
Legends of Wrestlemania
Η παλιά φρουρά του Wrestling επιστρέφει στο προσκήνιο και καταφέρνει να σταθεί όρθια
Η παλιά φρουρά του Wrestling επιστρέφει στο προσκήνιο και καταφέρνει να σταθεί όρθια
Μπορεί οι τίτλοι wrestling τα τελευταία χρόνια να προσπαθούν να κερδίσουν κάτι από το χαμένο έδαφος του παρελθόντος, αλλά η αλήθεια είναι πως, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του εκάστοτε developer, το τελικό αποτέλεσμα σπάνια καταφέρνει να ξεχωρίσει. Η αρχική λάμψη του αθλήματος αναμφίβολα έχει χαθεί και έχει δώσει τη θέση του σε ένα τηλεοπτικό show, που πλέον στοχεύει σε ένα μικρό ηλικιακά κοινό, το οποίο δεν το ενδιαφέρει αν τα όσα παρακολουθεί ανταποκρίνονται ή όχι στην πραγματικότητα. Βέβαια, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος μιας και το wrestling δεν είχε πάντοτε την εικόνα που έχει σήμερα.
Έτσι, η THQ και αποφάσισε να αφήσει για λίγο στην άκρη τη σειρά Smackdown vs Raw και να επιχειρήσει ένα flashback στο παρελθόν. Το WWE Legends of WrestleMania προσφέρει ό,τι ακριβώς αναφέρει η ονομασία του, μια αναδρομή δηλαδή σε μια εποχή που το wrestling ήταν περισσότερο εντυπωσιακό και "ανάγκαζε" το κοινό να το παρακολουθεί μανιωδώς.
"Σημείο-κλειδί για την επιτυχία του Legends of WrestleMania είναι η λίστα με τους κλασικούς παλαιστές που προσφέρει"
Aυτό που χαρακτηρίζει τη νέα πρόταση της THQ είναι πως αφενός δεν πρόκειται για κάτι το νέο και αφετέρου κρίνεται ως ιδιαίτερα προσιτό από όλους. Τα πάντα, από τη μηχανή γραφικών μέχρι και τα μενού επιλογών, έχουν μεταφερθεί από τη σειρά Smackdown, αν και γενικότερα παρατηρείται μια έντονη κλίση προς την απλότητα και την αμεσότητα. Σημαντικότατες αλλαγές έχει υποστεί ο έλεγχος γενικότερα μιας και οι κινήσεις και οι λαβές εκτελούνται σαφώς πιο εύκολα, δημιουργώντας μια εικόνα που τις περισσότερες φορές είναι τουλάχιστον εντυπωσιακή. Σημείο κλειδί για την επιτυχία του Legends of WrestleMania είναι η λίστα με τους παλαιστές που προσφέρει και σίγουρα οι παλιότεροι θα νιώσουν ικανοποιημένοι όταν μάθουν πως, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνονται οι: Hulk Hogan, The Junkyard Dog, Nikolai Volkoff και Andre the Giant.
Συνολικά, περισσότεροι από 40 χαρακτήρες δηλώνουν παρόντες, τουλάχιστον αρχικά, μιας και η λίστα μπορεί να μεγαλώσει με έναν ιδιαίτερα απλό τρόπο. Επίσης, όσοι έχουν κρατήσει τα saves από το Smackdown vs Raw 2009, θα έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν στο Legends την ψηφιακή δημιουργία τους -και μάλιστα με όλα τα χαρακτηριστικά της ανέπαφα.
Δυστυχώς, μια πραγματική παραφωνία είναι η ύπαρξη ορισμένων νεότερων αθλητών, όπως είναι για παράδειγμα ο Rock. Και εκτός αυτού, απουσιάζει εντελώς μια επιλογή αναμέτρησης ανάμεσα στην παλιά φρουρά με τη νέα, οπότε και δημιουργούνται πολλά και δικαιολογημένα ερωτηματικά για τη συγκεκριμένη επιλογή της THQ. Σε επίπεδο modes το Legends of WrestleMania δεν ξεφεύγει από τη γενικότερη φιλοσοφία της σειράς και έτσι οι βασικές επιλογές ειναι τρεις. Μια από αυτές είναι το -κλασικό πλέον- Exhibition, αν και την προσοχή, αλλά και το χρόνο, των παικτών θα τραβήξουν τα WrestleMania Tour και Legend Killer.
"Aυτό που χαρακτηρίζει τη νέα πρόταση της THQ είναι πως αφενός δεν πρόκειται για κάτι το νέο και αφετέρου κρίνεται ως ιδιαίτερα προσιτό από όλους"
Το πρώτο από αυτά είναι, πρακτικά, ένα story mode μόνο που στην παρούσα δημιουργία λειτουργεί κάπως διαφορετικά. Σκοπός είναι να αναπαραχθούν οι τελικές αναμετρήσεις εκείνης της εποχής. Βέβαια, μιας και το τελικό αποτέλεσμα είναι δεδομένο, ο τίτλος απαιτεί από τους παίκτες είτε να εκτελέσουν συγκεκριμένες κινήσεις, είτε να προβούν σε ορισμένες ενέργειες, που μπορεί αρχικά να δείχνουν άκρως περιοριστικές, αλλά τελικά κρίνονται σαν τις ιδανικές –κρίνοντας πάντοτε με βάση το γεγονός πως το αποτέλεσμα δεν γίνεται να αλλάξει.
Το ευχάριστο είναι πως η ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής -μέχρι ένα σημείο- έχει μεταφερθεί αρκετά επιτυχημένα αν και όπως θα δούμε παρακάτω έχουν γίνει ορισμένα σοβαρότατα λάθη, τουλάχιστον στον τομέα της παρουσίασης. Το Legend Killer, από την άλλη, είναι ένα mode επιβίωσης, μιας και, πρακτικά, θα πρέπει να εξουδετερωθούν συνολικά δέκα αντίπαλοι, οι οποίοι θα αλλάζουν συνεχώς θέση μέσα στην αρένα. Η συγκεκριμένη επιλογή απευθύνεται μόνο στους περισσότερο ικανούς αλλά και υπομονετικούς μιας και εδώ το, κατά τα άλλα βατό, επίπεδο δυσκολίας εκτοξεύεται στα ύψη.
{VIDEO_1}
{PAGE_BREAK}
Tο στοιχείο που θα κερδίσει σχεδόν αμέσως την προσοχή του κοινού είναι πως το Legends of Wrestlemania προσπαθεί -και τελικά καταφέρνει- να γίνει ιδιαίτερα εύκολο σε ό,τι αφορά το χειρισμό του. Εδώ δεν ακολουθείται η λογική της σειράς Smackdown vs Raw, όπου ο έλεγχος ήταν ένας πραγματικός πονοκέφαλος, αλλά μια σαφέστατα απλουστευμένη οδός. Σε γενικές γραμμές, τα πάντα θυμίζουν την αμεσότητα του TNA Impact, με τον δεξί αναλογικό μοχλό να μην χρησιμοποιείται. Έτσι, ο έλεγχος του χαρακτήρα γίνεται είτε με το D-pad είτε με τον αριστερό αναλογικό μοχλό, ενώ όλες οι υπόλοιπες κινήσεις και οι συνδυασμοί αυτών έχουν εναποτεθεί στα τέσσερα βασικά κουμπιά "δράσης". Κατόπιν πολύωρων δοκιμών, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως τελικά η συγκεκριμένη επιλογή κρίνεται ως η ιδανική για παιχνίδι αυτής της κατηγορίας.
Όπως συμβαίνει και στην πραγματικότητα, έτσι και στον τίτλο της Yuke’s μέχρι τέσσερις αθλητές μπορούν να βρεθούν στην αρένα ταυτόχρονα. Το θετικό είναι πως αυτό συμβαίνει τόσο σε online, όσο και offline επίπεδο, αν και για άλλη μια φορά η στενή συγγένεια με την άλλη wrestling σειρά της THQ δεν γίνεται να μείνει κρυφή. Δυστυχώς, η εταιρία δεν έχει καταφέρει να λύσει το εκνευριστικό πρόβλημα με το lag και έτσι με την τωρινή κατάσταση οι δικτυακές αναμετρήσεις είναι πραγματικά ένα τεστ αντοχής της υπομονής των παικτών.
"Η δημιουργία της Yuke’s δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ελαφρώς φρεσκαρισμένη εκδοχή της σειράς SmackDown"
Για την ώρα δεν έχει καταλογιστεί κάτι αρνητικό για το Legends of WrestleMania. Όμως, αυτό που αποκαλύπτειται σταδιακά είναι πως η παρούσα δημιουργία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ελαφρώς φρεσκαρισμένη εκδοχή της σειράς SmackDown, στην οποία έχει προστεθεί ένα ρετρό "πέπλο". Μπορεί οι χαρακτήρες να διαθέτουν πολλές και άκρως εντυπωσιακές κινήσεις, αλλά ελάχιστες από αυτές συμβαδίζουν με την εποχή, την οποία υποτίθεται πως θέλει να παρουσιάσει ο τίτλος. Παράλληλα, μια σοβαρή παραφωνία είναι οι αρένες, οι οποίες -πέρα από τη μοντέρνα εμφάνισή τους- έχουν να επιδείξουν και διαφημίσεις δανεισμένες από τη σύγχρονη εποχή.
Αλλά και στον τεχνικό τομέα η δημιουργία της Yuke’s παρουσιάζει δύο όψεις. Τη διαφορά κάνουν οι χαρακτήρες, οι οποίοι είναι ίσως ό,τι καλύτερο έχουμε συναντήσει μέχρι σήμερα -ειδικότερα σε επίπεδο εμφάνισής. Τα πρόσωπά τους, οι αντιδράσεις στον πόνο και οι πληγές αποδίδονται με ένα μοναδικό τρόπο, ενώ σημαντικό είναι το στοιχείο πως, πλέον, τα πολύγωνα που αποτελούν τα σώματά τους είναι πραγματικά "άφαντα".
Από την άλλη, φαίνεται πως η ομάδα ανάπτυξης δεν έδωσε την ίδια προσοχή σε ορισμένους -όχι και τόσο γνωστούς- αθλητές και έτσι πολλά πρόσωπα είναι χοντροκομμένα ενώ και ο σωματότυπος τους είναι κάπως…καρτουνίστικος. Ακόμα ένα ατόπημα εντοπίζεται κατά την είσοδο των χαρακτήρων στο ρινγκ, όπου που και πάλι το παιχνίδι δείχνει να παραπέμπει στη σύγχρονη εποχή. Επιπροσθέτως, τα προβλήματα με το animation δεν έχουν ακόμα λυθεί και, έτσι, όταν ο παίκτης επιχειρήσει να εκτελέσει πολλές κινήσεις, αυτές παρουσιάζουν πολλά κενά αλλά και μια ασυνέχεια που τελικά καταστρέφει τις όποιες προσπάθειες για ρεαλισμό. Τέλος, ο ήχος δεν δημιουργεί πολλά προβλήματα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, που αφορούν κυρίως τη γνησιότητα των φωνών.
Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το WWE Legends of Wrestlemania, μια δημιουργία που προσπαθεί να αναπαραστήσει το wrestling στην εποχή που πραγματικά γνώρισε τη μεγάλη του άνθηση. Η πρόταση της THQ κρίνεται ως αρκετά επιτυχημένη, αν και τελικά οι στενοί δεσμοί της με τη σειρά Smackdown vs Raw δεν φαίνεται να την ωφέλησαν. Σαφώς και δεν πρόκειται για κάτι το καινούργιο, αλλά η απλότητα του μοντέλου χειρισμού και η νοσταλγία για τη "χρυσή" εποχή του wrestling θα κερδίσουν αμέσως την εκτίμηση του κοινού.
Γιώργος Τσακίρογλου