Monster Hunter Tri

Multiplayer

Κι εκεί που τελειώνουν οι καινοτομίες του Single Player, ξεκινά το απέραντο online τμήμα του Monster Hunter Tri. Λίγo-πολύ, έχουμε να κάνουμε με ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει το Wii στον online τομέα, και όχι μόνο. Η πρόσβαση γίνεται ιδιαίτερα εύκολα, αυτή τη φορά στην πόλη και όχι στο χωριό, στην οποία μπορούμε να αναλάβουμε ομαδικά quests με αγνώστους ή φίλους, χωρίς τους Friend Codes ή άλλες ενοχλήσεις. Σε σύγκριση με τα διαθέσιμα online, τα offline quests φαντάζουν μετρημένα στα δάχτυλα, κάτι που αποδεικνύει το πόσες δεκάδες ώρες μπορεί να περάσει κάποιος παρέα με μέχρι και άλλους τρεις κυνηγούς είτε στο πεδίο της μάχης, είτε στο Arena mode. Όσο μεγαλύτερο το rank μας, τόσο και πιο απαιτητικά τα quests, ορισμένα εκ των οποίων είναι πρακτικά αδύνατο να ολοκληρωθούν χωρίς την κατάλληλη παρέα. Και μιλώντας για παρέα, το Wii Speak καταφέρνει να ενώσει τους συμπαίκτες που γνωρίζονται μεταξύ τους, ειδικά σε έναν τίτλο που η σωστή συνεννόηση είναι απαραίτητη.

Πλέον, όλα δουλεύουν ρολόι, οι servers έχουν στρώσει -και λέμε πλέον, επειδή τις πρώτες ώρες λειτουργίας τους ήμασταν εκεί, δυστυχώς-, με την Capcom να αποδεικνύει πως όποιος θέλει, μπορεί. Αυτό απευθύνεται προς όλους τους developers, που χρησιμοποιούσαν τους τεχνικούς περιορισμούς του Wii ως δικαιολογία για το προβληματικό online τμήμα των τίτλων τους. Θα τολμήσουμε να πούμε πως σε σύγκριση με πολλούς τίτλους με online δυνατότητες των Xbox 360 και PlayStation 3, το Monster Hunter Tri δεν έχει να ζηλέψει τίποτα. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχει δυνατότητα multiplayer σε splitscreen mode.

Τεχνολογικά

Πολύ απλά και δίχως υπερβολές, το Monster Hunter δείχνει αν όχι ομορφότερο, τουλάχιστον ισάξιο με το PC -και σύντομα Xbox 360- ξαδερφάκι του, Monster Hunter Frontier. Ενώ λοιπόν το Frontier είναι υπερβολικά πίσω στα standards της κονσόλας της Microsoft, όταν πάρεις το οπτικό σύνολο αυτό και το παρουσιάσεις βελτιωμένο στο Wii, έχεις μία από τις ομορφότερες προσθήκες στη βιβλιοθήκη του συστήματος. Ενώ υπάρχουν αρκετοί PlayStation 2 και Xbox τίτλοι που δείχνουν το ίδιο ή ακόμα και καλύτεροι, είναι η ποιότητα των animations, η τεράστια ποικιλία σε περιβάλλοντα κι εχθρούς, το αψεγάδιαστο frame rate, και οι άψογες υφές, που το κάνουν να ξεχωρίζει.

Σε αντίθεση με τους “ξεκάρφωτους” κόσμους των προηγούμενων τίτλων, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον, που εκτείνεται από ερήμους, μέχρι δάση και υδροβιότοπους. Κάθε ζωντανό ον, από τους εχθρούς με τα ανατριχιαστικά αληθοφανή animations, μέχρι τα έντομα που πετούν ανέμελα, το νερό που ολοκληρώνει τον κύκλο του, τα φυτοφάγα που βοσκούν, τα υποθαλάσσια περιβάλλοντα που σφύζουν από ζωή, όλα μαζί συντελούν στην ψευδαίσθηση ενός ζωντανού κόσμου, που ολοκληρώνεται από τον 24ωρο κύκλο του ηλίου. Η ώρα παίζει αξιοσημείωτο ρόλο στο παιχνίδι, αφού πολλά τέρατα ή έντομα, εμφανίζονται μονάχα τις νυχτερινές ώρες, και αντίστροφα.

Να αναφέρουμε, επίσης, πως όλως περιέργως, η άλλοτε ιδανική για χρήση με το Wii, HDTV Samsung Jasmine 26 ιντσών, παρουσίαζε δύο κάθετα μαύρα πλαίσια του ενός περίπου εκατοστού, στα αριστερά και δεξιά του panel κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής μας με τον τίτλο. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν είναι ενοχλητικό, απλά θεωρήσαμε απαραίτητο να το αναφέρουμε, μιας και συνήθως αν υπάρχουν μαύρα πλαίσια, αυτά θα είναι στο πάνω και κάτω μέρος του panel. Στα του ήχου, συναντάμε ένα εντυπωσιακό sound design, που διαπρέπει σε δύο τομείς. Παραλείποντας το σχεδόν ανύπαρκτο voice-over, περνάμε στις κραυγές των τεράτων, που εκτός του ότι μεταβάλλονται από είδος σε είδος, είναι αρκετά αληθοφανείς. Τώρα, το πόσο αληθοφανείς μπορούν να είναι οι κραυγές ενός δεινοσαύρου, τη στιγμή που μόνο υποθέσεις έχουν γίνει γύρω από τις ιδιότητες των φωνητικών τους χορδών, αυτό είναι θέμα.

Αυτό που επίσης κλέβει τη παράσταση είναι οι ήχοι του περιβάλλοντος, με το νερό να αλλάζει το άκουσμά του ανάλογα με την επιφάνεια στην οποία κυλά, τα βήματα μας να ακούγονται διαφορετικά από έδαφος σε έδαφος, τον άνεμο να μεταβάλλεται, και τον ήχο -όταν βρισκόμαστε κάτω από το νερό- να αλλάζει επίσης. Οι ήχοι των όπλων ολοκληρώνουν το πακέτο, μαζί με το παραδοσιακό μεν, ποιοτικό δε, ορχηστρικό soundtrack. Ανακεφαλαιώνοντας, έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο όμορφους τίτλους του Wii, κάτι που είτε οφείλεται στην ακατάπαυστη ανάγκη για βελτίωση από πλευράς developers, ή στο γεγονός πως ο τίτλος, στα αρχικά στάδια ανάπτυξης του, προοριζόταν αποκλειστικά για το PlayStation 3. Όπως και να ‘χει, ωφελούμενοι είναι οι κάτοχοι Wii, που μπορούν να απολαύσουν έναν τόσο ολοκληρωμένο τεχνολογικά τίτλο.

Ήγγικεν η λύτρωση! Συμπεράσματα

Όσο μεγάλη κι αν ήταν η προσπάθεια από πλευράς Capcom, το Monster Hunter Tri μάλλον δεν θα καταφέρει να κερδίσει την αποδοχή που οι Ιάπωνες επιθυμούν. Κι αυτό οφείλεται στα ίδια του τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα, που το κάνουν τόσο διαφορετικό και συνάμα αγαπητό στο λαό του. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο λαός αυτός θα αυξηθεί δραματικά μετά και από αυτή την προσθήκη, που επιτέλους τελειοποιεί τη φόρμουλα που ξεκίνησε πριν τόσα χρόνια. Η αγάπη της Capcom για τα τέρατα δεν κρύβεται, με δείγματά τους όπου κι αν κοιτάξεις. Από το “Watch out, it’s a monster!” της Jill στο Resident Evil, μέχρι το επερχόμενο Lost Planet 2 (λέγε με Monster Hunter του μέλλοντος), και την αγαπητή όσο λίγες στην Ιαπωνία, Monster Hunter σειρά.

Καιρός λοιπόν να ανταποδώσουμε αυτή την αγάπη, εξοντώνοντας κάθε ένα από αυτά, στο απαραίτητο για όλους τους κατόχους Wii, Monster Hunter Tri.