Uncharted 2: Among Thieves

Η Naughty Dog παραδίδει την επιτομή του σύγχρονου, κινηματογραφικού gaming

Το γεγονός πως το gaming έχει πολλές και σαφείς ομοιότητες με τον κινηματογράφο είναι γνωστό. Οι πορείες των δύο μέσων ψυχαγωγίας μπορεί να μην είναι παράλληλες, αλλά σίγουρα δείχνουν ότι πολλές φορές τέμνονται, έχοντας τα ίδια στραβοπατήματα, τα ίδια πλεονεκτήματα και κοινούς παρανομαστές. Όπως λοιπόν πολλά διαμάντια του κινηματογράφου (Blade Runner κανείς;), όταν προβλήθηκαν για πρώτη φορά, είτε «χάθηκαν» από τα ραντάρ του κοινού είτε θεωρήθηκαν αποτυχίες και στην πορεία χαρακτηρίστηκαν «σπουδαία επιτεύγματα και cult φαινόμενα», έτσι και πολλά videogames απέκτησαν αξία αρκετά μετά την κυκλοφορία τους. Μια τέτοια περίπτωση παιχνιδιού ήταν το αρχικό Uncharted.

Μπορεί να ερχόταν από τη Naughty Dog, μια δημιουργό με σπουδαίες περγαμηνές στο χώρο, αλλά λίγο η τότε μικρή εγκατεστημένη βάση του PS3, λίγο το…άγνωστο του ονόματός του, το οδήγησαν στην εμπορική αποτυχία. Όμως, το Uncharted ήταν ένα «διαμάντι μέσα στη λάσπη» και όσο και να κρύψεις ένα διαμάντι, αυτό δεν παύει να λάμπει.

"Πιστό στο πνεύμα των ταινιών περιπέτειας, το Uncharted 2 πραγματεύεται καταστάσεις και γεγονότα ακριβώς όπως το κάνει μια καλή ταινία Indiana Jones"

Έτσι, η πρώτη περιπέτεια του Drake άρχισε αργά, αλλά σταθερά, να αποκτά φήμη και ένα σχεδόν χρόνο μετά την κυκλοφορία της, πέτυχε και εμπορικά και θεωρήθηκε από την πλειοψηφία του κοινού ως ένας εκ των τριών-τεσσάρων κορυφαίων τίτλων του PlayStation 3. Το «timing» για την αναγνώριση και την επιτυχία του Uncharted ήταν ιδανικό για τη Naughty Dog, η οποία πίστεψε στο νέο αυτό I.P. και ετοίμαζε πυρετωδώς τη συνέχεια του πρώτου τίτλου. Μια συνέχεια που το σύνολο των κατόχων PS3 περίμενε ως «μάνα εξ ουρανού», ως το παιχνίδι που θα έδειχνε, επιτέλους, ότι το σύστημα της Sony μπορεί να προσφέρει 1st party τίτλους άρτιους και σημαντικούς, όπως ο ανταγωνισμός. Και το «άτακτο» στούντιο από την ηλιόλουστη Santa Monica τα κατάφερε…

Marco…? Polo!: To σενάριο

Πιστό στο πνεύμα των ταινιών περιπέτειας -όπως άλλωστε ήταν και το πρώτο μέρος- το Uncharted 2 πραγματεύεται καταστάσεις και γεγονότα ακριβώς όπως το κάνει μια καλή ταινία Indiana Jones. Συνδυάζοντας ιστορικά γεγονότα με γερές δόσεις φαντασίας, δράσης και χιούμορ, το σενάριο μάς φέρνει ένα βήμα πίσω από την πορεία του Marco Polo, του θρυλικού Ιταλού εξερευνητή, ο οποίος ταξίδεψε όλη την Ασία και για είκοσι χρόνια υπηρέτησε στην αυλή του Μογγόλου αυτοκράτορα Κουμπλάι Χαν. Σύμφωνα με την Ιστορία, ο Polo ξεκίνησε από τη Μογγολία με έναν τεράστιο στόλο, μόνο και μόνο για να φτάσει χρόνια μετά στην Περσία με ένα μόνο πλοίο και 18 επιβάτες.

Παρόλο που ο ταξιδευτής περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τις περιπέτειές του, το μυστήριο πίσω από το χαμό ενός ολόκληρου στόλου δεν το αποκάλυψε ποτέ. Δανειζόμενο αυτό το μυστηριώδες γεγονός, το Uncharted 2 πάει ένα βήμα πέρα από την Ιστορία και αγγίζει τη μυθολογία του Θιβέτ, φέρνοντας στο προσκήνιο τη μυθική πόλη Shamballa (τον επίγειο παράδεισο του Βουδισμού), μαγικά πετράδια, αμύθητους θησαυρούς, τυμβωρύχους, στρατιωτικούς που επιθυμούν να κυριεύσουν τον κόσμο, μυθικά πλάσματα και προδοσίες –όλα δηλαδή τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια παραγωγή φαντασίας και περιπέτειας που σέβεται τον εαυτό της.

Σε σχέση με το αντίστοιχο του αρχικού Uncharted, το σενάριο του δεύτερου μέρους είναι πιο ενδιαφέρον, πιο καλογραμμένο και «δεμένο», ενώ ο στόχος των πρωταγωνιστών ποτέ δε χάνεται από το προσκήνιο, λειτουργώντας απλά και μόνο ως κομπάρσος στη δράση και το gameplay. «Ισορροπία» είναι η λέξη-κλειδί σε αυτό το παιχνίδι, μια λέξη που μας μεταφέρει στο αμέσως επόμενο σημαντικό στοιχείο του.

"Το ήδη απολαυστικό σύστημα μάχης έχει γνωρίσει μικρές, αλλά σημαντικές βελτιώσεις, όπως άμεση δυνατότητα μετάβασης από σημείο σε σημείο κάλυψης, καλύτερη θέση της κάμερας στο χώρο και σαφώς βελτιωμένο level design"

Η Lara συναντά τους Sam και Marcus: Gameplay

Η «συνταγή» ήταν επιτυχημένη, οπότε δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη αλλαγή. Και για αυτό στο Uncharted 2 η Naughty Dog φρόντισε να αφήσει ανέπαφο το βασικό κορμό του gameplay, που γνωρίσαμε στο πρώτο παιχνίδι και απλά να προσθέσει μικρές πινελιές, οι οποίες απλά θα ολοκλήρωναν τον «πίνακα» του έργου της. Στον πυρήνα του το Uncharted 2 είναι ένα παιχνίδι δράσης και περιπέτειας τρίτου προσώπου (ή, αν θέλετε, action/ adventure), το οποίο δανείζεται έντονα στοιχεία από τις κινηματογραφικές παραγωγές Indiana Jones, αλλά και από τις gaming περιπέτειες της Lara Croft.

Η ροή του τίτλου ακολουθεί πιστά τις αρχές αυτής της κατηγορίας, μόνο που εδώ η Naughty Dog φρόντισε να χρησιμοποιήσει μια αξιοθαύμαστη ποικιλία στο gameplay, μια ποικιλία που μόνο η Rocksteady με το πρόσφατο Batman: Arkham Asylum κατάφερε να «ζυμώσει» και να προσφέρει στο κοινό με ιδανικό τρόπο. Στο Uncharted 2 τα δύο βασικά χαρακτηριστικά που είχαμε συναντήσει στο πρώτο παιχνίδι επιστρέφουν, αλλά βελτιωμένα και καλύτερα από ποτέ.

Αρχικά έχουμε το platforming στοιχείο, βάσει του οποίου ο Nathan έχει τη δυνατότητα να αναρριχείται, να κρεμιέται, να πηδά, να αιωρείται και γενικά να εκτελεί μια σωρεία από ακροβατικές κινήσεις, οι οποίες θα του χαρίζουν πρόσβαση προς διάφορα σημεία των επιπέδων, αλλά και θα τον βοηθούν να λύνει τους έξυπνους, αλλά πάντα βασισμένους στη λογική, γρίφους. Αυτή είναι η πρώτη σημαντική παράμετρος του Uncharted 2, επάνω στην οποία έρχεται να προστεθεί το shooting gameplay, που μοιάζει να βγήκε μέσα από τα παιχνίδια Gears of War της Epic. Ήδη από το πρώτο παιχνίδι ο τρόπος χρήσης της κάλυψης στο χώρο, της σκόπευσης με την κάμερα πίσω από τον ώμο του χαρακτήρα και γενικότερα του συστήματος μάχης ήταν εξαιρετικός, αλλά στο Among Thieves η Naughty Dog αγγίζει νέα επίπεδα αρτιότητας.

{PAGE_BREAK}

Το ήδη απολαυστικό σύστημα μάχης έχει γνωρίσει μικρές, αλλά σημαντικές βελτιώσεις, όπως άμεση δυνατότητα μετάβασης από σημείο σε σημείο κάλυψης, καλύτερη θέση της κάμερας στο χώρο και σαφώς βελτιωμένο level design στα σημεία όπου απαιτούνται μάχες. Τέλος, την πολυμορφία στις ικανότητες του Nathan έρχονται για να συμπληρώσουν οι stealth μηχανισμοί, των οποίων η χρήση ποτέ δεν υπερβαίνει το αποδεκτό. Ο Nate, ως ένας άλλος Sam Fisher, έχει τη δυνατότητα να κρύβεται πίσω από γωνίες ή να κρέμεται από διάφορα σημεία και να αιφνιδιάζει τους αντιπάλους του.

Αυτή η δυνατότητα επηρεάζει σημαντικά την εξέλιξη των μαχών καθώς, αν ο παίκτης καταφέρει να την εκμεταλλευθεί σωστά, θα καταφέρει να περάσει απαρατήρητος και να γλιτώσει πολλές δύσκολες μάχες. Ωστόσο, παρ’ όλο που η γενικότερη υλοποίηση των stealth μηχανισμών είναι καλή, ορισμένα μικρά προβλήματα της Α.Ι. (κάποιες φορές στεκόμαστε σε κοινή θέα και οι εχθροί δεν μας βλέπουν ή το αντίθετο) μειώνουν την αξία τους.

"Η ροή του τίτλου ακολουθεί πιστά τις αρχές αυτής της κατηγορίας, μόνο που εδώ η Naughty Dog φρόντισε να χρησιμοποιήσει μια αξιοθαύμαστη ποικιλία στο gameplay"

Σε κάθε περίπτωση, όμως, το συνολικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και σε αυτό το πλαίσιο η Naughty Dog κερδίζει το μεγάλο στοίχημα. Όλοι γνωρίζαμε ότι το Uncharted 2 θα ήταν όμορφο -είχαμε δει τα videos και το περιμέναμε. Όλοι γνωρίζαμε ότι θα είχε υψηλά production values. Αλλά όλοι περιμέναμε, με κομμένη την ανάσα, για να δούμε αν το gameplay θα στεκόταν στο ύψος των περιστάσεων. Και η δημιουργός απέδειξε με αριστουργηματικό τρόπο ότι ξέρει πώς να σχεδιάζει παιχνίδια. Ο ρυθμός εξέλιξης του Uncharted 2 αποτελεί προϊόν προσεκτικού σχεδιασμού ώστε ποτέ να μην κάνει «κοιλιά».

Τα τρία προαναφερθέντα βασικά συστατικά του gameplay (platforming, shooting και stealth), αλλά και το δευτερεύον melee σύστημα μάχης για αναμετρήσεις σώμα με σώμα, δίνονται με απολύτως ισορροπημένο τρόπο χωρίς ποτέ το ένα να υπερκεράζει το άλλο. Ποτέ δε νιώθεις ότι παίζεις ένα shooter ή έναν «κλώνο Tomb Raider». Αντιθέτως, το παιχνίδι της Sony έχει έναν απολύτως προσωπικό χαρακτήρα, όντας δανειζόμενο στοιχεία από μεγάλες δημιουργίες του παρελθόντος, αλλά χωρίς ποτέ να τις αντιγράφει, απλά και μόνο για να αντιγράψει.

Άξιοι αναφοράς είναι και οι γρίφοι του τίτλου, οι οποίοι είναι απλοϊκοί μεν, αλλά έξυπνα σχεδιασμένοι, ωθώντας τον παίκτη να σκέπτεται και να συμβουλεύεται το ημερολόγιο του Nate πριν πράξει το οτιδήποτε. Οι γρίφοι του Uncharted 2 μπορεί να μην είναι επιπέδου ενός κλασικού adventure -ίσως ακόμα και να μην αγγίζουν την ποιότητα ορισμένων κορυφαίων γρίφων της σειράς Tomb Raider- αλλά επιτυγχάνουν άριστα το στόχο τους, συμβάλλοντας με τη σειρά τους στην υποδειγματική, gameplay, ισορροπία που τόσο έντονα χαρακτηρίζει αυτό το παιχνίδι. Τέλος, έχουμε μια ικανοποιητική τεχνητή νοημοσύνη (πλην των stealth σημείων που προαναφέραμε), η οποία προσφέρει ικανοποιητική πρόκληση χωρίς να εκνευρίζει. Ευτυχώς, τα προβλήματα που είχαμε συναντήσει στην preview έκδοση του τίτλου εξαλείφθηκαν.

Σαν…καινούργιο σινεμά: Γραφικά και Ήχος

Πολλές φορές έχει αναφερθεί ότι σε ένα παιχνίδι «μετράει το gameplay» και όχι τα γραφικά. Αυτή είναι μια διαπίστωση που οι περισσότεροι αποδεχόμαστε. Αλλά δεν είναι καλύτερα όταν το εξαιρετικό gameplay συνοδεύεται από έναν οπτικό τομέα που αγγίζει τα όρια του ρεαλισμού και –σε επίπεδο ομορφιάς- πολλές φορές καταφέρνει να τον ξεπεράσει; Στο Uncharted 2 η σαφώς βελτιωμένη μηχανή γραφικών του πρώτου τίτλου «πετάει το γάντι» στα παιχνίδια αυτής της γενιάς και ανεβάζει τον πήχη ψηλά, πολύ ψηλά.

Τα…μαγικά της Naughty Dog με τα συστήματα της Sony συνεχίζονται και μετά τα Crash Bandicoot και Jak and Daxter στα PS One και PS2 αντίστοιχα, η δημιουργός δίνει εκ νέου μαθήματα προγραμματισμού σε πολλά στούντιο. Χωρίς να απαιτεί εγκατάσταση στο σκληρό δίσκο, χωρίς να εμφανίζει δευτερόλεπτο χρόνου φόρτωσης (πλην αυτού που απαιτείται μετά το πάτημα του «Start») παρά μόνο streaming των δεδομένων και χωρίς ίχνος aliasing (ναι, σωστά διαβάσατε, ούτε ίχνος aliasing, στο PS3…) το Uncharted 2 αποτελεί το ομορφότερο παιχνίδι που έχουμε δει στα οικιακά συστήματα αυτής της γενιάς και μοιράζεται πλέον την κορυφή μαζί με το Gears of War 2.

"Αν και υπάρχουν στιγμές όπου τα cut scenes είναι αποκομμένα από το κυρίως παιχνίδι, τα περισσότερα εξ αυτών ενώνουν ιδανικά τις in-game στιγμές με την κινηματογραφική αφήγηση της ιστορίας"

Το level design και την ποικιλία αυτού του τίτλου μέχρι σήμερα το είχαμε δει μόνο στην τελευταία περιπέτεια της Lara Croft, όμως εδώ το αποτέλεσμα ξεπερνά κάθε προσδοκία. Ταξιδεύοντας από τα χιονισμένα βουνά του Θιβέτ, στην υγρή ζούγκλα της Βόρνεο, στη μουντή Κωνσταντινούπολη, σε σκοτεινούς αρχαίους τύμβους και σε ηλιόλουστα ή βροχερά…φανταστικά μέρη του πλανήτη, ο τρόπος που εμφανίζονται τα τοπία σε αυτό το παιχνίδι δεν έχουν προηγούμενο.

Εκλεπτυσμένες τεχνικές φωτισμών, διπλά και τριπλά στρώματα υφών που εμφανίζουν και το παραμικρό σκάλισμα σε τεχνουργήματα και ναούς, εξελιγμένο animation, απεριόριστος σχεδιασμός ορίζοντα, κορυφαία particles ομίχλης, χιονιού και καπνού, εντυπωσιακά εφέ εκρήξεων, «ζωντανό» νερό και στιγμές με δυναμική καταστροφή στοιχείων του περιβάλλοντος, συνθέτουν ένα σύνολο που δεν έχουμε ξαναδεί και που δύσκολα θα ξεπεραστεί στο άμεσο μέλλον. Μιλώντας για τα γραφικά του Among Thieves δεν μπορεί να μην αναφερθεί η κορυφαία κινηματογράφηση που έχει υλοποιηθεί, η οποία είναι «ραμμένη» στο κυρίως gameplay.

Αν και υπάρχουν στιγμές όπου τα cut scenes είναι αποκομμένα από το κυρίως παιχνίδι, τα περισσότερα εξ αυτών ενώνουν ιδανικά τις in-game στιγμές με την κινηματογραφική αφήγηση της ιστορίας. Το κινηματογραφικό του πράγματος δεν εντοπίζεται απλά και μόνο στο άριστο lip sync, στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και στις ρεαλιστικότατες εκφράσεις των προσώπων των πρωταγωνιστών, αλλά στον τρόπο που όλα αυτά «δένουν» με το κυρίως παιχνίδι και που ποτέ δεν δίνουν την αίσθηση του «ξένου», του διαλείμματος αν θέλετε, από το gameplay.

{PAGE_BREAK}

Αλλά αγγίζοντας τέτοια επίπεδα ρεαλισμού, ελλοχεύουν αρκετοί κίνδυνοι και ορισμένες παγίδες η Naughty Dog, δυστυχώς, δεν τις απέφυγε. Για παράδειγμα, ορισμένες από τις κινήσεις του Nate στο χώρο φαντάζουν «ξύλινες» και απότομες, ενώ το μεγάλο σφάλμα του τίτλου εντοπίζεται στο γεγονός πως στο σύνολο της περιπέτειας δεν θα συναντήσουμε περισσότερους από τέσσερις ή πέντε διαφορετικούς χαρακτήρες (πλην φυσικά εκείνων που πρωταγωνιστούν). Όταν λοιπόν το παιχνίδι αγγίζει τα όρια του ρεαλισμού και για δέκα ώρες αντιμετωπίζεις στις μάχες τα ίδια τρία μοντέλα χαρακτήρων, η αίσθηση της αληθοφάνειας και του έπους μειώνεται αισθητά.

Πέρα από αυτό το αρνητικό στοιχείο του τίτλου, το Uncharted 2 αριστεύει σε όλους τους τομείς. Ο ήχος του είναι ένα ακόμα αξιομνημόνευτης ποιότητας χαρακτηριστικό. Εκτός των κορυφαίων ερμηνειών, της υπέροχης μουσικής και των εξαιρετικών ηχητικών εφέ, το πόνημα της Naughty προσφέρει κάθε λογής κωδικοποίηση που υπάρχει στο σύγχρονο gaming: Στερεοφωνία, Dolby Pro Logic II, Dolby Digital 5.1 και DTS 5.1 είναι οι διαθέσιμές επιλογές που θα καλύψουν κάθε γούστο και ηχοσύστημα.

Εμείς δοκιμάσαμε την περιπέτεια του Nate σε DTS 5.1 και ακούγαμε τα πάντα απολύτως διακριτά. Επιπροσθέτως, διαπιστώσαμε ότι ο πολυκάναλος ήχος σε αυτό το παιχνίδι παίζει σημαίνοντα ρόλο, μιας και συνεχώς συμβαίνουν πράγματα σε 360 μοίρες και ο παίκτης οφείλει συνεχώς να ελέγχει το σύνολο του περιβάλλοντος. Συνεπώς, οι ήχοι που έρχονται από τα «surround» ηχεία είναι εξαιρετικά σημαντικοί. Εν ολίγοις, τέτοια επίπεδα «κινηματογραφικού gameplay» έχουμε να απολαύσουμε από τα Metal Gear Solid 4 και Gears of War 2…

Broken Paradise; Συμπεράσματα

Εκτιμούμε ότι ο τίτλος που επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε για το review του Uncharted 2:Among Thieves είναι αυτός που χαρακτηρίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πόνημα της Naughty Dog. Η νέα περιπέτεια του Nathan Drake είναι η πραγματική επιτομή του σύγχρονου gaming, όπως αυτό προστάζεται από τις εποχές που ζούμε.

{VIDEO_1}

Πρόκειται για ένα προϊόν εφάμιλλο μεγάλων και καλοσχεδιασμένων κινηματογραφικών παραγωγών του Hollywood, που ταυτόχρονα δεν ξεχνά ότι είναι «παιχνίδι» και ότι οφείλει να προσφέρει διασκέδαση με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Και το ευτύχημα είναι πως τα καταφέρνει απόλυτα σε ό,τι και αν καλείται να πράξει. Το αμερικανικό στούντιο διαπίστωσε τα λάθη που έγιναν στο πρώτο παιχνίδι, αφουγκράστηκε τις παρατηρήσεις και τα θέλω του κοινού και έφτασε στο σημείο να προσφέρει μια δημιουργία, που χαράζει το όνομά της με χρυσά γράμματα στην Ιστορία του gaming.

Με άκρως ικανοποιητική διάρκεια του single player mode (οι τίτλοι τέλους κύλησαν όταν το ρολόι του PS3 μας «κλείδωσε» στις 10 ώρες και 40 λεπτά), σωρεία από καλούδια που ξεκλειδώνουν μετά την ολοκλήρωση (τρία φίλτρα απεικόνισης των γραφικών, skins, behind the scenes ντοκιμαντέρ και αρκετά ακόμα) και ένα πολλά υποσχόμενο multiplayer τμήμα, το οποίο όμως -λόγω μη λειτουργίας ακόμα των servers- θα αναλύσουμε σε επόμενο review, το Uncharted 2: Among Thieves είναι ένα παιχνίδι που δεν πρέπει να απουσιάζει από τη βιβλιοθήκη κανενός κατόχου PS3.

Γιώργος Καλλίφας