Street Fighter IV

Μετά από μία δεκαετία απουσίας, το Street Fighter επιστρέφει και διεκδικεί εκ νέου το θρόνο του

Η σειρά Street Fighter είναι η μακροβιότερη σειρά fighting παιχνιδιών και σίγουρα οι περισσότεροι έχουμε ασχοληθεί με τουλάχιστον έναν από τους τίτλους της. Από το 1987, που έκανε το ντεμπούτο της, η σειρά έχει γράψει τη δική της ιστορία στις αίθουσες των arcades ή σε κάποιο σύστημα στο σπίτι μας. Καθόρισε την έννοια fighting και μας προσέφερε ένα πλήθος παραλλαγών με το όνομα "Street Fighter". Το περίεργο είναι πως η Capcom, με έναν ιδιαίτερα επίμονο τρόπο, προσπαθούσε κάθε φορά να εισάγει καινούρια στοιχεία στο gameplay ή στα γραφικά, με αποτέλεσμα είτε να καινοτομεί, είτε να χαράζει κακές στιγμές που σίγουρα δεν άρμοζαν στο όνομα της σειράς.

Μετά από αυτήν την, ομολογουμένως, μεγάλη παύση, η Capcom φαίνεται πως προσπάθησε να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που έκαναν τη σειρά να ξεχωρίζει, συλλέγοντας από κάθε Street Fighter τα καλύτερα χαρακτηριστικά του και αναλαμβάνοντας να τα συνθέσει σε έναν τίτλο με το όνομα "Street Fighter IV". Το ερώτημα είναι αν το Street Fighter αυτό θα καταφέρει να μας προσφέρει κάτι το ξεχωριστό και όχι μία από τα ίδια. Η απάντηση είναι ναι!

"Όσοι θυμούνται πώς να εκτελέσουν ένα Hadouken ή μία κίνηση uppercut, σίγουρα θα μπουν αμέσως στο κλίμα του Street Fighter IV αφού όλα είναι όπως τα θυμόμαστε"

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όσον αφορά την υπόθεση του εν λόγω τίτλου, αρκεί να πούμε πως εξελίσσεται λίγο μετά τα γεγονότα του Street Fighter 2 ενώ τοποθετείται ως prequel στο Street Fighter 3. Επιλέγουμε έναν από τους διαθέσιμους χαρακτήρες και ξεκινάμε την εκπλήρωση του σκοπού μας, σκοπός όπου ποικίλει ανάλογα με τον κάθε χαρακτήρα. Στο τέλος, όμως, όλοι αντιμετωπίζουν το Seth, που είναι και ο "μεγαλύτερος" κακός της υπόθεσης και για τον οποίο δε θα φανερώσουμε περισσότερα στοιχεία. Πριν τον τελικό αρχηγό όμως, θα μονομαχήσουμε και με τον εκάστοτε ανταγωνιστή μας ή κάποιον με τον οποίο έχουμε κάτι να χωρίσουμε ή και να μοιράσουμε (rival). Εδώ αξίζει να σημειώσουμε πως όταν αντιμετωπίζαμε τον/ την εκάστοτε rival, ακούγαμε με έκπληξη να συνομιλούν μεταξύ τους οι χαρακτήρες κατά τη διάρκεια της μάχης.

Η εισαγωγή καθώς και ο επίλογος της ιστορίας κάθε μαχητή αναπαρίσταται με ένα σύντομο anime video. Οι εισαγωγές τους είναι ικανοποιητικές, αλλά το τέλος είναι σύντομο και μοιάζει να ολοκληρώνεται απότομα και σίγουρα μας αφήνει μία αίσθηση αμηχανίας. Συνολικά, ο τίτλος προσφέρει 25 χαρακτήρες προς επιλογή, αριθμός ιδιαίτερα ικανοποιητικός. Βέβαια, θα ξεκινήσουμε μόνο με 16 διαθέσιμους χαρακτήρες ενώ οι υπόλοιποι θα φανερωθούν κατόπιν συγκεκριμένων προϋποθέσεων.

