Trivial Pursuit

Τι γίνεται όταν το αγαπημένο μας επιτραπέζιο παιχνίδι μεταφέρεται στις κονσόλες;

Υπάρχουν φορές που, γράφοντας ένα review, κυριαρχεί ένα αίσθημα νοσταλγίας ή αναμνήσεων ανάλογα το εκάστοτε παιχνίδι. Στην περίπτωση του Trivial Pursuit, το όλο κλίμα αναδύει μία εικόνα από ένα αγαπημένο απόγευμα, παρέα με φίλους και παίζοντας το ομότιτλο επιτραπέζιο παιχνίδι. Τέτοιες στιγμές σίγουρα θα έρθουν στο μυαλό μας διαβάζοντας αυτές τις γραμμές. Η ΕΑ μεταφέρει το πολυαγαπημένο επιτραπέζιο παιχνίδι στις κονσόλες και επιχειρεί να μας μεταφέρει αντιστοίχως και την ανάλογη νοσταλγία ή διασκέδαση. Τα καταφέρνει όμως; Η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό…ίσως.

Αυτό που έκανε το επιτραπέζιο να ξεχωρίσει ήταν η διασκέδαση και το γέλιο που προκαλούσε μεταξύ της παρέας. Πλήθος ερωτήσεων – άλλοτε δύσκολων κι άλλοτε εύκολων- αλλά και τρελό γέλιο και αγωνία, κάθε φορά που ερχόταν η σειρά κάθε παίκτη. Κάπως έτσι λοιπόν είναι και το «ψηφιακό» Trivial Pursuit. Προσπαθεί δηλαδή να μεταφέρει αυτούσια την εμπειρία του αυθεντικού παιχνιδιού.

"Επιλέγοντας να παίξουμε το Classic Mode, θα βρεθούμε σε πολύ γνώριμα εδάφη αφού το όλο σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να απεικονίζει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το επιτραπέζιο παιχνίδι"

Ξεκινώντας, θα κληθούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε 3 διαφορετικά modes, κάτι το οποίο προσφέρει μια διάσταση ανανέωσης στην όλη εμπειρία που είχαμε γνωρίσει. Αφού επιλέξουμε το mode που θέλουμε να παίξουμε, θα μας ζητηθεί να φτιάξουμε ένα υποτυπώδες profile, να δημιουργήσουμε με λίγα λόγια τους εικονικούς χαρακτήρες που θα αντιπροσωπεύουν τον εκάστοτε παίκτη. Έπειτα, καθορίζουμε και τον αριθμό των παικτών που θα συμμετάσχουν (υποστηρίζονται μέχρι 4) και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Οι υπόλοιποι τρεις παίκτες μπορούν να είναι είτε φίλοι μας, είτε εικονικοί (CPU).

Επιλέγοντας να παίξουμε το Classic Mode, θα βρεθούμε σε πολύ γνώριμα εδάφη αφού το όλο σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να απεικονίζει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το επιτραπέζιο παιχνίδι. Έτσι λοιπόν, θα κινηθούμε σε ένα μεγάλο πίνακα/ ταμπλό «ρίχνοντας» τα ζάρια και απαντώντας σε πολυάριθμες ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις είναι χωρισμένες ανά κατηγορία (Διασκέδαση, Επιστήμη & Φύση, Ιστορία, Αθλητισμός, Εφευρέσεις & Τέχνη και Γεωγραφία) αλλά και ανά χρώμα.

Κάθε φορά που απαντούμε σωστά μπορούμε να συνεχίσουμε μέχρι να διεκδικήσουμε το κύριο χρωματικό κομμάτι που αντιστοιχεί σε κάθε κατηγορία. Απαντώντας σωστά στην κρίσιμη ερώτηση, κερδίζουμε και το αντίστοιχο χρωματικό κομμάτι. Ο παίκτης που θα καταφέρει να συγκεντρώσει πρώτος και τα 6 χρωματικά κομμάτια θα είναι και ο νικητής. Το Clear the Board Mode αποτελεί μία πολύ ενδιαφέρουσα (single player αυτή τη φορά) επιλογή. Έχοντας σαν αντίπαλο τον καλύτερο δυνατό χρόνο αλλά και τη μέγιστη επίτευξη πόντων, θα κληθούμε να απαντήσουμε και πάλι σε ερωτήσεις ανά κατηγορία. Εδώ, όμως, κάθε φορά που απαντάμε σωστά μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε τους πόντους μας.

