Τα καλύτερα του 2009
Η συντακτική ομάδα του GameOver, επιλέγει τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς που πέρασε
Η συντακτική ομάδα του GameOver, επιλέγει τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς που πέρασε
Γιώργος Καλλίφας
Ως είθισται, στην ολοκλήρωση ενός ημερολογιακού έτους όλοι προχωράμε σε μια ανασκόπηση των γεγονότων που συνέβησαν, των γεγονότων που ξεχώρισαν και εκείνων των πραγμάτων και καταστάσεων που άφησαν ανεξίτηλο στίγμα στη μνήμη μας. Στην περίπτωση των videogames, ένα κλισέ των μέσων είναι τα «Top 10», δηλαδή οι λίστες που το εκάστοτε μέσο ενημέρωσης δίνει στο κοινό σύμφωνα με βαθμολογίες και κριτικές. Εμείς φέτος, αποφασίσαμε να μην σας δώσουμε ένα «στεγνό» Top 10 βασισμένο στις βαθμολογίες μας, που έτσι και αλλιώς μπορείτε να βρείτε στον ανάλογο τομέα, αλλά να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Στην παρούσα, αλλά και στις υπόλοιπες οκτώ σελίδες που ακολουθούν, θα βρείτε από ένα σύντομο κείμενο και μια λίστα, που προκύπτει από το απολύτως προσωπικό γούστο των περισσοτέρων εκ των συντακτών του GameOver. Ναι, είναι κάτι διαφορετικό, πιο χαλαρό θα λέγαμε, αλλά εκτίμησή μας είναι ότι αυτό το πιο «προσωπικό» στίγμα του άρθρου ίσως να είναι πιο κατάλληλο και πιο κοντά στους αναγνώστες μας. Αυτό θα το κρίνετε εσείς.
Έχω την ευκαιρία την αρχή να την κάνω εγώ, αλλά λόγω του τεράστιου μεγέθους του άρθρου θα προσπαθήσω να είμαι φειδωλός και κατά το δυνατό σύντομος. Τι μου έλειψε φέτος από τις κυκλοφορίες; H απάντηση είναι απλή: JRPGs. Είναι τραγικό μια κατηγορία που έλαμψε στην προηγούμενη γενιά, στις επιλογές μου για το 2009 να κερδίζει μόνο μια θέση. Ναι υπήρξε το Persona 4, αλλά ποτέ δεν ήμουν φίλος αυτής της σχολής, ναι είχαμε το Star Ocean: The Last Hope αλλά…ας το αφήσουμε καλύτερα αυτό, πονεμένη ιστορία. Ευτυχώς, ήρθε η Namco με το Tales of Vesperia και έσωσε την κατάσταση.
Τι λάτρεψα φέτος; Επίσης απλή απάντηση. Το Uncharted 2 έθεσε τον πήχη ψηλά σε αυτό που λέμε «κινηματογραφικό gaming» και άλλαξε τα δεδομένα, ενώ το Borderlands έβγαλε επιδεικτικά τη γλώσσα σε αρχές και κανόνες του gaming, προσφέροντας παλιομοδίτικο, απολαυστικό και άκρως εθιστικό Shooter/ RPG gameplay. Μπράβο στη Gearbox γιατί τόλμησε και τα κατάφερε. Μπράβο και στην Capcom θα έλεγα, γιατί ενώ «κατέστρεψε» το franchise Resident Evil, κατάφερε να προσφέρει ένα απολαυστικό πέμπτο επεισόδιο, ενώ την ίδια στιγμή η Rockstedy ανέβασε περισσότερο τις καλοκαιρινές θερμοκρασίες με το καλύτερo comic-based παιχνίδι όλων των εποχών.
Η BioWare έγραψε πάλι ιστορία, αυτή τη φορά με το Dragon Age, ένα παιχνίδι που αργεί να «πάρει μπροστά» αλλά αποζημιώνει στη συνέχεια (εντάξει, φτάνει με τους δράκους τώρα, φέρτε το Mass Effect 2), η Guerilla σχεδίασε για το Killzone 2 μια μηχανή γραφικών βασισμένη στην…απιθανότητα του Douglas Adams και η Codies προσέφερε, πάντα κατά την άποψη του γράφοντος, το πιο απολαυστικό racer της χρονιάς. Τέλος, τη δεκάδα μου κλείνουν δύο πιο, ας τους πούμε έτσι, χαλαροί τίτλοι. Το flower είναι η πεμπτουσία του «new age gaming», ενώ το Sherlock Holmes Vs. Jack the Ripper ένα από τα καλύτερα adventures των τελευταίων χρόνων
1. Mass Effect (οκ…πλάκα κάνω) Uncharted 2: Among Thieves
2. Borderlands
3. Tales of Vesperia
4. Dragon Age: Origins
5. Killzone 2
6. Batman: Arkham Asylum
7. Resident Evil 5
8. Colin McRae DiRT 2
9. flower
10. Sherlock Holmes Vs. Jack the Ripper
{PAGE_BREAK}
Σάκης Καρπάς
Το 2009 για εμένα ήταν μία "διπρόσωπη" χρονιά. Εκεί που μου ερχόντουσαν χαρές, με χτυπούσαν λύπες και αγωνίες. Ήταν όμως και αρκετά δημιουργική, μιας και έκανα κάποια απαραίτητα, σημαντικά βήματα για το μέλλον μου. Όσον αφορά τη “GameOver” σταδιοδρομία μου, ήταν μία εξίσου γεμάτη χρονιά, με δεκάδες κείμενα, ταξίδια, πολλές υποχρεώσεις, αλλά πάνω απ’ όλα, πολλές εμπειρίες. Φέτος, για τη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, ήταν μία πλούσια χρονιά με πολλές σημαντικές κυκλοφορίες, για όλες τις πλατφόρμες. Εγώ προσωπικά έσπασα το ρεκόρ μου, μιας και από τα χέρια μου πέρασαν πολλοί τίτλοι. Σίγουρα όμως κάποια ξεχώρισαν και έκλεψαν την παράσταση ή, καλύτερα, την καρδιά μου. Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να αναφέρω πως παρακάτω θα διαβάσετε τα δέκα παιχνίδια που ξεχώρισα, όχι γιατί ήταν κατ’ ανάγκη τα καλύτερα του 2009, αλλά αυτά που με διασκέδασαν περισσότερο. Άλλωστε, αυτό το σκοπό δεν έχουν τα βιντεοπαιχνίδια;
Έτσι λοιπόν, το παιχνίδι που με έκανε να περάσω καλύτερα και να χαθώ στο μαγικό του κόσμο, ήταν το Dragon Age: Origins. Ένα ακόμη αριστούργημα από τη BioWare, η οποία δηλώνει και φέτος παρούσα και αποδεικνύει πως η σκληρή δουλειά, το μεράκι και η εμπειρία των ανθρώπων της, μπορούν να κάνουν θαύματα. Επόμενο έρχεται το μοναδικό Borderlands. Ένα παιχνίδι, που γράφει στα «παλιά του τα παπούτσια» τα υπόλοιπα βιντεοπαιχνίδια, που αγνοεί πεισματικά το «τι πρέπει» και τι «δεν πρέπει» να γίνεται στα παιχνίδια. Ένα παράξενο πάντρεμα του μαύρου χιούμορ και της μελαγχολίας. Ένας πανέμορφος και απίστευτα εθιστικός τίτλος.
Δε θα μπορούσε να λείψει από τα τρία πρώτα της λίστας μου το Uncharted 2: Among Thieves, που αν το κρίνω αντικειμενικά, είναι το καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς. Η επιτομή του κινηματογραφικού gaming, που λέει και ο φίλος μου ο Γιώργος Καλλίφας, στο review του. Εκτός του ανεπανάληπτου τεχνικού τομέα, ο τίτλος της Naughty Dog, δηλώνει πως, πλέον, τα βιντεοπαιχνίδια δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα το μεγαλείο της έβδομης τέχνης.
Για την τέταρτη θέση, θα παραθέσω ένα μικρό κομμάτι της παρουσίασης που είχα την τιμή να κάνω για το Halo 3: ODST: “Το Halo 3: ODST όμως είναι εδώ και μας διαψεύδει με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο, παραδίδοντας μία ποιοτική, αλλά κυρίως ολοκληρωμένη Halo εμπειρία. Ένα ακόμη εκπληκτικό παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, που αποδεικνύει περίτρανα ότι η Bungie, όχι απλά δε βιάστηκε, αλλά σε διάστημα 14 μηνών δημιούργησε έναν τίτλο που άλλες εταιρίες θα έκαναν χρόνια για να τον ολοκληρώσουν”. Πέμπτο, θα κατατάξω το εκπληκτικό Batman: Arkham Asylum. Ο τίτλος της Rocksteady συνδυάζει, με τέλειο τρόπο, πολλά genres βιντεοπαιχνιδιών και σταματάει λίγο πριν αρχίσει να κουράζει. Μία σκοτεινή και ενδιαφέρουσα περιπέτεια, στο πιο σαλεμένο νησί των τελευταίων ετών.
Στην έκτη θέση, βρίσκεται το Assassin’s Creed II. Οι γάλλοι, έκαναν εκπληκτική δουλειά, τόσο στον τεχνικό τομέα όσο και στο gameplay, προσθέτοντας δεκάδες νέους μηχανισμούς και πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες. Το νούμερο εφτά ανήκει στο Cryostasis: The Sleep of Reason, μία horror-FPS δημιουργία, που στέκεται επάξια απέναντι στα μεγαθήρια του είδους και αποτελεί τη προσωπική μου “έκπληξη της χρονιάς”.
Στην όγδοη θέση, κατατάσσεται το Shadow Complex, που δεν ντρέπεται να φανερώσει τις επιρροές του από άλλα “μεγάλα” παιχνίδια της προηγούμενης δεκαετίας (Super Metroid, Castlevania) και δίνει έναν αέρα ανανέωσης στο πολυαγαπημένο genre των side-scrollers. Την ένατη θέση, καταλαμβάνει το Empire: Total War, το οποίο συνεχίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη “δυναστεία” των Total War. Τέλος, στην τελευταία θέση θα τοποθετήσω το Professor Layton and the Pandora’s Box, το οποίο το καταχάρηκα. Ένα πανέξυπνο παιχνίδι, που έβαλε το μυαλό μου να δουλέψει για τα καλά.
1. Dragon Age: Origins
2. Borderlands
3. Uncharted 2: Among Thieves
4. Halo 3: ODST
5. Batman Arkham Asylum
6. Assassin’s Creed II
7. Cryostasis: The Sleep of Reason
8. Shadow Complex
9. Empire Total War
10. Professor Layton and the Pandora’s Box
{PAGE_BREAK}
Μιχάλης Τέγος
Έχω ένα σοβαρό πρόβλημα με τους απολογισμούς κάθε είδους: με αγχώνουν. Έχω πάντα την εντύπωση ότι αν στο τέλος μιας περιόδου πρέπει να κάνω έναν απολογισμό, πρέπει στη διάρκεια αυτής της περιόδου να κάνω απαραίτητα αξιομνημόνευτα πράγματα, ώστε στο τέλος να έχω κάτι να πω. Ευτυχώς, στο θέμα που μας ενδιαφέρει, δηλαδή τα videogames, το 2009 αποδείχτηκε μια πολύ καλή χρονιά. Εκτός του ότι ήταν η χρονιά που άρχισα να γράφω στο GameOver, ήταν μια χρονιά που μας έφερε πολλά και ποιοτικά games, και πιο συγκεκριμένα αρκετά καλά PC games (μια και παραμένει η αγαπημένη μου πλατφόρμα).
Σε μια χρονιά γεμάτη Κασσάνδρες που προφήτευαν το θάνατο του PC και developers που υποτιμούν την αγοραστική δύναμη του κοινού του, είχαμε όχι μόνο πολλές και ποιοτικές κυκλοφορίες για την πλατφόρμα, αλλά και τη συνεχιζόμενη υποστήριξή της από εταιρίες όπως η Capcom και η EA.
Και το 2010 όμως προμηνύεται το ίδιο ενθαρρυντικό για το φτωχό συγγενή του gaming, καθώς η αρχή του χρόνου μας φέρνει όχι μόνο multi-platform κυκλοφορίες όπως το Mass Effect 2, το Alpha Protocol, το Mafia II και το Bioshock 2, αλλά και αποκλειστικές δημιουργίες όπως το Stalker: Call of Pripyat, το Metro 2033, το Starcraft II, αλλά και πολυαναμενόμενα MMOs όπως το APB και το Star Wars: The Old Republic. Και γενικότερα για το gaming όμως, το 2009 είναι αξιομνημόνευτη χρονιά. Πέρα από τα πολλά και -κυρίως- εντυπωσιακά παιχνίδια που κυκλοφόρησαν, θα το θυμόμαστε και για την ανακοίνωση των πρώτων δειγμάτων της τεχνολογίας ανίχνευσης κίνησης και φωνής για τις κονσόλες τρέχουσας γενιάς πέρα από το Wii.
Το πώς θα διαμορφωθεί αυτή η τεχνολογία είναι κάτι που θα δούμε στα επόμενα χρόνια, όμως πάντα θα θυμόμαστε τον Kudo Tsunoda και τον avatar του –ΜΠΑΜ!– να μας δείχνουν τις σόλες των παπουτσιών τους στην E3. Ταυτόχρονα, δεν έλειψαν οι παρεξηγήσεις και η παραπληροφόρηση γύρω από το gaming, με περιπτώσεις όπως αυτή του 6 Days in Fallujah και του “No Russian” του Modern Warfare 2 να απασχολούν τον mainstream Τύπο παρουσιάζοντας μια επιφανειακή και μονόπλευρη άποψη των videogames στο ευρύ κοινό -φέρνοντας όμως στο προσκήνιο την προσπάθεια πολλών developers να φέρουν μια παραπάνω ωριμότητα στο μέσο, με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία.
Όμως πέρα από όλα αυτά, το 2009 είναι και η χρονιά όπου το gaming πέρασε όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο. Με downloadable περιεχόμενο, με indie games, με ψηφιακές πλατφόρμες διανομής και με αυξημένη συνδεσιμότητα των περισσότερων συσκευών που χρησιμοποιούμε για τα παιχνίδια μας, το λεγόμενο “σύννεφο” έρχεται όλο και πιο κοντά μας, και το κοινό φαίνεται πιο έτοιμο από ποτέ να το δεχτεί και να το χρησιμοποιήσει. Aκολουθεί το Top 10 των προσωπικών μου αγαπημένων παιχνιδιών για φέτος -ανεξάρτητα από βαθμολογίες, hype, πλατφόρμες και αντικειμενική ποιότητα, και με δεδομένο ότι λείπουν τίτλοι τους οποίους δεν πρόλαβα να παίξω (π.χ. Uncharted 2, Killzone 2, New Super Mario Bros Wii. Καλό 2010!
1. Dragon Age: Origins
2. Batman: Arkham Asylum
3. Assassin’s Creed II
4. Borderlands
5. Street Fighter IV
6. Machinarium
7. Left 4 Dead 2
8. Zeno Clash
9. ArmA II
10. Brütal Legend
{PAGE_BREAK}
Γιάννης Πλέσσας
Το 2009, μαζί ίσως με το 2008, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η σημαντικότερη χρονιά για το software. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτής της χρονιάς, ήταν ότι είχαμε δυνατούς τίτλους καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο τους 4 τελευταίους μήνες όπως συνηθίζεται. Άλλο ένα σημαντικό χαρακτηριστικό, ήταν ότι το PC gaming δεν προσέφερε δυνατές αποκλειστικότητες, κάτι που έστρεψε την προσοχή της βιομηχανίας περισσότερο στις δύο HD κονσόλες και στο Wii. Αυτό που νομίζω δεν θα έχει το 2010 σε σχέση με το 2009, είναι ακριβώς αυτή η προσοχή στο software, καθώς το 2010 φαίνεται ότι θα είναι η χρονιά των νέων περιφερειακών και του Hardware. Σίγουρα μέσα στο 2010 θα έχουμε δυνατούς τίτλους όπως τα Halo: Reach, Heavy Rain, Alan Wake, Diablo 3 και Gran Tourismo 5, όμως νιώθω ότι περισσότερο θα μας απασχολήσουν τα νέα motion χειριστήρια των Sony και Microsoft.
Θα είναι επίσης μια κρίσιμη χρονιά για το αν τελικά θα πρέπει η τρέχουσα γενιά να πάρει «παράταση» με τα παραπάνω χειριστήρια, ή αν θα πρέπει το hardware να ανανεωθεί σύντομα με νέες κονσόλες.
Αν θα έπρεπε να διαλέξω ποια κονσόλα κέρδισε τις εντυπώσεις το 2009, αυτό θα ήταν το PS3. Πρέπει να ήταν η ποιοτικότερη χρονιά από πλευράς software για την κονσόλα της Sony, καθώς το PS3 κέρδισε –τουλάχιστον- δύο παιχνίδια που μπορούν άνετα να αγγίξουν -και σε πολλά review το άγγιξαν- την απόλυτη βαθμολογία, το 10. Οι τίτλοι αυτοί είναι, φυσικά, το Killzone 2 και το Uncharted 2. Την ίδια στιγμή βλέπουμε σημαντικές αποκλειστικότητες να έρχονται από νωρίς, όπως τα Halo Wars για το Xbox 360 και Infamous για το PS3. Γνωστά franchises όπως τα Resident Evil 5 και Tekken 6 επίσης χάραξαν την πορεία τους μέσα στο 2009, αν και μάλλον τα ονόματα αυτά δεν προκαλούν πλέον το «σεισμό» που προκαλούσαν στη βιομηχανία στην εποχή του PSone.
Τη δική του πορεία όμως φαίνεται ότι χάραξε και το Wii. Ίσως το 2009 να ήταν η χρονιά που η Nintendo κατάφερε να πείσει περισσότερους για τη διαφορετικότητά. Μάλιστα, πολλές φορές νιώσαμε ότι το Wii απομακρύνεται επικίνδυνα από αυτό που ονομάζουμε «παιχνιδομηχανή» και πλέον αποτελεί ένα…άλλο προϊόν. Μέσω του Wii Fit plus και των νέων αθλημάτων στο Wii Sports Resort, η Nintendo κατάφερε να πουλήσει ένα προϊόν με εκφράσεις όπως «κάψιμο θερμίδων», «πρόγραμμα άσκησης» και «σηκωνόμαστε από τον καναπέ».
Για μένα, το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει το Wii μέσα στο 2010 είναι το αν μπορεί τελικά το σύστημα της Nintendo να ικανοποιήσει τον σταθερό hardcore-fan, που ακολουθεί τα παιχνίδια της εταιρείας πολλά χρόνια τώρα, ή αν πρέπει να προτείνει σύντομα η Nintendo ένα νέο σύστημα που θα κάνει ακριβώς αυτό και θα το κάνει καλά. Η χρονιά λοιπόν τελειώνει με αρκετές ήσυχες ημέρες, χωρίς μεγάλες κυκλοφορίες, ίσως για να μας δώσει και τον χρόνο να ασχοληθούμε με παιχνίδια που προσπεράσαμε τους προηγούμενους μήνες. Για εμένα, σίγουρα πολλά από αυτά βρίσκονται στο παρακάτω «Top 10».
1. Killzone 2
2. Aion: The Tower of Eternity
3. Left for Dead 2
4. Worms 2
5. Colin McRae Dirt 2
6. Uncharted 2: Among Thieves
7. Forza Motorsport 3
8. Assasins creed II
9. LocoRoco 2
10. Halo 3: ODST
{PAGE_BREAK}
Γιάννης Σκουλουδάκης
2009, μια χρονιά που συνδυάστηκε από έναν πρωτοφανή κατακλυσμό ποιοτικών τίτλων κυρίως την περίοδο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Η επιλογή ενός προσωπικού top 10 είναι αρκετά δύσκολη καθώς αναγκαστικά θα αδικήσω πολλούς ποιοτικούς τίτλους με τη μη παρουσία τους στους δέκα καλύτερους, αλλά αν πρέπει να διαλέξω, τις δέκα θέσεις κερδίζουν τα παρακάτω παιχνίδια. Για την πρώτη θέση κονταροχτυπήθηκαν δύο τίτλοι, τα Dragon Age: Origins και Batman: Arkham Asylum. Από τη μία, ένα εκπληκτικό RPG που θα λατρέψει κάθε οπαδός του είδους, φτιαγμένος από τα χεράκια της «αρχόντισσας στο είδος» Bioware και από την άλλη, ο Σκοτεινός Ιππότης, ο οποίος έκανε την εμφάνισή του τις ζεστές μέρες του Σεπτέμβρη, αναγκάζοντάς μας να κάτσουμε μέσα, αντί να πάμε για βουτιές στην παραλία. Η επιλογή κρίθηκε στα σημεία και η επιλογή του Batman για την «κορυφή» έγινε εξαιτίας του ολοκληρωμένου συνόλου που παρουσίασε το παιχνίδι της Eidos.
Εκπληκτικά γραφικά, ατμόσφαιρα βγαλμένη μέσα από την τελευταία ταινία του Σκοτεινού Ιππότη, voice over από δύο εκπληκτικούς ηθοποιούς, καθώς και ο συνδυασμός action, stealth και RPG στοιχείων, πραγματικά απογειώνουν το παιχνίδι στην κορυφή.
Αυτός ήταν ο κύριος λόγος που το Dragon Age ήρθε στη δεύτερη θέση μιας και ο τίτλος της Bioware αν και είναι καλοδουλεμένος, με υπέροχη πλοκή και φυσικά τεράστιο βάθος, ότι ζητάει ένας λάτρης των RPGS (όπως ο υπογράφων), διακατέχεται από μειονεκτήματα όπως είναι ο παρωχημένος οπτικός τομέας, ο μεγάλος βαθμός δυσκολίας και η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις εκδόσεις των παιχνιδομηχανών έναντι των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Όμως, το αποτέλεσμα του παιχνιδιού αποζημιώνει στο έπακρο τους παίκτες. Χάλκινο μετάλλιο παίρνει ο Eizo με το Assassins Creed 2 να επιστρέφει και να παραδίδει μαθήματα για το πώς μαθαίνει μια εταιρία από τα λάθη της. Η Ubisoft ξεπέρασε το κύριο πρόβλημα του τίτλου, την επανάληψη και με βοηθό το μαγικό σενάριο, το υπέροχο gameplay και τα εκθαμβωτικά γραφικά, προσφέρει έναν από τους καλύτερους τίτλους της χρονιάς.
Την τέταρτη θέση καταλαμβάνει το πακέτο της Rockstar για το GTA IV, το GTA IV: Episodes from Liberty City. Αυτά τα δύο επεισόδια συμπληρώνουν το παζλ του τέταρτου επεισοδίου με τον καλύτερο τρόπο. Η ατέλειωτη δράση και όλα τα στοιχεία που αγαπήσαμε στο GTA IV βρίσκονται εδώ για να μας ταξιδέψουν και πάλι στην Liberty City.
Από τη δεκάδα δε θα μπορούσε να λείψει και το καλύτερο racing simulation της χρονιάς, το Forza Mottorsport 3. Είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσο μπορεί να εξελιχθεί μία σειρά. Εάν παρακολουθήσουμε την πρόοδο μεταξύ του δεύτερου και του τελευταίου επεισοδίου, η διαφορά είναι χαοτική. Ειδικά ο τεχνικός τομέας εντυπωσιάζει με τις λεπτομέρειες του, αλλά ένα τέτοιο παιχνίδι δε θα μπορούσε να σταθεί χωρίς ένα αληθοφανές gameplay. Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο όπλο του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλο από το ρεαλισμό, κάνοντας το παιχνίδι να αγαπηθεί από τους λάτρεις της ταχύτητας. Θέση στη δεκάδα και τη καρδιά μου κέρδισαν και δύο ποδοσφαιρικοί τίτλοι, το Football Manager 2010 και το FIFA 10.
Οι εταιρίες πήραν τα θετικά στοιχεία από κάθε παιχνίδι, διόρθωσαν μερικά προβλήματα, πρόσθεσαν χρήσιμες λειτουργίες και το αποτέλεσμα αυτών; Χάρμα οφθαλμών.
"Last but not least" που θα λέγανε και οι Άγγλοι, έρχονται τα The Secret of Monkey Island: Special Edition, Shadow Complex και Modern Warfare 2. Για τον τίτλο της Activision δε χρειάζεται να γράψουμε πολλά πράγματα, οι αριθμοί και τα reviews μιλάνε από μόνα τους. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει όμως στα δύο arcade παιχνίδια που θα βρούμε στο Xbox Live. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στις δύο εταιρίες που ασχολήθηκαν τόσο πολύ με δύο arcade τίτλους. Το Monkey Island, το παιχνίδι που λατρέψαμε στο παρελθόν, επιστρέφει με ανανεωμένα γραφικά και ήχο και η απόκτησή του είναι απαραίτητη για τους οπαδούς των adventures. Το Shadow Complex ενθουσίασε το κοινό με τον οπτικό του τομέα, το σενάριο και την τεράστια (για arcade τίτλο) διάρκειά του. Θυμίζοντας κάτι από το αξέχαστο δισδιάστατο shooter, Contra και με την υπογραφή της Epic Games, το τελικό αποτέλεσμα μόνο ως εκπληκτικό μπορεί να χαρακτηριστεί.
1. Batman: Arkham Asylum
2. Dragon Age: Origins
3. Assassin’s Creed II
4. GTA: Episodes from Liberty City
5. Forza Motorsport 3
6. Football Manager 2010
7. FIFA 10
8. The Secret of Monkey Island: Special Edition
9. Shadow Complex
10. Call of Duty: Modern Warfare 2
{PAGE_BREAK}
Νίκος Καβακλής
Μία ακόμα χρονιά φτάνει στο τέλος της. Μία χρονιά με σημαντικότατες κυκλοφορίες που προσέφεραν πολλές συγκινήσεις σε εμάς τους gamers. Ακολουθούν με τη σειρά τα δέκα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς κατά τη γνώμη μου. Φυσικά, φτιάχνοντας τη λίστα δεν έβγαλα το μαγικό κομπιουτεράκι προσπαθώντας να κάνω περίεργους υπολογισμούς και συμψηφισμούς για να βρω το καλύτερο παιχνίδι. Η λίστα που ακολουθεί δείχνει με ποια παιχνίδια διασκέδασα περισσότερο, κάτι που, όπως είναι λογικό, επηρεάζεται από υποκειμενικές απόψεις. Το καλύτερο παιχνίδι που έπαιξα φέτος είναι το Dragon Age. Μου αρέσουν πολύ τα RPG και προτιμώ τα πιο "βαριά" από αυτά. Το παραδέχομαι, είμαι από αυτούς που όταν παίζουν μία μεγάλη RPG κυκλοφορία την απολαμβάνουν, αλλά μετά γκρινιάζουν γιατί απλοποιήθηκε το ένα ή το άλλο σημείο… Ήμουν σίγουρος ότι θα μου αρέσει το Dragon Age, αλλά πίστευα ότι μετά θα άρχιζα τις ίδιες γκρίνιες. Έκανα λάθος.
Η αρχή του παιχνιδιού δεν με ενθουσίασε, αλλά αργά και σταθερά ανακάλυπτα ότι η Bioware είχε φτιάξει έναν εκπληκτικό κόσμο, γεμάτο από ιστορίες πολιτισμών με χιλιάδες χρόνια ιστορίας και χαρακτήρες με υπόβαθρο. Το σύστημα μάχης, η ανάπτυξη των χαρακτήρων και η σημασία της αναζήτησης όλο και καλύτερου εξοπλισμού ήταν μερικοί ακόμα λόγοι που με έκαναν να λατρέψω το Dragon Age.
Δεύτερο καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς για εμένα είναι το Batman: Arkham Asylum, το οποίο είναι και η έκπληξη της χρονιάς. Η Rocksteady αντέγραψε ιδέες από παντού, αλλά καινοτόμησε εκεί που χρειαζόταν, με αποτέλεσμα να φτιάξει ένα παιχνίδι που ξεχειλίζει από προσωπικότητα. Είναι ένα ατμοσφαιρικό παιχνίδι με κορυφαίους "κακούς" και υποδειγματική εξέλιξη του gameplay με αποτέλεσμα να μη σε κουράζει ποτέ. Ένα "παιχνίδι" με την κυριολεκτική σημασία της λέξης που έχει ψυχή, η οποία κάνει τη συνολική εμπειρία ανώτερη από ό,τι θα περίμενε κανείς προσθέτοντας την ποιότητα του κάθε χαρακτηριστικού ξεχωριστά.
Όταν ένα παιχνίδι μου αφήνει την ευκαιρία να επιλέξω διαφορετικούς τρόπους δράσης, έχω μάθει σχεδόν αυτόματα να επιλέγω τον πιο αποτελεσματικό τρόπο που θα με βοηθήσει να περάσω το επίπεδο και τελικά να τελειώσω την περιπέτεια. Είναι όμως τελικά αυτός ο "τερματισμός" αυτοσκοπός; Στο Batman είχα πολλά gadgets, τα οποία μπορούσα να χρησιμοποιήσω για την εξόντωση των αντιπάλων. Δεν κατάλαβα αν ήταν ισορροπημένα και δεν με ένοιαζε. Έτσι πρέπει να φτιάχνονται τα παιχνίδια…
Τρίτο καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς για εμένα είναι το Assassin’s Creed 2. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς ήταν πολύ καλό σε όλα τα επιμέρους χαρακτηριστικά του, αλλά ο κεντρικός σχεδιασμός του το έκανε κουραστικό. Και θεωρώ ότι δεν ήμουν ο μόνος που, όταν το έπαιζε, σκεφτόταν πόσο καλύτερο θα μπορούσε να γίνει αν άλλαζαν μερικά πράγματα. Το sequel δεν είναι απλά βελτιωμένο ή με περισσότερα χαρακτηριστικά, αλλά είναι ριζικά αναμορφωμένο. Δε θυμάμαι να έχω ξαναδεί τόσο μεγάλη βελτίωση σε sequel -καλά, βγάζω εκτός συναγωνισμού τη Valve- και όλα έγιναν μέσα σε μία περίοδο μόλις δύο ετών. Το Assassin’s Creed 2 είναι ένα απολαυστικό παιχνίδι, το οποίο διασκέδασα όσο λίγα αν και οι…ιταλοαγγλικοί διάλογοι με έβγαλαν από την αρχή εκτός κλίματος.
1. Dragon Age: Origins
2. Batman: Arkham Asylum
3. Assassin’s Creed II
4. Uncharted 2: Among Thieves
5. Left 4 Dead 2
6. Borderlands
7. Colin McRae Dirt 2
8. Street Fighter IV
9. Risen
10. Drakensang: The Dark Eye
{PAGE_BREAK}
Γιώργος Τσακίρογλου
Αναζητώντας τον τίτλο της χρονιάς, η πρώτη σκέψη που περνάει από το μυαλό του κάθε gamer είναι πως το 2009, που ετοιμάζεται σε λίγες ημέρες να μας αποχαιρετήσει, ήταν ένα ιδιαίτερα πλούσιο έτος. Οι νέες κυκλοφορίες δεν διακρίθηκαν μόνο για την ποσότητά τους αλλά ευτυχώς και για την ποιότητα τους. Καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα προτιμήσεων, είναι πραγματικά δύσκολο να μην μπορέσει κάποιος να βρει κάτι που να τον ικανοποιήσει και το ευχάριστο είναι πως αυτή η παραγωγική χρονιά, όπως όλα δείχνουν, θα έχει και συνέχεια. Επιστρέφοντας στο κυρίως θέμα του άρθρου, η αναζήτηση του Game of the Year θα μπορούσε να πει ο καθένας πως είναι μια συνολικά εύκολη διαδικασία. Αλλά πριν από οτιδήποτε άλλο, ας αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που κάνει έναν τίτλο να ξεχωρίζει; Πολλοί θα πουν πως η τελική βαθμολογία του εκάστοτε review είναι το μεγαλύτερο μέτρο σύγκρισης, αν και προσωπικά διαφωνώ με τη συγκεκριμένη άποψη.
Σε καμία περίπτωση δεν αναιρείται η πείρα ή η άποψη του εκάστοτε συντάκτη, αλλά για να μπορέσει να κερδίσει ένας τίτλος τη συγκεκριμένη βράβευση, θα πρέπει πρωτίστως να ξεχωρίζει για έναν και μοναδικό λόγο. Τη διασκέδαση.
Κατόπιν πολύωρων σκέψεων και αφού η τελική λίστα άλλαξε πολλές φορές μορφή, οι τρεις επικρατέστερες δημιουργίες για την κορυφή είναι κατά την ταπεινή μου άποψη τα: Uncharted 2: Among Thieves, Assassin’s Creed ΙΙ και -ίσως προς μεγάλη έκπληξη των περισσοτέρων- The Ballad of Gay Tony. Δύο sequels δηλαδή, δύο πρωτοκλασάτων δημιουργιών και ένα downloadable πακέτο, που όμως ο συγκεκριμένος όρος δείχνει να το αδικεί στο μέγιστο βαθμό. Ίσως σε πολλούς να δημιουργηθούν πολλά ερωτηματικά για την απουσία του Call of Duty Modern Warfare 2 ή του Forza Motorsport 3 από τη λίστα –είναι γνωστές οι αυτοκινητιστικές μου προτιμήσεις- αλλά η αλήθεια είναι πως, παρά την αναμφισβήτητη αρτιότητά τους, δεν κέντρισαν το ενδιαφέρον μου στο μέγιστο βαθμό.
Οπότε, για να δοθεί μια απάντηση στην ερώτηση για το ποιος είναι ο τίτλος της χρονιάς, θα επιλέξω την περιπέτεια των Tony Prince και Luis Lopez. Οι λόγοι είναι αρκετοί, αν και θα σταθώ σε δύο καίρια σημεία. Από τη μια, η Rockstar δεν διστάζει να προσφέρει έναν πληρέστατο τίτλο σε μια άκρως ανταγωνιστική τιμή, αγνοώντας επιδεικτικά τους άγραφους κανόνες που αφορούν ανάλογες προτάσεις που διατίθενται αποκλειστικά μέσω της online υπηρεσίας της Microsoft.
Από την άλλη είναι το ίδιο το περιεχόμενο του τίτλου που πραγματικά είναι δύσκολο να αφήσει ασυγκίνητο τον οποιοδήποτε ενήλικο gamer. Το σενάριο είναι γραμμένο με μοναδικό τρόπο, ενώ και η εξέλιξη της ιστορίας καταφέρνει να ξεφύγει από τα στενά πλαίσια ενός videogame. Ορισμένα σύγχρονα ζητήματα, παίρνουν σάρκα και οστά μέσω του The Ballad of Gay Tony, τα οποία άλλες φορές αντιμετωπίζονται με χιούμορ, ενώ άλλες με μια ιδιαίτερα σκληρή, όσο και άκρως "πραγματική" εικόνα. Και φυσικά, στην κορυφή όλων βρίσκονται οι πληθωρικότατοι χαρακτήρες του τίτλου με τους αλησμόνητους διαλόγους, οι οποίοι συνοδεύονται από την πιο ολοκληρωμένη music list της χρονιάς.
Παρακάτω διακρίνεται η λίστα με τους 10 τίτλους που προσωπικά για το 2009 μου χάρισαν τις περισσότερες και, αναμφίβολα, πλέον διασκεδαστικές ώρες ενασχόλησης. Σαφέστατα μέσα στο έτος κυκλοφόρησαν προτάσεις που ξεχώρισαν για τους λόγους τους -όπως για παράδειγμα το Borderlands- αλλά η λίστα προέκυψε έχοντας συνεχώς κατά νου ποιοι ήταν οι τίτλοι που πραγματικά με έκαναν να νιώσω ευτυχισμένος που είχα την τύχη αλλά και το χρόνο να ασχοληθώ μαζί τους.
1. GTA IV: The Ballad of Gay Tony
2. Assassin’s Creed II
3. Uncharted 2: Among Thieves
4. World of Goo
5. LocoRoco Midnight Carnival
6. GTA Chinatown Wars (DS)
7. Street Fighter IV
8. Mirror’s Edge (PC)
9. LittleBigPlanet (PSP)
10. New Super Mario Bros. Wii
{PAGE_BREAK}
Γιώργος Πρίτσκας
Φίλε αναγνώστη, αν αναζητάς μια αντικειμενική, δίκαιη και ολοκληρωμένη αποτίμηση της χρονιάς που οδεύει αισίως στο τέλος της, τότε καλύτερα να προσπεράσεις το παρόν κείμενο. Διάφορες συγκυρίες, ατυχίες και υποχρεώσεις που θα μπορούσαν να συνοψιστούν στην λέξη “πανεπιστήμιο”, δεν μου επέτρεψαν να ασχοληθώ όσο θα ήθελα με σημαντικούς τίτλους που πιθανόν να καταλάμβαναν περίοπτη θέση στη “φτωχή” λίστα που παραθέτω. Uncharted 2, Dragon Age, Modern Warfare 2, Assassin’s Creed 2, Left 4 Dead 2, Brutal Legend, Super Mario Bros Wii είναι δυστυχώς τα “θύματα” του πολύ πιεσμένου μου προγράμματος και καθιστούν την λίστα από ελλιπή μέχρι και “αστεία”. Αλλά θα ήταν άδικο να μείνουμε σε αυτά, θα ήταν άδικο για τα παιχνίδια που την απαρτίζουν. Διότι, η λίστα γίνεται περισσότερο για να τιμήσουμε τα παιχνίδια που μας προσέφεραν διασκέδαση, συντροφιά και ψυχαγωγία τους τελευταίους δύσκολους δώδεκα μήνες, παρά για να μειώσουμε ή έστω να συγκρίνουμε με τους απόντες.
1. Halo 3: ODST
Γιατί αποδεικνύει ότι οι μηχανισμοί του Halo παραμένουν αξεπέραστοι στη δράση πρώτου προσώπου, για το υποδειγματικό multiplayer και co-op και, φυσικά, για τη noir ατμόσφαιρα του, που μας χάρισε την καλύτερη μουσική επένδυση της χρονιάς -και μας κάνει να κλείνουμε ερμητικά τα μάτια στα πολλά του ελαττώματα.
2. Batman: Arkham Asylum
Γιατί διέλυσε με εμφατικό τρόπο το μύθο που ήθελε τη δημιουργία παιχνιδιών βασισμένων σε σούπερ-ήρωες να κινούνται στη μετριότητα. Γιατί κατάφερε να ισορροπήσει επιδέξια πάνω σε μια λεπτή γραμμή, αποδίδοντας εύστοχα την δύναμη του ήρωα, διατηρώντας τον όμως “τρωτό”. Και φυσικά, για το Arkham που είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής του παιχνιδιού.
3. GTA IV: Episodes from Liberty City
Γιατί τα δύο επεισόδια συμπληρώνουν εκπληκτικά το ένα το άλλο προσφέροντας κάτι σε όλους. Είτε λατρεύεις τη χλιδή, το χαβαλέ και την υπερβολή των προηγούμενων GTA, είτε την πιο σκοτεινή και σοβαροφανή προσέγγιση του IV, αυτό το πακέτο θα σε ικανοποιήσει πλήρως. Ενώ το φοβερά ειρωνικό τέλος, που κλείνει με τον πιο όμορφο τρόπο το GTA IV, αποτελεί λόγο από μόνο του.
4. Resident Evil 5
Ναι είναι χαζό. Ναι είναι πολύ χειρότερο από το RE4. Ναι είναι ένα απενοχοποιημένο action-shooter και μάλλον δεν θα έπρεπε να λέγεται Resident Evil. Αλλά ταυτόχρονα είναι και μια από τις πιο διασκεδαστικές co-op εμπειρίες, διαθέτει μάλλον το πιο απολαυστικά χαζό σενάριο και είναι από τους τίτλους που σου εγγυάται την διασκέδαση, είτε το κάνει επίτηδες είτε όχι…
5. FIFA 10
Δεν θα μπορούσα να μη συμπεριλάβω το παιχνίδι που με κρατούσε συντροφιά όλο το χειμώνα και που τυχαίνει να αποτελεί, κατά την άποψή μου, το πιο ολοκληρωμένο “ποδοσφαιράκι” που έχω παίξει. Αν έλειπαν και τα καταραμένα bugs ίσως να το έβαζα και ψηλότερα στην ελλιπέστατη, άδικη λίστα μου.
Τέλος, θα ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο γενικότερα για το 2009. Τα νούμερα δείχνουν μια μικρή πτώση στις πωλήσεις σε σχέση με την περυσινή χρονιά αλλά αυτό περισσότερο οφείλεται στην ελάττωση των εξωπραγματικών πωλήσεων του Wii και στην αναμενόμενη πτώση των music games, παρά σε κάποια γενικότερη τάση που να εμπνέει ανησυχία. Ρεκόρ όπως αυτά του Call of Duty αποδεικνύουν τη δύναμη της βιομηχανίας σε οικονομικό τουλάχιστον επίπεδο και οι πιο ισορροπημένες πωλήσεις μεταξύ των τριών μεγάλων μόνο καλά νέα μπορούν να θεωρούνται. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στη Sony η οποία έριξε όλα τα χαρτιά της αυτή τη χρονιά υποστηρίζοντας τη γενναία πτώση τιμής της κονσόλας της με εξαιρετικό αποκλειστικό software χωρίς όμως να επιβραβεύεται με εντυπωσιακά νούμερα.
Το 2010 αναμένεται να μας διαφωτίσει μια και καλή αν αυτό σημαίνει πως η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη για τον ιαπωνικό κολοσσό που πληρώνει πολύ ακριβά τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος. Η Microsoft, από την άλλη, ήταν εμφανές πως βρίσκεται στον αστερισμό του Natal και ότι έχει ρίξει όλο το βάρος της στο 2010 ενώ η Nintendo συνεχίζει στους δικούς της ρυθμούς, συνεχίζοντας να πουλάει βασιζόμενη στα κλασικά της χαρτιά -Wii Fit, Mario Kart, Super Mario κ.τ.λ.- για το Wii και το DS να κινείται σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο.
{PAGE_BREAK}
Δημήτρης Μπάνος
Ah, 2009! Μία χρονιά γεμάτη ανατροπές, ονειρεμένες κυκλοφορίες, το μεγαλύτερο φιάσκο αναβολών EVAR!1!, και πολλά πολλά bazzilions χαρτονομισμάτων και μετοχών, για τη βιομηχανία των videogames. Όταν φτάνεις σε σημείο να ευχαριστείς τους ουρανούς, για τις δεκάδες αναβολές που προέκυψαν μετά το δεύτερο μισό του έτους, δεν χρειάζεσαι περισσότερες ενδείξεις για τη κατάσταση υγείας της πολυαγαπημένης μας βιομηχανίας. Τα ποιοτικά παιχνίδια φέτος ήταν τόσα πολλά, που όχι μόνο η κυκλοφορία πολλών μετατέθηκε για το 2010, αλλά κι από αυτά που κυκλοφόρησαν, πολλά δεν είχαν τη τιμή να μπουν στο drive μίας εκ των κονσόλων μου. Θα ξεκινήσω από κάτω προς τα πάνω, μιας και απ’ όσο γνωρίζω, έτσι αυξάνεται το suspense – όχι ότι ήδη δεν έχετε κάνει scroll down για να δείτε τη λίστα, αλλά δε βαριέσαι, κουβέντα να γίνεται.
To Killzone 2 κέρδισε οριακά μία θέση στη λίστα μου, με αντιπάλους τα Halo 3: ODST και Borderlands. Το Borderlands δεν έχω καταφέρει ακόμα να το παίξω λόγω τεχνικών προβλημάτων (προσωρινό FAIL του PlayStation 3), οπότε θα ήταν ολίγον τι αφελές εκ μέρους μου, να το συμπεριλάβω στη λίστα. Αυτό άφηνε το Halo 3: ODST και το Killzone 2, έτοιμα να κονταροχτυπηθούν σε μία ανελέητη μάχη.
Πέρα από τον UBER τεχνικό τομέα του Killzone 2 και το φανταστικό campaign του ODST, αυτό που με έκανε να επιλέξω, ήταν η διασκέδαση που μου πρόσφερε ο κάθε τίτλος. Ομολογώ πως αν δεν είχαν πραγματοποιηθεί τα Killzone 2 meetings που διοργανώσαμε στο forum μας, το Killzone 2 δεν θα βρισκόταν στο Top 10. Kudos λοιπόν στα παλικάρια του GameOver, που με έκαναν να εκτιμήσω το online κομμάτι του τεχνολογικού θαύματος της Guerilla. Επειδή αν συνεχίσουμε με αυτό το ρυθμό, η φετινή ανασκόπηση του 2009 θα ολοκληρωθεί εν έτη 2010, ας ανεβάσω λίγο τους ρυθμούς. Στην ένατη θέση λοιπόν, εντοπίζουμε το Machinarium.
Προερχόμενο από μία μικρή τσέχικη ομάδα ανάπτυξης, κατάφερε να δώσει μαθήματα για το πως θα έπρεπε να είναι τα adventures, αφού κατάφερε να παραμείνει πιστό στις διδαχές του παρελθόντος, ενώ ταυτόχρονα φάνταζε φρέσκο. Δεν χρειάζονται συστάσεις για το New Super Mario Bros. Wii. Κλασσική, αγαπημένη old school δράση, με τη μοναδική υπογραφή της Ninty. Δεν τα φτιάχνουν όπως συνήθιζαν, πια.
Το Uncharted 2 στην έβδομη θέση; THIS IS MADNESS! No, this is MeEdIC’s list. Το πρώτο Uncharted, σε αντίθεση με πολλούς, το λάτρεψα. Το ίδιο συνέβη και με τη δεύτερη προσθήκη του πλέον απόλυτου αυτού franchise. Γενικά, δεν έχω κανένα απολύτως παράπονο για το “τούμπανο” της πολυαγαπημένης Naughty Dog. “Γιατί βρίσκεται στην έβδομη θέση τότε;”, θα ρωτήσεις φίλε αναγνώστη. Και με το δίκιο σου. Απλά επειδή, όταν προσπαθούσα εν όψη αυτού του άρθρου, να ανακαλέσω στιγμιότυπα από το παιχνίδι, κομμάτια του που χαράχτηκαν στη μνήμη μου, λίγα πράγματα έρχονταν στο μυαλό.
Το Dragon Age: Origins, αποδείχθηκε ένας από τους καλύτερους φετινούς τίτλους, και αν είχα ασχοληθεί περισσότερες από 15 ώρες μαζί του, ίσως βρισκόταν πιο ψηλά στη κατάταξη. Η πέμπτη θέση είναι η ιδανική για το R&C: A Crack in Time. Ένας απόλυτα ισορροπημένος τίτλος, σε μία απόλυτα ισορροπημένη θέση. Οι Fab Four εντοπίζονται στην τέταρτη θέση με ‘ενα παιχνίδι / κινητή βιβλιοθήκη, για τη μεγαλύτερη μπάντα στη νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας.
Από άλλους υμνήθηκε, από άλλους θάφτηκε έξι μέτρα κάτω από το έδαφος. Όντας από αυτούς που το ύμνησαν, ασχολήθηκα με το inFAMOUS γύρω στις 70 ώρες, απολαμβάνοντας το κάθε λεπτό. Το άψογο gameplay του είναι αυτό που χρίζει δαφνών, απόρροια της μαεστρίας της Sucker Punch. Όσο και να προσπαθήσω να δικαιολογήσω τους λόγους για τους οποίους τοποθέτησα το Persona 4 στη δεύτερη θέση, πολλοί από εσάς θα εξακολουθείτε να με περνάτε για διεστραμμένο λάτρη των JRPGs. Μακράν ένα από τα καλύτερα RPGs του απέθαντου PlayStation 2, που κοντά 10 χρόνια μετά το λανσάρισμα της κονσόλας, κατάφερε να αποδείξει πως ο μαύρος γίγαντας της Sony, έχει ακόμα πολλά ψωμιά. Θάψε μας όλους, “PrayStatio”!
Kαπάκι το Batman: Arkham Asylum, που άφησε τα στόματα πολλών από εμάς ανοιχτά. Μη βασιζόμενο σε κάποια ταινία, η Rocksteady είχε την ελευθερία να υλοποιήσει τις ιδέες της δίχως περιορισμούς. Αποτέλεσμα; Ένα παιχνίδι που κατ’ εμέ αξίζει δικαιωματικά τον τίτλο του παιχνιδιού της χρονιάς.
1. Batman: Arkham Asylum
2. Persona 4
3. inFAMOUS
4. The Beatles: Rock Band
5. Ratchet & Clank: A Crack in Time
6. Dragon Age: Origins
7. Uncharted 2: Among Thieves
8. New Super Mario Bros. Wii
9. Machinarium
10. Killzone 2
Αυτό ήταν λοιπόν το "mega-άρθρο" του GameOver για, όχι τα "καλύτερα", αλλά για τα παιχνίδια που λατρέψαμε περισσότερο το έτος που μας αφήνει σε λίγες ημέρες. Φυσικά και θα υπάρξουν αντιρρήσεις σε ό,τι αφορά τις επιλογές μας, φυσικά και θα υπάρξουν διαφωνίες. Αλλά σε αυτό που όλοι συμφωνούμε, είναι στην αγάπη μας για τα videogames. Και εμείς θα είμαστε εδώ, για να μοιραστούμε μαζί σας αυτήν την αγάπη μέσα στα χρόνια που έρχονται, για να ζήσουμε μαζί την εξέλιξη αυτού του τόσο σημαντικού μέσου διασκέδασης.
Χρόνια πoλλά!
Η συντακτική ομάδα του GameOver
{nomultithumb}