Από τους χαρακτήρες υπάρχουν όλοι οι κλασικοί ήρωες που γνωρίσαμε στο Street Fighter 2 και δεν είναι άλλοι από τους Ryu, Ken, Chun Li, Guile, Zangief, E. Honda, Blanka και Dhalsim. Βέβαια, δε θα μπορούσαν να λείπουν και οι κακοί της υπόθεσης, οι: M. Bison, Sagat, Vega και Balrog, με τους οποίους ολοκληρώνεται η διάσημη δωδεκάδα του Street Fighter 2. Επιπλέον, θα συναντήσουμε και τους Akuma, Cammy και Fei-Long από το Super Street Fighter 2 Turbo αλλά και τέσσερις καινούριους, την Crimson Viper, τον Abel, τον El Fuerte και τον Rufus. Δε σταματάμε όμως εδώ, αφού θα συναντήσουμε και τέσσερις χαρακτήρες που γνωρίσαμε καλύτερα στις Alpha εκδόσεις της σειράς και αυτοί είναι η Rose, η Sakura, ο Gen και ο Dan.

"Το gameplay απαιτεί να επικεντρωθούμε στο έδαφος και να τελειοποιήσουμε εκεί την τεχνική μας, τουλάχιστον ενάντια στη CPU"

Τέλος, την παρθενική του εμφάνιση κάνει και ο Gouken, ο δάσκαλος των Ryu και Ken, ο οποίος πάντα αναφερόταν αλλά ποτέ δεν είχε εμφανιστεί επισήμως. Μαζί με τον Seth, έχουμε ήδη ξεδιπλώσει το cast του τίτλου αλλά δε θα αποκαλύψουμε περαιτέρω στοιχεία για την προσωπική ιστορία του κάθε χαρακτήρα προς αποφυγή αποκαλύψεων/ spoilers. Πάντως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθέτηση του κάθε χαρακτήρα στην οθόνη επιλογής, αφού διακρίνουμε ότι έχουν επιλεχθεί ανά ομάδες ανάλογα με τον εκάστοτε τίτλο Street Fighter που συμμετείχαν.

Τα γραφικά πραγματικά εντυπωσιάζουν και σίγουρα είναι ό,τι ωραιότερο έχουμε δει σε τίτλο της σειράς. Βασισμένα σε μια κορυφαία τεχνική cell shading, έχουν να προσφέρουν μία πανδαισία χρωματικών επιλογών αλλά και πολυγωνικών αποχρώσεων. Το animation των χαρακτήρων είναι πραγματικά αξιομνημόνευτο και δε θα είναι λίγες οι φορές που θα βρείτε τον εαυτό σας να χαζεύει τις εκφράσεις των χαρακτήρων (ιδιαίτερα όταν εκτελείτε την πιο ισχυρή σας επίθεση). Θα παρατηρήσετε πώς γουρλώνουν τα μάτια τους ή πώς παρακολουθούν κάθε σας κίνηση όταν πηδάτε κατά πάνω τους ή πλησιάζετε απειλητικά. Επιπροσθέτως, τα backrounds έχουν δουλευτεί με πολύ ζωηρό τρόπο και έχουν το δικό τους αυτόνομο χαρακτήρα, κάτι που συμπληρώνει το βάθος του τίτλου.

Τα εφέ των ειδικών επιθέσεων είναι εντυπωσιακά -και ιδιαίτερα όταν η κάμερα εστιάζει κατά την εκτέλεσή τους- τόσο που όμοιά τους δύσκολα συναντάμε σε fighting παιχνίδια. Θα εκπλαγείτε με το πώς δείχνουν τα fireballs αλλά και με την παρουσία του μελανιού στις απολήξεις των επιθέσεων. Η εργασία που έχει γίνει είναι άξια συγχαρητηρίων αφού όλα δείχνουν να έχουν ζωή και να αλληλεπιδρούν με μία αντίδραση που ξαφνιάζει.  Δυστυχώς όμως, ενώ είμαστε σε θέση να "ταρακουνήσουμε" για τα καλά τις πίστες, δεν έχουμε τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσουμε με τα αντικείμενα που τις πλαισιώνουν.

