Indiana Jones and the Staff of Kings

O Indiana Jones σε νέες περιπέτειες!

Ο Indiana Jones θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους action heroes που έχουν περάσει από τη μεγάλη οθόνη. Με τις πρώτες τρεις εκπληκτικές ταινίες στο ενεργητικό του (η τέταρτη έλαβε μεικτές κριτικές) απέκτησε εύκολα ένα φανατικό κοινό γύρω του. Ήταν επόμενο φυσικά να ακολουθήσουν πάρα πολλά βιβλία, κόμικς και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Από platform games στις 8bit και 16bit κονσόλες, σε δύο εκπληκτικά point & click adventures στα PC και μετά σε δυο πολύ δυνατά action adventures στα πρότυπα του Tomb Raider. Μετά όμως, σιγή. Έτσι, όταν η LucasArts έκανε επίδειξη της νέας της μηχανής,  ονόματι "Euphoria", μέσω του ήρωα σε ένα παιχνίδι που θα έκανε την εμφάνισή του στα PC, PS3 και Xbox 360, οι φίλοι του Indy αναθάρρησαν.

Δυστυχώς, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ικανοποιητικά. Η δυσκολία στη δημιουργία του Force Unleashed, ανάγκασε τη LucasArts να μεταθέσει σε αυτό όλο το προσωπικό που ασχολούταν με τη νέα περιπέτεια του Indy, με το τελευταίο να παγώνει και να κινδυνεύει να ακυρωθεί. Ξαφνικά, από το πουθενά εμφανίστηκε ένα νέο trailer για ένα παιχνίδι, το οποίο πλέον έδειχνε πως ήταν ένα project βασισμένο στο Wii (με αναμενόμενο port για το PS2).

"Τα γεγονότα θα μας οδηγήσουν στην αποκάλυψη πως οι Ναζί ψάχνουν για το λεγόμενο "Staff of Kings", ένα θρυλικό αντικείμενο, το οποίο λέγεται πως ήταν το μαγικό ραβδί που χρησιμοποίησε ο Μωυσής"

Η απόφαση αυτή εξέπληξε το κοινό, αφού αυτομάτως κατέστη αδύνατο να δούμε το παιχνίδι να χρησιμοποιεί την euphoria έτσι όπως μας είχαν προϊδεάσει στο αρχικό trailer. Παρόλα αυτά, ο κόσμος διψούσε για μια νέα περιπέτεια του Dr. Jones και συνέχισε να περιμένει καρτερικά την έλευση του νέου του παιχνιδιού που πλέον έγινε γνωστό με τον τίτλο “The Staff of Kings”. Άξιζε όμως αυτή η αναμονή; Είναι το SoK το παιχνίδι που όλοι περιμέναμε; Αυτό το ερώτημα θα επιχειρήσουμε να σας απαντήσουμε παρακάτω. Το σενάριο είναι απολύτως πιστό στο τυπικό κλίμα της σειράς. Η περιπέτεια ξεκινάει στο Σουδάν όπου ο Indiana Jones ψάχνει να βρει κάποιο χαμένο θησαυρό.

Κλασικά, μόλις τον βρίσκει, ένας αντίζηλός του εμφανίζεται και τον παίρνει από τα χέρια του, δίνοντας έτσι το έναυσμα για την έναρξη μιας νέας περιπέτειας. Σύντομα, τα γεγονότα θα μας οδηγήσουν στην αποκάλυψη πως οι Ναζί ψάχνουν για το λεγόμενο "Staff of Kings", ένα θρυλικό αντικείμενο, το οποίο λέγεται πως ήταν το μαγικό ραβδί που χρησιμοποίησε ο Μωυσής για να κόψει στη μέση την Ερυθρά Θάλασσα και να ελευθερώσει τους Εβραίους από τον αιγυπτιακό ζυγό. Δεν γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνάμεις του, αλλά για να το κυνηγάνε τα τσιράκια του Φύρερ, σίγουρα θα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες αν πέσουν σε λάθος χέρια.

