SBK 09

Νέα χρονιά για τα SuperBikes, νέος τίτλος από την Black Bean.. η ίδια μετριότητα με πέρυσι

Ανταγωνισμός. Μια λέξη αρκετά σημαντική σε όσους αρέσκονται να είναι πάντα πρώτοι. Μια λέξη η οποία υπάρχει σε όλους τους τομείς της σύγχρονης ζωής και που δεν θα μπορούσε να λείπει από τα videogames. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι τί συμβαίνει όταν  ο ανταγωνισμός απουσιάζει και αν τελικά το μονοπώλιο είναι καλό σε μια εποχή όπου ορισμένες δημιουργίες αναζητούν να βρουν την πραγματική τους ταυτότητα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η νέα πρόταση της Black Bean, το SBK 09, το οποίο ενώ δεν είναι καθόλου άσχημο, δυστυχώς μοιάζει με τον προκάτοχό του σαν δύο σταγόνες νερό.

Αν και όλη η λάμψη του συγκεκριμένου μηχανοκίνητου αθλήματος έχει μεταφερθεί αρκετά πειστικά σε ένα αμιγώς simulation σύνολο, το δυσάρεστο είναι πως δεν έχουν γίνει ουσιαστικά βήματα εξέλιξης. Η εταιρία, έχοντας αποκτήσει την αποκλειστική άδεια από την ομώνυμη ομοσπονδία, μάλλον συμβιβάζεται κάτω από το γενικότερο πρίσμα του "επίσημου τίτλου" που συνεχώς διαφημίζει και αποφεύγει να εξελίξει το περιεχόμενο αυτό καθ’ αυτό.

"Φέτος -και για πρώτη φορά- έχει γίνει μια προσπάθεια ώστε να μεταφερθεί στις οθόνες μας κάτι από τη γενικότερη λάμψη του αθλήματος εκτός πίστας"

Προσπερνώντας την καλαίσθητη εισαγωγική σκηνή, ο χρήστης θα βρεθεί σε ένα γνώριμο περιβάλλον, με τις επιλογές να είναι και πάλι οι απολύτως απαραίτητες. Όπως θα δούμε και παρακάτω, ένα arcade mode ή και το αντίστοιχο career είτε απουσιάζουν, είτε είναι καλά κρυμμένα. Η ενασχόληση με το SBK 09 είναι μια αρκετά διασκεδαστική εμπειρία για τους φίλους του συγκεκριμένου αθλήματος. Δυστυχώς, όμως, η στασιμότητα που επικρατεί γενικότερα πιέζει δυνατά τα φρένα της μοτοσυκλέτας, οδηγώντας τους απαιτητικούς οδηγούς σε ένα μεγαλοπρεπέστατο highsiding.

Υπεύθυνη για τη νέα αυτή πρόταση είναι η γνωστή ομάδα ανάπτυξης Milestone και σε γενικές γραμμές τα έχει καταφέρει αρκετά καλά. Και εδώ αξίζει να σταθούμε λιγάκι περισσότερο και να αιτιολογήσουμε τα περί έλλειψης ανταγωνισμού που αναφέρθηκαν στην εισαγωγή του κειμένου. Στη σύγχρονη εποχή έχει απομείνει πλέον μόνο η συγκεκριμένη εταιρία να ασχολείται με τα δίτροχα, ενώ ταυτόχρονα είναι η ίδια ομάδα που προσφέρει τη σειρά MotoGP -την οποία εκμεταλλεύεται πλέον η Capcom.

Αφήνοντας στην άκρη τον λαμπερό τεχνικό τομέα, τα προβλήματα που παρουσιάζουν οι δύο σειρές είναι τα ίδια και σίγουρα κρίνονται ως ανεπίτρεπτα για ένα σύγχρονο τίτλο. Το SBK 09, όπως και ο προκάτοχός του, είναι ένας εξομοιωτής οδήγησης. Αν και αρχικά δίνεται η αίσθηση πως απουσιάζει παντελώς ένα arcade mode, τελικά αυτό δεν ισχύει. Μεταβάλλοντας το επίπεδο δυσκολίας και με λίγους πειραματισμούς σχετικά με τις διαθέσιμες βοήθειες στην οδήγηση, η εκάστοτε μοτοσικλέτα μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα υπερβολικά "υπάκουο" και προβλέψιμο αγωνιστικό όχημα. Με αυτό τον τρόπο, οι πτώσεις θα είναι ελάχιστες και ο έλεγχος απίστευτα φιλικός.

Επίσης, η επίσημη άδεια χρήσης είναι σε θέση να τραβήξει τα βλέμματα των απανταχού "μηχανόβιων" με χαρακτηριστική άνεση και ο λόγος είναι πως όλες οι ομάδες και οι πίστες βασίζονται στα φετινά δεδομένα. Αλλά η εταιρία δεν σταμάτησε εκεί. Φέτος -και για πρώτη φορά- έχει γίνει μια προσπάθεια ώστε να μεταφερθεί στις οθόνες μας κάτι από τη γενικότερη λάμψη του αθλήματος εκτός πίστας, με την προσοχή να επικεντρώνεται στην κίνηση των paddocks -όπου οι αιθέριες υπάρξεις περισσεύουν…

"Σε πολλά σημεία η συμπεριφορά της μοτοσικλέτας δεν ακολουθεί την πραγματικότητα ή τη λογική, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως η πλαγιολίσθηση απλά δεν ελέγχεται"

Οι συνεντεύξεις Τύπου, το management της εταιρίας και η επαφή με τους χορηγούς μπορεί να βρίσκονται ακόμα σε αρχικό στάδιο, αλλά είναι θετικό που επιτέλους εμφανίζονται. Γενικότερα, η έξω-αγωνιστική δράση θα αποτελέσει ένα ευχάριστο διάλειμμα, ενώ και η διαδικασία της super pole επιστρέφει πιο απαιτητική από ποτέ. Αναμενόμενα, ο τίτλος θα κριθεί από τη στιγμή που θα σβήσουν τα κόκκινα φώτα και οι μηχανές θα εκκινήσουν για το πρώτο τους grand prix. Η Milestone έχει εφοδιάσει τον τίτλο της με άπειρες ρυθμίσεις, που αφορούν το στήσιμο της μηχανής και το θετικό είναι πως ακόμα και η παραμικρή αλλαγή έχει άμεσο αντίκτυπο στη συμπεριφορά της.

Μπορεί όπως αναφέρθηκε και νωρίτερα να παρέχεται η δυνατότητα ώστε η οδήγηση να γίνει όσο το δυνατόν ευκολότερη, αλλά η καμπύλη εκμάθησης είναι αρκετά μεγάλη και απαιτούνται κινήσεις ακριβείας αλλά και απαράμιλλη υπομονή για όσους έχουν θέσει σαν στόχο το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Όσοι ασχολήθηκαν με την περυσινή πρόταση της εταιρίας, δεν θα αντιμετωπίσουν το παραμικρό πρόβλημα προσαρμογής και ο λόγος είναι πως οι μηχανισμοί του τίτλου γενικότερα δεν έχουν υποστεί την παραμικρή αλλαγή. Το σημαντικότερο πρόβλημα είναι το μονοπάτι που έχει ακολουθήσει η Milestone ώστε να προσφέρει στο κοινό της μια simulation εμπειρία. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά έχουν χρησιμοποιηθεί ορισμένα φθηνά κόλπα, που μπορεί αρχικά να μην γίνονται αντιληπτά, αλλά για τους οπαδούς των μηχανών θα "βγάζουν μάτια"…

Για να γίνουμε περισσότερο σαφείς, δεν είναι λίγες οι φορές όπου οι μοτοσικλέτες αδυνατούν να υπακούσουν σε πραγματικούς κανόνες της φυσικής και έτσι, δίχως κανένα προφανή λόγο, θα βρίσκονται εκτός πίστας. Οι κλειστές στροφές είναι μια μικρή απογοήτευση -δεδομένου ότι ο χρήστης δεν μπορεί να οδηγήσει στο όριο- ενώ το σύστημα της πέδησης δεν είναι ρεαλιστικό και ο λόγος είναι πως απαιτείται το ακατάπαυστο πάτημα του εμπρός και του πίσω φρένου με την ίδια ένταση.

{PAGE_BREAK}

Προσπαθώντας να υπερβεί κάποιος τα στενά πλαίσια μέσα στα οποία έχει καταφέρει να "στριμώξει" την εξομοίωση η εταιρία, το μόνο σίγουρο είναι πως θα αναγκάσει τον αναβάτη να αποχωριστεί τη μηχανή του με έναν αρκετά επώδυνο τρόπο. Σε πολλά σημεία η συμπεριφορά της μοτοσικλέτας δεν ακολουθεί την πραγματικότητα ή τη λογική, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως η πλαγιολίσθηση απλά δεν ελέγχεται. Δυστυχώς, τα ίδια παιδαριώδη λάθη εμφανίζονται και στη συμπεριφορά των αντιπάλων. Ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας θα είναι αρκετά προβλέψιμοι, ενώ για ακόμα μια φορά αναπτύσσουν υψηλότατες ταχύτητες σε υπερβολικά αργές στροφές.

Τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται κάπως εξεζητημένα, αλλά αποτελούν σφάλματα για μια δημιουργία που τιτλοφορείται ως η "απόλυτη εμπειρία εξομοίωσης". Και σε αυτό το σημείο επανέρχεται το θέμα της έλλειψης ανταγωνισμού και αυτό γιατί πρόκειται για σοβαρά ατοπήματα τα οποία παρουσίασε τόσο ο προκάτοχος του τίτλου, όσο και το MotoGP 08.

Ωστόσο,  έχουν γίνει αρκετές αλλαγές με σημαντικότερη τη σταδιακή φθορά της μηχανής. Πέρα από την καταπόνηση των ελαστικών και των φρένων, μια πτώση θα επιφέρει την ανάλογη φθορά τόσο στα πλαστικά μέρη της μοτοσυκλέτας, όσο και στη στολή του αναβάτη, με τις ανάλογες επιπτώσεις στη συνολικότερη απόδοση. Σε σχέση με πέρυσι οι πίστες είναι σαφώς βελτιωμένες και σφύζουν από ζωή, δημιουργώντας επιτέλους την ανάλογη ατμόσφαιρα για ένα racing τίτλο. Η κίνηση είναι αρκετά ρεαλιστική και οι ταχύτητες υπερβολικά υψηλές, αν και για άλλη μια φορά το animation του αναβάτη κατά την διάρκεια μιας πτώσης είναι τραγικό.

"Γενικότερα επικρατεί μια στασιμότητα στον τομέα του gameplay, με τις όποιες βελτιώσεις να γίνονται περισσότερο για διακοσμητικούς και όχι για ουσιαστικούς λόγους"

Στα κοντινά πλάνα οι λεπτομέρειες εντυπωσιάζουν, ενώ από μακρινή απόσταση είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος αν παρακολουθεί ένα videogame ή κάποιον πραγματικό αγώνα. Μοναδικό παράπονό μας είναι οι περιστασιακές πτώσεις του frame rate και ορισμένα κακοσχεδιασμένα αντικείμενα εκτός πίστας.

{VIDEO_1}

Σε ανάλογα υψηλά επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος, ο οποίος με την ανάλογη υποστήριξη από ένα πολυκάναλο ηχοσύστημα μετατρέπεται σε μια μοναδική εμπειρία. Ο χρήστης είναι σε θέση να ξεχωρίσει μία μηχανή από το άκουσμα της και μόνο, ενώ και τα πολλαπλά "σκασίματα" των εξατμίσεων στα απανωτά κατεβάσματα ταχυτήτων συναρπάζουν.

Για το τέλος αφήσαμε το multiplayer mode, για το οποίο με χαρά διαπιστώσαμε πως πρόκειται για την πλέον διασκεδαστική επιλογή που παρέχει το SBK 09. Τα περυσινά bugs έχουν εξαλειφθεί στο μέγιστο βαθμό, αν και για ακόμα μια φορά ο αριθμός των παικτών που μπορούν να αναμετρηθούν ταυτόχρονα περιορίζεται στους 8. Tην εμφάνισή τους κάνουν πολλά challenges, ενώ για πρώτη φορά παρουσιάζεται και η επιλογή για co-op, παρέχοντας τη δυνατότητα σε δύο ομάδες των δύο αναβατών, να ενώσουν τις δυνάμεις τους με απώτερο σκοπό την όσο το δυνατό υψηλότερη συγκομιδή βαθμών.

Εν κατακλείδι, το SBK 09 είναι μια δημιουργία που δείχνει σαφέστατα ότι η εταιρία έχει επαναπαυθεί στις δάφνες της και απολαμβάνει την μοναξιά της κορυφής σαν αποτέλεσμα της έλλειψης ανταγωνισμού. Αν και έχουν γίνει αρκετές βελτιώσεις, αυτές τελικά δεν είναι ουσιαστικές μιας και -για ακόμα μια χρονιά- η simulation φύση της δημιουργίας που παρέχει στο κοινό η Black Bean τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Γιώργος Τσακίρογλου