The Wheelman

Ο Vin Diesel είναι ο Wheelman…αν και αυτό δεν είναι απαραίτητα θετικό

Eίναι πολλές οι περιπτώσεις όπου το κοινό αναρωτάται μέχρι που μπορεί να φτάσει ένας τίτλος δράσης και ιδιαίτερα κατά πόσο έχει τη δυνατότητα να συμπορευτεί με την ποιότητα μιας κινηματογραφικής παραγωγής. Αυτή η απορία για την ώρα μένει αναπάντητη μιας και το The Wheelman -παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει- δυστυχώς γρήγορα καταντάει κουραστικό. Αναμφίβολα, πολλά στοιχεία που έχει να παρουσιάσει είναι άκρως ενδιαφέροντα, αλλά δεν γίνεται σε καμία περίπτωση να περάσει απαρατήρητο το σημαντικότερο πρόβλημα του που δεν είναι άλλο από αυτό της έντονης επανάληψης.

Πριν ασχοληθούμε με τον τίτλο είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί πως πρόκειται για μια δημιουργία που προέρχεται από τα Tigon Studios (σε συνεργασία με τη Midway Newcastle), τα οποία ανήκουν στο γνωστό ηθοποιό Vin Diesel. Σε αντίθεση με άλλες προσπάθειες της νεοσύστατης αυτής εταιρίας, στη συγκεκριμένη ο γνωστός ηθοποιός δεν αρκέστηκε στη συμμετοχή του στο ίδιο το videogame αλλά είχε και σοβαρή εμπλοκή κατά το στάδιο της ανάπτυξης.

"Η δομή του τίτλου βασίζεται σε αποστολές, όπου ο παίκτης πρέπει να κινηθεί από ένα συγκεκριμένο σημείο σε κάποιο άλλο και συνήθως να κλέψει κάποιο όχημα"

Δυστυχώς, αυτή η κίνηση μοιάζει να είναι δίκοπο μαχαίρι μιας και, πέρα από την αναγνωρησιμότητα που προσδίδει η φυσιογνωμία του, όπως θα δούμε και παρακάτω είναι στιγμές που ο γνωστός ηθοποιός γίνεται πραγματικά ανυπόφορος. Βέβαια, όλα αυτά δεν αφορούν το κυρίως gameplay, το οποίο καταφέρνει αρκετές φορές να είναι άκρως διασκεδαστικό και εθιστικό. Το πλέον αξιοσημείωτο είναι πως ο τίτλος με την πάροδο των μηνών -και από την πρώτη παρουσίασή του στο κοινό μέχρι σήμερα- βελτιώθηκε δραματικά και μάλιστα σε όλους τους τομείς. Από την άλλη, όμως, δεν γίνεται να μην αντιληφθεί ο καθένας πως ήταν απαραίτητο να μείνει περισσότερο καιρό στο στάδιο του development ώστε το τελικό προϊόν να ήταν ακόμα πιο πλήρες.

Η εικόνα που έχει να επιδείξει το The Wheelman είναι συνολικά μέτρια. Η Tigon έχει πάρει ορισμένες αποφάσεις που σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να τη δικαιώσουν. Και ο λόγος είναι πως, παρά τις αρκετές έξυπνες ιδέες που κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους σε τίτλο της κατηγορίας, υπάρχουν σοβαρά εμπόδια που τελικά αποτρέπουν τον Vin Diesel από το να…επιταχύνει και τελικά αναγκάζεται να παρκάρει στην άκρη του δρόμου.

"Σε επίπεδο καταδιώξεων το Wheelman είναι άκρως διασκεδαστικό ενώ το γεγονός πως ακολουθεί σαφέστατα arcade μονοπάτια είναι μια ιδανική επιλογή"

Σε ό,τι αφορά το σενάριο η δράση λαμβάνει χώρα στην πανέμορφη Βαρκελώνη. Ο κεντρικός χαρακτήρας ονομάζεται Milo Burik και προσφέρει με το αζημίωτο τις οδηγικές του ικανότητες σε όποιον του το ζητήσει. Φυσικά, δε θα διστάσει να έρθει αντιμέτωπος και με τον ίδιο το νόμο, μιας και τελικά η χρηματική επιβράβευση είναι πάνω από όλα. Ωστόσο, όσο περνάει η ώρα -και δίχως να προκαλέσει την παραμικρή έκπληξη- ο παίκτης θα πληροφορηθεί πως ο Burik είναι πρακτικά ένας αστυνομικός, που έχει αναλάβει μια μυστική αποστολή και συγκεκριμένα να εξουδετερώσει τρεις μεγάλες συμμορίες του υποκόσμου στη Βαρκελώνη

Αυτό που γίνεται εύκολα αντιληπτό είναι πως το σενάριο αδυνατεί να ακολουθήσει τη δράση, μιας και γενικότερα η εξέλιξη της ιστορίας δείχνει να είναι άκρως κουραστική και ιδιαίτερα προβλέψιμη.

{VIDEO_1}

Παράλληλα, η εξιστόρηση των γεγονότων γίνεται μέσω των γνωστών cut scenes, οι οποίες διακρίνονται για τους υπερβολικά κουραστικούς τους διαλόγους. Ευτυχώς, όλα αυτά περνούν στο περιθώριο από τη στιγμή που θα ξεκινήσει μία καταδίωξη μιας και στο συγκεκριμένο τομέα το The Wheelman, απλά, διαπρέπει.

Η κύρια δομή του τίτλου βασίζεται σε αποστολές, όπου σε γενικές γραμμές ο παίκτης καλείται να κινηθεί από ένα συγκεκριμένο σημείο σε κάποιο άλλο και συνήθως να κλέψει κάποιο όχημα. Η διαφορά από τους ανταγωνιστές του τίτλου εντοπίζεται στο γεγονός πως, κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ο Vin Diesel θα έρθει αντιμέτωπος τόσο με μέλη των συμμοριών όσο και με αστυνομικούς, οι οποίοι θα κάνουν το έργο του αρκετά δύσκολο. Σημείο-κλειδί είναι ο εξαιρετικά ακριβής χειρισμός αλλά και οι έξτρα δυνατότητες με τις οποίες είναι εφοδιασμένος ο χαρακτήρας μας. Παρά το γεγονός πως αναιρούν συνεχώς τους βασικούς κανόνες της βαρύτητας και θέτουν το ρεαλισμό στο περιθώριο, η συνολική εικόνα είναι τόσο εθιστική σε βαθμό που καθιστά το The Wheelman ως κάτι πραγματικά ξεχωριστό.

{PAGE_BREAK}

Πέρα από τις βασικές μανούβρες που μπορούν να εκτελεστούν σε οποιοδήποτε παιχνίδι, παρατηρούμε πως για πρώτη φορά ο παίκτης μπορεί να εκτελέσει melee επιθέσεις με το ίδιο το αυτοκίνητο. Μετακινώντας το δεξιό αναλογικό μοχλό αριστερά ή δεξιά, το όχημα μετατοπίζεται ανάλογα στον οριζόντιο άξονα με ένα τρόπο αναμφίβολα ψεύτικο, αλλά αρκετά αποτελεσματικό και απολαυστικό. Ειδικά σε στενά δρομάκια η συγκεκριμένη επιλογή θα είναι υπεύθυνη για ορισμένες άκρως εντυπωσιακές συγκρούσεις, που με τη σειρά τους θα θέσουν τους αντιπάλους εκτός μάχης. Και οι εκπλήξεις ευτυχώς δεν σταματούν εδώ. Σαν ένας σκληροτράχηλος χαρακτήρας που είναι ο Burik, έχει τη δυνατότητα να οδηγεί και παράλληλα να πυροβολεί με το περιβόητο bullet time να δηλώνει και εδώ ένα βροντερό "παρών".

"Οι λεπτομέρειες από τα κτίρια απουσιάζουν, η κίνηση στους δρόμους είναι αρκετά χαμηλή ενώ είναι φορές που το aliasing…βγάζει μάτια"

Κάτω από τις ανάλογες προϋποθέσεις ο χρόνος αρχίζει να κινείται αργά και η κάμερα μεταφέρεται στον ώμο του χαρακτήρα. Έτσι, ο παίκτης δεν θα πρέπει να ανησυχεί για την οδήγηση τη συγκεκριμένη στιγμή, αλλά για το σημάδι. Οι στόχοι θα καταδεικνύονται πάντοτε με εμφανή σημάδια και αν όλα γίνουν σωστά, τότε μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή και εκρηκτική κατάληξη θα εμφανιστεί στην οθόνη.

Δίχως αμφιβολία, σε επίπεδο καταδιώξεων το The Wheelman διαπρέπει και προσφέρει εντόνη διασκέδαση, ενώ το γεγονός πως ακολουθεί σαφέστατα arcade μονοπάτια είναι μια επιλογή που φαντάζει ως ιδανική. Στο συγκεκριμένο τομέα έχει πραγματικά επιτευχθεί με μοναδικό τρόπο η αίσθηση ενός κυνηγητού, αλλά οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ. Ο χαρακτήρας κατέχει και ορισμένες ακροβατικές ικανότητες, που του δίνουν τη δυνατότητα να μεταβαίνει από όχημα σε όχημα με έναν αρκετά εντυπωσιακό τρόπο. Όπως συνέβαινε και παλιότερα με το Hot Pursuit για το PSP, πλησιάζοντας οποιοδήποτε αυτοκίνητο από πίσω, ο Burik μπορεί να εκτελέσει ένα άλμα και να αποκτήσει τον έλεγχό του πετώντας τον άτυχο οδηγό στην άσφαλτο.

Από τα παραπάνω μπορεί ο καθένας να συμπεράνει πως το The Wheelman είναι συνολικά μια άκρως διασκεδαστική εμπειρία και η αλήθεια είναι πως η συγκεκριμένη άποψη μέχρι ένα σημείο ισχύει. Σε γενικές γραμμές, ο τίτλος δεν ξεφεύγει από τα στάνταρ που έχει θέσει η εταιρία, αν και τελικά η τόση εμμονή στις κινηματογραφικές καταδιώξεις φαίνεται πως δεν άφησαν περιθώρια ώστε να προσεχθούν άλλοι τομείς. Σημαντικότερο πρόβλημα, πέρα από τον τρόπο που εξελίσσεται η ιστορία γενικότερα, είναι οι αποστολές όπου ο χαρακτήρας είναι πεζός.

Εδώ κάνει την εμφάνισή του ένα σαφώς ξεπερασμένο μοντέλο χειρισμού, με την κάμερα να είναι συνεχώς σε λάθος θέση και με το animation να είναι, απλά, τραγικό. Δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα κάλυψης και έτσι εν μέσω καταιγιστικών πυρών ο Burik θα πρέπει να κινείται ασταμάτητα δεξιά-αριστερά για να γλιτώνει από τις σφαίρες. Παράλληλα, ένα θέμα προς συζήτηση είναι και αυτό της συνολικής διάρκειας, η οποία μετά βίας αγγίζει τις 5 ώρες. Μπορεί το συγκεκριμένο ατόπημα να μην αποτελεί πλέον έκπληξη για τους παίκτες -σε μια εποχή όπου πολλές δημιουργίες είναι αρκετά σύντομες- αλλά το ενοχλητικό είναι πως και το επίπεδο δυσκολίας είναι αρκετά χαμηλό. Έτσι -συμπεριλαμβανομένης και της ολοκληρωτικής απουσίας multiplayer- η αξία του τίτλου γενικότερα τίθεται υπό αμφισβήτηση.

"Σημείο-κλειδί είναι ο εξαιρετικά ακριβής χειρισμός αλλά και οι έξτρα δυνατότητες με τις οποίες είναι εφοδιασμένος ο χαρακτήρας μας"

Ρίχνοντας μια ματιά στον τεχνικό τομέα, η αλήθεια είναι πως η Tigon συμβιβάστηκε με μια ξεπερασμένη μηχανή γραφικών και έτσι παραδίδει ένα αποτέλεσμα που είναι, απλά, αποδεκτό. Μπορεί η πόλη της Βαρκελώνης να είναι από την αρχή διαθέσιμη στο σύνολό της και μάλιστα με την ολοκληρωτική απουσία loading times, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί το μηδαμινό interaction.

Παράλληλα, οι λεπτομέρειες από τα κτίρια απουσιάζουν, η κίνηση στους δρόμους είναι αρκετά χαμηλή ενώ υπάρχουν φορές που το aliasing…βγάζει μάτια. Σε ανάλογα επίπεδα κυμαίνεται και ο σχεδιασμός των χαρακτήρων, οι οποίοι, πέρα από την "πλαστική" εμφάνιση και την προβληματική τους κίνηση, συνοδεύονται από άκρως κουραστικούς διαλόγους. Ειδικά η φιγούρα του Vin Diesel ακολουθεί από κοντά ανάλογες κινηματογραφικές εμφανίσεις, μόνο που εδώ η "ποζεριά" αλλά και η επιλογή της έξυπνης ατάκας δεν ταιριάζουν με το γενικότερο ύφος και γρήγορα καταντούν κουραστικές. Σανίδα σωτηρίας αποτελούν τα διάφορα ηχητικά εφέ αλλά και η επιλογή των μουσικών κομματιών που συνοδεύουν τη δράση.

Δυστυχώς το The Wheelman είναι μια πρόταση που τελικά αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα, με την πλάστιγγα να γέρνει προς την πλευρά της απογοήτευσης. Πολλοί θα πουν πως το γεγονός και μόνο πως ο τίτλος κυκλοφόρησε είναι κάτι το θετικό -λαμβάνοντας υπόψη το προβληματικό του παρελθόν και την αγορά/ κυκλοφορία του, τελικά, από τη Ubisoft (για πολλές από τις αγορές της Ευρώπης)- αλλά αυτό δεν είναι ελαφρυντικό για μια δημιουργία που συνολικά χρειαζόταν αρκετή ακόμα δουλειά πριν βρεθεί στα χέρια του αγοραστικού κοινού. Οι καταδιώξεις είναι μεν εθιστικές και απολαυστικές, αλλά δυστυχώς το The Wheelman φαίνεται πως…μένει από λάστιχο.

Γιώργος Τσακίρογλου