Killzone 3

Μπορεί να γίνει πιο εντυπωσιακό;

Όσοι παρακολούθησαν -ή έστω διάβασαν πληροφορίες- τη συνέντευξη Τύπου που έδωσε η Sony στο πλαίσιο της έκθεσης Ε3, σίγουρα θα γνωρίζουν για μια από τις εντυπωσιακότερες στιγμές του μεγάλου αυτού event. Ο λόγος για τη 3D παρουσίαση του Killzone 3, όταν ο Jack Tretton ζήτησε από το κοινό να φορέσει τα ειδικά γυαλιά και να παρακολουθήσει μια από τις εντυπωσιακότερες παρουσιάσεις της έκθεσης. Το Killzone 2 ήταν ήδη ένα συναρπαστικό παιχνίδι –τουλάχιστον από τεχνολογικής άποψης- το οποίο ανέβασε αισθητά τον πήχη σε ό,τι αφορά τα FPS. Σχεδόν 1,5 χρόνο μετά την κυκλοφορία του, ο διάδοχός του δείχνει –όσο και αν αυτό φαντάζει απίστευτο- ακόμα πιο εντυπωσιακός.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ανθρώπων της Guerrilla, το Killzone 3 θα διαθέτει σαφώς μεγαλύτερη ποικιλία σε ό,τι αφορά το περιβάλλον, περισσότερους και νέους εχθρούς για να αντιμετωπίσουμε, αναβαθμισμένο animation και πολλές ακόμα προσθήκες.

Σε αντίθεση με το δεύτερο επεισόδιο της σειράς, όπου η πλειονότητα των μαχών διεξαγόταν σε αστικά κυρίως περιβάλλοντα και τοπία, στο Killzone 3 η Guerrilla στοχεύει προς μια πρωτοφανή για το franchise ποικιλία, όπου οι ζούγκλες θα διαδέχονται τις πόλεις και οι πόλεις τους Αρκτικούς κύκλους. Σε αυτόν τον Αρκτικό κύκλο του πλανήτη Helghan βασίστηκε το hands on που διαβάζετε στο παρόν άρθρο, καθώς μετά τη συνέντευξη Τύπου της Sony είχαμε την ευκαιρία –με τη βοήθεια της Sony Hellas φυσικά- να μεταβούμε στο ειδικά διαμορφωμένο Press Center της και να δοκιμάσουμε και τις δύο εκδόσεις του τίτλου. Και λέμε δύο, διότι το Killzone 3 ήταν διαθέσιμο στην «κλασική» 2D έκδοσή του, αλλά και σε 3D που βασιζόταν σε δέκτη Bravia και στα ειδικά 3D γυαλιά που ήταν διαθέσιμα.

Σε ό,τι αφορά το σενάριο του τρίτου μέρους, αυτό αποτελεί απ’ ευθείας συνέχεια του δευτέρου. Μετά την ήττα του Visari και το πυρηνικό ολοκαύτωμα που εξαπολύθηκε στον πλανήτη, ο πόλεμος στον Helghan βρίσκεται στο απόγειό του. Εμείς συνεχίζουμε να έχουμε το ρόλο του Sev, του στρατιώτη που γνωρίσαμε στο προηγούμενο επεισόδιο, καθώς αυτός και η ομάδα του προσπαθούν να εξαλείψουν μια για πάντα την απειλή των Helghast.

Παίζοντας το Killzone 3 μια σκέψη ερχόταν συνεχώς στο μυαλό μας: «εντυπωσιασμός». Ήταν ξεκάθαρο και απόλυτα σαφές ότι οι άνθρωποι της Guerilla σκοπεύουν να προσφέρουν ένα παιχνίδι όπου τα set pieces και η τεχνολογία των γραφικών θα προσφέρει τον ερχόμενο χειμώνα μια εμπειρία απαράμιλλη για την κατηγορία. Το επίπεδο που ήταν διαθέσιμο στην έκθεση ήταν αυτό που διεξάγεται στο αρκτικό περιβάλλον του πλανήτη και εκεί η μηχανή γραφικών έδειχνε πραγματικά τα «δόντια» της. Το Killzone 3 «έτρεχε» ομαλά, χωρίς καθυστερήσεις καθώς τριγύρω μας επικρατούσε το απόλυτο χάος.

Εκρήξεις, χιονοθύελλες, αγριεμένη θάλασσα και σωρεία χαρακτήρων ταυτόχρονα στην οθόνη δεν εμπόδιζαν τη μηχανή γραφικών να αποδώσει εικόνες που ξεπερνούσαν με άνεση τις αντίστοιχες του δευτέρου επεισοδίου.

Σε αυτό το επίπεδο είδαμε και ορισμένους από τους νέους στρατιώτες των Helghast. Ορισμένοι εξ αυτών ήταν πεζικάριοι, αλλά αισθητά διαφορετικοί από εκείνους που είδαμε στο προηγούμενο παιχνίδι, ενώ ορισμένοι άλλοι έκλεψαν κυριολεκτικά την παράσταση. Ο λόγος για τις «Βαλκυρίες», τους ιπτάμενους Helghast που χρησιμοποιούν ειδικά jet-packs για να πετούν και να μας δημιουργούν προβλήματα από κάθε πιθανή κατεύθυνση. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα on-rails δράσης, όπου χρησιμοποιούσαμε ένα πακτωμένο σε σκάφος πυροβόλο όπλο, αποκτήσαμε πλήρη έλεγχο του Sev και αρχίσαμε τη μάχη.

{PAGE_BREAK}

Εδώ διαπιστώσαμε ότι η κίνηση στο χώρο έχει αποκτήσει μια ελαφρώς καλύτερη ροή, ενώ η ταχύτητα έδειχνε να κινείται στα ίδια επίπεδα με τα αντίστοιχα του προηγούμενου τίτλου. Λίγες γεμιστήρες κατά των απλών στρατιωτών αρκούσαν για να φέρουν κοντά μας τις Βαλκυρίες, τους ιπτάμενους στρατιώτες που μας διέλυσαν μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Εδώ διαπιστώσαμε ότι το Killzone 3 αποκτά μια ακόμα διάσταση ως FPS, δεδομένου ότι ο παίκτης θα πρέπει να…σηκώσει το κεφάλι και να παίζει πλέον και στον κάθετο άξονα, να ελέγχει συνεχώς το περιβάλλον γύρω του και, γενικότερα, να αλλάξει αρκετά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη μάχη.

Οι ιπτάμενοι Helghast, όμως, δεν διατηρούν το πλεονέκτημα για αρκετή ώρα, μιας και εξοντώνοντάς τους –και αν το jet-pack τους δεν καταστραφεί ή δεν κάνουν επίθεση αυτοκτονίας κατά επάνω μας- μπορούμε να πάρουμε εμείς τον "εξωσκελετό" τους και να τον χρησιμοποιήσουμε με τον ίδιο τρόπο.

{VIDEO_2}

Η «πτήση» στο Killzone 3 δεν είναι ακριβώς τέτοια, μιας και τα jet-packs μπορούν περισσότερο να εκτελούν τεράστια άλματα, μεταφέροντάς μας από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, παρά να πετούν κυριολεκτικά. Σε κάθε περίπτωση, η αίσθηση που αφήνει αυτή η μικρής διάρκειας πτήση και εντυπωσιακή είναι και ανοίγει νέους δρόμους για εντονότερη ποικιλία στο gameplay.

Περνώντας στα του χειρισμού, η κατάσταση δεν δείχνει να έχει αλλάξει δραματικά, με την εξαίρεση των melee επιθέσεων. Πλέον εμείς, αλλά και οι αντίπαλοί μας, μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον υποκόπανό του όπλου, ή ακόμα και γροθιές, για να θέτουμε εκτός μάχης τον εχθρό και να κερδίζουμε, έστω για λίγα δευτερόλεπτα, το πλεονέκτημα σε μια μάχη σώμα με σώμα. Το σύστημα δείχνει να λειτουργεί σωστά, όχι μόνο γιατί είναι αποτελεσματικό, αλλά γιατί υπάρχουν πολλαπλά animations στην εκτέλεσή τους (κάρφωμα μαχαιριού στο μάτι του αντιπάλου, λάκτισμα, γροθιά), γεγονός που αυξάνει την απόλαυση της χρήσης τους.

Τα περισσότερα από όσα περιγράφουμε στο παρόν κείμενο, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο αποκλειστικό video που φρόντισε να εξασφαλίσει το GameOver, στο οποίο ο πρόεδρος της Guerilla games για 15 λεπτά αναλύει πολλά από τα νέα χαρακτηριστικά του τίτλου.

Τέλος, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στην 3D έκδοση του τίτλου, η οποία με άνεση κερδίζει την πρώτη θέση στις προτιμήσεις μας. Με την εξαίρεση ενός, μάλλον έντονου, aliasing φαινομένου, που στην 2D έκδοση δεν υπήρχε καθόλου, η τρισδιάστατη εκδοχή του παιχνιδιού της Guerilla ήταν χάρμα οφθαλμών. Οι νιφάδες του χιονιού στον παγωμένο επίπεδο που δοκιμάσαμε νιώθαμε ότι έπεφταν δίπλα μας, όταν σηκώναμε το όπλο για να σκοπεύσουμε καλύτερα, το σταυρόνημα «έβγαινε» από την οθόνη και βρισκόταν πολύ μπροστά από τους αντιπάλους και αυτοί οι αντίπαλοι εμφανίζονταν σε διαφορετικό βάθος ανάλογα με το πόσο μακριά μας βρίσκονταν.