{VIDEO_1}

{PAGE_BREAK}

Σε ό,τι αφορά το χειρισμό, αλλά και το γενικό gameplay, βλέπουμε πως ο τίτλος "παντρεύει" το δισδιάστατο χειρισμό με το "old school" στοιχείο. Αυτό σημαίνει πως θα μας περιβάλλει μεν ένας πανέμορφα τρισδιάστατος κόσμος αλλά οι κινήσεις του χαρακτήρα μας θα κινηθούν αυστηρά σε πλαίσια δύο διαστάσεων. Δηλαδή, θα μπορούμε να κινηθούμε μόνο μπρος πίσω, πάνω κάτω, με όλα τα διαγώνια σύνθετά τους. Αυτό βέβαια δεν είναι κακό, είναι καθαρά κάτι στο οποίο ξεχωρίζει ένας τίτλος Street Fighter. Άλλωστε, οι κινήσεις και ο τρόπος που εκτελούνται οι εντολές τους δε θα επέτρεπε τρισδιάστατη μετάβαση στο χώρο, καθότι θα έπρεπε να δημιουργηθούν εξ’ ολοκλήρου από την αρχή.

Η Capcom θέλησε να μας προσφέρει ένα Street Fighter σχεδιασμένο πάνω στο μοτίβο και στο είδος που αγαπήσαμε. Ένα είδος που απλά αρνείται να συμβαδίσει με τη νέα γενιά ή να επικεντρωθεί στην ελεύθερη κίνηση και τον εύκολο χειρισμό. Παραμένει εγκεφαλικό και βαθύ, όπως ακριβώς το γνωρίσαμε. Γι’ αυτό και αντανακλώνται ξεκάθαρα οι κλασικές Street Fighter 2 ρίζες του τίτλου. Ναι, όσοι δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με τη σειρά, θα δυσκολευτούν κάπως στην αρχή, τουλάχιστο μέχρι να μάθουν το χειρισμό και τις κινήσεις.

"Τα γραφικά πραγματικά εντυπωσιάζουν και σίγουρα είναι ό,τι ωραιότερο έχουμε δει σε τίτλο της σειράς"

Εύκολα εκτελέσιμες εντολές που χρειάζονται απλώς και μόνο το πάτημα 2 πλήκτρων (όπως σε αντίστοιχους τίτλους του είδους) απουσιάζουν, με εξαίρεση κάποιες βασικές επιθέσεις. Ακόμα και ο χειρισμός λοιπόν τείνει να ακολουθήσει τα χνάρια των προηγούμενων τίτλων, αφού στη σχεδίασή του όλα είναι όπως ακριβώς τα θυμόμαστε: φιλόξενα, ποίκιλα και απαιτητικά. Υπάρχουν λοιπόν, τρία πλήκτρα γροθιών και τρία λακτισμάτων, τα οποία αναλογικά κατηγοριοποιούνται σε δύναμη και ταχύτητα. Επίσης, έχουμε από ένα πλήκτρο για το συνδυασμό και των τριών λακτισμάτων ή γροθιών. Έτσι, σε συνδυασμένη χρήση με το d-pad ή το μοχλό, είμαστε σε θέση να πραγματοποιήσουμε υπερφυσικές αλλά εντυπωσιακές κινήσεις.

Όσοι θυμούνται πώς να εκτελέσουν ένα Hadouken ή μία κίνηση uppercut, σίγουρα θα μπουν αμέσως στο κλίμα του Street Fighter IV αφού όλα είναι όπως τα θυμόμαστε. Το μόνο που άλλαξε είναι το γεγονός πως έγιναν καλύτερα. Θα χρειαστεί όμως να εξασκηθούμε αρκετά πριν ξεκινήσουμε να μονομαχούμε γιατί είναι αναγκαίο να εμπεδώσουμε το χειρισμό, να κατανοήσουμε τη λειτουργία του και μάθουμε τις κινήσεις των αγαπημένων μας χαρακτήρων. Κι αυτό γιατί η δυσκολία έχει αυξηθεί κατακόρυφα, τόσο που θα συναντήσουμε μία ιδιαίτερα πιεστική A.I. αλλά και έναν Seth, που ακόμα και στο Easy επίπεδο δυσκολίας θα προβάλει εκνευριστική αντίσταση.

