειψη φαντασίας στο σχεδιασμό τους.

Τους ίδιους τύπους εχθρών θα κληθούμε να πολεμήσουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπέτειας, γεγονός που μας οδηγεί πολύ γρήγορα σε επαναλαμβανόμενες και αδιάφορες μάχες. Οι επιθέσεις του Werehog αφορούν το συνδυασμό αργών και γρήγορων επιθέσεων ενώ, επιπλέον, μπορεί να πραγματοποιήσει λαβές στους εχθρούς. Το σύστημα μάχης είναι και αυτό, με τη σειρά του, εξαιρετικά κοινότυπο, καταλήγοντας τελικά να ωθεί τον παίκτη σε ένα ανελέητο button-mashing. Και παρά την ύπαρξη αρκετών combos, δε θα αργήσετε να αντιληφθείτε πως δε βοηθάνε στη μάχη περισσότερο από τις απλές επιθέσεις.

"Η νεοεισαχθείσα μορφή του Sonic ως “Werehog” γίνεται διαθέσιμη τις βραδινές ώρες ενώ τις ώρες που υπάρχει ήλιος ελέγχουμε την κλασσική μορφή του"

Εκτός όμως από τις μάχες, οι πίστες του Werehog απαιτούν και μεγάλες δόσεις platforming. Δεδομένου ότι σε αυτήν τη μορφή ο Sonic μπορεί να επιμηκύνει τα χέρια του, πιάνεται με μεγάλη ευκολία σε διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος. Τα σημεία όπου μπορούμε να σκαρφαλώσουμε είναι πάντοτε προκαθορισμένα και εμφανή χάρη σε μία μπλε γραμμή που βρίσκεται στα άκρα τους. Αυτά τα platforming σημεία είναι ιδιαίτερα προβληματικά, μιας και ο χειρισμός του Werehog μας οδηγεί συχνά σε νευρικές κινήσεις. Επίσης, είναι σίγουρο ότι ο Werehog δεν είναι κατάλληλος για τα άλματα ακρίβειας που απαιτούνται.

Εκτός αυτού δεν μπορούμε να ήμαστε σίγουροι για το μήκος που θα μπορέσει να διαγράψει με κάθε άλμα του, ενώ -γενικότερα- και η κάμερα πολύ συχνά φαίνεται πως αποτελεί έναν ακόμα εχθρό μας, αλλάζοντας οπτική γωνία τις πλέον ακατάλληλες στιγμές. Όλα τα παραπάνω στοιχεία, όπως είναι φυσικό, μας οδηγούσαν ουκ ολίγες φορές σε αδικαιολόγητους και εκνευριστικούς θανάτους. Τεχνολογικά, το Sonic Unleashed δεν έχει να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο. Στα επίπεδα που τρέχουμε ως Sonic οι ταχύτητες που αποκτούμε, σε συνδυασμό με τα καθαρά περιβάλλοντα, δημιουργούν ορισμένες εντυπωσιακές στιγμές. Ωστόσο, όταν μεταφερθούμε στα επίπεδα του Werehog γίνεται εμφανές πως η μηχανή γραφικών της Sonic Team θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη σε αυτή τη γενιά συστημάτων.

Εν κατακλείδι, έχουμε στα χέρια μας -για μια ακόμα φορά- έναν τίτλο με πρωταγωνιστή τον Sonic που δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη μετριότητα. Από την μία πλευρά προσφέρει μία αρκετά καλή old-school αισθητική -με τα επίπεδα του κλασικού Sonic- τα οποία όμως δεν αποτελούν τελικά παρά ένα μικρό διάλειμμα από τα κουραστικά και δίχως ίχνος προσωπικότητας επίπεδα του Werehog.

Νικόλας Μαρκόγλου