Σε γενικές γραμμές έχουμε να κάνουμε με μια παραδοσιακή και αρκετά καλή ιστορία στον κόσμο του Indiana Jones, γεμάτη μυστήριο, προδοσία, δολοπλοκίες, Ναζί, μάχες, εγκαταλελειμμένους ναούς και, φυσικά, τα πολυαγαπημένα μας φίδια! Το πρόβλημα όμως εμφανίζεται στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται αυτή η ιστορία. Η δημιουργός A2M δείχνει να φοβάται να αναλύσει το κεντρικό σενάριο και να ξεδιπλώσει ιστορικά στοιχεία. Και, δυστυχώς, η όποια πρόοδος γίνεται πολύ αργά και σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσω ορισμένων κινηματογραφικών σκηνών, οι οποίες είναι απότομα δοσμένες και συχνά δεν έχουν συνοχή, αφήνοντας "τρύπες" που ο παίκτης αναγκάζεται να συμπληρώσει με τη φαντασία του.

"Η μηχανή γραφικών θυμίζει εποχές του PS2, αν και παραδεχόμαστε πως είναι από τις πολύ καλές εποχές του PS2"

Όλα αυτά οδηγούν στο δυστυχές αποτέλεσμα του να παραγκωνίζεται η ιστορία στο μυαλό του παίκτη και συχνά να ξεχνά το γιατί κάνει αυτό που κάνει κάθε δεδομένη στιγμή. Και αυτό είναι δυσάρεστο, γιατί ο σκελετός για το σωστό χτίσιμο της ιστορίας ήταν εξαιρετικός. Η εφαρμογή της, όμως, χωλαίνει σε πολλά σημεία.

Προχωρώντας στον τεχνικό τομέα του τίτλου, θα πούμε απλά πως το αποτέλεσμα είναι μεικτό. Η μηχανή γραφικών θυμίζει εποχές του PS2, αν και παραδεχόμαστε πως είναι από τις πολύ καλές εποχές του PS2. Έτσι, καθίσταται δυνατό να δούμε ορισμένα εντυπωσιακά αποτελέσματα όπως μαγευτικό draw distance, δυνατά εφέ φωτισμού (ορισμένα από τα καλύτερα που έχουμε δει στο Wii) και ιδιαίτερα πλούσια λεπτομέρεια στη διακόσμηση και το σχεδιασμό ορισμένων χώρων (ειδικά σε ένα παλάτι, η λεπτομέρεια στις τοιχογραφίες είναι εφάμιλλη με αυτή τίτλων στις HD κονσόλες.).

Δυστυχώς, το συνολικό αποτέλεσμα δείχνει τόσο όμορφο μόνο όταν παραμένει σταθερό. Όταν μπαίνει κάποιο animation στο παιχνίδι, η ποιότητα πέφτει κατακόρυφα. Ακόμα και ο χαρακτήρας του Indy, που έχει αρκετά καλό σχεδιασμό (αν και θα λέγαμε πως διαφέρει αρκετά από τον Harrison Ford), διαθέτει ένα περίεργο και με σπασμωδικές κινήσεις animation. Εκεί, όμως, που η ποιότητα κάνει βουτιά είναι στο σχεδιασμό των εχθρών του Indy. Τα μοντέλα είναι τόσο άσχημα σχεδιασμένα και με τόσο περίεργη κίνηση, που φέρνουν στο μυαλό την εποχή του πρώτου  Playstation! Η δε κορύφωση του κακού σχεδιασμού εμφανίζεται στα απαράδεκτα animations των προσώπων των προαναφερθέντων χαρακτήρων.

{PAGE_BREAK}

Ευτυχώς, στον ηχητικό τομέα, για άλλη μια φορά η LucasArts παραδίδει μαθήματα. Το voice acting βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα ενώ τα εφέ είναι πάντοτε πιστευτά και ενισχύουν ιδιαιτέρως την εμπειρία. Η πραγματική μαγεία, όμως, εντοπίζεται στη μουσική επένδυση του τίτλου, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν παλαιά αλλά και νέα κομμάτια που δένουν άψογα στην κάθε σκηνή και αναλαμβάνουν το ρόλο να ξεσηκώσουν τον παίκτη. Ρόλο που τον καταφέρνουν στην εντέλεια με περισσή ορχηστρική μαεστρία. Ας περάσουμε όμως, στο κομβικό σημείο κάθε τίτλου του Wii: το gameplay. Ως ένα γνήσιο action adventure που είναι, σε γενικές γραμμές ξέρουμε τι πρέπει να περιμένουμε από το Staff of Kings.

