Monster Hunter Tri

Το Wii θα εργαστεί υπερωρίες…

---

Η σειρά Monster Hunter μετρά κοντά πέντε χρόνια παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, με το ξεκίνημα να γίνεται στο απέθαντο -θα λέγαμε επί εποχής, αλλά δεν θα έστεκε, μιας κι ακόμα εποχή του είναι-  PlayStation 2, το Μάιο του 2005. Από τότε, και με κάθε προσθήκη στη σειρά, η Capcom βελτίωνε δραματικά τη σειρά, χωρίς όμως να καταφέρνει να κερδίσει την αποδοχή των δυτικών παικτών. Το μεγαλύτερο άνοιγμα προς τη Δύση έγινε με το Monster Hunter Freedom Unite, για το PlayStation Portable. Η συνεχής διαφημιστική προώθηση, και οι θετικές κριτικές από ποικίλους εκπρόσωπους του ειδικού Τύπου, φάνταζαν αρκετά για την επιτυχία του τίτλου στην αγορά μας. Ακόμα κι έτσι, όμως, λίγο το ότι προοριζόταν για φορητό σύστημα, λίγο ότι ο χειρισμός στο PSP ενδεικνυόταν αποκλειστικά για μαζοχιστές, που επιθυμούσαν τον οριστικό τραυματισμό των τενόντων των χεριών τους, λίγο η αυξημένη δυσκολία και πρόκληση του τίτλου, δεν επέτρεψαν στη σειρά να κερδίσει την αποδοχή που η Capcom ήλπιζε.

Δεν έχει σημασία το πως πέφτεις, αλλά το πως καταφέρνεις να σηκωθείς λένε, όμως, και η Capcom επιστρέφει δυναμικά, αυτή τη φορά στο λευκό θαύμα της Nintendo, με το Monster Hunter Tri, την πιο πρόσφατη προσθήκη στη σειρά. Πολλά εκατομμύρια για προώθηση, διαφημιστικές καμπάνιες, ειδικές εκδόσεις, bundles, θετικότατες κριτικές και, πάνω απ’ όλα, το γεγονός ότι προορίζεται για το Wii, κονσόλα της τρέχουσας γενιάς με μακράν τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία και βάση χρηστών. Καταφέρνει λοιπόν το Monster Hunter Tri να κερδίσει επιτέλους μία θέση στη συλλογή των Ευρωπαίων, κι αν ναι, σε ποιο επίπεδο;

Μαθήματα εξέλιξης

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Το Monster Hunter Tri είναι δραματικά βελτιωμένο σε σύγκριση με τους παρελθόντες τίτλους. Η δυσκολία έχει ρυθμιστεί, αυτή τη φορά σε ανθρώπινα επίπεδα, και ο χειρισμός πλέον δουλεύει. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα παραδοσιακό ιαπωνικό προϊόν, που μάλιστα δεν πέφτει στη παγίδα του ρηχού gameplay και του φτηνού εντυπωσιασμού, ώστε να γοητεύσει το, κατά κοινή ομολογία, λιγότερο hardcore δυτικό κοινό. Εξακολουθούμε να έχουμε να κάνουμε με ένα τέρας παιχνιδιού, διάρκειας πρακτικά όσης ο παίκτης επιθυμεί, που εδώ και χρόνια μένει πιστό στις αξίες του, βελτιώνοντας όμως δραματικά τον εαυτό του στην πορεία.

Θα καταφέρει λοιπόν το Monster Hunter Tri να σπάσει την κατάρα, μπαίνοντας στα σπίτια χιλιάδων παικτών, των οποίων τα Wii θα βαράνε υπερωρίες για τους επόμενους μήνες; Αρκετά πιθανό, ή μάλλον προαποφασισμένο, θα λέγαμε. Θα μετατραπεί όμως στο επόμενο “It came from Japan” εμπορικό θαύμα, με κάθε stock καταστήματος να εξαντλείται; Δύσκολο, έως και όνειρο θερινής νυκτός. Γιατί όμως; Ας το ανακαλύψουμε.