Αναφέραμε πως όλα εξακολουθούν να παραμένουν κλεισμένα σε ένα κλασικό καλούπι. Που κάνει, λοπόν, τη διαφορά το Street Fighter IV; Τι το καινούριο έχει να προσφέρει; Και, πάνω από όλα, γιατί αναφερόμαστε σε ένα νέο ξεκίνημα, μια ουσιαστική αλλαγή; Mπορεί σχεδόν τα πάντα να έχουν διατηρηθεί αυτούσια στο gameplay, αλλά υπάρχουν αρκετές νέες προσθήκες στον τρόπο με τον οποίο θα κληθούμε να κατακτήσουμε το χειρισμό. Και πιο συγκεκριμένα, υπάρχει η δυνατότητα να συνδέσουμε τις κινήσεις μας και να παίξουμε με πιο στρατηγική διάθεση. Πρώτα από όλα υπάρχει η επίθεση Focus, η οποία εκτελείται με το πάτημα της μεσαίας γροθιάς και μεσαίας κλωτσιάς ταυτοχρόνως και με χαρακτήρα φόρτισης.

"Η εργασία που έχει γίνει είναι άξια συγχαρητηρίων αφού όλα δείχνουν να έχουν ζωή και να αλληλεπιδρούν με μία αντίδραση που ξαφνιάζει"

Η επίθεση αυτή μας επιτρέπει να απορροφήσουμε ένα χτύπημα και ταυτοχρόνως να αντεπιτεθούμε στον αντίπαλο, κάνοντάς τον ευάλωτο σε επόμενες επιθέσεις. Η ζημιά που απορροφάται αρχίζει να ανακτάται σιγά σιγά, αλλά αν κατά τη διάρκεια της ανάκτησης δεχτούμε χτύπημα, αφαιρείται το σύνολο της υπολειπόμενης ζημιάς συν αυτής που δεχόμαστε. Επιπλέον, υπάρχει η μπάρα “Super”, που γνωρίσαμε στο Super Street Fighter 2 Turbo και η οποία γεμίζει ανάλογα με τις επιθέσεις που πραγματοποιούμε. Μόλις γίνει αυτό, μπορούμε να εκτελέσουμε μία κίνηση Super προκαλώντας σημαντική ζημιά στον αντίπαλο.

Παράλληλα, η μπάρα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την πραγματοποίηση EX κινήσεων, που είναι απλώς αναβαθμίσεις των απλών κινήσεών μας, αλλά είναι ικανές να μας εξασφαλίσουν σημαντικό πλεονέκτημα. Τέλος, εμφανίζεται και μία νέα μπάρα ονόματι "Revenge", η οποία γεμίζει κάθε φορά που δεχόμαστε επίθεση. Μόλις γεμίσει -και ειδικά όταν φτάσει στο τέρμα- μπορούμε να εκτελέσουμε τις λεγόμενες Ultra κινήσεις, που προκαλούν θεαματική ζημιά στον αντίπαλο και αμέσως μας βάζουν ξανά στο παιχνίδι, ενώ αντιστρέφουν το ισοζύγιο των πιθανοτήτων νίκης και ήττας.

{VIDEO_2}

{PAGE_BREAK}

Η φιλοσοφία εκτέλεσης των επιθέσεων θα φαντάζει απλή σε όσους θυμούνται τα βασικά. Αλλά προκειμένου να κερδίσουμε θα χρειαστεί ειδική εξάσκηση -πόσο μάλλον όταν έχει καταργηθεί η εναέρια άμυνα που μας διευκόλυνε στις Alpha ενσαρκώσεις. Το gameplay απαιτεί να επικεντρωθούμε στο έδαφος και να τελειοποιήσουμε εκεί την τεχνική μας, τουλάχιστον ενάντια στη CPU. Τα στοιχεία που έχουν διατηρηθεί είναι η δυνατότητα αποφυγής επιθέσεων (μια πιο ήπια εκδοχή του λεγόμενου parry που είδαμε στο Street Fighter 3), αλλά και η δυνατότητα τρεξίματος, οπισθοχώρησης και ασφαλούς προσγείωσης έπειτα από κάποια αντίπαλη λαβή.

Ευτυχώς, για να τα μάθουμε όλα αυτά μας προσφέρεται ένα Training Mode αλλά και ένα Challenge Trial Mode, στο οποίο μπορούμε να μάθουμε πώς να συνδέουμε τις κινήσεις των χαρακτήρων καθώς και τα σημεία κλειδιά τους. Σημαντικές προσθήκες είναι και τα ανανεωμένα Time Attack και Survival Mode, τα οποία είναι περισσότερο διασκεδαστικά από κάθε άλλο fighting τίτλο. Ξεχωριστό θα χαρακτηρίζαμε και το online mode του τίτλου, αφού για πρώτη φορά έχουμε τη δυνατότητα (και κατόπιν επιλογής) να μονομαχήσουμε με κάποιον που κατέχει ακριβώς τις ίδιες ικανότητες και εμπειρία με εμάς. Επιπλέον, το lag δείχνει να απουσιάζει εντυπωσιακά από την online υπηρεσία και ελπίζουμε να διατηρηθεί έτσι.

"Σε ό,τι αφορά το χειρισμό, αλλά και το γενικό gameplay, βλέπουμε πως ο τίτλος "παντρεύει" το δισδιάστατο χειρισμό με το “old school” στοιχείο"

Το παιχνίδι έχει την τάση να αποδέχεται την κάθε μας κίνηση και να μας προσφέρει πλήθος από bonus και μυστικά, τα οποία ξεκλειδώνουμε εν καιρώ. Αναλυτικότερα, μας προσφέρει μετάλλια, τίτλους, trophies, περισσότερες επιλογές χρωμάτων στις στολές ακόμα και προσωπικούς μορφασμούς για τον κάθε χαρακτήρα. Artworks και video gallery είναι κάποια επιπλέον bonus που μας προσφέρονται, ενώ το online mode συνεχώς μας επιβραβεύει, χαρίζοντας μας εικονικούς τίτλους και επιτεύγματα, τα οποία φυσικά μας γεμίζουν με επιθυμία να συνεχίσουμε. Μπορεί το Street Fighter IV να είναι ένας δύσκολος τίτλος, δεν παύει όμως να επιβραβεύει κάθε μας προσπάθεια και να μας κάνει να σκεφτόμαστε κάτι: Ότι κερδίσαμε επειδή πραγματικά το αξίζαμε.

Αλλά και στον τομέα του ήχου μείναμε άκρως ικανοποιημένοι. Techno ήχοι ανεβάζουν την αδρεναλίνη μας ενώ και ορχηστρικά αποσπάσματα συμπληρώνουν την όλη εμπειρία. Όσοι έχουν ασχοληθεί με το Street Fighter 2 θα νιώσουν μία έντονη νοσταλγία ή και (για τους πιο φανατικούς) συγκίνηση στο άκουσμα των γνωστών Themes, που έχουν όμως διασκευαστεί και καταλήγουν σε ένα υπέροχο αποτέλεσμα.

Οι εκρήξεις των ήχων από τις επιθέσεις είναι εκπληκτικές και ικανές να μας βάλουν απευθείας στη δράση. Οι περιβαλλοντολογικοί ήχοι είναι διακριτικοί, αλλά σίγουρα ενισχύουν τη συνολική εμπειρία και αυτό το διαπιστώνουμε όταν βρισκόμαστε σε κάποιο κρίσιμο σημείο στη μάχη και ακούμε/ βλέπουμε το κοινό να συμμετέχει με τη δική του αγωνία ή διασκέδαση, καθώς φωνάζει, ζητωκραυγάζει ή απλά παρακολουθεί. Οι φωνές των χαρακτήρων είναι αρκετά πειστικές άλλοτε όμως καταντούν υπερβολικές. Σε γενικές γραμμές, έχει γίνει καλή δουλειά στο voice over του τίτλου, τόσο στο Αγγλικό όσο και στο Ιαπωνικό, όπου μάλιστα μας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξουμε για κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά ποιο προτιμούμε.

Άξιο αναφοράς είναι και το γεγονός πως η Capcom έλαβε υπόψη τα αρνητικά σχόλια που εκφράστηκαν για τον εκφωνητή/ σχολιαστή κι έτσι, τον περιόρισε αρκετά. Τουλάχιστον στο Arcade Mode, πέρα από την αρχή και το τέλος κάθε γύρου, δε θα τον ακούμε καθόλου όσο συγκεντρωνόμαστε στη μάχη. Ωστόσο, δε θα θέλαμε να δώσουμε την εντύπωση πως το παιχνίδι είναι αψεγάδιαστο. Υπάρχουν κάποια ανεπαίσθητα bugs και σε ορισμένες (ελάχιστες) περιπτώσεις όπου οι σκιές δείχνουν να γλιστρούν από την πορεία τους. Αλλά αυτά τα τεχνικής φύσης ζητήματα είναι μάλλον ασήμαντα και στην πλειοψηφία τους θα περάσουν απαρατήρητα.

Σίγουρα θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότερες πίστες διαθέσιμες ή και μεγαλύτερη έκταση στον επίλογο των ιστοριών κάθε χαρακτήρα. Ωστόσο, αυτά κάλλιστα διορθώνονται και με ένα DLC, τουλάχιστον όσον αφορά τις πίστες. Κι εξάλλου θα ήταν άδικο έως και μικρότητα να βαθμολογηθεί το Street Fighter IV με βάση τα κριτήρια αυτά. Η Capcom έφτιαξε τον τίτλο αυτό με γνώμονα τα στοιχεία που αγαπήσαμε περισσότερο στη σειρά. Στόχος της ήταν να προσφέρει το πιο διασκεδαστικό παιχνίδι ξύλου, συνοδευόμενο με υπόσταση υψηλής ποιότητας ούτως ώστε να προσφέρει μία ξεχωριστή εμπειρία στο είδος. Και το κατάφερε. Συγκέντρωσε τα καλύτερα χαρακτηριστικά από κάθε Street Fighter τίτλο και τα ενσωμάτωσε σε ένα άρτιο project.

Το Street Fighter IV δεν είναι ένας πραγματικός εξομοιωτής πάλης ούτε μία motion captured δημιουργία. Eίναι η μάχη των παιδικών μας ονείρων και της αστείρευτης φαντασίας μας. Το παιχνίδι αυτό το δημιουργήσαμε εμείς, είναι ό,τι περιμέναμε και ζητούσαμε από τη σειρά. Μετά από λίγες στιγμές ενασχόλησής μας με τον τίτλο θα νιώσουμε όπως και τότε, στις αίθουσες ηλεκτρονικών. Θα δούμε το χάρτη με τις χώρες, τη σημαία του κάθε χαρακτήρα, τις κινήσεις/ υπογραφές, όλα όσα ήταν εκεί. Από τη στιγμή που θα δούμε το αισθητικά άρτιο εισαγωγικό video, μέχρι τη στιγμή που θα ακούμε το theme των credits, θα συνειδητοποιήσουμε πως τόσα χρόνια αυτό περιμέναμε από τη σειρά. Και, αναμφίβολα, θα περάσει καιρός μέχρι να αφήσουμε από τα χέρια μας τον τίτλο αυτό.

Στάθης – Κων/νος Γιαννόπουλος