Band Hero

Επαναστατικό spin-off ή άρμεγμα του γνωστού franchise;

Πριν σχολιάσουμε οτιδήποτε γύρω από το Band Hero, ας αναλογιστούμε πόσοι Guitar Hero τίτλοι, εντοπίζονται φέτος στα ράφια των καταστημάτων. Έχουμε το Guitar Hero: Metallica, το Guitar Hero: Greatest Hits, το Guitar Hero 5, το spin-off Band Hero, καθώς το επερχόμενο τον επόμενο μήνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, Guitar Hero: Van Halen. Πέντε τίτλοι, μέσα σε ένα χρόνο, δίχως να συμπεριλαμβάνουμε τις φορητές εκδόσεις του Nintendo DS. Προφανώς, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη τακτική της Activision Blizzard. Από την ημέρα που το franchise πέρασε στα χέρια της Neversoft, ξεκίνησε ένας καταιγισμός Guitar Hero τίτλων, τη στιγμή που ο ανταγωνισμός (λέγε με Harmonix, EA) αφιέρωνε χρόνο στην ανάπτυξη ουσιαστικών τίτλων, και υποστήριζε σθεναρά τη ναυαρχίδα του, ονόματι Rock Band 2.

Άλλοι βλέπουν την αλλεπάλληλη κυκλοφορία τίτλων, ως κάλυψη όλων των πιθανών γούστων. Άλλοι, ως άρμεγμα ενός δημοφιλούς IP, όσο ακόμα πουλά σαν ζεστά χωριάτικα καρβέλια. Το Band Hero, αποτελεί την τέταρτη φετινή κυκλοφορία Guitar Hero συσχετισμένου τίτλου, και στη θεωρία στοχεύει προς ένα διαφορετικό κοινό, μέσω μίας tracklist που καλύπτει ένα συγκεκριμένο εύρος μουσικών προτιμήσεων. Ως κερασάκι στην τούρτα, έρχεται η υπόσχεση ενός επαναστατικού band play, κάτι στο οποίο πάσχει η σειρά Guitar Hero -πάντα σε σύγκριση με τα Rock Band, και δη το Beatles. Καταφέρνει λοιπόν να τηρήσει τις υποσχέσεις του, ή αποτελεί ακόμα μία “θηλή”, στο μηρυκαστικό που ονομάζεται Guitar Hero;

Στο δρόμο που χάραξε το DJ Hero;

Η ανακοίνωση των δύο spin-offs, DJ Hero και Band Hero, ακολουθήθηκε από ανάμεικτες αντιδράσεις. Τελικά, το DJ Hero αποδείχθηκε υπόδειγμα νεωτεριστικού gameplay, καταφέρνοντας να αποδείξει σε όλους μας, πως μία πρωτότυπη ιδέα, με τη σωστή διαχείριση, μπορεί να αποδώσει καρπούς, και μάλιστα να προσφέρει πρωτόγνωρη διασκέδαση. Βέβαια, το DJ Hero ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό, ελέω του διαφορετικού μέσου ελέγχου. Το Band Hero από την άλλη, είναι αδύνατο να ξεφορτωθεί τον τίτλο “spin-off” από πάνω του -πράγμα που κατόρθωσε το DJ Hero, με την αξία του-, μιας και τα μέσα είναι όμοια με όλους τους υπόλοιπους τίτλους της Guitar Hero οικογένειας. Εδώ χρησιμοποιούνται κιθάρες, drums και μικρόφωνα (νέου σχεδιασμού και καλύτερης ποιότητας, αξίζει να αναφερθεί), με αυτοσκοπό την επίτευξη του ιδανικού band play. Δυστυχώς, μετά την κυκλοφορία του Beatles: Rock Band, το οποίο έδινε όχι απλά μαθήματα, αλλά διδακτορικά στον εν λόγω τομέα, κάθε προσπάθεια, όσο ελπιδοφόρα κι αν είναι, επισκιάζεται.

Διχασμένη προσωπικότητα

Όπως έχει χιλιοειπωθεί, σε τέτοιου είδους παιχνίδια, η διαθέσιμη tracklist είναι ικανή να καταστρέψει την όποια προσπάθεια έχει κάνει η ομάδα ανάπτυξης και το αντίθετο. Στην περίπτωση του Band Hero, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Και αυτό επειδή η tracklist είναι ανάμεικτη. Στα 65 τραγούδια του παιχνιδιού, εντοπίζονται καλλιτέχνες από ποικίλα μουσικά στερεώματα, με στόχο την αξιοποίηση όλων των οργάνων, αλλά και με βαριά έμφαση στο karaoke στοιχείο.

Η ηλικιακή ομάδα στην οποία στόχευσε η Neversoft, εύκολα συμπεραίνουμε πως είναι η εφηβική, με ιδιαίτερη έμφαση στο ασθενές φύλο. Από τη μία, αποτελεί την τέλεια ευκαιρία οι πιθανές αδελφές μας να εξοικειωθούν με την πλαστική κιθάρα, που μέχρι πρότινος χλεύαζαν. Επίσης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το ενδιαφέρον της καλής αδελφής μας για τα πλαστικά όργανα, ως δικαιολογία για την απόκτηση ακόμα μίας κιθάρας, drums, γιατί όχι και μικροφώνου, αν το φωνητικό ταλέντο εντοπίζεται στο γεννητικό υλικό της φαμίλιας. Τι γίνετε με εμάς, όμως, τους gamers που στο Band Hero είδαν την ευκαιρία για ένα πιο “ανάλαφρο” σύνολο τραγουδιών, που θα μπορούσαμε κάλλιστα να εκτελέσουμε μαζί με θηλυκή παρέα, ή τα μέλη της οικογένειας μας; Με μία πρόταση, το Band Hero πάσχει από έλλειψη προσωπικότητας.

Το μεγάλο εύρος ειδών μουσικής που καλύπτει, αλλοιώνει την ταυτότητά του, κάτι που όμως δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Ανάλογα με την παρέα που φιλοξενούμε, μπορούμε να επιλέξουμε και τα τραγούδια που θα παίξουμε, ανάλογα με το τι επιβάλει η περίσταση. Το αρνητικό της όλης υπόθεσης, όμως, δεν είναι τα τραγούδια, αλλά η εκτέλεση των τραγουδιών αυτών. Λόγω της “pop” φύσης των περισσοτέρων μουσικών κομματιών, πολλές φορές εντοπίσαμε τον εαυτό μας να παίζει αρμόνιο, ή ακόμα και φλογέρα, αντί για κιθάρα.

Με άλλα λόγια, το παιχνίδι προσπαθεί να καλύψει την απουσία κιθαριστικού μέρους σε τραγούδια, με άλλες τεχνικές, που αν και δεν είναι σε θέση να καταστρέψουν την όλη εμπειρία, σίγουρα κάνουν ζημιά. Και ακόμα και στα κομμάτια που έχουν κιθάρα, ο ρόλος της πολλές φορές επισκιάζεται από τους δυνατούς στίχους, ή παίζουμε ακουστική αντί για ηλεκτρική. Αυτό πιθανότατα να είνα απόρροια της αντικατάστασης του “Guitar” με το “Band”. Όπως είπαμε, η tracklist η ίδια, αν και πάσχει από έλλειψη ταυτότητας, δεν έχει κάτι το κακό. Αντιθέτως, μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα διασκεδαστική, για τα κατάλληλα άτομα. Μία ομάδα εφήβων αγοριών, μπορεί να αξιοποιήσει την παρουσία κομματιών από 3 Doors Down, Fallout Boy, The Kooks ή All American Rejects, τη στιγμή που οι αδελφές ή οι κολλητές τους, μπορούν να τα “σπάσουν” με το δικό τους θηλυκό τρόπο στο άκουσμα τραγουδιών από Taylor Swift, Hillary Duff ή Evanescense.

{PAGE_BREAK}

Τα 65 τραγούδια φαντάζουν λίγα δίπλα στα 85 του Guitar Hero 5, μα η συμβατότητα μεταξύ των δύο τίτλων, μεταφράζεται σε πιθανή μεταφορά 61 από τα 65 τραγούδια του Band Hero στο Guitar Hero 5, και αντίστροφα, μπορούμε να μεταφέρουμε 69 από τα 85 του GH5 στο Band Hero. Με άλλα λόγια, οι κάτοχοι του GH5, μπορούν να αντιμετωπίσουν το Band Hero ως ένα ευμέγεθες και συνάμα ευχάριστο track pack, ιδανικό για δώρο στον έφηβο που κρύβουν μέσα τους, την κολλητή τους, ακόμα και την πιθανή σχέση τους. Όσον αφορά το πολλά υποσχόμενο band play που μας έταζε η Activision Blizzard, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Σε σύγκριση με το GH5, το ομαδικό παιχνίδι έχει βελτιωθεί, όχι σε σημείο όμως που να εκπλήσσει.

Πιο ουσιαστική προσθήκη είναι η υποστήριξη του “drop in – drop out” συστήματος, που επιτρέπει στην παρέα μας να ξεκινήσει να παίζει ενώ το παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη και το αντίστροφο. Το GH Studio επανέρχεται κι αυτό βελτιωμένο. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, βάρος δόθηκε και στις karaoke δυνατότητες του παιχνιδιού, ευνοώντας έτσι τους ανήσυχους τραγουδιστές της παρέας μας. Κατά τα άλλα, έχουμε να κάνουμε με τη φόρμουλα του Guitar Hero 5, η οποία έβαλε τα παπούτσια της αλλιώς, και μας παρουσιάστηκε ως Band Hero.

Violet is the new pink: Τεχνικά

Όπως ήταν αναμενόμενο, το Band Hero χρησιμοποιεί τη μηχανή γραφικών του Guitar Hero 5. Ως αποτέλεσμα της “τεμπελιάς” των ανθρώπων της Neversoft, οι ομοιότητες είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς, με μοναδικές διαφορές τα μενού του παιχνιδιού, το νέο σύστημα δημιουργίας και customization των…καλλιτεχνών που δημιουργούμε, καθώς και την παρουσία πραγματικών καλλιτεχνών, που πρόθυμα δώρισαν την ψηφιακή εκδοχή τους στη Neversoft. Έτσι, όταν θα παίζουμε ένα τραγούδι των Maroon 5, για παράδειγμα, τη θέση των generic μουσικών μας θα παίρνει το πραγματικό συγκρότημα, με τον frontman, Adam Levine, να κλέβει την παράσταση. Αυτή που θα βαρεθούμε να βλέπουμε όμως, είναι η Taylor Swift, μιας και το παιχνίδι παρουσιάζει τέσσερα hits της. Τουλάχιστον ας συμπεριλάμβαναν ως bonus, τον Kanye West και το “συμβάν” στα Video Music Awards του MTV…

{VIDEO_1}

Η πρόοδος μας από περιοχή σε περιοχή (venues) στο Career Mode του παιχνιδιού, σηματοδοτείται από animated cutscenes, στα πρότυπα του Disney Channel. Τα μενού του παιχνιδιού είναι καλοσχεδιασμένα, αν και ασφυκτικά φούξια, άλλη μία απόδειξη για το κοινό στο οποίο στοχεύει το Band Hero. Όσον αφορά τα του ήχου, παράπονα δεν εντοπίζονται, πέραν του υποβιβασμού της κιθάρας, σε αρκετά τραγούδια.

Συμπεράσματα

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το Band Hero, είναι ότι δεν ξέρει τι είναι. Μέσω του κειμένου αυτού, προσπαθήσαμε να σας περιγράψουμε τις πιθανές ομάδες απήχησης του τίτλου της Activision Blizzard, οι οποίες ομολογουμένως δικαιολογούν και την ύπαρξη του παιχνιδιού, αφού ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με μία ομάδα πιθανών καταναλωτών που είναι ευρέως ανεκμετάλλευτη -και, ως αποτέλεσμα, κερδοφόρα. Δεν έχουμε σε καμία περίπτωση να κάνουμε με ένα κακό παιχνίδι. Έχουμε να κάνουμε όμως με ένα επικίνδυνα γνώριμο παιχνίδι, το οποίο είναι δύσκολο να προτείνουμε σε κατόχους ενός από τα τόσα Guitar Hero που κυκλοφόρησαν φέτος. Σκεφτόμαστε έφηβους με κολλητές, έφηβους με σχέση, gamers με έφηβες αδελφές, έφηβους που κάνουν πολλά parties, καθώς και ενήλικες με…εφηβικές ανησυχίες.

Δημήτρης Μπάνος