"Οφείλουμε να πούμε πως από τον τίτλο απουσιάζει το online multiplayer, κάτι το οποίο λειτουργεί αρνητικά στην αντοχή του στο χρόνο"

Όταν βρεθούμε στην κρίσιμη ερώτηση -που καθορίζει αν θα κερδίσουμε το χρωματικό κομμάτι- αν απαντήσουμε σωστά, τότε αφαιρούνται από το ταμπλό όλες οι ερωτήσεις της ίδιας κατηγορίας. Το ταμπλό συρρικνώνεται μέχρι να κερδίσουμε όλα τα χρωματικά κομμάτια μέχρι, εντέλει, να εξαφανιστεί.

Τέλος, το Facts and Friends Mode, αποτελεί άλλη μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση αλλά και προσθήκη στο γενικό κορμό του παιχνιδιού. Εδώ, τα πράγματα αποκτούν περισσότερο ενδιαφέρον αφού μπορούμε να συμπληρώνουμε τα χρωματικά κομμάτια απαντώντας σε κάθε ερώτηση, χωρίς να χρειαστεί απαραίτητα να φτάσουμε στις κρίσιμες. Κάθε φορά που απαντάμε σωστά, συμπληρώνεται σταδιακά και η αντίστοιχη χρωματική μπάρα της κατηγορίας της ερώτησης στο πιόνι μας. Μας προσφέρονται επίσης και κάποια power ups. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι το γεγονός πως μας δίνεται η δυνατότητα να στοιχηματίσουμε στο αν ο αντίπαλός μας θα καταφέρει να απαντήσει σωστά ή όχι στην ερώτηση. Αν μαντέψουμε σωστά, τότε προστίθενται πόντοι και σε εμάς άσχετα με την πρόοδο του αντιπάλου.

Επιπλέον, μπορούμε να τολμήσουμε να απαντήσουμε εμείς σωστά (σε περίπτωση που γνωρίζουμε τη σωστή απάντηση στην ερώτηση του αντιπάλου) και να ανταμειφθούμε με ακόμα περισσότερους πόντους.

{PAGE_BREAK}

Οι ερωτήσεις καλύπτουν ένα ευρύτατο πεδίο γνώσεων αλλά απαιτούν και γενική γνώση, ιδιαίτερα σε θέματα Ιστορίας. Είναι προφανές ότι ο τίτλος δεν προσφέρει ερωτήσεις που απευθύνονται σε ελληνικό κοινό και, έτσι, πολλές φορές, απλά, θα επιλέγουμε στην τύχη ελπίζοντας να πετύχουμε τη σωστή απάντηση. Ο τρόπος με τον οποίο θα κληθούμε να απαντήσουμε έχει μία υφή από multiple choice τεσσάρων πιθανών απαντήσεων. Σε κάποιες περιπτώσεις θα μας δοθεί μία φωτογραφία όπου και θα κληθούμε να απαντήσουμε σε ερώτηση συνυφασμένη με εκείνη. Ακόμα, θα μπορούμε να επιλέξουμε τη σωστή απάντηση στην ερώτηση μέσα και από τέσσερις διαθέσιμες εικόνες.

Το πιο ενοχλητικό κομμάτι των ερωτήσεων είναι οι χάρτες. Όχι γιατί είναι δύσκολοι, αλλά γιατί δεν έχουν ονόματα πόλεων ή χωρών. Έτσι, θα πρέπει να γνωρίζουμε εμπειρικά που πέφτει κάθε πόλη και χώρα στον κόσμο, αφού το μόνο που θα εμφανίζεται σαν πιθανή απάντηση στην ερώτηση που θα μας τεθεί είναι ορισμένες κουκίδες που αντιστοιχούν σε κάθε γεωγραφικό προσδιορισμό…

{VIDEO_1}

Το να ανατρέξουμε σε έναν παγκόσμιο χάρτη θα ήταν μία λύση, αν δε μας πίεζε το χρονικό περιθώριο της απάντησης. Εξάλλου, ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο; Οπότε, για μία ακόμα φορά θα πρέπει να βασιστούμε στη θεά τύχη, εκτός βέβαια κι αν έχουμε άρτιες τοπογραφικές και δημογραφικές γνώσεις.

Σε ό,τι αφορά τα γραφικά του Trivial Pursuit, αυτά παραμένουν απλώς λειτουργικά χωρίς να εντυπωσιάζουν ή να κάνουν τη διαφορά. Υπάρχουν παντού όμορφα χρώματα αλλά και εικόνες που αντανακλούν σπαζοκεφαλιές για τις γνώσεις μας. Όσον αφορά το ηχητικό μέρος του παιχνιδιού, θα ακούσουμε ήχους που μιμούνται τα ζάρια αλλά και τα πιόνια του επιτραπέζιου Trivial Pursuit αλλά και έναν σχετικά…ενοχλητικό σχολιαστή, ο οποίος τείνει να επαναλαμβάνεται σε επικίνδυνο βαθμό. Η μουσική του τίτλου δεν είναι ό,τι πιο εμπνευσμένο έχουμε ακούσει και μάλλον κουράζει παρά ικανοποιεί.

"Οι ερωτήσεις καλύπτουν ένα ευρύτατο πεδίο γνώσεων αλλά απαιτούν και γενική γνώση, ιδιαίτερα σε θέματα Ιστορίας"

Οι ήχοι των εικονικών παικτών περιορίζονται, κυρίως, στις αντιδράσεις τους (ειδικά όταν χαίρονται) αλλά και πάλι, περνούν απαρατήρητοι ή απλά κουράζουν. Δε λείπουν και κάποια επιπλέον ηχητικά εφέ όπως όταν επιλέγουμε μία απάντηση ή κινούμαστε στο ταμπλό του παιχνιδιού, τα οποία και αποτελούν το καλύτερο σημείο του ηχητικού τομέα.

Επιπροσθέτως, το παιχνίδι προσφέρει και μία διαδικτυακή υπηρεσία προς αγορά επιπλέον υλικού. Δυστυχώς, τη στιγμή που δοκιμάσαμε τον τίτλο, η υπηρεσία αυτή ήταν κενή κι έτσι δεν μπορέσαμε να δούμε τι περιελάμβανε. Ελπίζουμε σε επιπλέον modes ή σε κάτι διαφορετικό κι ευπρόσδεκτο στον πυρήνα του gameplay. Ωστόσο, εδώ οφείλουμε να πούμε πως από τον τίτλο απουσιάζει το online multiplayer, κάτι το οποίο λειτουργεί αρνητικά στην αντοχή του στο χρόνο. Εφόσον, ως επιτραπέζιο ουσιαστικά παιχνίδι, απαιτεί και την ανάλογη παρέα για να αναδείξει την αξία του, θα έπρεπε να μας παρέχει τη δυνατότητα να παίζουμε με φίλους από όλο τον κόσμο.

Κατά αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να προσαρμόσει καλύτερα την «παρέα» που έχει ανάγκη τόσο ο τίτλος όσο και ο παίκτης. Για ένα ήσυχο βράδυ που δεν έχουμε κάποιον μαζί μας στο δωμάτιο, είναι ιδιαίτερα μονότονο να παίζουμε μόνοι μας με τη CPU. Και αυτό είναι ό,τι έχει να μας προσφέρει το Trivial Pursuit σαν παιχνίδι… Το Single Player Mode είναι σύντομο και δε χαρακτηρίζεται από την ευρύτατη έννοια της διασκέδασης. Παρέα με τους φίλους μας είναι πιο απολαυστικό αλλά, κάλλιστα, θα μπορούσαμε να παίξουμε μαζί και το αντίστοιχο επιτραπέζιο παιχνίδι.

Είναι λοιπόν ολοφάνερο πως η ΕΑ δεν κατάφερε να μεταφέρει στις κονσόλες τη μαγεία που εκπέμπει το επιτραπέζιο παιχνίδι. O τίτλος μοιάζει σα να έγινε ένα απλό και βιαστικό port από τη "ντουλάπα" με τα παλιά μας επιτραπέζια παιχνίδια. Η απουσία του online multiplayer, αλλά και η ανεπαίσθητη αποτίμηση που εισπράττουμε από το single player, είναι στοιχεία ικανά να μας προκαλέσουν την έντονη επιθυμία να ανατρέξουμε στο επιτραπέζιο Trivial Pursuit. Ο τίτλος δεν είναι κακός, απλώς δεν έχει τη δύναμη να μας συγκινήσει ή να μας κρατήσει συντροφιά για αρκετό καιρό.

Στάθης – Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος