Star Ocean: The Last Hope

Η τελευταία ελπίδα για κάτι αξιόλογο από την Tri-Ace και τη Square Enix στο Xbox 360;

Μία εναλλακτική πραγματικότητα. Μία μελλοντική πεποίθηση. Ένα πιθανό μέλλον. Μία αναπόφευκτη εξέλιξη. Η τελευταία ελπίδα. Ξεκινώντας τον πρόλογο για το μεγαλύτερο ταξίδι που θα πραγματοποιήσουμε στο διάστημα, μας έρχονται στο μυαλό οι πέντε αυτές σκέψεις. Όπως πέντε είναι και τα κεφάλαια που απαρτίζουν τη σειρά Star Ocean. To τελευταίο ταξίδι στο διάστημα θα είναι ουσιαστικά το πρώτο αφού το The Last Hope αποτελεί prequel των γεγονότων που γνωρίσαμε μέχρι τώρα. Είναι όμως η γαλαξιακή αυτή εμπειρία η ομορφότερη; Ας δούμε τα πράγματα από την αρχή τους.

Οι πυλώνες της ιστορίας μας στήνονται στο έτος 2064 και έχουν ως φόντο τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γη βρίσκεται υπό το έλεος του πυρηνικού ολέθρου και απλά αναμένει την ολοκληρωτική καταστροφή της, μη μπορώντας κανείς να κάνει κάτι για να το αποτρέψει αυτό. Η ζωτική δραστηριότητα καθώς και ολόκληρη η ύπαρξη και πλάση τείνουν να εξαλειφθούν. Κάτι πρέπει να γίνει άμεσα.

"Η υπόθεση εξελίσσεται με ιδιαίτερα νωχελικούς ρυθμούς και διακόπτεται συχνά από quests και αναφορές που ξεφεύγουν από το γενικό της κορμό"

Η μόνη λύση είναι να καταφύγει η ανθρωπότητα στο διάστημα, προς αναζήτηση νέων πλανητών, ούτως ώστε να διατηρηθεί η ζωή και η δημιουργία. Έτσι, ιδρύεται μία ειδική οργάνωση, η Universal Science and Technology Administration (USTA), όπου σκοπό έχει να πραγματοποιήσει το όνειρο και την ελπίδα αναζήτησης νέων τόπων προς κατοίκηση στο διάστημα. Το 2087 το κατορθώνει και κατά αυτόν τον τρόπο ξεκινάει μία νέα ζωή για την ανθρωπότητα, μακριά από την ετοιμοθάνατη Γη. Εδώ ξεκινά και το νέο ημερολόγιο το οποίο αναφέρεται ως SpaceDate (SD) και σύμφωνα με το ημερολόγιο αυτό, η ιστορία μας τοποθετείται στο έτος 10.

Σε αυτό το σημείο να προσθέσουμε πως είναι όμορφο να ζούμε μέσω ενός videogame τη μεγαλύτερη φιλοδοξία του ανθρώπου, το να ζήσει δηλαδή στο διάστημα. Δυστυχώς, όμως, όσο ελκυστική φαίνεται να είναι η υπόθεση, αργά ή γρήγορα χάνεται μέσα σε μία μάλλον αργή και ρηχή απόδοση και τελικά δεν καταφέρει να εντυπωσιάσει αφού το ενδιαφέρον τείνει να είναι αστάθμητο.

Κάποιες καλά κρυμμένες αναφορές στα προηγούμενα παιχνίδια θα αιφνιδιάσουν ευχάριστα τους φίλους της σειράς ενώ ερεθίσματα από το Final Fantasy και το Valkyrie Profile θα εκπλήξουν όσους έχουν ασχοληθεί με τους τίτλους αυτούς (η Sarah Jerand συγκεκριμένα, θα ξυπνήσει αναμνήσεις που διχοτομούνται σε First Departure και Revenant Wings). Οι εκπλήξεις αυτές όμως θα γίνουν αντιληπτές μόνο σε όσους έχουν την εμπειρία των προηγούμενων παιχνιδιών. Οι υπόλοιποι, θα γνωρίσουν το ξεκίνημα μίας νέας ιστορίας, χωρίς όμως να τους διεγείρει το ενδιαφέρον η πλοκή της.

"Όσον αφορά τον οπτικό τομέα, τα γραφικά προσφέρουν μία déjà vu αίσθηση αφού είναι αναπόφευκτο να περάσει απαρατήρητη η εμφανέστατη ομοιότητά τους με το Infinite Undiscovery"

Η υπόθεση εξελίσσεται με ιδιαίτερα νωχελικούς ρυθμούς και διακόπτεται συχνά από quests και αναφορές που ξεφεύγουν από το γενικό της κορμό. Ως συνέπεια, θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά μέχρι να μας αποζημιώσει, έστω και στο ελάχιστο. Το τελευταίο μέρος του παιχνιδιού παραμένει και το καλύτερο αφού μετά από κόπο και βασάνων καταφέρνει να συγκινήσει και να διαφοροποιηθεί αισθητά από τους προκατόχους του.

Στο Last Hope οι χαρακτήρες μας θα κληθούν να ερευνήσουν πλανήτες με σκοπό την ασφαλή συνέχιση της ζωής. Θα γνωρίσουμε τους Edge Maverick, Reimi Saionji, Faize Sheifa Beleth, Lymle Lemuri Phi, Myuria Tionysus αλλά και πολλούς ακόμη. Το ψυχολογικό τους προφίλ αλλά και οι προσωπικές τους αναζητήσεις, καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν και να ενισχύσουν το δέσιμό μας μαζί τους. Γενικά, θα λέγαμε πως το βάθος των χαρακτήρων κτίζει κυματοθραύστες για την πλημμύρα της, κατά τα άλλα, ρηχής υπόθεσης. Φυσικά, υπάρχουν ομάδες, φυλές και οργανώσεις που θα επιχειρήσουν να σταθούν εμπόδιο στις αναζητήσεις μας. Grigori, Cardianon και Phantoms είναι οι κύριοι εχθροί μας ενώ δε λείπουν και τα δεκάδες τέρατα που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε.

{PAGE_BREAK}

Όσον αφορά τον οπτικό τομέα, τα γραφικά προσφέρουν μία déjà vu αίσθηση αφού είναι αναπόφευκτο να περάσει απαρατήρητη η εμφανέστατη ομοιότητά τους με το Infinite Undiscovery. Σε αυτό ίσως οφείλεται η χρήση της μηχανής Infinite Engine (ναι, η εμμονή με την κακή απεικόνιση του μαύρου παραμένει και εδώ). Το άλμα όμως από τον προαναφερθέν τίτλο δεν είναι μεγάλο, με αποτέλεσμα τα γραφικά να μην καταφέρνουν να προσφέρουν ένα διαγαλαξιακό οπτικό…οργασμό. Υπάρχουν κάποια πανέμορφα τοπία αλλά στην πλειοψηφία τους λανθάνουν αξιόλογου σχεδιασμού και μάλλον πάσχουν από κενή προσωπικότητα, κοινότυπο σχεδιασμό και ρηχή φυσική.

"Κάποιες καλά κρυμμένες αναφορές στα προηγούμενα παιχνίδια θα αιφνιδιάσουν ευχάριστα τους φίλους της σειράς ενώ ερεθίσματα από το Final Fantasy και το Valkyrie Profile θα εκπλήξουν όσους έχουν ασχοληθεί με τους τίτλους αυτούς"

Επιπλέον, κάποιες τοποθεσίες δείχνουν να χάνονται μέσα στο έντονο aliasing ενώ η διαστημική αισθητική περισσότερο κουράζει παρά εντυπωσιάζει. Την κατάσταση έρχεται να σώσει η Visual Works όπου μας προσφέρει υπέροχες FMV και CG στιγμές. Ακόμα, ο σχεδιασμός των πρωταγωνιστών είναι ικανοποιητικός και κάποιοι από τους χαρακτήρες έχουν μία ιδιαίτερη και αξιόλογη εμφάνιση. Δυστυχώς, δεν ισχύει το ίδιο και για τους υπόλοιπους χαρακτήρες, οι οποίοι απογοητεύουν με την απουσία κάθε δημιουργικότητας και φαντασίας στη σχεδίασή τους.

Σε αντίθεση με τα γραφικά, ο ακουστικός τομέας κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του. Από τη μία έχουμε όμορφα ακουστικά και ηχητικά θέματα, τόσο στη γενική ενορχήστρωση όσο και στις απολήξεις των επιθέσεων. Η μουσική σίγουρα δεν αγγίζει τα επίπεδα άλλων δημιουργιών της Square Enix, τουλάχιστον όμως αποδίδει σωστά το ρόλο της και εξυπηρετεί ακόμα καλύτερα το σκοπό της. Από την άλλη έχουμε να…αντιμετωπίσουμε ένα από τα πιο απαράδεκτα και ενοχλητικά voice overs που έχουμε ακούσει ποτέ σε παιχνίδι ρόλων και μη. Πραγματικά για πολλούς θα αποτελέσουν μια δοκιμασία για τα αυτιά πριν καταλήξουν σε…τραγωδία.

Η μεταγλώττιση από το ιαπωνικό στο αγγλικό voice dub αλλά και το γενικότερο voice acting είναι επιεικώς απαράδεκτα. Η απουσία του lip sync και οι μακροσκελείς και ρηχοί διάλογοι επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο το φαινόμενο αυτό. Πολλές φορές θα θέλουμε να προσπεράσουμε τα in-game videos καθότι κουράζουν σε μεγάλο βαθμό από τους επίπονους διαλόγους.

Το δυνατότερο στοιχείο που καταφέρνει να κάνει την όλη εμπειρία να ξεφύγει από τη μετριότητα είναι το αναμφισβήτητα ενδιαφέρον gameplay του τίτλου και ειδικά το σύστημα μάχης, το οποίο είναι από τα καλύτερα που έχουν εμφανιστεί ποτέ σε τίτλο RPG. Εξάλλου, μιλάμε για την Tri-Ace που μέχρι τώρα μας έχει προσφέρει εκπληκτικά δείγματα gameplay με πολύ ζωντανό παράδειγμα το Valkyrie Profile 2: Silmeria. Το σύστημα μάχης λοιπόν αποτελείται από υφές που συναντάμε σε action/ RPG τίτλους, αφού καταργεί το turn based system καθώς και την αναμονή αλλά και το χρόνο. Κι αν προσθέσουμε το γεγονός πως απουσιάζουν πλήρως οι random μάχες, τότε έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιαίτερα άμεσο σύστημα μάχης, που ξυπνά τον παίκτη από το λήθαργο και την παθητική συμμετοχή, στοιχεία που κυριαρχούν στην κατηγορία.

"Στο Last Hope έχουμε να…αντιμετωπίσουμε ένα από τα πιο απαράδεκτα και ενοχλητικά voice overs που έχουμε ακούσει ποτέ σε παιχνίδι ρόλων"

Σε κάθε μάχη μπορούμε να έχουμε μέχρι τέσσερις χαρακτήρες και να ελέγχουμε όποιον επιθυμούμε ενώ οι υπόλοιποι θα ελέγχονται από τη CPU με συμπεριφορά που θα έχουμε καθορίσει εμείς από το ειδικό μενού. Πατώντας συνεχώς το πλήκτρο Α μπορούμε να εκτελούμε επιθέσεις ή combos χωρίς να υπάρχει κανένας χρονικός ή ποσοτικός περιορισμός.

Επίσης, μπορούμε να συνδυάσουμε τις επιθέσεις μας πατώντας τα πλήκτρα RT ή LT για ακόμα περισσότερη ζημιά αλλά και πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα ενώ αργότερα στην περιπέτεια θα μπορούμε να συνδυάζουμε κινήσεις μεταξύ χαρακτήρων για ακόμα πιο φαντασμαγορικές επιθέσεις. Αυτό μπορεί να ενισχυθεί με την επιλογή Private Actions (ΡΑ) όπου θα μπορούμε να ενώνουμε δύο χαρακτήρες με αποτέλεσμα να αναπτύσσουν δυνάμεις και μοναδικούς συνδυασμούς επιθέσεων.

Κρατώντας πατημένο το πλήκτρο Β και πατώντας το μοχλό προς την κατεύθυνση της επίθεσης του αντιπάλου μας μπορούμε να αποφύγουμε την επίθεσή του, να παγώσουμε το χρόνο και να εκτελέσουμε ένα “Blind Side”, μια κίνηση "bullet time" η οποία θα μας τοποθετήσει πίσω από τον αντίπαλο, δίνοντάς μας την ευκαιρία για ένα Critical Hit. Επίσης, όσο δεχόμαστε ή πραγματοποιούμε επιθέσεις γεμίζει η μπάρα "Rush". Όταν αυτή γεμίσει πλήρως, έχουμε τη δυνατότητα να εκτελέσουμε πιο αποτελεσματικά combos αλλά και Critical Hits.

{PAGE_BREAK}

Κατά τη διάρκεια της μάχης υπάρχει δεξιά της οθόνης μία μπάρα κρυστάλλων, που μπορούν να τη συμπληρώσουν μέχρι και 14 κρύσταλλοι. Τα διαθέσιμα χρώματα είναι τέσσερα αλλά μπορούμε να γεμίσουμε και τις 14 υποδοχές με κρυστάλλους ενός χρώματος. Για παράδειγμα, ο μπλε κρύσταλλος αποκτάται με κάθε Critical Hit που εκτελούμε. Η συγκέντρωση τους καθιστά πολλαπλάσια χρηματικών ποσών, ενέργειας κλπ., που μας αμείβουν στο τέλος κάθε μάχης. Αρκεί όμως να δεχτούμε ένα Critical Hit από τον αντίπαλό μας ώστε να τους χάσουμε.

Επιπροσθέτως, υπάρχει και ένα ειδικό επιμέρους σύστημα ανάπτυξης της στρατηγικής των παικτών, το λεγόμενο ΒΕΑΤ (Battle Enhancement Attribute Type) system, σύμφωνα με το οποίο μπορούμε να καθορίσουμε τη συμπεριφορά του κάθε χαρακτήρα. Μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε επιθετική ή αμυντική, ακόμα και συνδυασμό αυτών.

{VIDEO_1}

Αν προσθέσουμε τη δυνατότητα δημιουργίας αντικειμένων, τα πληθωρικά μενού αλλά και τη δυνατότητα επιλογής δυσκολίας, τότε έχουμε να κάνουμε με ένα από τα πληρέστερα gameplay στην κατηγορία των παιχνιδιών ρόλων.

Ακόμα, όπως θα περιμέναμε από έναν RPG τίτλο, υπάρχουν αμέτρητες περιοχές προς εξερεύνηση αλλά και αρκετά side-quests που μπορούμε να επιλέξουμε ώστε να ανακαλύψουμε καλά κρυμμένα μυστικά. Τοιούτως, ο τίτλος έχει μεγάλη διάρκεια και έκταση που μας περιμένει να τη διασχίσουμε σε 3 DVD-Roms. Αξίζει να προσθέσουμε πως για πρώτη φορά στη σειρά δίνεται η δυνατότητα να ελέγξουμε το αεροσκάφος μας και να περιηγηθούμε στο διάστημα δια μέσου του «ωκεανού των αστεριών». Ένα στοιχείο που τείνει να επεμβαίνει αρνητικά στην εξερεύνηση, αλλά και στις μάχες, είναι η ενοχλητική κάμερα. Ειδικά σε στενές περιοχές είναι ικανή να προκαλέσει σύγχυση όπως επίσης και στις μάχες κατά τη διάρκεια εναλλαγής των χαρακτήρων μας. Τέλος, κάτι που είναι απορίας άξιο για το πως υλοποιήθηκε είναι το toggle button που αφορά την ενεργοποίηση run ή walk του χαρακτήρα μας…

"Σε κάθε μάχη μπορούμε να έχουμε μέχρι τέσσερις χαρακτήρες και να ελέγχουμε όποιον επιθυμούμε ενώ οι υπόλοιποι θα ελέγχονται από τη CPU με συμπεριφορά που θα έχουμε καθορίσει εμείς από το ειδικό μενού"

Εν κατακλείδι, το Star Ocean: The Last Hope προσπαθεί να μας μυήσει σε μια sci-fi RPG εμπειρία συνδυάζοντας τη μαγεία και τη δράση με την περιπέτεια και τις μελλοντικές ανησυχίες και αναζητήσεις του ανθρώπινου είδους. Μέσα σε ένα μάλλον ξεθωριασμένο σεναριακό πλαίσιο, το Last Hope αποτυγχάνει να αποδώσει τη Sci-Fi εμπειρία που εισπράξαμε στο Mass Effect και σε επίπεδο παιχνιδιού ρόλων μόλις που καταφέρνει να ξεπεράσει τα Infinite Undiscovery και The Last Remnant.

Αναμενόμενα, δεν καταφέρνει να αναδειχτεί και, δυστυχώς, απομακρύνει το ανεξίτηλο σημάδι που άφησαν τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς. Αν ισχύει αυτό που ισχυρίζεται ο παραγωγός του τίτλου, Yoshinori Yamagishi -πως πρόκειται για τον τελευταίο τίτλο Star Ocean- τότε το The Last Hope δεν καταφέρνει να αποθεώσει τη σειρά με μια θεαματική κορύφωση και σίγουρα αφήνει αλλοιωμένη την ηθική αποτίμηση του παίκτη με ένα αίσθημα ανολοκλήρωσης. Δε θέλουμε να δώσουμε την εντύπωση πως το The Last Hope είναι κακό παιχνίδι, απλά πάσχει από πολλά προβλήματα και γενικά δεν καταφέρνει να ανταπεξέλθει στις (ιδιαίτερα υψηλές) προσδοκίες μας, ενώ δεν μπορεί να συγκριθεί με τα προηγούμενα μέρη της σειράς και ειδικά με το Till The End of Time.

Οι οπαδοί της σειράς Star Ocean, αλλά και των RPG εν γένει, θα εντοπίσουν στοιχεία που θα τους κρατήσουν μέχρι το τέλος. Οι υπόλοιποι πιθανότατα θα χαθούν στο διάστημα και ίσως αναζητήσουν αλλού την προσωπική τους χαμένη οδύσσεια…

Στάθης – Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος