Lucidity

Ένα μοναχικό ταξίδι, μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού…

Η άποψη ότι τα “μικρά” παιχνίδια, δεν προσφέρουν κάτι μεγάλο, που να μπορεί να συγκριθεί με τα μεγαθήρια του χώρου, είναι πέρα για πέρα λανθασμένη. Στο παρελθόν έχουμε συναντήσει τίτλους, που όχι μόνο κατάφεραν να ξεχωρίσουν, αλλά λατρεύτηκαν όσο λίγα. Δε χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω, μιας και τον τελευταίο χρόνο έχουμε δει δημιουργίες όπως το Braid, το Flower, το LostWinds ή ακόμη και το Shadow Complex, που παρά το μικρό τους μέγεθος, δηλώνουν παρόντα σε μία βιομηχανία που, εν τέλει, είναι σε θέση να φιλοξενήσει, όσο το δυνατόν καλύτερα, οτιδήποτε, αρκεί αυτό να τυλίγεται από ποιότητα.

To Lucidity είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις, που προσπαθεί με ένα μοναδικό τρόπο, να δώσει τη δική του πινελιά στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Ο νέος τίτλος της LucasArts, αποτελεί δημιουργία καταξιωμένων στο χώρο καλλιτεχνών, που πολύ πρόσφατα μας χάρισαν το αριστουργηματικό remake του The Secret of Monkey Island.

Μια φορά κι έναν καιρό… – Σενάριο

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που ταλαντεύεται ανάμεσα στην κατηγορία των side-scrolling και στην αντίστοιχη των puzzle τίτλων, ρίχνοντας ίσως περισσότερο βάρος στη δεύτερη. Το σενάριο διηγείται την ιστορία της μικρής Sofi, η οποία απόψε φιλοξενείται στο σπίτι της γιαγιάς της, Nana. Το σπίτι βρίσκεται σε μία μοναχική φάρμα, την οποία η πρωταγωνίστρια φοβάται για πολλούς και διάφορους λόγους. Μπροστά στη ζεστή σόμπα, η Nana διαβάζει στη Sofi ένα παραμύθι που “ρίχνει” τη μικρή σε βαθύ ύπνο. Εκεί που αρχίζει το όνειρό της, ξεκινάει και το Lucidity.

Η Sofi δημιουργεί μία φανταστική και εφιαλτική έκδοση της φάρμας, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο όλους του φόβους της. Το παιχνίδι “παίρνει μπροστά”, με τη μικρή να υπνοβατεί και να προχωράει ανέμελα στον κόσμο που μόλις δημιούργησε. Σε αυτήν την εκδοχή της φάρμας, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που παραμονεύουν. Από ανατριχιαστικά πλάσματα, μέχρι θανατηφόρες παγίδες που μπορούν να βλάψουν τη χαριτωμένη πρωταγωνίστρια. Το Lucidity χωρίζει την ιστορία σε τρεις πράξεις (Acts), με κάθε μία από αυτές να περιέχει αρκετά επίπεδα μικρής διάρκειας -η συνολική διάρκεια δεν ξεπερνάει τις τρεις ώρες.

Ο παίκτης, παραδόξως, δεν παίρνει τον έλεγχο της Sofi, αλλά παίζει το ρόλο του προστάτη της, βάζοντας ως στόχο την ασφαλή μεταφορά της από το αρχικό σημείο του επιπέδου, στο τέλος του. Εκεί, κάθε φορά, την περιμένει ένα γραμματοκιβώτιο με αλληλογραφία από τη γιαγιά της. Συνήθως της δίνει συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίσει του φόβους της αλλά και τα εμπόδια που θα συναντήσει στην υπόλοιπη ζωή της. Το σίγουρο είναι ότι κάτι έχει συμβεί στη Nana, αλλά δε δίνεται κάποια πληροφορία, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπέτειας. Γενικότερα, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, το σενάριο δυσκολεύεται να διατυπώσει την ιστορία και η πλοκή, λίγο-πολύ, παραμένει μυστήριο.

"Στρωμένα ροδοπέταλα" – Gameplay

Το gameplay βαδίζει σε πρωτόγνωρα μονοπάτια και προσεγγίζει μία πολύ διαφορετική οπτική γωνία των puzzle παιχνιδιών. Η Sofi προχωράει αργά και σταθερά, χωρίς σταματημό και ο παίκτης πρέπει, με τη βοήθεια διαφόρων αντικειμένων, να προετοιμάσει ένα ασφαλές μονοπάτι. Τα αντικείμενα αυτά εμφανίζονται στην οθόνη με τυχαία σειρά και διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το μέγεθος, αλλά κυρίως ως προς τη χρησιμότητά τους. Ο παίκτης έχει στη διάθεσή του σκάλες, σφεντόνες, ανεμιστήρες, εκρηκτικά, τραμπολίνο και επίπεδες σανίδες, ενώ του δίνεται η δυνατότητα να αποθηκεύσει ένα αντικείμενο ώστε να το χρησιμοποιήσει αργότερα ή να το συνδυάσει με κάποιο άλλο.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, σκοπός της Sofi είναι να φτάσει στο τελικό σημείο του επιπέδου. Ωστόσο, η μικρή έχει αδυναμία στις πυγολαμπίδες -γι’ αυτό και τις έφερε στο όνειρό της- και σε κάθε επίπεδο υπάρχουν δεκάδες από αυτές για να τις πιάσει. Συλλέγοντας τα συμπαθητικά αυτά έντομα, ξεκλειδώνονται τα επόμενα επίπεδα, καθώς και bonus levels. Η πρόκληση ανεβαίνει κατακόρυφα για τους παίκτες που θα βαλθούν να συλλέξουν όλες τις πυγολαμπίδες, ο πληθυσμός των οποίων ξεπερνάει τις 1500.

{PAGE_BREAK}

Η κάθε πράξη, ντύνεται με διαφορετική θεματολογία και το επίπεδο δυσκολίας ανεβαίνει σταδιακά. Το Lucidity δεν είναι εύκολο παιχνίδι, ειδικότερα στις τελευταίες πράξεις, όπου εκτός από τους αντιπάλους, τις παγίδες και τα εμπόδια, η Sofi πρέπει να βιαστεί, γιατί την κυνηγάει το θανάσιμο σκοτάδι που τόσο πολύ φοβάται. Ενώ το όλο στήσιμο του τίτλου δείχνει εκπληκτικό, στην πραγματικότητα κάτι του λείπει. Οι μηχανισμοί του παιχνιδιού, πολλές φορές δυσλειτουργούν και το χειριστήριο του Xbox 360 δεν είναι σε θέση να “πάρει γρήγορες” αποφάσεις. Ο αργός ρυθμός και το επαναλαμβανόμενο gameplay, είναι τα δύο σημαντικότερα και μοναδικά χαρακτηριστικά που ρίχνουν τον πήχη της βαθμολογίας.

"Παιδική ομορφιά" – Τεχνικός τομέας

Ο τεχνικός τομέας είναι προσεγμένος και δένει απόλυτα με το ύφος του τίτλου. Τα πανέμορφα, δύο διαστάσεων, γραφικά, απεικονίζονται με πλούσια χρώματα και αρκετή φαντασία. Εξαιρετικά φόντα συνοδεύουν τα σκηνικά και γίνεται από την αρχή αισθητό ότι έχουμε να κάνουμε με φόβους και φαντασιώσεις ενός μικρού παιδιού. Ο σχεδιασμός, τόσο των επιπέδων, όσο και των χαρακτήρων, έχει γίνει με περίσσια παιδική υπερβολή. Σε καμία περίπτωση όμως, το Lucidity δεν είναι ένα “παιδικό” βιντεοπαιχνίδι.

Αυτό όμως που, κατά την άποψη του γράφοντος, ξεχωρίζει στον τίτλο της LucasArts και αυτό που το κάνει να λάμπει, είναι η αριστουργηματική μουσική του επένδυση. Εξαιρετικά μουσικά θέματα αγκαλιάζουν την περιπέτεια της μικρής Sofi και τη γεμίζουν με αγωνία, θλίψη και συγκίνηση. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η πανέμορφη μουσική που παίζει στο κεντρικό μενού του τίτλου, είναι επανεκτέλεση του έργου του σουηδού Evert Taube, ονόματι “Byssan Lull”. Το παράδοξο είναι ότι οι στοίχοι του τραγουδιού -το οποίο γράφτηκε στο 1921- ταιριάζουν απίστευτα με την ιστορία της μικρής Sofi, αν και ο μουσικοσυνθέτης του τίτλου, Jesse Harlin, δηλώνει πως η επιλογή αλλά και η γνωριμία του με το δημιούργημα του Taube έγινε μετά την ολοκλήρωση του τίτλου.

{VIDEO_1}

"Θα μου λείψεις γιαγιά" – Συνοψίζοντας

Το Lucidity δεν είναι το απόλυτο βιντεοπαιχνίδι, ούτε μπορεί να προσφέρει διασκέδαση στο μέγιστο βαθμό. Κρύβει όμως μία αρκετά ισχυρή δόση τέχνης, που με λίγο περισσότερη προσοχή, θα γίνει αντιληπτή από τους περισσότερους που θα ασχοληθούν μαζί του. Η προσιτή τιμή του, τα υψηλά επίπεδα πρόκλησης, αλλά και η πανέμορφη αινιγματική του ιστορία, γοητεύουν και κάνουν τον τίτλο της LucasArts, μία μοναδική εμπειρία.

Κλείνουμε με τους στίχους του τραγουδιού που αναφέρθηκε προηγουμένως:

Byssan Lull, boil the full pot
so cold in the winter, they are traveling
Byssan Lull, boil the full pot
three stars shine through the forest
the first is our calm the second is our dream
in the third boat, we sit together
Byssan Lull, boil the full pot
all alone in the world you are searching
Byssan Lull, boil the full pot
I will take care of you on the trip
I hold you so close and warm you up lovingly
I promise to always come with you

Σάκης Καρπάς