H περιπέτεια περιλαμβάνει αναρρίχηση σε διάφορα σημεία, χρήση του μαστιγίου για να υπερπηδήσουμε χάσματα, επίλυση μηχανικών και μη γριφων με τη βοήθεια της δύναμης και του μυαλού και, φυσικά, αρκετές μάχες με εχθρούς. Όλα αυτά, δίνονται με έναν αρκετά καλοστημένο τρόπο και δεν αφήνουν περιθώρια για παράπονα. Και αν και ορισμένοι γρίφοι είναι ιδιαίτερα απλοί, κάποιοι άλλοι λάμπουν από πρωτοτυπία και πραγματικά στέκονται επάξια δίπλα σε γρίφους από adventure games.

"Δυστυχώς, το Wii Remote χρησιμοποιείται τόσο πολύ, που στην κυριολεξία o παίκτης μπορεί και να ιδρώσει από την κούραση!"

Το πρόβλημα που εμφανίζεται, όμως, είναι στο χειρισμό, ο οποίος είναι πραγματικά εκνευριστικός. Μετά από σχεδόν τρία χρόνια από την κυκλοφορία του Wii, θα περιμέναμε οι developers να έχουν καταλάβει ότι δεν γίνεται να χρησιμοποιούν την κίνηση του Wii Remote για το παραμικρό. Δυστυχώς, το Wii Remote χρησιμοποιείται τόσο πολύ, που στην κυριολεξία o παίκτης μπορεί και να ιδρώσει από την κούραση! Το μαστίγιο έχει τρεις διαφορετικές κινήσεις ενώ η μάχη σώμα με σώμα έξι βασικές και άλλες έξι δευτερεύουσες, με αποτέλεσμα στον πανικό της μάχης να χάνουμε…τα αυγά και τα πασχάλια.

Μπορούμε να πιάσουμε έναν εχθρό και να τον χτυπήσουμε με γροθιές, κουτουλιές και γονατιές, να τον πετάξουμε επάνω σε ένα τοίχο ή και να τον χτυπήσουμε με δύναμη σε κάποιο αντικείμενο. Με το μαστίγιο μπορούμε να τον αφοπλίσουμε και να τον πιάσουμε από το λαιμό, τη μέση ή τα πόδια και να τον φέρουμε κοντά μας ώστε να τον χτυπήσουμε.

Τέλος, ορισμένοι εχθροί απαιτούν διαφορετική προσέγγιση καθώς δεν μπορούμε να τους χτυπήσουμε με συμβατικά μέσα. Το θετικό είναι πως όλες οι κινήσεις αναγνωρίζονται αρκετά καλά από το χειριστήριο. Το αρνητικό είναι ότι μέσα στον πανικό, είναι αδύνατον να τα θυμόμαστε όλα αυτά και, απλά, καταλήγουμε να…χτυπιόμαστε σε μια προσπάθεια επιβίωσης. Επίσης, αν και η αναγνώριση των κινήσεων είναι ικανοποιητική, η μεταφορά τους στο παιχνίδι καθυστερεί, με αποτέλεσμα ο Indy να μένει πίσω 3-4 κινήσεις, συχνά με ολέθρια αποτελέσματα.

"Το ευχάριστο είναι ότι υπάρχουν πολλά κρυμμένα μυστικά (hidden treasures, glory moves), τα οποία ωθούν τον παίκτη να ασχοληθεί ξανά με τον τίτλο προκειμένου να ξεκλειδώσει και ορισμένα ενδιαφέροντα extras"

Ένα τέτοιο σύστημα μάχης θα δούλευε αρκετά καλά αν το χρησιμοποιούσαμε στα πρότυπα του νέου Prince of Persia και αντιμετωπίζαμε έναν αντίπαλο κάθε φορά. Αλλά όταν το παιχνίδι μας φέρνει αντιμέτωπους με 5-6 αντιπάλους κάθε φορά, ο χαμός που θα επακολουθήσει είναι βέβαιος.

