Phantasy Star 0

Καταφέρνει η DS έκδοση να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της σειράς;

Η σειρά Phantasy Star, αν και όχι τόσο διαδεδομένη στη Δύση, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα franchises της SEGA. Πίσω στο 2001, το Phantasy Star Online έθεσε τις βάσεις για το online gaming στα οικιακά συστήματα, πάντα μέσω του αδικοχαμένου Dreamcast. Διάφορες συνέχειες ακολούθησαν, άλλες για PC και PlayStation, περισσότερες στο GameCube και μερικές για το Xbox, αλλά και πρόσφατα για το Xbox 360. Την τελευταία περίοδο η SEGA έχει εστιάσει στα φορητά συστήματα και μετά το αρκετά καλό Phantasy Star Portable του PSP, έρχεται το Phantasy Star Zero για το Nintendo DS. Καταφέρνει ο “μικρός αδερφός” να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων όμως;

Όπως τον παλιό καιρό…μαζί με τα προβλήματα

Όσοι έχουν παίξει έστω κι ένα old-school Phantasy Star, αμέσως θα συνειδητοποιήσουν πως το Phantasy Star Zero κουβαλά όλα τα χαρακτηριστικά που έκαναν τα τότε παιχνίδια τόσο διασκεδαστικά. Άπειρο looting, εκατοντάδες όπλα, συνεργατικό παιχνίδι κι ένα βατό σενάριο που λειτουργεί ως δίαυλος για τα δεκάδες quests που θα μας ζητηθεί να ολοκληρώσουμε. Μαζί με όλα αυτά όμως, το παιχνίδι κουβαλά και όλα τα στοιχεία που ενώ πίσω στο 2000 ήταν αποδεκτά ή τουλάχιστον υποφερτά, δέκα χρόνια μετά δεν αργούν να καταλήξουν ενοχλητικά και εκνευριστικά. Περισσότερα γι’ αυτά παρακάτω, όμως.

Χαρακτήρες και ανάπτυξη

Στην αρχή του Single Player Story θα μας ζητηθεί να επιλέξουμε φυλή κι έπειτα έναν από τους διαθέσιμους χαρακτήρες, με τον καθένα να έχει τα δικά του υπέρ και κατά. Οι τρεις διαθέσιμες φυλές είναι οι Human, η αρχική φυλή που μετρά και τα περισσότερα μέλη, οι CAST, τεχνητές μορφές ζωής, με ιδιαίτερες ικανότητες κι έμφαση στη χρήση παγίδων και τεχνολογίας, και τέλος οι Newman, μία αστρική φυλή που θα παρουσιάζει Elf στοιχεία, και τα πηγαίνει άψογα με τις διάφορες πολεμικές τεχνικές. Κάθε φυλή, πέρα από τις κοσμητικές διαφορές, προορίζεται για διαφορετικών ικανοτήτων παίκτες. Οι Human ελέγχονται ευκολότερα, διαθέτουν λογικές ποσότητες HP και αντοχή σε χτυπήματα, ενώ είναι αρκετά καλοί γνώστες ειδικών κινήσεων.

Οι CAST, φυλή στην οποία αφιερώσαμε και τον περισσότερο χρόνο, είναι για έμπειρους παίκτες, αφού το περιορισμένο HP τους και οι μέτριας ισχύος επιθέσεις τους μπορεί να οδηγήσουν σε άβολες καταστάσεις. Η τεχνολογική τους φύση τους κάνει τέλειους γνώστες χρήσης και αξιοποίησης βαρέων όπλων, ή περιστρόφων κι άλλων Projectile όπλων, λόγω του καλού τους σημαδιού. Τέλος, οι Newman απευθύνονται στην αφρόκρεμα των Phantasy Star παικτών, αφού το λιλιπούτειο HP τους μπορεί να αποβεί μοιραίο αν ο παίκτης δεν είναι πάντα σε επιφυλακή. Η άνεση που έχουν με τις τεχνικές και τις ειδικές επιθέσεις όμως, αντισταθμίζει το μειονέκτημα αυτό.

Old good hack-n-slash: Ή μήπως όχι;

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το Zero δεν είναι ένα turn-based RPG, κάτι που ισχύει και για κάθε άλλο Phantasy Star άλλωστε. Ναι, είναι RPG με τα όλα του, αφού θα ανεβαίνουμε level, θα κάνουμε συζητήσεις στις οποίες θα επιλέγουμε τις απαντήσεις μας, θα ενισχύουμε τα όπλα μας ή θα κατασκευάζουμε άλλα, θα ξεκινάμε το ένα quest μετά το άλλο και θα καταναλώνουμε τεράστιες ποσότητες potions και όλα τα συναφή. Το σύστημα μάχης, όμως, είναι καθαρά action, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Η ομάδα ανάπτυξης αποφάσισε να αγνοήσει σχεδόν ολοκληρωτικά τις ικανότητες αφής του DS, αξιοποιώντας τις μονάχα για τη γραπτή επικοινωνία των παικτών και ορισμένα touch “buttons” στην κάτω οθόνη. Ο έλεγχος του χαρακτήρα μας γίνεται με το σταυρό κατεύθυνσης και οι δύο βασικές επιθέσεις μας με το Α και το Y. Και κάπου εδώ ξεκινούν τα προβλήματα.

Η κίνηση γίνεται σε περιορισμένους άξονες, αφήνοντας μία ρομποτική αίσθηση στην περιστροφή του χαρακτήρα μας, και μετά από τις πρώτες ώρες παιχνιδιού, η άκρως περιορισμένη λίστα επιθέσεων αρχίζει να κουράζει. Προσθέστε στα παραπάνω την προβληματική AI και την κλασσικά πεισματάρα κάμερα, που απαιτεί τη συνεχή διόρθωση με το πλήκτρο L, κι έχετε ένα παιχνίδι που, μαζί με την όλη όμορφη αίσθηση του παρελθόντος, κουβαλάει μαζί του και όλα τα κουσούρια του.

{PAGE_BREAK}

Multiplayer: ο Σωτήρας;

Το Zero, όπως κάθε Phantasy Star που σέβεται τον εαυτό του, προσφέρει online λειτουργίες, τόσο τοπικές, όσο και διαδυκτιακές. Και εκεί είναι που το παιχνίδι κερδίζει πολλούς πόντους, κάνοντάς μας να ξεχνάμε ορισμένα από τα προβλήματά του. Μία παρέα τεσσάρων ατόμων μπορεί να μαζευτεί στο σπίτι, ή και έξω, και να το παίξει κυνηγοί τεράτων ομαδικά. Όταν συμβεί κάτι τέτοιο, η αυταρχική AI κάνει φτερά, το τύπου PictoChat σύστημα επικοινωνίας αντικαθιστάται από τις κραυγές μας προς τους φίλους μας και κάθε αντικείμενο που πέφτει μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί στον επόμενο καλύτερό σας φίλο, αφού το κυνήγι του απόλυτου όπλου, ένδυσης ή θησαυρού, ποτέ δεν σταματά. Τουλάχιστον όχι στο σύμπαν του Phantasy Star. Αυτοί χωρίς διαθέσιμη παρέα μπορούν να αναζητήσουν συμμάχους online, αξιοποιώντας τις WiFi ικανότητες του DS και φυσικά του router τους.

{VIDEO_1}

Όταν προσπαθήσαμε εμείς να συνδεθούμε, ο χρόνος αναμονής πολλές φορές κούραζε, ενώ άλλες φορές δεν υπήρχαν παίκτες διαθέσιμοι. Ας κρατήσουμε και στην άκρη του μυαλού μας, όμως, ότι τότε το παιχνίδι είχε μετά βίας μία βδομάδα "ζωής" στην αγορά. Πλέον, μετρά κοντά 13 ημέρες, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες για εύρεση συμπαικτών.

Άτσα και 3D το DS! Τεχνολογία

Οπτικά, το Zero τα πηγαίνει άψογα, τουλάχιστον για τα δεδομένα του DS. Κάθε περιοχή που επισκεπτόμαστε είναι όμορφη, αν και σε ορισμένα σημεία ο σχεδιασμός είναι τετριμμένος. Τα 3D μοντέλα των χαρακτήρων δεν φτάνουν τα επίπεδα του Final Fantasy IV, αλλά τα πηγαίνουν πολύ καλά, ειδικά μετά από τρεις-τέσσερις αισθητικές προσθήκες. Πριν και μετά από κάθε σημείο-κλειδί στην εξέλιξη της ιστορίας, ένα πλήρως animated cutcsene κάνει την εμφάνιση του, προβάλλοντας για μία ακόμα φορά το πόσο καλά συνεργάζεται με το DS με το Mobi Clip Video Codec. Τα cutscenes είναι και τα μοναδικά σημεία που το παιχνίδι παρουσιάζει full voice acting. Από το τίποτα, κάτι είναι κι αυτό.

Στον τομέα του ήχου το Zero απογοητεύει. Η μουσική υπόκρουση άλλοτε είναι ανεπιθύμητα δυνατή κι άλλοτε τα επαναλαμβανόμενα μουσικά μοτίβο θα σας κουράσουν. Το muting των ηχείων του DS και η αντικατάσταση του ήχου με δικά σας τραγούδια από το κινητό, mp3, κονσόλα ή PC σας, ενδείκνυται, ειδικά αν έχετε να κάνετε με ένα τεράστιας διάρκειας quest, που είναι 99.8% σίγουρο ότι θα καταλήξει σε ένα γιγαντιαίο boss ή ένα σύνολο μικρότερης κλίμακας, αλλά εξίσου δυνατών εχθρών.

Συμπεράσματα

Με ένα σαφώς ανώτερο Phantasy Star Portable ήδη στα ράφια, το Phantasy Star Zero στη μέση, κι ένα Phantasy Star Portable 2 στα σκαριά, είναι δύσκολο να προτείνουμε την έκδοση για DS. Ακόμα και για τους κατόχους μόνο Nintendo DS, το Zero δεν παύει να μοιάζει με το Phantasy Star “του φτωχού”. Αν είστε κάτοχοι PlayStation Portable και έχετε όρεξη για παλιό καλό Phantasy Star, μπορείτε είτε να περιμένετε για την επερχόμενη δεύτερη προσθήκη, είτε να προμηθευτείτε το πρώτο. Αν πάλι είστε κάτοχοι DS, με πρόθυμη παρέα και όρεξη για looting και υποχωρήσεις από μέρους σας, τότε το Zero ίσως είναι κατάλληλο για εσάς.

Δημήτρης Μπάνος