Μηχανισμοί και gameplay

Κάποιος θα έλεγε πως οι αρχαϊκοί gameplay μηχανισμοί του Monster Hunter Tri, είναι απομεινάρι μίας άλλης εποχής, κάτι το παλιομοδίτικο, που θα έπρεπε να είχε συμβαδίσει με τα δεδομένα της εποχής εδώ και χρόνια. Αντιθέτως, εμείς βλέπουμε την επιμονή στο παρελθόν, το κατά πολλούς “μουδιασμένο” gameplay και την κλασσική δομή επάνω στην οποία έχει στηθεί το παιχνίδι, ως ορισμένα από τα ισχυρότερα ατού του. Μουδιασμένο είναι και το ξεκίνημα του παιχνιδιού, όπως άλλωστε κάθε ιαπωνικό φεστιβάλ σφαγιάσματος πλασμάτων. Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα από πλευράς σεναρίου είναι δραματικά διαφοροποιημένα.

Προς έκπληξη όλων μας, παρούσα είναι μια βασική ροή γεγονότων, που δίνουν μια συνέπεια στην πρόοδό μας. Το νέο μας σπίτι, το αλιευτικό χωριό Moga, κινδυνεύει να καταστραφεί οικονομικά και κυριολεκτικά, από μία απειλή των θαλασσών, τον απίστευτα τεράστιο Lagiacrus, έναν υδρόβιο δράκο. Βάζουμε λοιπόν ένα Post-it χαρτάκι που διαβάζει “να μην ξεχάσω να σφάξω τον Lagiacrus” στο πίνακα ανακοινώσεών μας, και κάπως έτσι ξεκινάμε την επική περιπέτεια του Monster Hunter 3.

Φυσικά, η ώρα που θα έρθουμε σε πρώτη επαφή με τον Lagiacrus δεν θα αργήσει, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα είμαστε σε θέση και να τον αντιμετωπίσουμε. Η τακτική του “όπου φύγει φύγει” κρίνεται ιδιαίτερα σοφή, αν θέλουμε να επιβιώσουμε. Μέχρι λοιπόν να γίνουμε αρκετά ισχυροί και να τα βάλουμε με τον “big guy”, μας περιμένουν δεκάδες, ή μάλλον εκατοντάδες άλλα πλάσματα, ποικίλων μεγεθών και ισχύος. Να διευκρινίσουμε κάπου εδώ, ότι όταν μιλάμε για ενδυνάμωση του χαρακτήρα μας, δεν εννοούμε στατιστικά, από άποψη απόκτησης εμπειρίας δηλαδή. Ο χαρακτήρας μας παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος από την αρχή μέχρι το τέλος. Είναι οι δικές μας ικανότητες και εξοπλισμός, που βελτιώνονται.

Μην ανησυχείτε όμως, καλοί μας grinders. Η έλλειψη απόκτησης εμπειρίας και leveling up του χαρακτήρα μας, αντισταθμίζεται από τη συνεχή αναζήτηση νέου, ισχυρότερου εξοπλισμού. Μπορεί στην αρχή να σας φανεί αστείο ή κωμικοτραγικό, αλλά η απόκτηση των δύο αναθεματισμένων υλικών που λείπουν για την κατασκευή του “απόλυτου” Switch Axe που έχετε βάλει στο μάτι, δεν θα αργήσει να γίνει εφιάλτης. Οι δύο ώρες θα γίνουν 12 πριν καν το καταλάβετε, και στις 15 θα έχετε πλέον συνειδητοποιήσει πως ζείτε για το κυνήγι, και το κυνήγι μόνο. Έχουμε να κάνουμε με ένα από αυτά τα παιχνίδια που γνωρίζεις από την πρώτη στιγμή που θα καταπιαστείς μαζί τους, ότι θα σου βγάλει μεν τη πίστη, αλλά θα περάσεις απίστευτα στη διαδρομή, με μία αίσθηση ικανοποίησης να σε διακατέχει καθ’ όλη τη διάρκεια.