Έτσι, οδηγούμαστε εξ αναγκασμού σε ένα συνεχές κρυφτούλι, μέσα από το οποίο τρέχουμε, εξαπολύουμε ένα-δυο χτυπήματα και τανάπαλιν. Σε ορισμένα σημεία, η κατάσταση θα δυσκολέψει επικίνδυνα και τότε ο Indy θα αναγκαστεί να βασιστεί στο πιστό του περίστροφο. Το πρόβλημα με αυτά τα τμήματα του παιχνιδιού εντοπίζεται στο ότι το μετατρέπουν σε ένα κοινότυπο on-rails shooter, στο οποίο κρυβόμαστε και πυροβολούμε ορισμένους εχθρούς που βγαίνουν σε συγκεκριμένα σημεία. Μάλιστα, στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν θα χρειαστεί καν να τους πετύχουμε αφού στο περιβάλλον υπάρχουν κάποια αντικείμενα που…θα κάνουν τη δουλειά για εμάς. Σε γενικές γραμμές, τα προαναφερθέντα τμήματα του gameplay είναι ανούσια και μάλλον πρέπει να αντιμετωπιστούν ως διαλείμματα από την κυρίως περιπέτεια και το συνεχές…κούνημα του Wii Remote.

{PAGE_BREAK}

H υπερβολική χρήση του Wii Remote δεν σταματάει στις μάχες. Θα το χρησιμοποιήσουμε σε πάρα πολλούς γρίφους, σε διάφορες action timed sequences (όπως στα God of War, Fahrenheit, Force Unleashed κ.λπ.), σε στιγμές που o Indy θα γλιστρήσει ή θα πέσει σε κάποια παγίδα και, τέλος, στο χειρισμό ορισμένων οχημάτων (όπως αεροπλάνα και αυτοκίνητα). Σε αυτά τα δυο, ο χειρισμός δίνει ρεσιτάλ κακού σχεδιασμού καθώς υπακούει μεν στις εντολές μας, αλλά την ίδια στιγμή τα οχήματα αδυνατούν να ακολουθήσουν μια ευθεία γραμμή για περισσότερο από ένα δέκατο του δευτερολέπτου…

Αυτή η νέα περιπέτεια του Indiana διαρκεί περίπου οκτώ ώρες. Το ευχάριστο είναι ότι υπάρχουν πολλά κρυμμένα μυστικά (hidden treasures, glory moves), τα οποία ωθούν τον παίκτη να ασχοληθεί ξανά με τον τίτλο προκειμένου να ξεκλειδώσει και ορισμένα ενδιαφέροντα extras -όπως το υπέροχο Han Solo skin.

{VIDEO_1}

Τέλος, στα extras του παιχνιδιού βρίσκεται κρυμμένο το καλύτερο adventure της LucasArts (και κατά την άποψη του υπογράφοντος, όλων των εποχών) το εκπληκτικό Indiana Jones and the Fate of Atlantis, ένα παιχνίδι με τεράστια αντοχή στο χρόνο, εκπληκτικό σενάριο και γρίφους που είναι σίγουρο πως θα λατρέψει ο καθένας.

Τι μπορούμε, λοιπόν, να πούμε για αυτή τη νέα περιπέτεια του Indiana Jones; Δυστυχώς, ότι κρατάει αποστάσεις από το επίπεδο που ίσως περίμεναν οι θιασώτες της σειράς καθώς οι μάχες απογοητεύουν και αναμένεται να εκνευρίσουν τους περισσότερους. Όμως, το σενάριο είναι αρκετά ενδιαφέρον, η ατμόσφαιρα πειστική, ο τεχνικός τομέας ικανοποιητικός και, γενικότερα, ο τίτλος προσφέρει αρκετή διασκέδαση. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια γνήσια Indiana Jones περιπέτεια, που κάθε φίλος της σειράς θα ευχαριστηθεί αν ασχοληθεί μαζί της, αρκεί να οπλιστεί με υπομονή για τις μάχες!

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος