Red Faction: Guerrilla

Όταν η καταστροφή, συναντάει τη διασκέδαση…

"Και θέλω να τα σπάσω όλα. Και θέλω να τα κάψω όλα….". Δανειστήκαμε λίγους στίχους από το γνώριμο σε όλους μας τραγούδι ως μία εισαγωγή για το preview του Red Faction: Guerrilla, οι οποίοι πιστεύουμε πως ταιριάζουν απόλυτα στη νέα προσθήκη της δημοφιλούς σειράς της THQ και στο στοιχείο της καταστροφής που αυτό εστιάζει. Όπως, όμως, συμβαίνει και με κάθε παιχνίδι, έτσι και το Red Faction: Guerrilla έχει τη δική του ιστορία, την οποία δε γίνεται να παραβλέψουμε. Το Guerrilla λαμβάνει χώρα 50 χρόνια μετά το αρχικό Red Faction και στον πλανήτη Άρη, ο οποίος έχει υποστεί τεχνητή "γαιοποίηση" (terraforming).

Οι ανθρακωρύχοι βρίσκονται σε αντιπαλότητα με την Earth Defense Force (EDF), επειδή η τελευταία, με την τεράστια δύναμη που έχει αποκτήσει, υποχρεώνει και εξαναγκάζει τους ανθρώπους να δουλεύουν για προσωπικό της όφελος. Εμείς, αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Alec Mason, ενός ανθρακωρύχου και παράλληλα μέλους της επαναστατικής οργάνωσης "Red Faction", ο οποίος μαζί με τα υπόλοιπα μέλη θα πολεμήσει για την ελευθερία του και όχι μόνο…

Από το demo και μόνο μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει πως το Guerrilla διαφέρει σε δύο σημαντικά πράγματα από τους προκατόχους του και βελτιώνει κατά πολύ ένα. Πρώτα απ’ όλα, το νέο μέρος αφήνει πίσω του την προοπτική πρώτου προσώπου και μεταφέρει την απεικόνιση σε τρίτο. Αυτό έγινε προκειμένου να μπορούμε να παρατηρούμε καλύτερα τα γεγονότα που εκτυλίσσονται γύρω μας και -κυρίως- τη μεγάλη κλίμακα καταστροφών. Δεύτερον, το Guerrilla είναι ένα "ανοιχτού" κόσμου παιχνίδι και μας παρέχει πλήρη ελευθερία κινήσεων. Για να το πετύχει αυτό, προσφέρει έναν πολύ μεγάλο χάρτη που απεικονίζει τον Άρη, ο οποίος χωρίζεται σε έξι ζώνες.

Για να εκδιώξουμε εντελώς την Earth Defense Force και να ολοκληρώσουμε την κανονική έκδοση του τίτλου, θα πρέπει να τους καταλάβουμε όλους. Τέλος, το νέο Red Faction -και χάρη στη μηχανή γραφικών "Geo-Mod 2.0"- καταφέρνει να μας μαγέψει με το βαθμό καταστροφής του περιβάλλοντος, κάτι το οποίο αποτελεί και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σειράς.

Στο Guerrilla είμαστε κυριολεκτικά σε θέση να διαλύσουμε τα πάντα -εκτός από το τερραίν- με έναν άκρως εντυπωσιακό και, συνάμα, ρεαλιστικό τρόπο. Για παράδειγμα, μπορούμε με τη βαριοπούλα που διαθέτουμε εξαρχής, να αρχίσουμε να σπάμε τα υποστυλώματα ενός κτιρίου, μέχρι να αρχίσουν σιγά-σιγά να πέφτουν κομμάτια του και στο τέλος να καταρρεύσει ολόκληρο, αφήνοντάς μας μία αίσθηση χαράς και ικανοποίησης. Ή μπορούμε κάλλιστα να πυροβολήσουμε ένα από τα πολλά εκρηκτικά αντικείμενα που κοσμούν το περιβάλλον και να απολαύσουμε τα κατορθώματά μας. Υπάρχουν, φυσικά, και τόσοι άλλοι τρόποι για να σπείρουμε το χάος στον κόσμο του παιχνιδιού και σε αυτό θα μας βοηθήσουν τόσο τα όπλα, όσο και τα οχήματα που θα βρούμε στο δρόμο μας.

Δυστυχώς, τα όπλα που είδαμε και δοκιμάσαμε στο demo δεν παρουσιάζουν κάτι το ιδιαίτερο στην αισθητική τους, δεν σου δίνουν την αίσθηση τού βάρους και ειδικά το αυτόματο "κλωτσάει" σε βαθμό πέραν του συνηθισμένου δυσκολεύοντας τη σκόπευση.

Εδώ να σημειώσουμε πως η ροή του παιχνιδιού δεν διακόπτεται σε περίπτωση που θελήσουμε να αλλάξουμε όπλο, με αποτέλεσμα να μένουμε εκτεθειμένοι για λίγα δευτερόλεπτα στα αντίπαλα πυρά. Τουλάχιστον, τα όπλα αναβαθμίζονται με "Salvage", το οποίο μαζεύουμε από τα αντικείμενα που σπάμε. Μία ιδιαίτερη προτίμηση δείξαμε στις τηλεχειριζόμενες νάρκες, τις οποίες μπορούμε να κολλήσουμε σε οποιαδήποτε επιφάνεια, ακόμα και πάνω στα σώματα των άτυχων αντιπάλων μας. Τα οχήματα, από την άλλη, έχουν ωραίο σχεδιασμό, η ποικιλία τους ακόμα και στο demo ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, αλλά ο χειρισμός τους μας φάνηκε δύστροπος.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να κάνουμε και στα ρομπότ που υπάρχουν στο παιχνίδι. Στη μοναδική single-player αποστολή που προσφέρει το demo, μας παρέχεται η δυνατότητα να χειριστούμε μία τέτοια μηχανή ή, όπως αποκαλείται χαρακτηριστικά, ένα "Walker". Προτού, όμως, γίνει αυτό, πρέπει να το κλέψουμε από ένα καλά φρουρούμενο κτίριο και μέσα στο συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο που μας δίνεται.

Η τοποθεσία που βρίσκεται το Walker φαίνεται στον χάρτη μας και για να φτάσουμε εκεί μπορούμε να επιλέξουμε να ακολουθήσουμε όποια τακτική θέλουμε: είτε πεζοί αφανίζοντας τα πάντα γύρω μας, είτε σε κάποιο όχημα για επιπλέον ασφάλεια. Δοκιμάσαμε και μία πιο stealth προσέγγιση, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως περιμέναμε. Τα πάντα απλουστεύονται από τη στιγμή που αναλάβουμε τον ιδιαιτέρως απολαυστικό έλεγχο του ρομπότ, αφού με τα ατσάλινα χέρια του καταστρέφει οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο του.

Εν συνεχεία -και έχοντας αλλάξει την αρχιτεκτονική του χώρου- πρέπει να το φορτώσουμε σε ένα φορτηγό με επίπεδη καρότσα, που μας περιμένει λίγο πιο μακριά. Μόλις γίνει και αυτό, προσπαθούμε με το ρουκετοβόλο που βρίσκεται στο πίσω μέρος του φορτηγού να βγάλουμε από τη μέση τα εχθρικά οχήματα που μας καταδιώκουν, μέχρι να περάσουμε μία γέφυρα που στην πορεία ανατινάζεται.

{PAGE_BREAK}

Το Guerrilla ενσωματώνει και ένα σύστημα κάλυψης, που ενεργοποιείται πατώντας το L2 μπροστά από ένα αντικείμενο -όπως τοίχο ή όχημα- και κρατώντας κάποιο όπλο. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως δεν το βρήκαμε και πολύ χρήσιμο και προτιμήσαμε τον απλό τρόπο του να κρύβεσαι πίσω από μεγάλα αντικείμενα. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού, στο οποίο αξίζει να σταθούμε, είναι ο μετρητής "Morale" (ηθικό). Όταν σκοτώνεται κάποιος άποικος από την Earth Defense Force, το Morale μειώνεται. Σε περίπτωση που σκοτώσουμε εμείς έναν άποικο, τότε πέφτει ακόμα περισσότερο, αφού θεωρείται πως προδώσαμε την εμπιστοσύνη τους.

Απεναντίας, προκαλώντας εκτεταμένη ζημιά ή ξεκινώντας κάποιο "killing spree" (εξόντωση τριών και άνω αντιπάλων), το Morale ανεβαίνει και μαζί με αυτό και εμείς στα μάτια των συμμάχων μας. Στο demo δεν είχαμε τη δυνατότητα να ερευνήσουμε καλύτερα το θέμα, αλλά στην πλήρη έκδοση του τίτλου θα είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του gameplay. Φανταστείτε να είμαστε περικυκλωμένοι από δυνάμεις της Earth Defense Force και ξαφνικά να εμφανίζεται ένας αριθμός συμμάχων και να μας σώζει από βέβαιο θάνατο.

{VIDEO_1}

Επίσης, όσο πιο ψηλά βρίσκεται ο συγκεκριμένος μετρητής, τόσα περισσότερα πυρομαχικά θα μπορούμε να πάρουμε από τα διάφορα κιβώτια με όπλα που βρίσκονται διασκορπισμένα στο περιβάλλον. Ακόμη ένας εξίσου σημαντικός μετρητής είναι και αυτός που μας δείχνει την επιρροή της EDF σε κάθε τομέα του κόκκινου πλανήτη, ο οποίος μειώνεται κάθε φορά που ανατινάζουμε ιδιοκτησίες της EDF (οι σημαντικότερες απεικονίζονται με ένα μπλε αστεράκι) ή ολοκληρώνουμε αποστολές που μας ανατίθενται.

Ο οπτικός τομέας του Red Faction: Guerrilla δε μας εντυπωσίασε, με τα γραφικά να κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα και σίγουρα να μην είναι αυτά που περιμέναμε να δούμε από έναν next-gen τίτλο. Την κατάσταση σώζουν τα εφέ των εκρήξεων, οι έντονες λεπτομέρειες που έχουν δοθεί στα αντικείμενα που μας περικλείουν, οι φωτισμοί και το σταθερό frame rate. Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα ούτε στον ηχητικό τομέα -με εξαίρεση τα ηχητικά εφέ που προκαλούνται από τις εκρήξεις και κατεδαφίσεις κτιρίων- μιας και δεν μεταδίδει πειστικά την κατάσταση που επικρατεί γύρω μας.

Ειδικά σε ορισμένα σημεία, ενώ μας ακολουθούσαν πολλοί στρατιώτες της EDF για να μας σκοτώσουν και οι σφαίρες σφύριζαν από δίπλα μας, εμείς απλά ακούγαμε να παίζει στο background μία μονότονη μουσική, σα να μην συμβαίνει τίποτα. Ωστόσο, η A.I. μας άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις, με τους αντιπάλους να καλύπτονται όποτε τους δίνονταν η ευκαιρία, να κινούνται συνεχώς στους ανοιχτούς χώρους προκειμένου να αποφεύγουν όσο γίνεται τα πυρά μας, ενώ το παιχνίδι έστελνε εναντίον μας και ενισχύσεις όταν έβλεπε πως έχουμε το πάνω χέρι. Υπήρχαν, βέβαια, και φορές που αποτελούσαμε εμείς οι ίδιοι περισσότερο κίνδυνο για τον εαυτό μας, παρά η A.I.

Εν κατακλείδι, παίζοντας το demo διαπιστώσαμε πως το Red Faction: Guerrilla πάσχει από αρκετά προβλήματα, αλλά κατορθώνει στον τομέα των καταστροφών να είναι βήματα μπροστά από τον ανταγωνισμό. Η Volition έχει κάνει πραγματικά εξαιρετική δουλειά στο συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά -κρίνοντας από το demo- φαίνεται πως έδωσε πολύ μεγάλη βαρύτητα στα physics του παιχνιδιού και παραμέλησε κάπως όλο το υπόλοιπο. Ασφαλέστερα συμπεράσματα θα βγάλουμε με την τελική έκδοση του τίτλου, που θα κυκλοφορήσει στα καταστήματα στις 5 Ιουνίου, μέσα από την οποία θα έχουμε τη δυνατότητα να ασχοληθούμε με ολόκληρο το single-player μέρος του παιχνιδιού, να δοκιμάσουμε τα multiplayer modes που διαθέτει και, φυσικά, να δούμε τις διαφορές του με το demo.