Singularity

Μια εναλλακτική θέαση της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου.

---

Η gaming βιομηχανία αποδεικνύεται τελικά ιδιαίτερα βουλιμική και ενεργοβόρος, και έχει την τάση να εξαντλεί τις θεματολογίες και τα συνοριακά concepts το ένα μετά το άλλο. Υπήρχε μια εποχή, που ο πληθωρισμός first-person shooter παιχνιδιών με κεντρικό θέμα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε φτάσει πραγματικά σε αδιέξοδο. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, να αναζητηθούν μέθοδοι διαφυγής από αυτόν τον υπερκορεσμό, οπότε και διαφορετικά settings έκαναν την εμφάνισή τους. Η Ψυχροπολεμική περίοδος αποδείχθηκε μια μεγάλη και πλούσια δεξαμενή θεματολογίας, που δε φαίνεται προς το παρόν να δείχνει σημάδια εξάντλησης. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με το πώς χειρίζεται ο εκάστοτε developer αυτή την ιστορική περίοδο, την τόσο ιδιαίτερη και εύθραυστη από πλευράς ισορροπιών και αντιρροπούμενων δυνάμεων.

Ακριβώς λόγω αυτής της εύθραυστης ισορροπίας του τρόμου, η ευκολότερη και «πολιτικώς ορθότερη» λύση είναι η εισαγωγή ενός εναλλακτικού σύμπαντος, μιας παράλληλης πραγματικότητας που απαντά σε ερωτήματα, «τι θα γινόταν εάν…», ή «πως θα έβαιναν τα πράγματα εάν…». Με αυτόν τον τρόπο, υποσκελίζεται και ένα μεγάλο εμπόδιο, αυτό της εύρεσης των…«κακών» της υπόθεσης, που τουλάχιστο για τα δεδομένα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τα σύγχρονα σενάριά του πολέμου «απέναντι στην τρομοκρατία», είναι σχετικά ανύπαρκτο. Κατακλύζεται από τόση συνωμοσιολογία εκείνη η περίοδος, που πραγματικά ο αποδέκτης (στην περίπτωση μας ο παίκτης) του σεναρίου, δε δύναται να αντιδράσει με ακραίο τρόπο, αφού όλα τα πιθανά σενάρια φαντάζουν δυνατά. Στην περίπτωση του Singularity, το σενάριο αυτό αφορά στην ανάπτυξη κρυφών τεχνολογιών από τη Σοβιετική Ένωση μεταπολεμικά, σε ένα μη χαρτογραφημένο νησί κάπου στο Νότιο Βερίγγειο Πέλαγος, στην ανατολική Ρωσία. Εκεί, ανακαλύπτεται, γύρω στο 1950, ένα ισχυρό νέο στοιχείο, το E99, το οποίο φαίνεται να έχει ανεξάντλητες δυνατότητες, αλλά ταυτόχρονα είναι και ιδιαιτέρως ασταθές.

Στο νησί εγκαθίσταται μια ομάδα υπό την επίβλεψη του δόκτορος Barishov, και δημιουργείται ο ερευνητικός σταθμός “Katorga-12”. Στο σταθμό, και υπό τη συνεχή πίεση του Στάλιν, λαμβάνουν χώρα πειράματα με βάση το Ε99, για το χειρισμό και τον έλεγχο του χρόνου. Ο διάδοχος του Στάλιν, Χρουστσόφ, επιθυμεί την επιτάχυνση των προγραμμάτων, κάτι που οδηγεί σε ένα τρομερό ατύχημα, με αποτέλεσμα η βάση να καταστραφεί και να εγκαταλειφθεί, με τις τύχες των πρωταγωνιστών να παραμένουν άγνωστες.

Το 2010, ένας δορυφόρος των ΗΠΑ λαμβάνει ισχυρά σήματα ραδιενέργειας από το σημείο εκείνο και μια αναγνωριστική ομάδα με το κωδικό όνομα “Spartan”, μέλος της οποίας είναι και ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, αξιωματικός Renkov, στέλνεται στη Θάλασσα του Okhostk για να ερευνήσει το μέρος. To ελικόπτερο με το οποίο προσεγγίζουμε το σημείο, συντρίβεται, μετά από μια έκρηξη άγνωστης αιτιολογίας και ο ήρωας βρίσκεται σε ένα έρημο λιμάνι, ψάχνοντας το σύντροφό του. Σύντομα θα εγκυστωθεί σε έναν κυκεώνα χρονικών παραδόξων, με τη σταδιακή αποκάλυψη του τι συνέβη στον ερευνητικό σταθμό και. κυρίως, με το τι θα μπορούσε να συμβεί στο σταθμό, αλλά και σε ολόκληρη την υφήλιο. Ο τίτλος της Raven Software είναι ένα καθαρό παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, με απόλυτα γραμμική πορεία και κάποια πρόσθετα στοιχεία αναβάθμισης και βελτίωσης του εξοπλισμού μας. Η αφήγηση λαμβάνει χωρά με cutscenes που παρακολουθούμε από τα μάτια του -αμίλητου- πρωταγωνιστή και απλά καλούμαστε κάθε φορά να δώσουμε το έναυσμα για να προχωρήσει η ιστορία. Το Singularity θα θυμίσει σε πάρα πολλά σημεία το αμέσως προηγούμενο πόνημα της Raven, το Wolfenstein, γεγονός που από μόνο του το καθιστά από νωρίς διεκδικητή του τίτλου ενός τουλάχιστον αξιοπρεπούς shooter.

Οι μηχανισμοί του παιχνιδιού στην αρχή είναι αναμενόμενοι. Το οπλοστάσιό μας, αν και δεν είναι συμβατικό, με την έννοια ότι τα όπλα μας είναι πρωτότυπα του ρώσικου στρατού, παρόλα αυτά, βλέπουμε τα αντίστοιχα ενός πιστολιού -που εδώ είναι το Centurion- ενός αυτόματου πολυβόλου -εδώ AR9 Valkyrie- ενός τουφεκιού -εδώ Kasimov- κ.ο.κ. Το shooting κομμάτι είναι ικανοποιητικό και η αίσθηση των όπλων αρκετά «γεμάτη». Οι εχθροί μας, είναι ως επί τω πλείστον, μεταλλαγμένοι κάτοικοι του νησιού, εργαζόμενοι και ερευνητικό προσωπικό στην Katorga-12. Την ιστορία και την τραγική τους μοίρα, μαθαίνουμε μέσα από ηχογραφημένα μηνύματα και σημειώματα -ευρήματα που φέρνουν αμέσως στο μυαλό το Bioshock- που υπάρχουν σε αφθονία στα επίπεδα του παιχνιδιού.

Ο πιο άμεσος τρόπος, όμως, γνώσης του τι συνέβη είναι με τη μεταφορά μας στο παρελθόν, σε προδιαγεγραμμένα σημεία του παιχνιδιού, οπότε και έχουμε άμεση επαφή με τα γεγονότα που οδήγησαν στο τραγικό ατύχημα. Η χρονομεταφορά αυτή, είναι μια παρενέργεια της τρομερής διαστρέβλωσης που υπάρχει στο νησί λόγω της επίδρασης της κατεστραμμένης κεντρικής εγκατάστασης, ενός πυργοειδούς κατασκευάσματος που εκλύει ενέργεια, του Singularity. Η αλήθεια είναι ότι τα συνοριακά αυτά ευρήματα καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια στοιχειώδη ατμόσφαιρα, σε ένα σενάριο που εξαρχής φαντάζει ενδιαφέρον αλλά αποδεικνύεται ότι δεν απορροφά τον παίκτη κατά το αναμενόμενο. Τα πράγματα για το gameplay βελτιώνονται αισθητά κατά την εξέλιξη του παιχνιδιού, όταν συναντηθούμε για πρώτη φορά με ένα μέλος της ομάδας MIR-12 που σκοπό έχει να αποτρέψει τον υπερφιλόδοξο Demichev -αξιωματικό του ρώσικου στρατού και μέλος της αρχικής ερευνητικής ομάδας- να χρησιμοποιήσει το Singularity και τις ιδιότητες του E99 για την πραγματοποίηση των σατανικών του σχεδίων.

Ο Demichev βρίσκεται και αυτός στο νησί με τους εκπαιδευμένους του στρατιώτες και σύντομα θα κληθούμε να τους αντιμετωπίσουμε και αυτούς. Πολύτιμη σε αυτό το σημείο είναι η βοήθεια που λαμβάνουμε από τον δόκτορα Barishov, ο οποίος -μέσα από ένα χρονικό παράδοξο- μας εξοπλίζει με το TMD (Time Manipulation Device) μια συσκευή που αγκιστρώνεται στο αριστερό μας χέρι και με την οποία αποκτούμε μια σειρά από δυνάμεις που ξεκλειδώνονται σταδιακά στο παιχνίδι.

Αυτό είναι κάτι που προσφέρει μεγάλη ποικιλία στο gameplay του Singularity και εμπλουτίζει εξαιρετικά την εμπειρία. Έτσι, με το TMD -το οποίο αναβαθμίζουμε σε ειδικά hubs σε προκαθορισμένα σημεία- μπορούμε να «γερνάμε» τους αντιπάλους μας καταστρέφοντάς τους, να «γερνάμε» ή να «αναγεννούμε» αντικείμενα από το περιβάλλον μας -όπως τις ηχογραφημένες ταινίες. Επιπρόσθετα, μας επιτρέπει να δημιουργούμε το Deadlock, μια σφαίρα που παγώνει το χρόνο, να πλήττουμε άμεσα τους αντιπάλους με τη βοήθεια του Impulse και να εφαρμόζουμε τηλεκινησία σε αντικείμενα που, είτε θα εκτοξεύουμε εναντίον των εχθρών μας, είτε θα χρησιμοποιούμε για να λύσουμε γρίφους στο περιβάλλον μας.