Marvel Vs Capcom 2

Μια ευχάριστη έκπληξη που ήρθε από τα παλιά…

Είναι φορές που υποσυνείδητα αναζητούμε στη σκέψη μας κάποια από τα παιχνίδια που αγαπήσαμε στο παρελθόν… Ειδικά όταν απογοητευόμαστε από πρόσφατες και σχετικές κυκλοφορίες, θυμόμαστε τις καλές εκείνες στιγμές που παίζαμε τα παιχνίδια που αγαπούσαμε. Αν, για τον οποιοδήποτε λόγο, η εύρεσή τους είναι δύσκολη ή φαντάζει επίπονη και κουραστική διαδικασία, τότε νοσταλγούμε ακόμη περισσότερο τις στιγμές που ζήσαμε με τα παιχνίδια που αναπολούμε… Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με το Marvel vs Capcom 2. To GameOver είχε ετοιμάσει στο παρελθόν ένα αφιέρωμα στη σειρά Street Fighter και από τότε είχε προβλέψει πως η επανακυκλοφορία του τίτλου αυτού δε φάνταζε απραγματοποίητη.

Έτσι λοιπόν, βρεθήκαμε και πάλι να παίζουμε ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν, τουλάχιστον για το είδος του. Η χαρά και η συγκίνηση είναι απερίγραπτες κι αν μη τι άλλο ξυπνούν αναμνήσεις μιας ολόκληρης δεκαετίας. Παίζοντας κανείς το παιχνίδι αυτό και διαβάζοντας τις σειρές αυτές, εύκολα μπορεί να σκεφτεί ότι η παρουσίαση αυτή αγγίζει την υφή των Classic Reviews… Κι έτσι είναι.

Wanna Take You For a Ride? Η μαγεία του gameplay

Πιθανότατα, το μοναδικό παιχνίδι "ξύλου" που μας κάνει πραγματικότητα τις ονειρεμένες Dream Teams που φάνταζαν απλά εξωπραγματικές μέσα στο μυαλό μας! Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί να φτιάξει μία ομάδα που να αποτελείται από τους Iron Man, Hulk και Mega Man; Ή μήπως Ryu, Ken και Cyclops; Ας μην ξεχνάμε και τις θηλυκές υπάρξεις όμως. Chun Li, Morrigan και Storm; Ή μήπως Psylocke, Rogue και Jill Valentine; Επιπλέον, πως θα σας φαινόταν μία ομάδα Χ-ΜΕΝ να αντιμετωπίζει μία αντίστοιχη ομάδα Street Fighter;

Οι επιλογές αμέτρητες αν αναλογιστεί κανείς ότι ο τίτλος περιλαμβάνει 56 διαθέσιμους χαρακτήρες που μοιράζονται τόσο στο σύμπαν της Marvel όσο και της Capcom. Φανταστείτε να φτιάχνετε μία ομάδα που θα έχει να αντιμετωπίσει τη Νέμεση του κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Σκεφτείτε μία ομάδα από τους Wolverine, Guile και Psylocke να έχουν να αντιμετωπίσουν αντιστοίχως τους Sabretooth, M. Bison και Spiral. Πραγματικά, μάχες ονειρικών διαστάσεων και τιτάνιων συγκρούσεων. Κι όλα αυτά μέσα σε πολύχρωμα, δισδιάστατα περιβάλλοντα με έντονα χρώματα και πυροτεχνικές λάμψεις. Η μαγεία των sprites επιστρέφει.

Αφού λοιπόν επιλέξουμε την ομάδα μας, η οποία θα αποτελείται από τρία μέλη, μπαίνουμε στον αγώνα με σκοπό να νικήσουμε τον μεγάλο κακό της υπόθεσης, τον ζόρικο Abyss. Ο κάθε χαρακτήρας διαθέτει τις κινήσεις-υπογραφές του, τις οποίες μπορεί να εξαπολύσει στη μάχη επιφέροντας τη μέγιστη δυνατή ζημιά στον αντίπαλό του. Σε αυτό θα μας βοηθήσουν και οι άλλοι δύο χαρακτήρες που έχουμε αφού θα μπορούμε να συνδυάζουμε επιθέσεις–combo με τη βοήθειά τους. Επιπλέον, θα μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τους εναλλάσσουμε ούτως ώστε να εφαρμόσουμε διαφορετική στρατηγική ή, απλά, για να αναπληρώσουν λίγη από την πολύτιμη ενέργειά τους. Αρκεί να πατήσουμε χαμηλή γροθιά και χαμηλή κλωτσιά ή δυνατή γροθιά και δυνατή κλωτσιά μαζί.

Με τις επιλογές Assist μπορούμε να καλέσουμε την υπόλοιπη ομάδα μας ούτως ώστε να εκτελέσουν μία αυτόνομη κίνηση, την οποία θα έχουμε διαλέξει από την οθόνη επιλογής χαρακτήρων. Όσο εκτελούμε απλές επιθέσεις, τόσο γεμίζει και η αντίστοιχη μπάρα για τις ειδικές μας επιθέσεις.

{VIDEO_1}

Όταν γεμίσει επαρκώς μπορούμε να εκτελέσουμε την ειδική κίνηση του χαρακτήρα μας ή να πατήσουμε ταυτοχρόνως και τις δύο επιλογές assist, ούτως ώστε να πραγματοποιήσουμε την τριπλή συνδυασμένη επίθεση όλων των ηρώων μας. Τόσο απλά!

Το μόνο που χρειάζεται για αυτή την τριπλή επίθεση είναι να έχει φτάσει η μπάρα μας στο επίπεδο 3. Βέβαια, προκειμένου να αναδειχτούμε νικητές απέναντι στην απαιτητική CPU θα χρειαστούμε αρκετή προπόνηση, ούτως ώστε να μάθουμε απόλυτα τους αγαπημένους μας ήρωες. Κάποιες κινήσεις γίνονται εύκολα ενώ άλλες θα χρειαστούν καιρό μέχρι να τις κατακτήσουμε. Ωστόσο, όσοι ασχολούνται καιρό με αντίστοιχα παιχνίδια, δε θα συναντήσουν κανένα απολύτως πρόβλημα στον τομέα αυτόν.

{PAGE_BREAK}

Μονομάχος στην HD Arena: Η απεικόνιση

Δικαιολογημένα, πολλοί περιμέναμε μια HD επανέκδοση του Marvel vs Capcom 2, όπως ακριβώς τη γευτήκαμε και με το Super Street Fighter 2 Turbo HD, κάτι που -δυστυχώς- τελικά δε συνέβη. Παρόλα αυτά, ο τίτλος δείχνει το ίδιο όμορφος όπως όταν κυκλοφόρησε στο SEGA Dreamcast περίπου μια δεκαετία πριν. Επιπροσθέτως, η Capcom κατάφερε να προσαρμόσει το παιχνίδι στην HD γενιά με ένα ιδιαίτερα θελκτικό αποτέλεσμα κι επιπλέον, μας δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουμε το φίλτρο που προτιμούμε περισσότερο προκειμένου να απολαύσουμε το δισδιάστατο αριστούργημά της.

Έτσι λοιπόν, μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε τρία φίλτρα: Στο Classic, το οποίο διατηρεί το γενικό σύνολο των textures και των sprites του αυθεντικού παιχνιδιού αναλλοίωτο, στο Smooth , το οποίο λειαίνει την ανάλυση αλλά ως αποτέλεσμα έχουμε τη γνωστή θολούρα που παρεμβάλλεται ανάμεσα στη ροή του frame rate αλλά και, τέλος, στο Crisp, όπου σε πολλούς θα θυμίσει ανάλυση σε στυλ Sharp απεικόνισης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα καθαρότερα γραφικά αλλά και πιο έντονα και συνάμα «κοφτερά» και ίσως λίγο πιο τραχιά και άγρια.

Επιπλέον, υπάρχει και η υποστήριξη Widescreen καθώς και οι γνωστές αναλογίες 16:9 και 4:3. Αναλόγως, λοιπόν, την τηλεόραση που έχουμε αλλά και το προσωπικό μας γούστο, μπορούμε να επιλέξουμε την καταλληλότερη ρύθμιση για εμάς -και τα μάτια μας- ούτως ώστε να ζήσουμε στο έπακρο μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία των fighting παιχνιδιών. Είναι όμως αρκετή η προσθήκη αυτή για να ξεπεράσουμε την απογοήτευση από την απουσία HD απεικόνισης, που εισπράξαμε όταν ανακοινώθηκε ο τίτλος; Οι απαντήσεις σίγουρα ποικίλουν, αλλά το μόνο αναμφίβολο είναι το γεγονός πως ένας από τους ομορφότερους τίτλους επέστρεψε, χωρίς την HD αναγέννηση βέβαια αλλά με ένα αξεπέραστα νοσταλγικό retro άρωμα, που από μόνο του αποτελεί πολύτιμο απόκτημα στη συλλογή μας.

Ανανεωμένος φαίνεσαι! Κάτι θα άλλαξες επάνω σου

Ε…όχι ακριβώς. Πέρα από τις επιλογές φίλτρου των γραφικών αλλά και του μεγέθους τις οθόνης, δεν υπάρχουν ακόμα πολλές προσθήκες σε σχέση με το κλασικό Marvel vs Capcom 2. Οι σημαντικότερες προσθήκες (αλλαγές) είναι η δυνατότητα επιλογής όλων των χαρακτήρων από την αρχή χωρίς καν να χρειαστεί να τους ξεκλειδώσουμε, όπως ακριβώς ξεκλειδωμένα είναι και όλα τα χρώματα στις στολές τους.

Επιπλέον, υπάρχει εξαρχής η δυνατότητα να επιλέξουμε τρεις φορές τον ίδιο χαρακτήρα στην ίδια ομάδα. Επιπροσθέτως, η -αναμενόμενη- προσθήκη του online multiplayer mode είναι εδώ, οπότε μας περιμένουν αμέτρητες αναμετρήσεις μέσω του PlayStation Network και του Xbox Live. Αλλά και offline, μπορούμε να αναμετρηθούμε με τους φίλους μας στην ίδια κονσόλα. Κάτι ακόμα που αξίζει να αναφέρουμε είναι και η προσθήκη και υποστήριξη των trophies ούτως ώστε να ασχοληθούμε ακόμα περισσότερο με τον τίτλο, αφού με την προσθήκη αυτή ο τίτλος αποκτά περισσότερο βάθος και αντοχή στο χρόνο.

Μία ακόμη αλλαγή διακρίνεται στο επίπεδο δυσκολίας του τίτλου, όπου θα διαπιστώσουμε πως έχει αυξηθεί αισθητά, κάνοντάς το πιο απαιτητικό ακόμα και στο μεσαίο επίπεδο δυσκολίας. Δυστυχώς, έχει καταργηθεί και η δυνατότητα να συνδυάσουμε όλες τις γροθιές σε ένα κουμπί και αντιστοίχως όλες τις κλωτσιές σε ένα ακόμη.

Τέλος, το ενοχλητικό jazz soundtrack δηλώνει και πάλι δυναμικά "παρών", αντανακλώντας την οξύμωρη σχέση του με το περιεχόμενο του παιχνιδιού. Κατά τη γνώμη του γράφοντος, είναι και το μόνο δυνατό αρνητικό σημείο του παιχνιδιού (Μα jazz μουσική!;). Στην επανακυκλοφορία του Marvel Vs Capcom 2 μπορεί να λείπει ο αέρας της ανανέωσης, τουλάχιστον, όμως, όλα είναι εδώ όπως ακριβώς τα θυμόμαστε και ακόμη καλύτερα. Αν κρίνουμε τον τίτλο ως μία αυτόνομη κυκλοφορία, πραγματικά δεν του λείπει τίποτε. Είναι ένα παιχνίδι κόσμημα που δεν έχει χάσει στο ελάχιστο την αξία του με το πέρας του χρόνου.

Να το πάρω; Συμπεράσματα

Πολλοί θα αναρωτιούνται αν τελικά θα πρέπει να αποκτήσουν το Marvel vs Capcom 2. Πόσο μάλλον εκείνοι που έχουν ήδη τον τίτλο σε άλλη κονσόλα, οι οποίοι θα πρέπει να είναι και οι περισσότερο σκεπτικοί. Κι όταν μάλιστα η τιμή του βρίσκεται στα 15 ευρώ. Σίγουρα δεν αναφερόμαστε σε ένα remake του αυθεντικού παιχνιδιού αλλά για ένα άκρως επιτυχημένο port στολισμένο με αρκετά επιφανειακά καλούδια. Αρκεί αυτό για τους ήδη κατόχους του πρωτότυπου; Ο γράφων, όντας κάτοχος του Marvel vs Capcom 2 στο PlayStation 2, δεν αντιστάθηκε στην αγορά αυτή και τελικά δεν το μετάνιωσε.

Η αίσθηση του να μεταφέρεις στη συλλογή σου ένα από τα καλύτερα fighting παιχνίδια όλων των εποχών είναι, αν όχι συγκινητική, άκρως διασκεδαστική. Σίγουρα, τα 15 ευρώ μπορεί να ακούγονται πολλά για ένα φρεσκαρισμένο port, στην ουσία όμως, ακόμα και «μη HD», ο τίτλος καταφέρνει να ξεχωρίσει και μάλιστα αποτελεί ορόσημο στο είδος του. Μετά την πρόσφατη απογοήτευση του King of Fighters XII αλλά και με τη μεγάλη αναμονή του BlazBlue: Calamity Trigger, το Marvel vs Capcom 2 φαντάζει (και είναι) η ιδανική επιλογή για ένα καλό…ξύλο μετά το πολύ καλό Super Street Fighter 2 Turbo HD ή το εκπληκτικό Street Fighter IV.

Όσοι δεν αντέχουν να περιμένουν για ένα ακόμη καλό fighting παιχνίδι (που θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή του) είναι ευκαιρία να ανατρέξουν εκ νέου στον πολυαγαπημένο τίτλο της Capcom. Όσοι δεν είχαν την ευκαιρία να ασχοληθούν με τον εν λόγω τίτλο στο παρελθόν και θέλουν να παίξουν ένα από τα καλύτερα και πληρέστερα fighting παιχνίδια όλων των εποχών τότε κανονικά δε θα έπρεπε καν να βρίσκονται ακόμα στον υπολογιστή τους διαβάζοντας την κριτική αυτή!

Στάθης – Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος